Perceptions of Professional Tourist Guides Regarding the New Tourist Guiding Profession Regulation

Abstract

This study examines professional tourist guides’ perceptions of the 2024 regulatory changes in Türkiye’s tourist guiding profession. The profession gained formal legal status with Law No. 6326, enacted on 22 June 2012. Based on this law, the 2014 regulation was revised following the amendment introduced by Law No. 7500 on 27 April 2024. Consequently, two new regulations “Tourist Guiding Profession Regulation and the Regulation on the Implementation of the Powers and Duties Assigned to the Ministry of Culture and Tourism under Law No. 6326” were published on 7 November 2024, replacing the 2014 regulation. These new regulations redefine professional practices, disciplinary procedures, registration, licensing, work permits, and educational requirements. Adopting qualitative research, this study conducted semi-structured interviews with 20 professional tourist guides working across different regions of Türkiye. The findings indicate that the new regulation has significant implications for the nature of the profession, its operational scope, and practitioners’ professional rights, while also offering insights and recommendations for future legislative developments.

Keywords

• tourist guides
• tourist guiding profession regulation
• regulatory amendment
• Law No. 7500

Supporting Institution

No in-kind or financial support was received from any individual or institution in the preparation of this study.

Ethical Statement

Ethics Committee Approval for this study was obtained from the Scientific Research and Publication Ethics Committee of Nevşehir Hacı Bektaş Veli University, dated 26.03.2025 and numbered 2500018640.

Profesyonel Turist Rehberlerinin Yeni Turist Rehberliği Meslek Yönetmeliği Algısı

Abstract

Türkiye’de turist rehberliği mesleği, 22 Haziran 2012’de yürürlüğe giren 6326 sayılı kanun ile yasal bir statü kazanmıştır Bu Kanun’a dayanarak 2014 yılında yayımlanan yönetmelik, 27 Nisan 2024 tarihli ve 7500 sayılı Kanun değişikliğiyle yeniden düzenlenmiştir. Değişikliğin ardından, 6326 sayılı Meslek Kanunu'nun 12. maddesi doğrultusunda iki ayrı yönetmelik hazırlanmış; 7 Kasım 2024’te yayımlanan “Turist Rehberliği Meslek Yönetmeliği” ile “6326 Sayılı Turist Rehberliği Meslek Kanunu ile Kültür ve Turizm Bakanlığına Verilen Yetki ve Görevlerin Uygulanmasına Dair Yönetmelik” yürürlüğe girerek 2014 tarihli düzenlemenin yerine geçmiştir. Bu iki yeni yönetmelik, turist rehberliği hizmetlerini, disiplin, sicil, ruhsatname, çalışma kartı ve mesleki eğitim süreçlerini yeniden tanımlamaktadır. Bu çalışma, söz konusu 2024 düzenlemelerine ilişkin profesyonel turist rehberlerinin algılarını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Nitel araştırma kapsamında, Türkiye’nin farklı bölgelerinde aktif olarak görev yapan 20 profesyonel turist rehberiyle yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Bulgular, yeni düzenlemenin mesleğin niteliği, uygulama alanı ve mesleki haklar üzerinde önemli etkiler yarattığını ortaya koymakta; gelecekteki mevzuat çalışmalarına yönelik öneriler sunmaktadır.

Keywords

• turist rehberleri
• turist rehberliği meslek yönetmeliği
• yönetmelik değişikliği
• 7500 sayılı kanun

Supporting Institution

Bu çalışmanın hazırlanmasında herhangi bir bireyden ya da kurumdan aynî ve nakdî bir yardım veya destek alınmamıştır.

Ethical Statement

Bu çalışma için Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi Bilimsel Araştırmalar ve Yayın Etiği Kurulundan 26.03.2025 tarih ve 2500018640 sayılı “Etik Kurul Onayı” alınmıştır.

References

1. Ahipaşaoğlu, S. (1997). Ülkesel profesyonel turist rehberi gereksiniminin tahmini için bir model önerisi. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 8, 10-14. Retrieved January 13, 2025, from https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1034431
2. Akdu, S. & Akdu, U. (2024). Güney Avrupa ülkelerinde turist rehberliği mesleği eğitimi ve mesleğe kabul sürecinin değerlendirilmesi. Turist Rehberliği Dergisi (TURED), 7(2), 123-147. https://doi.org/10.34090/tured.1553002
3. Akgül, O. & Aktaş, A. C. (2023). Turist rehberlerinin ve rehber adaylarının yabancı dil sınavı başarıları üzerine bir değerlendirme. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 7(1), 192-203. https://doi.org/10.32572/guntad.1188869
4. Ap, J. & Wong, K. K. F. (2001). Case study on tour guiding: Professionalism, issues and problems. Tourism Management, 22(5), 551-563. https://doi.org/10.1016/S0261-5177(01)00013-9
5. Arslantürk, Y. (2016). Mesleki bağlılık: turist rehberleri üzerine bir inceleme. İşletme Araştırmaları Dergisi, 8(1), 186-207. Retrieved February 13, 2025, from https://isarder.org/2016/vol.8_issue.1_article010_full_text.pdf
6. Batman, O. (2003). Türkiye’deki profesyonel turist rehberlerinin mesleki sorunlarına yönelik bir araştırma. Bilgi Sosyal Bilimler Dergisi, (2), 117-134. Retrieved January 15, 2025, from https://dergipark.org.tr/tr/pub/bilgisosyal/article/311465
7. Braun, V. & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77-101. https://doi.org/10.1191/1478088706qp063oa
8. Brito, L. M. & Farrugia, G. (2020). On tourist guiding: reflecting on a centuries-old profession and proposing future challenges. International Journal of Tour Guiding Research, 1(1), 4-12. https://doi.org/10.21427/7dfa-k085

9. Can, B. & Korkmaz, H. (2025). Turist rehberi adaylarının 6326 sayılı turist rehberliği meslek kanunda yapılan değişiklik hakkındaki değerlendirmeleri. Journal of Tourism & Gastronomy Studies, 13(2), 1855-1874. https://doi.org/10.21325/jotags.2025.1636
10. Christou, E. (2011). Revisiting competencies for hospitality management: Contemporary views of the stakeholders. Journal of Hospitality & Tourism Education, 23(4), 25-32. Retrieved January 15, 2025, from https:// 10.1080/10963758.2002.10696721
11. Cohen, E. (1985). The tourist guide: The origins, structure and dynamics of a role. Annals of Tourism Research, 12(1), 529. https://doi.org/10.1016/0160-7383(85)90037-4
12. Creswell, J. W. (2013). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (4th ed.). London: SAGE Publications.
13. Çetin, G. & Kızılırmak, İ. (2012). Türk turizminde kokartlı turist rehberlerinin mevcut durumunun analizi. Afyon Kocatepe Üniversitesi İİBF Dergisi, 14(2), 307-318. Retrieved January 12, 2025, from https://dergipark.org.tr/tr/pub/akuiibfd/article/20312
14. Çıkı, K. D., Gümüş Dönmez, F., & İnan, R. (2025). Güncellenen turist rehberliği meslek kanununun öğrencilerin bakış açısından değerlendirilmesi: Vakıf ve devlet üniversitesi karşılaştırması. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 26(3), 1229-1254. https://doi.org/10.17494/ogusbd.1702588
15. Çokişler, N. (2023). Türkiye’de turist rehberliği mesleği: Tarihsel bir bakış açısı. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 34(3), 80-108. https://doi.org/10.17123/atad.1324330
16. Çokişler, N. (2021). Turist rehberliği mevzuatının tarihsel değişimi. Uluslararası Türk Dünyası Turizm Araştırmaları Dergisi, 6(1), 17-28. https://doi.org/10.37847/tdtad.862927
17. Dahles, H. (2002). The politics of tour guiding: Image management in Indonesia. Annals of Tourism Research, 29(3), 783-800. https://doi.org/10.1016/S0160-7383(01)00083-4
18. Değirmencioğlu, A. (2001). Türkiye’de turist rehberliğinin dünü ve bugünü. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 12(1), 189-195. Retrieved January 10, 2025, from https://dergipark.org.tr/tr/pub/atad/article/702177
19. Denzin, N. K. & Lincoln, Y. S. (2005). Introduction: The discipline and practice of qualitative research. In N. K. Denzin & Y. S. Lincoln (Ed.), The Sage handbook of qualitative research (3rd ed., ss. 1-32). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
20. Dinç, L. (2025). Felt good, lie or not! The impact of flattery on consumer’s dining behaviours. British Food Journal. Advance online publication. https://doi.org/10.1108/BFJ-11-2024-1223
21. Dredge, D. & Jenkins, J. (2007). Tourism planning and policy. Hoboken, NJ: John Wiley & Sons.
22. Düz, B. (2024). ‘Türkçe rehberlik’ düzenlemesini içeren kanun değişikliğinin ardından turist rehberliği meslek kuruluşlarına yönelik algılar: TUREB ve ANRO hakkında bir metafor analizi. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 27(52), 627-649. https://doi.org/10.31795/baunsobed.1509750
23. Düzgün, E. (2020). Örnek olaylarla turist rehberliği. Ankara: Detay Yayıncılık.
24. Erçenk, G. (1991). Turizmde tanıtım sorunları (Turist rehberliği mesleği özel örneği). II. Ulusal Turizm Kongresi Bildiriler Kitabı, (ss. 53-58), Kuşadası, Türkiye.
25. Eser, S. & Şahin, S. (2020). Turist rehberliği mesleğinde yaşanan güncel sorunlar üzerine bir inceleme. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(2), 1344-1355. Retrieved March 13, 2025, from https://www.tutad.org/index.php/tutad/article/view/241
26. Gazelci, S. C. & Gazelci, M. (2021). Meslek kanunu sonrasında turist rehberliğinin akademik çalışmalara yansıması: Bibliyometrik bir analiz. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Turizm Fakültesi Dergisi, 24(1), 161–176. https://doi.org/ 10.34189/tfd.24.01.008
27. Glaser, B. & Strauss, A. (1967). The discovery of grounded theory: Strategies for qualitative research. Chicago: Aldine Transaction.
28. Guest, G., Bunce, A. & Johnson, L. (2006), “How many interviews are enough?”, Field Methods, 18(1), 59-82. https://doi.org/10.1177/1525822X05279903
29. Güler, A., Halıcıoğlu, M. B. & Taşğın, S. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
30. Güzel, Ö., Türker, A. & Şahin, İ. (2014). Profesyonel turist rehberlerinin algıladıkları mesleki engelleri belirlemeye yönelik bir araştırma. Gazi Üniversitesi Turizm Fakültesi Dergisi, (2), 173-190. Retrieved January 10, 2025, from https://dergipark.org.tr/tr/pub/gaziturizm/article/622249
31. Holloway, J.C. (1981). The guided tour: A sociological approach. Annals of Tourism Research, 8(3), 377-401. https://doi.org/10.1016/0160-7383(81)90005-0
32. Hu, W., Yuan, Q., Wang, Y. & Chen, N. (2024). The influence factors of tour guides’ professional identity and professional decision before and after the COVID-19 pandemic. Heliyon, 10(10), 3-14. https://doi.org/10.1016/j.heliyon.2024.e31588
33. İstanbul Rehberler Odası. (2022). Rehberliğin tarihçesi. Retrieved November 10, 2025, from https://iro.org.tr/rehberligin-tarihcesi
34. Jamal, T. & Getz, D. (1995). Collaboration theory and community tourism planning. Annals of Tourism Research, 22(1), 186-204. https://doi.org/10.1016/0160-7383(94)00067-3
35. Karamustafa, K. & Çeşmeci, N. (2006). Paket tur operasyonunda turist rehberlerinin karşılaştıkları yönetsel sorunlar üzerine bir araştırma. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 17(1), 70-86. Retrieved December 13, 2024, from https://dergipark.org.tr/tr/pub/atad/article/174437
36. Kaya, A. & Yetgin, D. (2021). Seyahatnamelerde turist rehberleri. Turizm Akademik Dergisi, 8(2), 37-55. Retrieved April 13, 2025, from https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/1749429
37. Khattab, M., Omran, W. & Essa, T. (2018). The historical development of the tourist guidance profession. International Journal of Heritage, Tourism and Hospitality, 12(2), 280-293. https://doi.org/10.21608/ijhth.2019.31994
38. Koç, D. E. (2023). Turist rehberliğine dünyadan genel bir bakış. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 34(1), 128–140. https://doi.org/10.17123/atad.1276953
39. Koçak, B., & Kabakulak, A. (2018). Turist rehberlerinin meslekten beklentileri üzerine bir araştırma. Turist Rehberliği Dergisi (TURED), 1(1), 24-30. https://doi.org/10.34090/tured.443896
40. Köroğlu, Ö. & Merter, B. (2013). Seyahat acentelerinin turist rehberlerini seçme ve işe alma sürecindeki eğilimlerini belirlemeye yönelik bir araştırma. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(20), 213-238. Retrieved January 13, 2025, from https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/183083
41. Örnek, N.A. & Karamustafa, K. (2025a). Understanding the evolution of the guided tours: the case of Türkiye. Journal of Tourism and Cultural Change, 23(1), 47-63. https://doi.org/10.1080/14766825.2025.2453227
42. Örnek, N. A. & Karamustafa, K. (2025b). Scenarios for the future of tour guiding: A Delphi-based analysis for 2040. Futures, 165, 1-14. https://doi.org/10.1016/j.futures.2024.103497
43. Özkan, B. İ., Bayram Öz, E. & Özoğul Balyalı, T. (2025). 6326 sayılı Turist Rehberliği Meslek Kanunu değişikliği üzerine bir inceleme. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 13(1), 719-737. doi.org/10.21325/jotags.2025.1579
44. Özsoy, A. (2025). Reflections of Law No. 7500 amendment on career decidedness of tourist guidance students. GPT-Studios, 5(1), 59-74. https://dx.doi.org/10.5505/gpts.2025.22932
45. Pelit, E. & Katırcıoğlu, E. (2018). Turist rehberliği mesleğinde taraflar açısından yaşanan sorunlar üzerine bir değerlendirme. Turist Rehberliği Dergisi (TURED), 1(2), 74-94. https://doi.org/10.34090/tured.486198
46. Pond, K. L. (1993). The professional guide : dynamics of tour guiding. New York: Van Nostrand Reinhold.
47. Salazar, N. B. (2005). Tourism and glocalization: “Local” tour guiding. Annals of Tourism Research, 32(3), 628-646. https://doi.org/10.1016/j.annals.2004.10.012
48. Seyitoğlu, F., Atsız, O. & Akyüz, M. (2024). The post-pandemic era tourist guiding: Evidence from professional tourist guides. Current Issues in Tourism, 1-13. https://doi.org/10.1080/13683500.2024.2376889
49. Seyitoğlu, F., Atsız, O. & Akyüz, M. (2025). The role of technology in tourist guiding: Future career, service quality, marketing and tourist experiences. Consumer Behavior in Tourism and Hospitality, 20(1), 57-74. https://doi.org/10.1108/CBTH-05-2024-0169
50. Simosi, M., Rousseau, D. M. & Daskalaki, M. (2015). When career paths cease to exist: A qualitative study of career behavior in a crisis economy. Journal of Vocational Behavior, 91, 134-146. https://doi.org/10.1016/j.jvb.2015.09.009
51. Strauss, A. & Corbin, J. (1998). Basics of qualitative research: Techniques and procedures for developing grounded theory (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
52. Şad, S. N., Özer, N. & Atli, A. (2019). Psikolojide tematik analizin kullanımı. Journal of Qualitative Research in Educatıon, 7(2), 873-892. https://doi.org/10.14689/issn.2148-2624.1.7c.2s.17m
53. T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı (2024). 6326 Sayılı Turist Rehberliği Meslek Kanunu ile Kültür ve Turizm Bakanlığına Verilen Yetki ve Görevlerin Uygulanmasına dair Yönetmelik. Retrieved March 30, 2025, from https://teftis.ktb.gov.tr/TR-382478/6326-sayili-turist-rehberligi-meslek-kanunu-ile-kultur-ve-turizm-bakanligina-verilen-yetki-ve-gorevlerin-uygulanmasina-dair-yonetmelik.html
54. Toksöz, D. & Öter, Z. (2022). Turist rehberlerinin yabancı dil konuşma zorunluluğu olmalı mı? Seçilmiş ülkeler üzerine bir değerlendirme. Journal of Gastronomy, Hospitality and Travel, 5(4), 1643-1654. https://doi.org/10.33083/joghat.2022.226
55. Turist Rehberleri Odaları Birliği (2024). Turist rehberliği mevzuatı. Retrieved April 30, 2025, from https://www.tureb.org.tr/
56. Turist Rehberliği Meslek Kanunu (2012, Haziran 06). T.C. Resmi Gazete (Sayı: 28331). Retrieved April 1, 2025, from https://resmigazete.gov.tr/eskiler/2012/06/20120622-2.htm
57. Turist Rehberliği Meslek Kanunu ile Kültür ve Turizm Bakanlığına Verilen Yetki ve Görevlerin Uygulanmasına Dair Yönetmelik (2024, Kasım 11). T.C. Resmi Gazete (Sayı: 32715). Retrieved March 01, 2025, from https://resmigazete.gov.tr/eskiler/2024/11/20241107-2.htm
58. Turist Rehberliği Meslek Yönetmeliği. (2014, Aralık 26). T.C. Resmi Gazete (Sayı: 29217). Retrieved March 30, 2025, from https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2014/12/20141226-25.htm
59. Uzun, S. & Özdemir Uçgun, G. (2025). Turist rehberliği meslek kanununda yeni dönem: 2024 değişikliklerinin tarihsel perspektifle karşılaştırmalı analizi. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 36(3-Turizm Tarihi Özel Sayısı), 1-23. https://doi.org/10.17123/atad.1652618
60. Weiler, B. & Black, R. (2015). Tour guiding research: Insights, issues and implications. Toronto: Channel View Publications.
61. Weiler, B. & Ham, S. H. (2002). Tour guide training: A model for sustainable capacity building in developing countries. Journal of Sustainable Tourism, 10(1), 52-69. https://doi.org/10.1080/09669580208667152
62. World Federation of Tourist Guide Associations (WFTGA). (2025). Tourist guiding. Retrieved March 30, 2025, from https://wftga.org/about/
63. Yarcan, Ş. (2007). Profesyonel turist rehberliğinde mesleki etik üzerine kavramsal bir değerlendirme. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 18(1), 33-44. Retrieved January 13, 2025, from https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/154356
64. Yenipınar, U. & Zorkirişçi, A. (2013). Türkiye ve Avrupa birliği ülkelerinde turist rehberliği eğitimi. Çağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(2), 111-136. Retrieved March 13, 2025, from https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/696037
65. Yenipınar, U., Bak, E. & Çapar, G. (2014). Turist rehberliği meslek kanununun, meslek örgütleri ve öğretim elemanlarının bakış açısı ile değerlendirilmesi. Çağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(2), 86-114. Retrieved January 13, 2025, from https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/696165
66. Yetgin, D. & Benligiray, S. (2019). The effect of economic anxiety and occupational burnout levels of tour guides on their occupational commitment. Asia Pacific Journal of Tourism Research, 24 (4), 333-347. https://doi.org/10.1080/10941665.2018.1564681
67. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
68. Zengin, B., Eker, N. & Bayram, G. E. (2017). Turist rehberliği meslek kanununun profesyonel turist rehberlerince değerlendirilmesi. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 14 (2), 142-156. https://doi.org/10.24010/soid.335101