Digital Storytelling Workshops as an Alternative Tool for the Expression of ICT Teachers’ Professional Experience

Öz

This study aims to reveal the professional understanding of ICT teachers in a holistic way by allowing them to express their experiences regarding their professional lives using their own voices through digital storytelling workshops and by analyzing their expressions thoroughly. Accordingly, six digital storytelling workshops were conducted in a year: three in Ankara and the others in Elazığ, Çanakkale, and Denizli. 28 ICT teachers participated in these workshops. Also, the researcher participated as a facilitator in the workshops. The data were collected through voice recordings of all participants' narratives in the workshops process, digital stories, semi-structured focus group interviews, and observation notes. The data were analyzed by content analysis using inductive coding technique. As a result of the analysis, it was revealed that teachers encountered problems related to the implementation of educational policies, curriculum, teacher education process, parent pressure and bullying, role conflict, classroom management, private school practices, teacher competencies, and infrastructure inadequacies in their professional lives. Some teachers shared the solutions they applied to these problems, and some of them shared their suggestions. At the same time, they communicated with each other about the problems, reviewed their professional lives, made inferences, and produced new solutions during the workshop. As a result, teachers expressed their professional experiences through digital storytelling workshops and the digital stories they created in these workshops. In this way, the circulation of these digital stories represents a concrete step towards enabling teachers to be heard by a wider audience and raising awareness among the relevant parties on the issues raised. Thus, the use of these digital stories in teacher education for pre-service teachers can potentially serve as a bridge between theory and practice.

Anahtar Kelimeler

• Digital storytelling
• ICT
• Professional life
• Teacher narratives

Bilişim Teknolojileri Öğretmenlerinin Mesleki Deneyimlerini Dile Getirmede Alternatif Bir İfade Aracı Olarak Dijital Hikâye Anlatımı Atölyeleri

Öz

Bu çalışmada, dijital hikâye anlatımı atölyeleri yoluyla Bilişim Teknolojileri (BT) öğretmenlerinin mesleki yaşamları ile ilgili deneyimlerini ilk ağızdan kendi sesleri ile dile getirebilmeleri ve bu dile getirilenlerin derinlemesine irdelenerek mesleki anlayışlarının bütüncül bir biçimde ortaya koyulması amaçlanmıştır. Bu amacı gerçekleştirmek için bir yılda üçü Ankara’da, diğerleri de Elâzığ, Çanakkale ve Denizli’de olmak üzere altı atölye yapılmıştır. Bu atölyelere katılan 28 BT öğretmeni çalışmanın katılımcılarını oluşturmuştur. Aynı zamanda araştırmacı, atölyelerde kolaylaştırıcı olarak yer almıştır. Veriler, katılımcıların süreçteki tüm anlatılarının ses kayıtları, dijital hikâyeleri, yarı yapılandırılmış odak grup görüşmeleri ve gözlem notları yoluyla toplanmıştır. Veriler tümevarımsal kodlama tekniği kullanılarak içerik analizi ile çözümlenmiştir. Analiz sonucunda, öğretmenlerin mesleki yaşamlarında eğitim politikalarının uygulanışı, öğretim programı, öğretmen yetiştirme süreci, veli baskısı ve zorbalığı, rol çatışması, derse yönelik algı, sınıf yönetimi, özel okul uygulamaları, öğretmen yeterlikleri ve altyapı yetersizlikleri ile ilgili sorunlarla karşılaştıkları ortaya çıkmıştır. Mesleki yaşamlarında karşılaştıkları bu sorunlarla ilgili olarak bazı öğretmenler uyguladıkları çözümleri, bazıları da çözüm olabileceğini düşündükleri önerileri atölyelerde paylaşmışlardır. Aynı zamanda atölye sürecinde ortaya koyulan sorunlarla ilgili birbirleriyle dertleşmişler, kendi süreçlerini gözden geçirmişler, çıkarım yapmışlar ve yeni çözüm önerileri üretmişlerdir. Sonuç olarak öğretmenler, dijital hikâye anlatımı atölyeleri yoluyla mesleki deneyimlerini dile getirmişler ve atölyelerin ürünü olan dijital hikâyelerini oluşturmuşlardır. Böylece bu dijital hikâyelerin dolaşıma girmesi, bu yolla öğretmenlerin seslerinin daha geniş kitlelere ulaşması ve dile getirilen konularla ilgili taraflarda farkındalık oluşumuna yönelik somut bir adım atılmıştır. Buradan hareketle öğretmen adayları için bu dijital hikâyelerin öğretmen eğitiminde kullanılmasının kuram ve uygulama bağının kurulmasında bir köprü oluşturabileceği ileri sürülebilir.

Anahtar Kelimeler

• Dijital hikâye anlatımı
• Öğretmen anlatıları
• Bilişim Teknolojileri
• Mesleki yaşam

Kaynakça

1. Álvarez Álvarez, C. (2015). Can teachers bridge the theory-practice gap? An ethnographic study of a teacher. US-China Education Review B, 5(4), 233-244.
2. Ang, I. (1989). Beyond self-reflexivity. Journal of Communication Inquiry, 13(2), 27-29.
3. Arraiz Matute, A., Da Silva, L., Pendleton Jiménez, K., & Smith, A. (2020). The sex of it all outness and queer women’s digital storytelling in teacher education. Teaching Education, 31(1), 98-111.
4. Atal-Köysüren, D., & Deryakulu, D. (2017). Eğitim politikalarındaki değişimlerin bilişim teknolojileri öğretmenlerinin duyguları üzerindeki etkisi. Eğitim ve Bilim, 42(190), 67-87.
5. Bahçeci, F., & Genç, Z. (2013). Bilişim teknolojileri öğretmenlerinin üniversitede aldıkları eğitim-öğretimin mesleki hayata etkilerine yönelik görüşleri. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(2), 315-324.
6. BTE Derneği. (2013). Türkiye’de ilk ve ortaokullarda (ilköğretim) okutulan bilişim teknolojileri derslerinin tarihi. Erişim: http://bte.org.tr/bte-dernegi/btderslerinin-tarihcesi/ Ceylan, A., & Ulutürk, Y. H. (2006). Rol belirsizliği, rol çatışması, iş tatmini ve performans arasındaki ilişkiler. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 7(1), 48-58.
7. Ching, C. P. (2014). Linking theory to practice: A case-based approach in teacher education. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 123, 280-288.
8. de Jager, A., Fogarty, A., Tewson, A., Lenette, C., & Boydell, K. M. (2017). Digital storytelling in research: A systematic review. The Qualitative Report, 22(10), 2548-2582.

9. Deryakulu, D., & Akbaba-Altun, S. (2014). Classroom management in middle school computer labs: The Turkish experience. Journal for Computing Teachers, 1(1), 1-11.
10. Deryakulu, D. (2006). Burnout in Turkish computer teachers: Problems and predictors. International Journal of Educational Reform, 15(3), 370-385.
11. Erçetin, S. S., & Durak, A. (2017). Ortaokullarda bilişim teknolojileri ve yazılım dersinin işlenişi, yaşanan problemler ve çözüm önerileri: Öğretmen görüşleri. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 159-176.
12. Erdoğan, M., Kurşun, E., Tan-Şişman, G., Saltan, F., Gök, A., & Yıldız, İ. (2010). Sınıf yönetimi ve sınıf içi disiplin problemleri, nedenleri ve çözüm önerileri üzerine nitel bir araştırma: Bilişim teknolojileri dersi örneği. Kuramdan Uygulamaya Eğitim Bilimleri, 10(2), 853-891.
13. Eren, E., & Uluuysal, B. (2012). Bilişim teknolojileri (BT) öğretmenlerinin mesleki sorunları ve çözüm önerileri: Okul müdürü ve BT öğretmenlerinin görüşleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(3), 152-171.
14. European Parliament. (2008). European Parliament resolution of 23 September 2008 on improving quality of teacher education (2008/2068(INI)). Access: http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+TA+P6-TA-2008-0422+0+DOC+XML+V0//EN
15. Fisher, R. T. (2001). Role stress, the type A behavior pattern, and external auditor job satisfaction and performance. Behavioral Research in Accounting, 13(1), 143-170.
16. Gachago, D., Ivala, E., Chigona, A., & Condy, J. (2015). Owning your emotions or sentimental navel-gazing: Digital storytelling with South African pre-service student educators. Cultural Science Journal, 8(2), 22-42.
17. Goe, L., & Stickler L. M. (2008). Teacher quality and student achivement: Making the most of recent research. Washington, D.C.: National Comprehensive Center for Teacher Quality.
18. Gubrium, A., & Turner, K. N. (2011). Digital storytelling as an emergent method for social research and practice. In S. N. Hesse-Biber (Ed.), Handbook of Emergent Technologies in Social Research (pp. 469-491) New York, NY: Oxford University Press.
19. Hartley, J., & McWilliam, K. (2009). Computational power meets human contact. In J. Hartley & K. McWilliam (Eds.), Story circle: Digital storytelling around the world (pp. 3-15). Singapore: Wiley-Blackwell Publishing.
20. Hausknecht, S., Vanchu-Orosco, M., & Kaufman, D. (2016). New ways to tell my story - evaluation of a digital storytelling workshop for older adults. Proceedings of the 8th International Conference on Computer Supported Education, 2, (pp. 231-239).
21. Krippendorff, K. (2004). Content analysis: An introduction to its methodology (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
22. Lambert, J. (2013). Digital storytelling: Capturing lives, creating community (4th ed.). New York, NY: Routledge.
23. Leigh, A., & Mead, S. (2005). Lifting teacher performance (Policy Report - Progressive Policy Institute). Access: https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED491196.pdf
24. MEB. (2017). Öğretmenlik mesleği genel yeterlikleri. Erişim: http://oygm.meb.gov.tr/www/ogretmenlik-meslegi-genel-yeterlikleri/icerik/39
25. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
26. Neuendorf, K. A. (2002). The content analysis guidebook. Thousand Oaks, CA: Sage.
27. NIE. (2009). A teacher education model for the 21st century. Access: https://www.nie.edu.sg/docs/default-source/te21_docs/te21-online-version---updated.pdf?sfvrsn=2
28. Nuñez‐Janes, M. (2016). When ethnography relates: Reflections on the possibilities of digital storytelling. Anthropology & Education Quarterly, 47(3), 235-239.
29. Oğuz, H. Ş. (2015). The potential of digital storytelling as an ethnographic research technique in social sciences. Cultural Science Journal, 8(2), 244-260.
30. Seferoğlu, S. S., Yıldız, H., & Yücel, Ü. A. (2014). Öğretmenlerde tükenmişlik: Tükenmişliğin göstergeleri ve bu göstergelerin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 39(174), 348-364.
31. Stacey, G., & Hardy, P. (2011). Challenging the shock of reality through digital storytelling. Nurse Education in Practice, 11(2), 159-164.
32. Stenhouse, R., Tait, J., Hardy, P., & Sumner, T. (2013). Dangling conversations: Reflections on the process of creating digital stories during a workshop with people with early‐stage dementia. Journal of Psychiatric and Mental Health Nursing, 20(2), 134-141.
33. Stewart, K. D., & Ivala, E. (2017). Silence, voice, and “other languages”: Digital storytelling as a site for resistance and restoration in a South African higher education classroom. British Journal of Educational Technology, 48(5), 1164-1175.
34. Şerefoğlu-Henkoğlu, H., & Yıldırım, S. (2012). Türkiye’deki ilköğretim okullarında bilgisayar eğitimi: Kuram ve uygulamadaki farklılıklar. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 45(1), 23-61.
35. Şimşek, B. (2018). İletişim çalışmaları bağlamında dijital hikâye anlatımı: Kavramlar ve Türkiye deneyimi. İstanbul: Alternatif Bilişim.
36. Şimşek, B. (2013). Hikâye anlattıran, hikâyemi anlatan, kendi hikâyesini yaratan çember: Dijital hikâye anlatımı atölyesinde birbirine karışan sesler/im. Hakan Ergül (Ed.), Sahanın sesleri: İletişim araştırmalarında etnografik yöntem içinde (ss. 279-308). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
37. Şimsek, B., & Erdener, B. (2012). Digital visual skills education for digital inclusion of elder women in the community. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 46, 4107-4113.
38. Şimşek, B., Usluel, Y. K., Sarıca, H. Ç., & Tekeli, P. (2018). Türkiye’de eğitsel bağlamda dijital hikâye anlatımı konusuna eleştirel bir yaklaşım. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 8(1), 158-186.
39. Şişman-Eren, E., & Şahin-İzmirli, Ö. (2012). İlköğretim okul müdürü ve bilişim teknolojileri öğretmenlerine göre bilişim teknolojileri dersinde yaşanan sorunlar ve çözüm önerileri (Eskişehir ili örneği). Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(4), 2861-2888.
40. TTKB. (2019). Geçmişten günümüze kurul kararları ve fihristleri. Erişim: http://ttkb.meb.gov.tr/www/gecmisten-gunumuze-kurul-kararlari-ve-fihristleri/icerik/152
41. TED. (2009). Öğretmen yeterlikleri. Ankara: Adım Okan Matbaacılık.
42. Topu, F. B., & Göktaş, Y. (2012). Bilişim teknolojileri öğretmenlerinin üstlendikleri roller ve onlardan beklentiler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(1), 461-478.
43. Tural, N., & Karakütük, K. (1991). Eğitim politikası. Eğitim ve Bilim, 15(82), 16-24.
44. Van Galen, J. A. (2017). Agency, shame, and identity: Digital stories of teaching. Teaching and Teacher Education, 61, 84-93.
45. Wu, J., & Chen, D. T. V. (2020). A systematic review of educational digital storytelling. Computers & Education, 147, 103786. doi:10.1016/j.compedu.2019.103786
46. Yeşiltepe, G. M., & Erdoğan, M. (2013). İlköğretim bilişim teknolojileri öğretmenlerinin mesleğe yönelik sorunları, bu sorunların nedenleri ve çözüm önerileri. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(3), 495-530.
47. YÖK. (2018a). Öğretmen Yetiştirme Lisans Programları. Erişim: https://www.yok.gov.tr/kurumsal/idari-birimler/egitim-ogretim-dairesi/yeni-ogretmen-yetistirme-lisans-programlari
48. YÖK. (2018b). Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Öğretmenliği Lisans Programı. Erişim: https://www.yok.gov.tr/kurumsal/idari-birimler/egitim-ogretim-dairesi/yeni-ogretmen-yetistirme-lisans-programlari
49. Yuksel-Arslan, P., Yildirim, S., & Robin, B. R. (2016). A phenomenological study: Teachers’ experiences of using digital storytelling in early childhood education. Educational Studies, 42(5), 427-445.
50. Zeichner, K. (2010). Rethinking the connections between campus courses and field experiences in college-and university-based teacher education. Journal of Teacher Education, 61(1-2), 89-99.