Development, Validity and Reliability Study of the "Turkish Assessment Tool for Bilingual Children (TAT-BC)

Öz

The aim of this study was to develop the "Turkish Assessment Tool for Bilingual Children" to evaluate the language development of 12-72 month-old bilingual children and to conduct a study to establish its validity and reliability. The sample formed through the purposeful sampling method consisted of 772 bilingual children who were 12-72 months of age living in the provinces of Ağrı, Hakkari, Kars, Erzurum, Adıyaman, Ankara, Diyarbakır, Gaziantep, Mersin, Istanbul and Van where bilingual children were concentrated in Turkey. The “Turkish Assessment Tool for Bilingual Children” and the “Personal Information Form” developed by the researchers were used as the data collection tools. Based on the results, it may be said that the “Turkish Assessment Tool for Bilingual Children” was valid and reliable. It is believed that the assessment tool will help determine the Turkish language development levels of 12-72 month-old bilingual children living in Turkey, prepare appropriate curricula for those children, and understand the differences in the language development and acquisition in children.

Anahtar Kelimeler

• Bilingualism
• Language Development
• Preschool

“İki Dilli Çocuklar için Türkçe Değerlendirme Aracı (İÇ-TDA)”nın Geliştirilmesi ve Geçerlik-Güvenirlik Çalışması

Öz

Araştırmada, 12-72 aylık iki dilli çocukların dil gelişiminin değerlendirilmesi amacıyla "İki Dilli Çocuklar için Türkçe Değerlendirme Aracı"nın geliştirilmesi ve geçerlik-güvenirlik çalışmasının yapılması amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklem grubu amaçlı örnekleme yöntemiyle Türkiye’de iki dilli çocukların yoğun olduğu Ağrı, Hakkâri, Kars, Erzurum, Adıyaman, Ankara, Diyarbakır, Gaziantep, Mersin, İstanbul ve Van illerinde yaşayan 12-72 aylık iki dilli 772 çocuktan oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak, araştırmacılar tarafından geliştirilen “İki Dilli Çocuklar için Türkçe Değerlendirme Aracı” ve “Kişisel Bilgi Formu” kullanılmıştır. Araştırmanın sonucuna göre “İki Dilli Çocuklar için Türkçe Değerlendirme Aracı”nın geçerli ve güvenilir olduğu söylenebilir. Bu doğrultuda geliştirilen değerlendirme aracının Türkiye’de yaşayan 12-72 aylık iki dilli çocukların Türkçe dil gelişim düzeylerini belirleyerek bu çocuklara yönelik uygun eğitim programlarının hazırlanmasına ve çocukların dil gelişimindeki farklılıkları ve dil edinim sürecini anlamaya yardımcı olacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• İki dillilik
• dil gelişimi
• okul öncesi

Kaynakça

1. Ardila, A. (2012). Advantages and disadvantages of bilingualism. Forma y Función, 25(2), 99-114.
2. Arias, G. ve Friberg, J. (2016). Bilingual language assessment: Contemporary versus recommended practice in American schools. Language, Speech, and Hearing Services in Schools, 48, 1-15.
3. Ayan Ceyhan, M. ve Koçbaş, D. (2009). Çift dillilik ve eğitim. İstanbul: Sabancı Üniversitesi Eğitim Reformu Girişimi.
4. Baker, W. (2001). Gender and bilinguals’ creativity. World Englishes, 20(3), 321-339.
5. Baker, C. ve Jones, S. P. (1998). Encyclopedia of bilingualism and bilingual education. Clevedon: Multilingual Matters.
6. Beck, I. L., Perfetti, C. A. ve McKeown, M. G. (1982). Effects of long-term vocabulary instruction on lexical access and reading comprehension. Journal of Educational Psychology, 74(4), 506–521.
7. Bedore, L. M. ve Peña E. D. (2008) Assessment of bilingual children for identification of language impairment: Current findings and implications for practice. International Journal of Bilingual Education and Bilingualism, 11(1), 1-29.
8. Bedore, L. M., Peña, E. D., Joyner, D. ve Macken, C. (2011). Parent and teacher rating of bilingual language proficiency and language development concerns. International Journal of Bilingual Education and Bilingualism. 14(5), 489–511.

9. Bialystok, E., Craik, F. I., Green, D. W. ve Gollan, T. H. (2009). Bilingual minds. Psychological Science in the Public Interest, 10, 89-129.
10. Biçer, N. ve Alan, Y. (2019). Türk soylulara Türkçe öğretimi ile ilgili çalışmalara genel bir bakış. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 29(1), 143-157.
11. Bloomfield, L. (1933). Language. Chicago: George Allen & Unwin Ltd.
12. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2019). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem A.
13. Cengiz, A. K. (2006). Dil-Kültür İlişkisi Açısından Hatay’da İki Dillilik (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Hatay.
14. Chomsky, N. (2000). The architecture of language. N. Mukherji, B. N. Patnaik ve R. Kant Agnihotri (Ed.) Oxford: Oxford University Press.
15. Cohen R. J. ve Swerdlik M. E. (2009). Psychological testing and assessment: An introduction to tests and measurement. Boston: McGraw-Hill.
16. Cruz-Ferreira, M. (ed.). (2010). Multilingual Norms. Frankfurt: Peter Lang
17. Cummins, J. (1984). Wanted: A theoretical framework for relating language proficiency to academic achievement among bilingual students. C. Rivera (Ed.), Language Proficiency and Academic Achievement (ss. 2-19). Clevedon: Multilingual Matters.
18. Cummins, J. (2000). Language, power and pedagogy: Bilingual children in the crossfire. Clevedon, UK: Multilingual Matters.
19. Cummins, J. (2001). Bilingual children's mother tongue: Why is it important for education? Sprogforum, 7(19), 15-20.
20. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik. Ankara: Pegem A.
21. Davis, L. L. (1992). Instrument review: Getting the most from a panel of experts. Applied Nursing Research, 5, 194-197.
22. DeKeyser R. M. (2005). What makes learning second‐language grammar difficult? A review of issues. Language Learning, 55(1), 1-25.
23. Doğan, G. V. (2015, Nisan). İki dillilik ya da çok dillilik ve Avrupa Toplumu. I. Uluslararası Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi Kongresi’nde sunulmuş sözlü bildiri. Sakarya Üniversitesi-Gent Üniversitesi, Belçika.
24. Edwards, J. (2013). Bilingualism and multilingualism: Some central concepts. T. K. Bhatia ve W. C. Ritchie (Ed.), The handbook of bilingualism and multilingualism (ss. 5-26). Oxford: Wiley Blacwell.
25. Figueroa, R. (1989). Psychological testing of linguistic-minority students: Knowledge gaps and regulations. Exceptional Children, 56, 145-148.
26. Flege, J., MacKay, I. ve Piske, T. (2002). Assessing bilingual dominance. Applied Psycholinguistics, 23, 567-598.
27. Gottardo, A. (2002). The relationship between language and reading skills in bilingual Spanish-English speakers. Topics in Language Disorders, 22(5), 46–70.
28. Grosjean, F. (1982). Life with Two Languages: An Introduction to Bilingualism. Cambridge, Mass: Harvard University Press.
29. Grosjean, F. (2004). Studying bilinguals: Methodological and conceptual issues. T. K. Bhatia ve W. C. Ritchie (Ed.), The handbook of bilingualism (ss. 32–63). Oxford: Blackwell Publishing.
30. Grosjean, F. (2010). Bilingual: Life and reality. Harvard University Press.
31. Harley, T. (2001). The psychology of language from data to theory. London: Psychology Press.
32. Hornberger, N. H. (2003). Continua of biliteracy: An ecological framework for educational policy, research, and practice in multilingual settings. C. Baker ve N. H. Hornberger (Ed.), Bilingual education and bilingualism (ss. 3-34). England: Multilingual Matters Ltd.
33. Hornberger, N. H. ve Vaish, V. (2008). Multilingual language policy and school linguistic practice: Globalization and English-language teaching in India, Singapore and South Africa. Compare, 39(3), 305-320.
34. Hresko, W., Reid, K. ve Hammil, D. D. (1981). Türkçe erken dil gelişimi testi (TEDİL). Pro-Ed Publishing.
35. Karasar, N. (2014). Bilimsel araştırma yöntemi (27. Baskı). Ankara: Nobel.
36. Kehoe, J. (1995). Basic item analysis for multiple-choice tests. Practical Assessment, Research & Evaluation, 4(10), 1-3.
37. Kesmez, A. (2015). İki dillilik, Zazaca-Türkçe iki dilli akademisyenlerde dil kullanımı ve tercihler. Bingöl Üniversitesi Yaşayan Diller Enstitüsü Dergisi, 1(1), 157-165.
38. Kester, E. ve Peña, E. (2002). Limitations of current language testing practices for bilinguals. ERIC Digest.
39. Korkut, G. E. (2014). Erken çocukluk dönemindeki çift dilli çocuklar için farklı ülkelerde geliştirilmiş olan eğitim modelleri (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
40. Koşan, Y. (2015). Okul Öncesi Eğitimin İki Dilli Çocukların Okula Hazır Bulunuşluklarına Etkisinin İncelenmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversite Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
41. Laka, I. (2012). More than one language in the brain. C. Boeckx, M. del Carmen Horno-Chéliz ve J. L. Mendívil-Giró (Ed.), Language, from a biological point of view: Current issues in biolinguistics (ss. 184-208). New Castle: Cambridge Scholars Publishing.
42. Laufer, B. ve Ravenhorst-Kalovski, G. C. (2010). Lexical threshold revisited: Lexical text coverage, learners’ vocabulary size and reading comprehension. Reading in a Foreign Language, 22(1), 15–30.
43. Leech, N. L., Barrett, K. C. ve Morgan, G. A. (2005). SPSS for intermediate statistics: Use and interpretation. Mahwah, N.J.: Lawrence Erlbaum.
44. Lin, L. C. ve Johnson, C. J. (2016). Mandarin-English bilingual vocabulary development and an English-immersion preschool: How does it compare with monolingual development? International Journal of Bilingualism, 20(2), 173–189.
45. Lust, B., Flynn, S., Blume, M., Won Park, S., Kang, C., Yang, S. ve Kim, A. Y. (2016). Assessing child bilingualism: Direct assessment of bilingual syntax amends caretaker report. International Journal of Bilingualism, 20(2), 153–172.
46. Mackey, A. (2012). Input, interaction and corrective feedback in L2 learning. Oxford: Oxford University Press.
47. MEB (2013a). 0-36 Aylık Çocuklar İçin Eğitim Programı. Ankara: Temel Eğitim Genel Müdürlüğü.
48. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2013b). 36-72 Aylık Çocuklar için Okul Öncesi Eğitim Programı. Ankara: Temel Eğitim Genel Müdürlüğü.
49. Meisel, J. M. (1986). ‘Word order and case marking in early child language. Evidence from simultaneous acquisition of two first languages: French and German’. Linguistics, 24, 123-183.
50. Meisel, J. M. (2009). Second language acquisition in early childhood. Zeitschrift für Sprachwissenschaft, 28(1), 5-34.
51. Montrul, S. (2008). “Second language acquisition welcomes the heritage language learner: Opportunities of a new field”. Second Language Research, 24(4), 487-506.
52. Özekes, M. (2016). Peabody resim kelime testi III, 4 yaş ve 5 yaş çocuklar için İzmir bölgesi standardizasyonu çalışması. Ege Eğitim Dergisi, 17(1), 272-295.
53. Özgüven, İ. E. (1994). Psikolojik testler. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
54. Peña, E. D., Gutierrez-Clellen, V., Iglesias, A., Goldstein, B. A. ve Bedore, L. M. (2018). Bilingual English Spanish assessment (BESA). Baltimore: Brookes.
55. Polit, D. F. ve Beck, C. T. (2006). The content validity index: Are you sure, you know what's being reported? Critique and recommendations. Research in Nursing & Health, 29 (5), 489-497.
56. Restrepo, M. A. ve Silverman, S. W. (2001). Validity of the Spanish preschool language scale-3 for use with bilingual children. American Journal of Speech-Language Pathology, 10(4), 382-393.
57. Rezzagil, M. (2010). 5-8 Yaş İki Dilli Çocukların Türkçe Artikülasyon Özelliklerinin Sesbilgisel (fonolojik) Süreçler Açısından İncelenmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
58. Saunders, G. (1988). Bilingual children: From birth to teens. Multilingual Matters.
59. Saydı, T. (2013). Avrupa birliği vizyonuyla ikidillilik, çokdillilik ve eğitimi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(28), 269-283.
60. Schwartz, M. ve Rovner. H. (2015). The acquisition of definiteness in Hebrew (L2) by bilingual preschool children (Russian-L1): A longitudinal multiple-case study. International Journal of Bilingualism, 19(5), 548–571.
61. Sevinç, M. ve Önkol, F. L. (2009). Language processing skills of 5-6 years old Turkish children attending monolingual and bilingual preschool education. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 1(1), 1378-1383.
62. Stow, C. ve Dodd, B. (2003) Providing equitable service to bilingual children in the UK: A review. International Journal of Language and Communication Disorders, 38(4), 351-377.
63. Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenilirlik ve geçerlilik. Ankara: Seçkin.
64. Tan, Ş. (2014). Öğretimde ölçme ve değerlendirme KPSS el kitabı. Ankara: Pegem A.
65. Tavşancıl, E. (2005). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Nobel.
66. Taylor, O. T. ve Payne, K. T. (1983) Culturally valid testing: A proactive approach. Topics in Language Disorders, 3(3), 8-20.
67. Temel F., Ersoy Ö., Avcı N. ve Turla A. (2004). Gazi erken çocukluk değerlendirme aracı. Ankara: Rekmay Ltd.Şti
68. Temel, Z. F., Bekir, H. ve Yazıcı, Z. G. (2014). Erken çocuklukta dil edinimi. Ankara: Vize Yayıncılık.
69. Temel, Z. F., Altan Yıldız, R. ve Sönmez, E. (2020). The gender variable in language development in the early childhood period: A meta-analysis of the studies carried out in Turkey. International Journal of Languages’ Education and Teaching. 8(2), 285-303.
70. Temel, Z. F., Kılınç, E., Tepetaş Cengiz, G. Ş., Kaynak Ekici, K. B. ve İmir, H. M. (2018). Okul öncesi dönemde yaygın olarak kullanılan dil gelişim testlerinin semantik açıdan incelenmesi. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 6(1), 566-590.
71. Tezbaşaran, A. (1996). Likert tipi ölçek geliştirme kılavuzu. Ankara: Psikologlar Derneği Yayınları.
72. Topbaş, S., Maviş, İ., Yavuz, H., Ege, P., Haznedar, B. ve Erk-Emeksiz, Z. vd. (2013). TÖDİL Özgül Dil Bozukluğu Türkiye Projesi: Anadili Türkçe olan Tekdilli ve İkidilli Okulöncesi ve İlköğretim Çağı (2:0-9:0 yaş) Çocuklarında Özgül Dil Bozukluğunu Ölçme ve Değerlendirme Çalışması.
73. Trawick-Smith, J. (2013). Early childhood development: A multicultural perspective. Pearson Higher Ed.
74. Unsworth, S. ve Blom, E. (2010). Comparing L1 children, L2 children and L2 adults. E. Blom ve S. Unsworth (Ed.), Experimental methods in language acquisition research (ss. 201-222). Amsterdam: John Benjamins Publishing.
75. Unsworth, S. ve Hulk, A. (2009). Early successive bilingualism: Disentangling the relevant factors. Zeitschrift für Sprachwissenschaft, 28(1), 1-8.
76. Vetter, E. (2013). Teaching languages for a multilingual Europe – minority schools as examples of best practice? The Breton experience of Diwan. International Journal of the Sociology of Language, 223, 153-170.
77. Volterra, V. ve Taeschner, T. (1978). The acquisition and development of language by bilingual children. Journal of Child Language, 5, 311-326.
78. Yurdugül, H. (2005). Ölçek geliştirme çalışmalarında kapsam geçerliği için kapsam geçerlik indekslerinin kullanılması. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongre Kitabı (ss.1-6). Denizli: Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi
79. Zimmerman, I. L., Steiner, V. G. ve Pond, R. E. (2011). Preschool language scales fifth edition (PLS-5). Pearson: San Antonio.