Abstract

This study aims to evaluate the distance education process, which has become the most used education method in the world and in our country due to the COVID-19 epidemic, according to teachers' opinions. With this study, it is aimed that the data to be collected about the opinions of the teachers will guide the future distance education applications. For this research, a mixed method design in which qualitative and quantitative research methods are used together. The study group of this research consists of 418 teachers who are attending classes at different grade levels in different provinces / districts also involved in distance education due to coronavirus. The study group was formed by appropriate / accidental sampling from non-random sampling method. Research data were collected using the "Perceptions of Distance Education Scale of Teachers" prepared by the researchers. The data were collected by the researchers by applying an online questionnaire with the individuals forming the study group. According to the results of the research, it is seen that there is no difference in forming a positive opinion regarding distance education according to the type of school where teachers work, the province / district where the teachers work, the gender of the teachers, the cities they live in, the years of seniority they work, the level of progress of the teachers, their branches, the class levels they teach, the device they use for distance education, and where they teach from.This study is important in terms of shedding light on future distance education activities.

Keywords

• Distance Learning
• Pandemic
• Teacher
• Epidemic

ÖĞRETMENLERİN UZAKTAN EĞİTİME İLİŞKİN GÖRÜŞLERİ

Öz

: COVİD-19 salgını nedeniyle tüm dünyada ve ülkemizde en çok kullanılan eğitim yöntemi haline gelen uzaktan eğitim sürecini öğretmen görüşlerine göre incelemeyi amaçlayan bu çalışma ile öğretmenlerin görüşleri ile ilgili toplanacak verilerin ileride yürütülecek uzaktan eğitim uygulamalarına yön vermesi amaçlanmaktadır. Bu araştırma için nitel ve nicel araştırma yöntemlerinin bir arada kullanıldığı karma yöntem deseni kullanılmıştır. Bu araştırmanın çalışma grubunu farklı il/ilçelerde koronavirüs sebebi ile uzaktan eğitime dahil olan farklı sınıf seviyelerinde derse giren 418 öğretmen oluşturmaktadır. Çalışma grubu seçkisiz olmayan örnekleme yönteminden uygun/kazara örnekleme ile oluşturulmuştur. Araştırma verileri araştırmacılar tarafından hazırlanan “Öğretmenlerin Uzaktan Eğitim Algıları Ölçeği” ile araştırmacılar tarafından toplanmıştır. Çalışma grubunu oluşturan bireyler ile internet üzerinden anket uygulanarak veriler araştırmacılar tarafından toplanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre öğretmenlerin görev yaptıkları okul türüne, öğretmenlerin görev yaptığı okulun bulunduğu il/ilçeye, öğretmenlerin cinsiyetlerine, yaşadıkları şehirlere, görev yaptıkları kıdem yılına, öğretmenlerin kademe ilerleme derecelerine, branşlarına, eğitim verdikleri sınıf seviyelerine, uzaktan eğitim için bağlantı kurdukları cihaza, derslerini yaptıkları yerlere göre uzaktan eğitime ilişkin olumlu görüş oluşturmada herhangi bir farklılık oluşturmadığı görülmektedir. Bu çalışma, gelecekte yapılacak olan uzaktan eğitim faaliyetlerine ışık tutması açısından önemlidir.

Anahtar Kelimeler

• Uzaktan Eğitim
• Pandemi
• Öğretmen
• Salgın

Kaynakça

1. ALPAGO, Hasan, ODUNCU ALPAGO, Derya (2020). “Koronavirüs Salgınının Sosyoekonomik Sonuçları”, IBAD Sosyal Bilimler Dergisi , S 8, ss. 99-114.
2. ALTAŞ, Nurullah (2016). “Türkiye’de Dinî Yükseköğretim Alanında Uzaktan Eğitimle İlgili Algı Sorunları ve İLİTAM Uygulamaları”, Değerler Eğitimi Dergisi, S 14(31), ss. 7-42.
3. BARIŞ, Mehmet Fatih (2015). “Üniversite Öğrencilerinin Uzaktan Öğretime YönelikTutumlarının İncelenmesi: Namık Kemal Üniversitesi”, Sakarya University Journal of Education, S 5(2), ss. 36-46.
4. BARIŞ, Mehmet Fatih, ÇANKAYA, Pınar (2016). “Akademik personelin uzaktan eğitim hakkindaki görüşleri”, International Journal of Human Sciences, S 13(1), ss. 99-413.
5. BAŞAR, Mehmet, ARSLAN, Serpil, GÜNSEL, Enes, AKPINAR, Mehmet (2019). “Öğretmen adaylarının uzaktan eğitim algısı”, Journal of Multidisciplinary Studies in Education, S 3(2), ss. 14-22.
6. BOZKURT, Aras (2017). “Türkiye’de uzaktan eğitimin dünü, bugünü ve yarını”, Açıköğretim Uygulamalarıve Araştırmaları Dergisi, S 3(2), ss. 85-124.
7. BRYMAN, Alan (2006). “Integrating quantitative and qualitetive research: How is it done?” Qualitative Research. S6 (1), ss. 97-113.
8. BÜYÜKÖZTÜRK, Şener (2012). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı, Pegem Akademi Yayıncılık, Ankara.

9. CAVANAUGH, Catherine S. (2001). “The effectiveness of interactive distance education technologies in K-12 learning: A meta- analysis”, International Journal of Educational Telecommunications, S 7(1), ss. 73-88.
10. CLARK, John R. (2020). Distance education. Clinical Engineering Handbook, Ed: Ernesto Iadanza. Academic Press, Floransa-İtalya.
11. CRESWELL, John W. (2007). Qualitative inquiry and research design. Sage, Thousand Oaks.
12. DURAK, Gürhan (2017). “Uzaktan eğitimde destek hizmetlerine genel bakış: sorunlar ve eğilimler”, Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, S 3(4), ss. 160-173.
13. fatihprojesi.meb.gov.tr, “Vizyonumuz - Misyonumuz”, 6 Aralık 2020.
14. GEWIN, Virginia (2020). “Five tips for moving teaching online as COVID-19 takes hold”, Nature, S 580(7802), ss. 295-296.
15. GÖKÇE, Toker Asiye (2008). “Küreselleşme Sürecinde Uzaktan Eğitim”, Dumlupınar Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, S 11, ss. 1-12.
16. GREENE, Jennifer C. (2007). Mixed methods in social inquiry, Jossey-Bass, San Francisco.
17. GÜRER, Melih Derya, Tekinarslan, Erkan, Yavuzalp, Nuh (2016). “Çevrimiçi Ders Veren Öğretim Elemanlarının Uzaktan Eğitim Hakkındaki Görüşleri”, Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry (TOJQI), S 7(1), ss. 47-78.
18. IYER, Parvati, AZIZ, Kalid, OJCIUS, David M. (2020). “Impact of COVID‐19 on dental education in the United States”, Journal of Dental Education, S 84(6), ss. 718-722.
19. İŞMAN, Aytekin (2011). Uzaktan Eğitim, Pegem Akademi, Ankara.
20. KARATEPE, Ferhan, KÜÇÜKGENÇAY , Naci, PEKER, Bilge (2020). “Öğretmen adaylari senkron uzaktan eğitime nasil bakiyor? Bir anket çalişması”, Uluslararası Sosyal Ve Beşeri Bilimler Araştırma Dergisi, S 7(53), ss. 1262-1274.
21. KOKSAL, Mustafa.Serdar (2015). Karma Yöntem Araştırma Desenleri (7.Bolum). (Editörler: Dede, Y. & Demir, B., S.). Karma Yöntem Araştırmalarının Temelleri, Anı Yayıncılık, Ankara.
22. https://www.timeshighereducation.com/features/will-coronavirus-make-online-education-go-viral, Will the coronavirus make online education go viral, LAU, Joyce, YANG, Bin, DASGUPTA, Rudrani, 12 Mart 2020.
23. MACHADO, Carlos (2007). “Developing an e‐readiness model for higher education institutions: Results of a focus group study”, British Journal of Educational Technology, S 38(1), ss. 72- 82.
24. MILLS, Geoffrey E. ve GAY, Lorraine R. (2016). Educational research: competencies for analysis and applications, Pearson Education, USA.
25. MUPINGA, Davidson M. (2005) “Distance education in high schools: Benefits, challenges, and suggestions, the clearing house”, A Journal of Educational Strategies, Issues and Ideas, S 78(3), ss. 105-109.
26. ORHAN, Feza, AKKOYUNLU, Buket (1999). “Uzaktan eğitim yaklaşımında temel eğitim 1. kademe öğretmenleri'nin video destekli hizmetiçi eğitimi”, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, S 17(17), ss. 134-141.
27. ÖZTAŞ, Sezai, KILIÇ, Bülent (2017). “Atatürk ilkeleri ve inkilâp tarihi dersinin uzaktan eğitim şeklinde verilmesinin öğrenci görüşleri açisindan değerlendirilmesi (Kırklareli örneği)”, Turkish History Education Journal, S 6(2), ss. 268-293.
28. ŞEN, Baha, ATASOY, Ferhat, AYDIN, Nesrin (2010).” Düşük maliyetli web tabanlı uzaktan eğitim sistemi uygulaması”. XII. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri, Muğla Üniversitesi, Muğla.
29. TABACHNİCK, Barbara G., FIDEL, Linda S. (2001). Using multivarite statistics, Allyn ve Bacon, MA.
30. UŞUN, Salih (2006). Uzaktan eğitim, Nobel Yayınevi, Ankara.
31. VALENTINE, Doug (2002). “Distance Learning: Promises, Problems, and Possibilities”, Online Journal of Distance Learning Administration, S 5(3), ss. 1-11.
32. YAMAMOTO, Gonca Telli, & Altun, Deniz (2020). “Coronavirüs ve Çevrimiçi (Online) Eğitimin Önlenemeyen Yükselişi”, Üniversite Araştırmaları Dergisi, S 3(1), ss. 25-34.
33. YILDIZ, Rauf (2004). Öğretim Teknolojileri ve Materyal Geliştirme, Atlas Kitapevi, Konya.