Bilişim Teknolojileri Öğretmenlerinin Kodlamaya Dönük Tutumları, Öz-Yeterlilikleri ve Kodlama Öğretimi İçin Kullandıkları Yöntemler
Öz
Bu
araştırmanın amacı ortaokullarda görev yapmakta olan bilişim teknolojileri
(BT) öğretmenlerinin kodlamaya dönük tutumlarını ve kodlama öz-yeterliliklerini
ortaya koymak olarak belirlenmiştir. Araştırma karma desen modeline göre tasarlanmıştır.
Araştırmanın çalışma grubunu Türkiye’de farklı illerde görev yapmakta olan
toplam 119 bilişim teknolojileri öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmanın nicel
verileri “Bilgisayar Programlama Öğrenmeye Dönük Tutum” ve “Programlamaya
İlişkin Öz Yeterlilik Algısı” ölçekleri kullanılarak toplanmıştır. Nitel
veriler görüşme yöntemi kullanılarak 15 soruluk bir test ile toplanmıştır. Elde
edilen veriler ise standart sapma, aritmetik ortalama, bağımsız örneklem t
testi, anova ve pearson r korelasyon katsayısı ve doküman inceleme yöntemleri
kullanılarak analiz edilmiştir. Bu çerçevede şu sonuçlara erişilmiştir: BT öğretmenlerinin genel olarak kodlamaya dönük tutumları
yüksektir. BT öğretmenlerinin kodlamaya dönük tutum ve öz-yeterliliği beklenildiği
gibi yüksek çıkmıştır. Öğretmenlerin kıdemlerinin kodlamaya dönük tutum
açısından değerlendirdiğimizde daha kıdemli öğretmenlerin tutum puanları
kıdemsiz öğretmenlere göre anlamlı bir şekilde yüksek çıkmıştır. Öğretmenlerin
kıdemleri ile kodlamaya dönük öz-yeterlik arasında ise benzerlik bulunmaktadır.
Öğretmenlerin cinsiyetlerine göre değerlendirildiğinde erkek öğretmenlerin
tutumları yüksek çıkmıştır. Kadın öğretmenlerin ise programlamaya dönük negatif
tutumları anlamlı düzeyde daha yüksektir. Sonuç olarak, erkek BT
öğretmenlerinin öz-yeterlilikleri, kadın BT öğretmenlerinden anlamlı düzeyde
daha yüksek olduğu bulunmuştur. BT öğretmenlerinin öz-yeterlilik düzeyleri
yükseldikçe, olumlu tutum puanları yükselmekte, olumsuz tutum puanları ise
düşmekte olduğu görülmüştür. Nitel veriler sonucunda ise öğretmenlerin kodlamaya dönük tutumları
nicel verilerle örtüşür nitelikte olmakla birlikte yüksek çıkmıştır. Görüşme
yapılan katılımcıların tamamının olumlu tutuma ve yüksek öz-yeterliliğe sahip
oldukları görülmüştür. BT ders müfredatlarının ise katılımcılar tarafından
yetersiz bulunduğu anlaşılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akkoyunlu,B., Orhan, F., (2003). Bilgisayar ve öğretim teknolojileri eğitimi (BÖTE) bölümü öğrencilerinin bilgisayar kullanma öz yeterlik inancı ile demografik özellikleri arasındaki ilişki. The Turkish Online Journal of Educational Technology – TOJET, 2(3), 87-93.
- Akpınar, Y., & Altun, Y. (2014). Bilgi toplumu okullarında programlama eğitimi gereksinimi. İlköğretim Online, 13(1), 1- 4.
- Aktürk, N. (2006). Bilişim teknolojileri kullanımının öğrencilerin öğrenimleri üzerine etkileri ve bilişim harcama esnekliği, T.C Millî Eğitim Bakanlığı Eğitim Teknolojileri Genel Müdürlüğü, Ankara, Sayı. B.08.0.ETG.0.21.01.04.00.300.
- Altun, A., & Akpınar, Y. (2014). Bilgi toplumu okullarında programlama eğitimi gereksinimi. İlköğretim Online, 13(1), 1-4.
- Arslan, A. (2006). Bilgisayar destekli eğitim yapmaya ilişkin tutum ölçeği. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 24-33.
- Aşkar, P., Umay, A. (2001). İlköğretim matematik öğretmenliği öğrencilerinin bilgisayarla ilgili özyeterlik algısı. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 1-8.
- Bandura, A. (1977). Self-efficacy: toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84, 191- 215.
- Billings, K. (1983). Research on school computing. In M. T. Grady& J.D. Gwaronski (Eds), Computers in Curriculum and Instruction. VA. APCD.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Eğitim Üzerine Çalışmalar
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Özgen Korkmaz
*
0000-0003-4359-5692
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
24 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
28 Ağustos 2019
Kabul Tarihi
23 Kasım 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 38 Sayı: 2