Yer Biliminde Hikâyeleştirme Yöntemi ile Sürdürülebilirlik Eğitimi
Öz
Bu çalışma, mühendislik öğrencilerine yönelik yer bilimi kavramlarının hikâyeleştirme yöntemiyle öğretilmesinin sürdürülebilirlik bilincine etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma desenlerinden gömülü kuram yaklaşımıyla yapılandırılmış olan çalışma, farklı mühendislik bölümlerinden 42 üniversite öğrencisiyle yürütülmüştür. Öğrencilerden yer bilimiyle ilişkili bir kavramı doğa merkezli bir hikâye içerisinde anlatmaları istenmiş; hikâyeler içerik analizine, ardından öğrenci görüşmeleri betimsel analize tabi tutulmuştur. Verilerin içerik analizi sonucunda; bilimsel kavramları anlamlandırma, hikâyeleştirme yoluyla yaratıcı ifade, çevresel farkındalık ve sorumluluk, işbirlikli öğrenme ve etkileşim, öz farkındalık ve duygusal bağ kurma olmak üzere beş ana eksen kod belirlenmiştir. Bulgular, öğrencilerin hikâyeleştirme yöntemi ile yer bilimi kavramlarını daha kolay anlamlandırdıklarını ve sürdürülebilirlik bilincine dair farkındalık geliştirdiklerini göstermektedir. Araştırma sonuçları, hikâyeleştirme yönteminin, yer bilimi ve sürdürülebilirlik eğitimi için eleştirel düşünme, sistematik bakış açısını geliştirme potansiyeline sahip etkili bir araç olduğunu göstermektedir. Çalışmada, benzer uygulamaların farklı yaş grupları ve disiplinlerde de yaygınlaştırılması önerilmektedir.
Anahtar Kelimeler
yer bilimi, hikayeleştirme yöntemi, sürdürülebilirlik eğitimi
Kaynakça
- Adams, R. S., Turns, J., & Atman, C. J. (2003). Educating effective engineering designers: The role of reflective practice. Design Studies, 24(3), 275–294. https://doi.org/10.1016/S0142-694X(02)00056-X
- Akgün, S., & Kaya, E. (2020). How do university students perceive the nature of science?. Science & Education, 29(2), 299-330.
- Alkış, S. (2007). Coğrafya eğitiminde yükselen paradigma: Sürdürülebilir bir dünya. Marmara Coğrafya Dergisi, (15), 55-75.
- Alterio, M., & McDrury, J. (2003). Learning Through Storytelling in Higher Education: Using Reflection and Experience to Improve Learning (1st ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203416655
- Amaç, E. & Eken, S. (2025). Yavaş hareketi ile sürdürülebilir bir geleceğe yolculuk (Sürdürülebilir hikayeler). Denizli İl Milli Eğitim Müdürlüğü Bilim ve Eğitim Dergisi, 1(2), 91-102.
- Arslan, G. & Tüysüz, M. (2023). Hikâyelendirme tekniği ile desteklenen argümantasyon temelli eğitim kapsamında öğretilen sosyo-bilimsel konuların 8. sınıf öğrencilerinin, eleştirel düşünme becerilerine, fene karşı tutumlarına ve argümantasyon seviyelerinin gelişimlerine olan etkisinin incelenmesi. Cumhuriyet Uluslararası Eğitim Dergisi, 12(1), 104-118. https://doi.org/10.30703/cije.1170029
- Ateş, H. (2018). Fen bilgisi ve sosyal bilgiler öğretmen adaylarının sürdürülebilir tüketim davranışlarının ve bilgi düzeylerinin araştırılması. Journal of Uludağ University Faculty of Education, 31(2), 507-531. https://doi.org/10.19171/uefad.505608
- Avraamidou, L., & Osborne, J. (2009). The Role of Narrative in Communicating Science. International Journal of Science Education, 31(12), 1683–1707. https://doi.org/10.1080/09500690802380695
- Barrett, M. S. & Stauffer, S. L. (2009). Narrative inquiry: From story to method. In Narrative inquiry in music education: Troubling certainty. Springer Netherlands. https://doi.org/10.1007/978-1-4020-9862-8
- Basu, S. (2023). The role of earth system literacy in sustainability education for engineers. European Society for Engineering Education (SEFI). https://doi.org/10.21427/5F7K-5Z77