Bu çalışmada, T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından yayımlanan 2025 yılı tarımsal amaçlı örgütlerin derecelendirilme listesinden yararlanılarak tarımsal amaçlı kooperatiflerin il düzeyinde karşılaştırmalı performans sıralaması yapılmıştır. Çalışmanın amacı, resmi derecelendirme sonuçlarını (1., 2. ve 3. derece ile başvuru uygunluğu çıktıları) ölçülebilir göstergelere dönüştürerek il bazında izlenebilir bir karar destek çerçevesi geliştirmektir. Bu kapsamda, 140 kooperatifin yer aldığı 48 il için dört kriterden oluşan karar matrisi oluşturulmuş; kriter ağırlıkları nesnel kriter ağırlıklandırma LODECI yöntemiyle belirlenmiş ve iller RAWEC modeliyle sıralanmıştır. Bulgular, üst sıralarda birinci derece performansı güçlü ve başvuru uygunluğu sorunları düşük illerin yoğunlaştığını göstermektedir; buna göre İzmir, Muğla ve Eskişehir illeri ilk üçte yer almakta olup İzmir ve Muğla’da derecelendirilen kooperatiflerin tamamının birinci derece olması öne çıkan belirleyici faktör olarak dikkat çekmektedir. Eskişehir’de ise birinci derece yoğunluğu yüksek olmakla birlikte üçüncü derece kooperatiflerin varlığı, ilin İzmir ve Muğla’nın gerisinde ancak üst grupta konumlanmasına yol açmıştır. Elde edilen sıralama, tarımsal kooperatifçilikte il düzeyinde güçlü ve zayıf alanların görünür kılınmasına ve politika önceliklerinin belirlenmesine yönelik uygulanabilir bir karar destek çıktısı sunmaktadır. Bulgular, İzmir, Muğla ve Eskişehir’in en yüksek; Amasya, Gaziantep ve Hakkâri’nin ise en düşük bütünleşik performansa sahip olduğunu ortaya koymaktadır
This study conducts a province-level comparative performance ranking of agricultural cooperatives in Türkiye using the 2025 grading list of agricultural organizations published by the Ministry of Agriculture and Forestry. The aim is to transform official grading outcomes (1., 2., and 3. degree classifications and application-eligibility results) into measurable indicators and to develop a traceable decision-support framework at the provincial level. Accordingly, a decision matrix with four criteria is constructed for 48 provinces covering 140 cooperatives; criterion weights are determined via the objective weighting method LODECI, and provinces are ranked using the RAWEC model. The findings indicate that provinces with strong first-degree performance and low levels of eligibility-related problems concentrate at the top of the ranking. In this context, İzmir, Muğla, and Eskişehir occupy the top three positions: İzmir and Muğla stand out because all graded cooperatives are classified as first-degree, whereas Eskişehir, despite a high first-degree intensity, ranks third due to the presence of third-degree cooperatives. Overall, the proposed ranking provides a practical decision-support output for making provincial strengths and weaknesses visible and for informing policy prioritization in agricultural cooperativism. Findings indicate that İzmir, Muğla, and Eskişehir have the highest integrated performance, whereas Amasya, Gaziantep, and Hakkâri have the lowest.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Yöneylem |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| Kabul Tarihi | 19 Ocak 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 15 Mart 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.58308/bemarej.1853111 |
| IZ | https://izlik.org/JA63EJ75CL |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 9 Sayı: 1 |
Dergimize gönderilecek makalelerin aşağıda linki verilen şablon dosyasına göre hazırlanması gerekmektedir. Şablon dosyasını indirip üzerinde düzeltmeler de yapılabilir. Şablon dosyasına uygun olarak hazırlanmayan makaleler editör tarafından yazara iade edilir.