-

Öz

The purpose of the present study is to investigate the life-long learning tendencies of preservice teachers and compare these tendencies in relation to different variables. The study is a quantitative study designed in the survey model. The universe of the study is comprised of 1125 students attending the Education Faculty of Dumlupınar University in 2014-2015 academic year and sampling consists of 286 pre-service teachers selected from the universe through stratified sampling technique. In the study, “Lifelong Learning Tendencies Scale (LLLTS)” developed by Diker-Coşkun and Demirel (2010) was employed as a data collection instrument. Within the study, descriptive statistics were calculated to determine the pre-service teachers’ life-long learning tendencies. In paired comparisons, t-test and in comparisons having more than three dimensions, ANOVA were employed. In cases where the normality of the data was not fulfilled, Kruskal Wallis H test was run for triple comparisons. In light of the findings of the study, it can be argued that the pre-service teachers’ life-long learning tendencies are low; they do not significantly vary depending on gender; the mean scores of the pre-service social studies teachers and science teachers are higher than that of the pre-service classroom teachers; the mean score of the preservice teachers having a general academic average ranging between 2.00 and 2.99 is higher than that of the pre-service teachers having a general academic average ranging between 3.00 and 4.00; the mean score of the first-year pre-service teachers is higher than those of the pre-service teachers from the other grades

Anahtar Kelimeler

• Life-long Learning, Life-long Learning Tendencies, Pre-service Teachers

Öğretmen Adaylarının Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimleri

Öz

Bu araştırmada, öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin belirlenmesi ve yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin çeşitli değişkenlere göre karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırma, tarama modelinde nicel bir araştırmadır. Araştırmanın evrenini, 2014-2015 eğitim öğretim yılında, Dumlupınar Üniversitesi Eğitim Fakültesinde öğrenim gören toplam 1125; tabakalı örnekleme tekniği ile belirlenen örneklemini ise 286 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Diker-Coşkun ve Demirel (2010) tarafından geliştirilen “Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimleri Ölçeği (YBÖEÖ)” kullanılmıştır. Araştırmada öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimlerini belirlemek amacıyla betimsel istatistikler hesaplanmıştır. İkili karşılaştırmalarda t-testi, üçten daha fazla boyutu olan karşılaştırmada ise tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Verilerin normalliğinin sağlanmadığı durumlarda ise üçlü karşılaştırmalarda Kruskall Wallis H Testi kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular doğrultusunda; öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin düşük olduğu, cinsiyete göre farklılaşmadığı; Sosyal Bilgiler Öğretmenliği ve Fen Bilgisi Öğretmenliği programlarında öğrenim gören öğretmen adaylarının ortalamalarının Sınıf Öğretmenliğindekilerden daha yüksek olduğu; akademik başarı ortalaması 2.00 ile 2.99 arasında olan öğretmen adaylarının, 3.00 ile 4.00 arasında olan öğretmen adaylarından daha yüksek olduğu; birinci sınıf öğretmen adaylarının diğer sınıflara göre daha düşük olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Yaşam boyu öğrenme, yaşam boyu öğrenme eğilimleri, öğretmen adayları

Kaynakça

1. Akkoyunlu, B. (2008). Bilgi okuryazarlığı ve yaşam boyu öğrenme. International Educational Technology Conference (IECT). (2008 Mayıs). Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Eskişehir.
2. Akkuş, N. (2008). Yaşam boyu öğrenme becerilerinin göstergesi olarak 2006 pısa sonuçlarının türkiye açısından değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
3. Aksoy, M. (2008). Hayat boyu öğrenme ve kariyer rehberliği ilkelerinin istihdam edilebilirliğe etkileri: Otel işletmeleri üzerine bir uygulama. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
4. Atik Kara, D., ve Kürüm, D. (2007). Sınıf öğretmeni adaylarının yaşam boyu öğrenme kavramına yükledikleri anlam (Anadolu Üniversitesi örneği). Sözel bildiri, 16. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Tokat.
5. Bahadır, Z., ve Certel, Z. (2012). Beden eğitimi öğretmenlerinin meraklılık düzeyleri üzerine bir araştırma (Kayseri İli Örneği). Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 6 (3), 340-348.
6. Çokluk-Bökeoğlu, Ö., ve Yılmaz, K. (2005). Üniversite öğrencilerinin eleştirel düşünmeye yönelik tutumları ile araştırma kaygıları arasındaki ilişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 41, 47-67.
7. Demirel, M. (2009, Mayıs). İlköğretim programlarına yaşam boyu öğrenme becerileri açısından eleştirel bir bakış. Sözel bildiri, I. Uluslararası Eğitim Araştırmaları Kongresi, Çanakkale, Tam Metin Bildirileri Kitabı, 1-25.
8. Demirel, M,. ve Akkoyunlu, B. (2010, Nisan). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimleri ve bilgi okuryazarlığı özyeterlilik algıları. 10 th. International Educational Technology Conference, Boğaziçi Üniversitesi, İstanbul, Proceedings Book, 2, 1126- 1133.

9. Dinevski, D., & Dinevski, I. V. (2004). The concepts of university lifelong learning provision in Europe. Transition Studies Review, 11 (3), 227-235
10. Deringöl, Y., Yaman, Y., Özsarı, İ., ve Gülten, D. Ç. (2010, Kasım). İlköğretim öğretmen adaylarının meraklılık düzeylerinin incelenmesi. Sözel bildiri, International Conference on New Trends in Education and Their Implications (ICONTE), (2010, Kasım), Antalya.
11. Diker-Coşkun, Y., ve Demirel, M. (2010). Lifelong learning tendencey scale: the study of validity and reliability. Procedia- Social and Behavioral Sciences, 5, 2343-2350.
12. Diker-Coşkun, Y., ve Demirel, M. (2012). Üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42, 108-120.
13. Devlet Planlama Teşkilatı. (2001). Sekizinci beş yıllık kalkınma planı. 05/10/2014 tarihinde www.dpt.gov.tr/DocObjects/Download/3206/oik584.pdf adresinden alınmıştır.
14. Emir, S. (2012). Eğitim fakültesi öğrencilerinin eleştirel düşünme eğilimleri. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 17, 34-57.
15. Evin Gencel, İ. (2013). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme yeterliklerine yönelik algıları. Eğitim ve Bilim, 38 (170), 237-252.
16. Güçlü, S., Bostan, N., ve Tabak, R. S. (2013). Dumlupınar Üniversitesi Hemşirelik Bölümü son sınıf öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme davranışlarının belirlenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 21 (2), 459-468.
17. Güleç, İ., Çelik, S., ve Demirhan, B. (2012). Yaşam boyu öğrenme nedir? Kavram ve kapsamı üzerine bir değerlendirme. Sakarya University Journal of Education, 2 (3), 34-48.
18. Günüç, S., Odabaşı, H. F., ve Kuzu, A. (2012). Yaşam boyu öğrenmeyi etkileyen faktörler. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11 (2), 309-325.
19. İzci, E., ve Koç, S. (2012). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenmeye ilişkin görüşlerinin belirlenmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5 (9), 101-114.
20. Karadeniz-Bayrak, B. (2014). Öğretmen adaylarının bilgi okuryazarlık düzeyleri ve eleştirel düşünme eğilimleri üzerine bir araştırma. The Journal of Academic Social Science Studies, 25, 436-456.
21. Kılıç, Ç. (2014). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenmeye yönelik algıları. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 3 (4), 79-87.
22. Kıvrak, E. (2007). Avrupa birliği ve Türkiye’de yaşam boyu öğrenme politikaları ve istihdam ilişkisinin değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
23. Köksal, N., ve Çöğmen, S. (2013). Pre-Service teachers as lifelong learners: University facilities for promoting their professional development. Eğitim Araştırmaları–Eurasian Journal of Educational Research, 53, 21-40.
24. Öğüt, A. (2003). Bilgi Çağında Yönetim. Ankara: Nobel Yayıncılık.
25. Polat, C. ve Odabaş, H. (2008). Bilgi toplumunda yaşam boyu öğrenmenin anahtarı: bilgi okuryazarlığı. Küreselleşme, Demokratikleşme ve Türkiye Uluslararası Sempozyumu Bildiri Kitabı (International Symposium on Globalization, Democratization and Turkey) Proceedings içinde (596-606). Akdeniz Üniversitesi, Antalya.
26. Poyraz, H. (2014). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme profilleri ile kurumları tarafından desteklenme algıları arasındaki ilişki. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
27. Selvi, K. (2011). Teachers’ lifelong learning competencies. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Dergisi, 1 (1), 61-69.
28. Sönmez, V. (1998). Gelecekteki Olası Eğitim Sistemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
29. Şahin, Ç., ve Arcagök, S. (2014). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme yeterlikleri düzeyinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7 (16), 395-417.
30. Şahin, M., Akbaşlı, S., ve Yanpar-Yelken, T. (2010). Key competences for lifelong learning: The case of prospective teachers. Educational Research and Review, 5 (10), 545-556.
31. Tavşancıl, E. (2005). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
32. Türk Sanayicileri ve İşadamları Derneği (1999). Türkiye’de mesleki ve teknik eğitimin yeniden yapılandırılması. Türk Sanayicileri ve İşadamları Derneği (Rapor No: TY 1184/1999).
33. Uysal, M. (2009). Adult education in developed countries. International Journal of Educational Policies, 3 (2), 17-23.
34. Yaman, F. (2014). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin incelenmesi (Diyarbakır ili örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dicle Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Diyarbakır.