The Predictive Role of Religious Coping on Anger within the Context of Emotion Regulation

Öz

Previous studies have specifically highlighted that the relationship between religious coping and anger should be explored in a multidimensional framework, investigated among individuals in different developmental periods, and examined using predictive statistical analyses. The purpose of the study is to investigate the relationship between religious coping and anger within the context of emotion regulation. Using the relational survey model, this study was conducted with individuals aged 21–60, representing adulthood. The simple random sampling method is employed and data is collected using the religious coping scale and the state-trait anger scale. The results indicated that positive religious coping has a significant, low-level negative correlation with general anger. Regression analyses further revealed that positive religious coping served as significant predictor of anger. Also, the study concludes positive religious coping was associated with a decrease in anger, whereas negative religious coping was associated with an increase in anger.

Anahtar Kelimeler

• Religiosity
• Religious Coping
• Anger
• Anger Expression Styles
• Emotion Regulation

Duygu Düzenleme Bağlamında Dinî Başa Çıkmanın Öfke Üzerindeki Yordayıcı Rolü

Öz

Konuyla ilgili yapılan araştırmalarda özellikle belirtilmiştir ki dinî başa çıkma ile öfke arasındaki ilişki çok boyutlu ele alınmalı, farklı gelişim dönemindeki bireyler üzerinde araştırılmalı ve yordayıcı analizlerle incelenmelidir. Bu kapsamda çalışmanın amacı yetişkinlik dönemindeki bireylerin öfke düzeyleri ile dinî başa çıkma düzeyleri arasındaki ilişkiyi duygu düzenleme bağlamında araştırmaktır. İlişkisel tarama modeli kapsamında gerçekleştirilen bu çalışma, yetişkinlik dönemindeki 21-60 yaş arası bireyler üzerinde gerçekleştirilmiştir. Basit tesadüfi örnekleme yönteminin tercih edildiği araştırmadaki veriler, dinî başa çıkma ölçeği ile durumluk-sürekli öfke ölçeği ile elde edilmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre pozitif dinî başa çıkma ile genel öfke arasında negatif yönde düşük düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca pozitif dinî başa çıkmanın öfkeyi anlamlı düzeyde yordadığı tespit edilmiştir. Bunun yanında pozitif dinî başa çıkmanın öfkeyi azaltıcı bir etkiye sahip olduğu ve dinî başa çıkmanın ise öfkeyi artırıcı bir işlev gördüğü tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Dindarlık
• Dinî başa çıkma
• Öfke
• Öfke İfade Tarzları
• Duygu Düzenleme

Kaynakça

1. Akça, E. (2023). Madde bağımlılarında dini başa çıkma ve psikolojik iyi oluş etkisinin karma yöntemle incelenmesi (denetimli serbestlik örneği). Yayınlanmamış doktora tezi, Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
2. Ano, G. G., & Vasconcelles, E. B. (2005). Religious coping and psychological adjustment to stress: A meta-analysis. Journal of Clinical Psychology, 61(4), 461-480.
3. Asadzandi, M., & Eskandari, A. R. (2018). Religious evidence-based spiritual self-care guidelines in anger management. Journal of Health Education Research & Development, 6(2), 1-5. https://doi.org/10.4172/2380-5439.1000255
4. Aydın, R. (2019). Çalışan bireylerde yaşam doyumu, mesleki tükenmişlik ve dini başa çıkma arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Kastamonu Üniversitesi, Kastamonu.
5. Ayten, A. (2012). Tanrı’ya Sığınmak: Dinî Başa Çıkma Üzerine Psiko-Sosyal Bir Araştırma. İstanbul, İz Yayıncılık.
6. Ayten, A., Göçen, G., Sevinç, K., & Öztürk, E. E. (2012). Dini başa çıkma, şükür ve hayat memnuniyeti ilişkisi: hastalar, hasta yakınları ve hastane çalışanları üzerine ampirik bir araştırma. Dinbilimleri, 12(2), 45-79.
7. Bahçekapılı: S. (2019). Görme yetersizliği olan bireyler ve dini başa çıkma. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, İzmir Katip Çelebi Üniversitesi, İzmir.
8. Bakhtiarvand, M., Nokarizi, H., & Mortaza, B. (2023). View of relationship between religiosity and anger control with marital satisfaction. Randwick International of Social Sciences (RISS) Journal, 4(2), 310-316. https://doi.org/https://doi.org/10.47175/rissj.v4i2.661

9. Balkaya, F., & Şahin, N. H. (2003). Çok boyutlu öfke ölçeği. Türk Psikiyatri Dergisi, 14(3), 192-202.
10. Berkowitz, L., & Harmon-Jones, E. (2004). Toward an understanding of the determinants of anger. Emotion, 4(2), 107-130. https://doi.org/10.1037/1528-3542.4.2.107
11. Bjorck, Jeff P., & Kim, J.-W. (2009). Religious Coping, religious support, and psychological functioning among short-term missionaries. Mental Health, Religion & Culture, 12(7), 611-626. https://doi.org/10.1080/13674670903014932
12. Bjorck, Jeffrey P., & Thurman, J. W. (2007). Negative life events, patterns of positive and negative religious coping, and psychological functioning. Journal for the Scientific Study of Religion, 46(2), 159-167. https://doi.org/10.1111/j.1468-5906.2007.00348.x
13. Bulut, K. (2023). Ev hanımlarında sürekli öfke, öfke ifade tarzları ve dindarlık ilişkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi, Erzincan.
14. Carlozzi, B. L., Winterowd, C., Harrist, R. S., Thomason, N., Bratkovich, K., & Worth, W. (2010). Spirituality, anger, and stress in early adolescents. Journal of Religion and Health, 49, 445-459. https://doi.org/10.1007/s10943-009-9295-1
15. Çelik, B. (2024). Düzenli egzersiz alışkanlığı ve dindarlığın üniversite öğrencilerinin öfke kontrolünde yordayıcı rolü. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi, Ağrı.
16. Dağcı, T. (2024). Üniversite öğrencilerinde dini bireyselleşme: Karaman örneği. Mizanü’l-Hak: İslami İlimler Dergisi, (18), 365-392. https://doi.org/10.47502/mizan.1422831
17. Doğan, M. (2023). Psikolojik sağlamlık ile travma sonrası gelişim arasındaki ilişkide dinî başa çıkmanın aracı rolü. Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, (65), 127-162. https://doi.org/10.15370/maruifd.1384192
18. Duran, M. E. (2024). Kişilerarası Öfke ve Dindarlık İlişkisi: Şoförler Üzerine Nicel Bir Araştırma. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 34(3), 1481-1490. https://doi.org/https://doi.org/10.18069/firatsbed.1452289
19. Ekşi, H. (2001). Başaçıkma, dini başaçıkma ve ruh sağlığı arasındaki ilişki üzerine bir araştırma: eğitim, ilahiyat ve mühendislik fakültesi öğrencilerinin karşılaştırılması. Yayınlanmamış doktora tezi, Bursa Uludağ Üniversitesi, Bursa.
20. Ellis, A. (1974). Rational-emotive theory: Albert Ellis. A. Burton (Ed.), Operational theories of personality (ss. 163-189). New York: Brunnel/Mazel.
21. Geçtan, E. (1996). İnsan Olmak. İstanbul, Remzi Kitabevi.
22. George, D., & Mallery, P. (2003). SPSS For Windows Step By Step: A Simple Guide And Reference (4. edition). Boston / Massachusett, Pearson Education Inc.
23. Gross, J. J. (1998). The emerging field of emotion regulation: An integrative review. Review of General Psychology, 2(3), 271-299. https://doi.org/10.1037/1089-2680.2.3.271
24. Gross, J. J. (1999). Emotion regulation: Past, present, future. Cognition and Emotion, 13(5), 551-573. https://doi.org/10.1080/026999399379186
25. Gross, J. J. (2002). Emotion regulation: Affective, cognitive, and social consequences. Psychophysiology, 39(3), 281-291. https://doi.org/10.1017/S0048577201393198
26. Hançerlioğlu, O. (2003). Öfke. İçinde Ruhbilim Sözlüğü. İstanbul, Remzi Kitabevi.
27. Karaca, F. (2011). Din Psikolojisi. Trabzon, Eser Ofset.
28. Karslı, N. (2011). Öfke kontrolü ve dindarlık ilişkisi (Erzurum örneği). Yayınlanmamış doktora tezi, Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
29. Lawler-Row, K. A., Karremans, J. C., Scott, C., Edlis-Matityahou, M., & Edwards, L. (2008). Forgiveness, physiological reactivity and health: The role of anger. International Journal of Psychophysiology, 68(1), 51-58.
30. Lerner, H. (2005). Öfke Dansı (S. Gül, Çev.). İstanbul, Varlık Yay.
31. Marsh, R., & Dallos, R. (2000). Religious beliefs and practices and catholic couples’ management of anger and conflict. Clinical Psychology & Psychotherapy, 7(1), 22-36. https://doi.org/10.1002/(SICI)1099-0879(200002)7:1%3C22::AID-CPP217%3E3.0.CO;2-R
32. Mefford, L., Thomas: P., Callen, B., & Groer, M. (2014). Religiousness/spirituality and anger management in community-dwelling older persons. Issues in Mental Health Nursing, (35), 283-291. https://doi.org/10.3109/01612840.2014.890472
33. Murat, A., & Kızılgeçit, M. (2017). Dini başa çıkma ve psikopatoloji ilişkisi (Rize örneği). Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 6(11), 111-151.
34. Nahar, L., & Palit: (2023). Adolescent anger and self esteem according to different religious perspective. Chittagong University Journal of Biological Sciences, 11(1), 27-35. https://doi.org/10.3329/cujbs.v11i1.74927
35. Nay, W. R. (2004). Taking Charge Of Anger: How To Resolve Conflict, Sustain Relationships, And Express Yourself Without Losing Control. New York, Guilford Press.
36. Neuman, W. L. (2016). Toplumsal Araştırma Yöntemleri: Nitel ve Nicel Yaklaşımlar (C. 1; S. Özge, Çev.). Ankara, Yayın Odası.
37. Novaco, R. W. (1986). Anger as a clinical and social problem. R. J. Blanchard & D. C. Blanchard (Ed.), Advances in the study of aggression (C. 2, ss. 1-67). New York, Academic Press.
38. Özdilek, Ş. G. (2024). Kayıp sonrası travmatik yas düzeyi ile dini başa çıkma arasındaki ilişki: Trakya örneği. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi, İstanbul.
39. Özer, A. K. (1994). Sürekli öfke ve öfke ifade tarzı ölçekleri ön çalışması. Türk Psikoloji Dergisi, 9(31), 26-35.
40. Özgül, M. (2017). Dinî başa çıkma ile sürekli öfke-öfke ifade tarzları ilişkisi üzerine bir araştırma. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Kastamonu Üniversitesi, Kastamonu.
41. Özmen, A. (2006). Öfke: Kuramsal yaklaşımlar ve bireylerde öfkenin ortaya çıkmasına neden olan etmenler. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 39(1), 39-56. https://doi.org/https://doi.org/10.1501/Egifak_0000000123
42. Öztoprak, M., & Dağcı, S. (2020). İlahiyat fakültesi öğrencilerinin mevzû hadis bilgisi üzerine tecrübi bir çalışma: eskişehir osmangazi üniversitesi ilahiyat fakültesi örneği. Iğdır Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, (16), 85-138.
43. Pargament, K. I. (2002). God help me: Advances in the psychology of religion and coping. Archive for the Psychology of Religion, 24(1), 48-63. https://doi.org/10.1163/157361203X00219
44. Pargament, K. I., Ano, G. G., & Wachholtz, A. B. (2005). The religious dimension of coping: Advances in theory, research, and practice. R. F. Paloutzian & C. L. Park (Ed.), Handbook of the psychology of religion and spirituality (ss. 479-495). New York, Guilford.
45. Pargament, K. I., Smith, B. W., Koenig, H. G., & Perez, L. (1998). Patterns of positive and negative religious coping with major life stressors. Journal for the scientific study of religion, 37(4), 710-724.
46. Pargament, K. I., Tarakeshwar, N., Ellison, C. G., & Wulff, K. M. (2001). Religious coping among the religious: the relationships between religious coping and well‐being in a national sample of presbyterian clergy, elders, and members. Journal for the Scientific Study of Religion, 40(3), 497-513. https://doi.org/10.1111/0021-8294.00073
47. Park, C. L. (2005). Religion as a meaning‐making framework in coping with life stress. Journal of Social Issues, 61(4), 707-729. https://doi.org/10.1111/j.1540-4560.2005.00428.x
48. Selvi, K. (2024). Öfke. E. İnan & E. Yücel (Ed.), Psikoloji penceresinden duygular: Kuramdan uygulamaya. Ankara, Nobel Yay.
49. Soykan, Ç. (2003). Öfke ve öfke yönetimi. Kriz Dergisi, 11(2), 19-27. https://doi.org/https://doi.org/10.1501/Kriz_0000000192
50. Tatlıoğlu, K., & Karaca, M. (2013). Öfke olgusu hakkında sosyal psikolojik bir değerlendirme. The Journal of Academic Social Science Studies, 6(6), 1101-1123. https://doi.org/https://doi.org/10.9761/JASSS1691
51. Turan, Y. (2018). Yalnızlıkla başa çıkma: Yalnızlık, Dini başa çıkma, dindarlık, hayat memnuniyeti ve sosyal medya kullanımı. Cumhuriyet İlahiyat Dergisi, 22(1), 395-434. https://doi.org/10.18505/cuid.406750
52. Türkol, Y. A. (2020). Kişilik ve dini başa çıkma arasındaki ilişkinin incelenmesi (Çorum örneği). Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Hitit Üniversitesi, Çorum.
53. Uysal, V., Göktepe, A. K., Karagöz, S., & İlerisoy, M. (2017). Dinî başa çıkma ile umut, hayat memnuniyeti ve psikolojik sağlamlık arasındaki etkileşim üzerine bir araştırma. Marmara Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Dergisi, (52), 139-160.