Filistin Direnişinin Sinematik Yansımaları: Elia Suleiman Örneği

Öz

Sinema anlatıları, ortaya çıktığı dönemin kültürel, tarihsel ve politik süreçlerinden etkilenerek ortaya çıkmıştır. Özellikle bir ulusun geçmişe dayalı travmatik geçmişinin kaydını tutan bu anlatılar, seyircisine karşı toplumsal bir farkındalık oluşturabilme gücüne sahiptir. Filistin sineması da bu gücü sömürgeciliğe karşı göstermiş oldukları direnişi temsil eden anlatılarla yansıtmaktadır. Filistin, sinemayı siyasi sınırları aşan bir üslupla kullanmış, işgal altındaki toprakların savaşla dolu gerçekliklerini kültürel bir ifade aracına dönüştürmüştür. 1948 tarihinde gerçekleşen İsrail saldırılarının ardından Filistin sineması çeşitli dönüşümler yaşamıştır. Filistin’in tarihsel sürecinden ayrı düşünülemeyecek olan bu sinema sadece bir eğlence aracı olarak kullanılmamış aynı zamanda İsrail’in işgali sonrası Filistin halkının hayatta kalabilmek ve topraklarına sahip çıkabilmek adına vermiş oldukları mücadele ve direnişe de odaklanmışlardır. Filistinli yönetmenlerin bakış açısıyla uluslararası alanda kendine yer edinmiş olan filmler, küresel izleyicilerin Filistin mücadelesine karşı empati oluşturmalarına da katkı sağlamıştır. Yönetmenler bu mücadele ve direnişi esas alarak özellikle belgesel nitelikte filmler çekmişlerdir. Savaş sürecinde kısıtlı imkanlarla devam eden film yapım süreci zamanla halkın silahsız direnişi haline gelmiştir. Elia Suleiman da bu yönetmenlerden biridir. Yönetmen, sinemayı devrimci bir amaç için ‘araç’ olarak kullanmıştır. Buradan hareketle çalışmanın amacı Elia Suleiman’ın filmlerinde direniş kavramının nasıl temsil edildiğini irdelemektir. Çalışmada örneklem olarak seçilen It Must Be Heaven (Burası Cennet Olmalı, 2019) anlatısı nitel film çözümlemelerinden biri olan göstergebilimsel analiz yöntemi odak alınarak incelenmiştir. Çalışmada elde edilmiş olan bulgular Elia Suleiman’ın filmlerinin Filistin halkına karşı baskı uygulayan her türlü iktidar biçimini sorguladığı ve bunu yaparken silahsız bir direniş biçimi olarak sinemayı kullandığıdır.

Anahtar Kelimeler

• Filistin Sineması
• Elia Suleiman
• Direniş Temsili
• Sömürgecilik
• İşgal

Cinematographic Reflections of the Palestinian Resistance: The Case of Elia Suleiman

Öz

Cinematic narratives are influenced by the cultural, historical, and political processes of the period in which they emerge. These narratives, particularly those documenting a nation's traumatic past, possess the power to create social awareness among the audience. Palestinian cinema reflects this power through narratives representing their resistance against colonialism. Palestine has used cinema in a way that transcends political boundaries, transforming the war-torn realities of the occupied territories into a cultural means of expression. Following the Israeli attacks in 1948, Palestinian cinema underwent various transformations. This cinema, inseparable from Palestine's historical process, was not merely used as a means of entertainment; it also focused on the struggle and resistance of the Palestinian people to survive and reclaim their land after the Israeli occupation. Films directed by Palestinian filmmakers, gaining international recognition, have contributed to fostering empathy among global audiences for the Palestinian struggle. These directors have primarily focused on documentaries, highlighting this struggle and resistance. The filmmaking process, sustained by limited resources during the war, gradually transformed into a form of unarmed resistance by the people. Elia Suleiman is one of these directors. He used cinema as a ‘tool’ for a revolutionary purpose. Therefore, the aim of this study is to examine how the concept of resistance is represented in Elia Suleiman's films. The film It Must Be Heaven (2019), chosen as a sample, was analyzed using semiotic analysis, a qualitative film analysis method. The findings of the study indicate that Elia Suleiman's films question all forms of power that oppress the Palestinian people, and in doing so, he uses cinema as a form of unarmed resistance Cinematographic Reflections of the Palestinian Resistance: The Case of Elia Suleiman

Anahtar Kelimeler

• Palestinian Cinema
• Representation of Resistance
• Elia Suleiman
• Colonialism
• Occupation

Kaynakça

1. Alawadhi, H. (2013). On What Was, and What Remains: Palestinian Cinema and the Film Archive. The IAFOR Journal of Media, Communication and Film, 1(1), 17-26.
2. Alexander, L. (2001). Conflicting images: Palestinian and Israeli Cinemas, 1988-1998. Doctoral Thesis, New York University, Department of Middle Eastern Studies.
3. Aras, B. (1997). Filistin-İİsrail Barış Süreci ve Türkiye. İstanbul: Bağlam Yayınları .
4. Barakat, S. (2019). How does Basma Alsharif introduce a new discourse to Palestinian Cinema by using Video Essays? Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sinema Televizyon Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi.
5. Barthes, R. (1993). Göstergebilimsel Serüven. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
6. Boran, Y. (2006). Geçmişten Günümüze Filistin Direniş Hareketi El-Fetih ve Hamas. İstanbul: Mephisto Yayınları.
7. Çalık, Z. (2010). Filistin- İsrail Barış Süreci ve Türkiye. Yüksek Lisans Tezi, Trabzon: Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Uluslarası İlişkiler Anabilim Dalı Uluslararası İlişkiler Programı.
8. Çubukçu, M. (2004). Bizim Filistin Bir Direnişin Tarihçesi. İstanbul: Metis Yayınları.

9. Deines, T. (2023). History of Palestine. EBSCO.
10. Erkman, F. (1987). Göstergebilime Giriş. İstanbul: Alan Yayıncılık.
11. Gertz, N., & Khleifi, G. (2008). Palestinian Cinema Landscape, Trauma and Memory. Edinburgh: Edinburgh University Press.
12. Hayward, S. (2001). Cinema Studies The Key Consept (Second edition). Taylor & Francis e-Library. Karaman, M. L. (1996). Filistin. TDV İslâm Araştırmaları Merkez, 13.
13. Kılınçarslan, Y. (2014). Filistin Sinemasında “Sumud” Temasının Ortadoğu'nun Gelecek İnşaasında yeri ve Önemi. 2(2), 119-129. Marmara Üniversite Siyasal Bilimler Dergisi.
14. Mezghiche, R. (2024). Cinema of Palestine as a Pillar of Resistance and Preservation of Cultural Identity. Culture in Focus: Essays on Art, Cinema, and Society, 11((5-1)), 23-33.
15. Monaco, J. (2002). Bir Film Nasıl Okunur? İstanbul: Oğlak Yayınları.
16. Öztürk, B. (2011). Filistin'e Sinemadan Bakmak. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sinema-TV Anasanat Dalı Sinema-TV Sanat Dalı.
17. Rifat, M. (2009). Göstergebilimin ABC'si. İstanbul: Say Yayınları .
18. Saleh, M. M. (2016). Filistin Meselesi . İstanbul: Palscholars.
19. Teymouri, R. (2023). A Temporal Study of Palestinian Cinema. Toronto: Cinema Studies Institute University of Toronto.
20. Tolan, S. (2009). Limon Ağacı . İstanbul: Pegasus Yayınları .
21. Yaqub, N. (2018). Palestinian Cinema in the Days of Revolution. USA: University of Texas Press.