Dijital Okuryazarlık ve Yenilikçilik Bağlamında Öğretmenlerin Web 2.0 Hızlı İçerik Geliştirme Öz yeterlik İnançları

Öz

Bu çalışmanın amacı öğretmenlerin Web 2.0 hızlı içerik geliştirme öz yeterlik inançlarını, dijital okuryazarlık durumlarını ve yenilikçilik düzeylerini belirlemek ve bu değişkenler arasındaki nedensel ilişkiyi incelemektir. Tarama modeline uygun olarak desenlenen bu çalışmada tekil ve ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Basit rassal örnekleme yaklaşımından yararlanılan çalışmada 1019 öğretmen örneklemi oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama araçları olarak Web 2.0 Hızlı İçerik Geliştirmeye Yönelik Öz yeterlik Algısı Ölçeği, Dijital Okuryazarlık Ölçeği ve Bireysel Yenilikçilik Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada katılımcı öğretmenlerin Web 2.0 hızlı içerik geliştirme öz yeterlik inançlarının orta düzeyde, dijital okuryazarlık düzeylerinin oldukça yüksek ve yenilikçi öğretmenler oldukları görülmüştür. Araştırmada öğretmenlerin dijital okuryazarlık düzey ve becerileri ile Web 2.0 hızlı içerik geliştirme öz yeterlik inançları arasında pozitif, yenilikçilik düzeyleri ile Web 2.0 hızlı içerik geliştirme öz yeterlik inançları arasında negatif ilişki belirlenmiştir. Bir başka deyişle öğretmenlerin dijital okuryazarlık düzey ve becerilerinin artması ile Web 2.0 hızlı içerik geliştirme öz yeterlik inançlarının arttığı, yenilikçilik eğilimlerindeki artışın ise Web 2.0 hızlı içerik geliştirme öz yeterlik inançları üzerinde ters bir ilişki yarattığı bulunmuş ve beklenen etkiyi gösteremediği görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• dijital okuryazarlık
• içerik geliştirme
• mesleki gelişim
• yenilikçilik
• Web 2.0

Web 2.0 Practical Content Development Self-Efficacy Beliefs of Teachers in the Context of Digital Literacy and Innovation

Öz

The aim of the study is to determine teachers' self-efficacy beliefs towards Web 2.0 practical content development, their digital literacy status and innovativeness, and to investigate the relationship between these phenomena. Single and relational survey models were used in this study, which was designed in accordance with the survey model. A sample of 1019 teachers was formed in the study using the simple random sampling method. Web 2.0 Practical Content Development Self-Efficacy Scale, Digital Literacy Scale, and Individual Innovation Scale were used as data collection tools. Findings revealed that the Web 2.0 Practical Content Development Self-Efficacy beliefs of participant teachers were moderate, and their digital literacy levels were quite high. In addition, the individual innovativeness mean scores of teachers were above 80, which showed that they were innovative teachers. The study also found a positive relationship between teachers' digital literacy level and skills and Web 2.0 practical content development beliefs, and a negative relationship between innovation level and Web 2.0 rapid content development self-efficacy beliefs. In other words, it was observed that the beliefs about practical content development on Web 2.0 increased as teachers' digital literacy and skills increased, while the increase in innovation tendencies did not show the expected effect on the self-efficacy beliefs of rapid content development on Web 2.0.

Anahtar Kelimeler

• digital literacy
• content development
• professional development
• innovation
• Web 2.0

Kaynakça

1. Alexander, B. (2008). Deepening the chasm: Web 2.0, gaming, and gourse management systems. MERLOT Journal of Online Learning and Teaching, 4(2), 198-204.
2. Andersen, P. (2007). What is Web 2.0?: Ideas, technologies and implications for education. Bristol: JISC.
3. Area-Moreira, M., & Ribeiro-Pessoa, M. T. (2012). From solid to liquid: New literacies to the cultural changes of web 2.0. Comunicar, 19(38), 13–20. https://doi.org/10.3916/c38-2012-02-01
4. Bayraktar, D. M. (2012). Adoption of Web 2.0 tools and the individual innovativeness levels of instructors. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi (HAYEF), 9(2), 35-47.
5. Bennett, S., Bishop, A., Dalgarno, B., Waycott, J., & Kennedy, G. (2012). Implementing Web 2.0 technologies in higher education: A collective case study. Computers & Education, 59(2), 524–534. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2011.12.022
6. Bentler, P. M. (1990). Comparative fit indexes in structural models. Psychological Bulletin, 107(2), 238–246. https://doi.org/10.1037/0033-2909.107.2.238
7. Bentler, P. M., & Bonett, D. G. (1980). Significance tests and goodness of fit in the analysis of covariance structures. Psychological Bulletin, 88(3), 588–606. https://doi.org/10.1037/0033-2909.88.3.588
8. Birişçi, S., Kul, Ü., Aksu, Z., Akaslan, D. ve Çelik, S. (2018). Web 2.0 hızlı içerik geliştirme öz-yeterlik algısını belirlemeye yönelik ölçek (W2ÖYAÖ) geliştirme çalışması. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 8(1), 187-208. https://doi.org/10.17943/etku.335164

9. Bollen, K. A. (1990). Overall fit in covariance structure models: Two types of sample size effects. Psychological Bulletin, 107(2), 256–259. https://doi.org/10.1037/0033-2909.107.2.256
10. Branch-Mueller, J., & de Groot, J. (2016). The power of Web 2.0: Teacher-librarians become school technology leaders. Librarians and Educators Collaborating for Success: The International Perspective, 113.
11. Brown, T. A. (2006). Confirmatory Factor Analysis for Applied Research, First Edition (Methodology in the Social Sciences) (1st edition). The Guilford Press.
12. Browne, M. W., & Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. Sage Focus Editions, 154, 136-136.
13. Büyüköztürk, Ş. (2002). Sosyal bilimler için veri ve analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni, SPSS uygulamaları ve yorum. Pegem A Yayıncılık.
14. Byrne, B. M. (2001). Structural equation modeling with AMOS, EGS, and LISREL: Comparative approaches to testing for the factorial validity of a measuring ınstrument. International Journal of Testing, 1(1), 55–86. https://doi.org/10.1207/s15327574ijt0101_4
15. Carrington, V., & Robinson, M. (Eds.). (2009). Digital literacies: Social learning and classroom practices. Sage Publishing.
16. Cuban, L. (2001). Oversold & underused: Computers in the classroom. Cambridge, MA: Harvard University Press.
17. Çuhadar, C., Bülbül, T. ve Ilgaz, G. (2013). Öğretmen adaylarının bireysel yenilikçilik özellikleri ile teknopedagojik eğitim yeterlikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. İlköğretim Online, 12(3). 797-807.
18. Dohn, N. B. (2009). Web 2.0: Inherent tensions and evident challenges for education. International Journal of Computer-Supported Collaborative Learning, 4(3), 343–363. https://doi.org/10.1007/s11412-009-9066-8
19. Eshet, Y. (2004). Digital literacy: A conceptual framework for survival skills in the digital era. Journal of Educational Multimedia and Hypermedia, 13(1), 93-106.
20. Fahser-Herro, D., & Steinkuehler, C. (2009). Web 2.0 literacy and secondary teacher education. Journal of Computing in Teacher Education, 26(2), 55-62.
21. Franklin, T., & van Harmelen, M. (2007). Web 2.0 for Content for Learning and Teaching in Higher Education, JISC, Bristol, http://repository.jisc.ac.uk/148/1/Web2-content-learning-and-teaching.pdf
22. Fullan, M. G. (1991). The new meaning of educational change. Teachers College Press.
23. Greenhow, C., Robelia, B., & Hughes, J. E. (2009). Learning, teaching, and scholarship in a digital age. Educational Researcher, 38(4), 246–259. https://doi.org/10.3102/0013189x09336671
24. Hair, J.F. Black, W.C. Babin, B.J. Anderson, R.E., & Tatham, R.L. (2006). Multivariate data analysis. Upper Saddle River, NJ: Pearson Prentice Hall.
25. Hamutoğlu, N. B., Güngören, Ö. C., Uyanık, G. K. ve Erdoğan, D. G. (2017). Dijital okuryazarlık ölçeği: Türkçe’ye uyarlama çalışması. Ege Eğitim Dergisi, 18(1), 408-429. https://doi.org/10.12984/egeefd.329432
26. Harris, A. L., & Rea, A. (2009). Web 2.0 and virtual world technologies: A growing impact on is education. Journal of Information Systems Education, 20(2), 137–144.
27. Heitin, L. (2016). What is digital literacy? https://www.edweek.org/ew/articles/2016/11/09/what-is-digital-literacy.html
28. Horzum, M. B. (2010). Öğretmenlerin Web 2.0 araçlarından haberdarlığı, kullanım sıklıkları ve amaçlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7(1), 603-634.
29. Hoyle, R. H. (1995). Structural equation modeling: Concepts, ıssues, and applications (1st edition). SAGE Publications, Inc.
30. Hu, L., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1–55. https://doi.org/10.1080/10705519909540118
31. Hurt, H. T., Joseph, K., & Cook, C. D. (1977). Scales for the measurement of innovativeness. Human Communication Research , 4, 58-65.
32. Jöreskog, K., & Sörbom, D. (1996). LISREL 8: User’s reference guide. Scientific Software International Inc.
33. Karaçolak, M. (2022). Sınıf öğretmenlerinin teknoloji kullanımı yeterliklerine ilişkin algıları. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Pamukkale Üniversitesi: Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
34. Karasar, N. (2000). Bilimsel araştırma yöntemi (10. Basım). Nobel Yayınevi.
35. Kılıç, H. (2015). İlköğretim branş öğretmenlerinin bireysel yenilikçilik düzeyleri ve yaşam boyu öğrenme eğilimleri (Denizli ili örneği). Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
36. Kılıçer, K. ve Odabaşı, H. F. (2010). Bireysel yenilikçilik ölçeği (BYÖ): Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38 (38), 150-168.
37. Kline, R.B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling (2nd Edition). Guilford Publications, Inc.
38. Kurt, A. A. ve Orhan Göksün, D. (2018). Teknoloji ve yeni okuryazarlıklar. İçinde A. A. Kurt, (Ed.). Öğretim teknolojilerinin temelleri (s. 75-94). Nobel Yayıncılık: Ankara.
39. Lei, J. (2009). Digital natives as preservice teachers: What technology preparation is needed? Journal of Computing in Teacher Education, 25(3), 87–97.
40. MacCallum, R. C., Widaman, K. F., Preacher, K. J., & Hong, S. (2001). Sample size in factor analysis: The role of model error. Multivariate Behavioral Research, 36(4), 611-637. https://doi.org/10.1207/s15327906mbr3604_06
41. Marsh, H. W., Balla, J. R., & McDonald, R. P. (1988). Goodness-of-fit indexes in confirmatory factor analysis: The effect of sample size. Psychological Bulletin, 103(3), 391–410. https://doi.org/10.1037/0033-2909.103.3.391
42. MEB (2017). Öğretmenlik mesleği genel yeterlilikleri. Erişim adresi: https://oygm.meb.gov.tr/dosyalar/StPrg/Ogretmenlik_Meslegi_Genel_Yeterlikleri.pdf.
43. Mendenhall, A., & Johnson, T. E. (2010). Fostering the development of critical thinking skills, and reading comprehension of undergraduates using a Web 2.0 tool coupled with a learning system. Interactive Learning Environments, 18(3), 263–276. https://doi.org/10.1080/10494820.2010.500537
44. Meyer, K. A. (2010). Web 2.0 research: Introduction to the special issue. The Internet and Higher Education, 13(4), 177–178. https://doi.org/10.1016/j.iheduc.2010.07.004
45. Mulaik, S. A., James, L. R., van Alstine, J., Bennett, N., Lind, S., & Stilwell, C. D. (1989). Evaluation of goodness-of-fit indices for structural equation models. Psychological Bulletin, 105(3), 430–445. https://doi.org/10.1037/0033-2909.105.3.430
46. Murugesan, S. (2007). Understanding Web 2.0. IT Professional, 9(4), 34–41. https://doi.org/10.1109/mitp.2007.78
47. Nayci, Ö. (2021). Sınıf öğretmenlerinin bireysel yenilikçilik özellikleri ile çevrim içi eğitimde rol ve yeterlilikleri arasındaki ilişki. Kocaeli Üniversitesi Eğitim Dergisi, 4(1), 108–122.
48. Nelson, J., Christopher, A., & Mims, C. (2009). TPACK and Web 2.0: Transformation of teaching and learning. TechTrends, 53(5), 80-87. https://doi.org/10.1007/s11528-009-0329-z
49. Ng, W. (2012). Can we teach digital natives digital literacy? Computers & Education, 59(3), 1065–1078. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2012.04.016
50. O'Reilly, T. (2007). What is Web 2.0: Design patterns and business models for the next generation of software. Communications & Strategies, 65(1), 17-37.
51. Orhan Göksün, D. ve Kurt, A. A. (2017). Öğretmen adaylarının 21. yy. öğrenen becerileri kullanımları ve 21. yy. öğreten becerileri kullanımları arasındaki ilişki. Eğitim ve Bilim, 42(190), 107-130.
52. Önür, Z. ve Kozikoğlu, İ. (2019). Ortaokul öğrencilerinin 21. yüzyıl öğrenme becerileri. Trakya Eğitim Dergisi, 9 (3), 627-648.
53. Örün, Ö., Orhan, D., Dönmez, P. ve Kurt, A. A. (2015). Öğretmen adaylarının bireysel yenilikçilik profilleri ve teknoloji tutum düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), 65-76.
54. Özdemir, G. (2020). Öğretmenlerin bireysel yenilikçilik perspektifi: Nasıl bir yenilikçiyim?. Turkish Studies-Educational Sciences, 15 (4), 2823-2839.
55. Özdener, N. (2018). Gamification for enhancing Web 2.0 based educational activities: The case of pre-service grade school teachers using educational Wiki pages. Telematics and Informatics, 35(3), 564–578. https://doi.org/10.1016/j.tele.2017.04.003
56. Özgür, H. (2013). Bilişim teknolojileri öğretmen adaylarının eleştirel düşünme eğilimleri ile bireysel yenilikçilik özellikleri arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 409-420.
57. Pilgrim, J. ve Martinez, E. E. (2013). Defining literacy in the 21st century: A guide to terminology and skills. Texas Journal of Literacy Education, 1(1), 60-69.
58. Pool, C. R. (1997). A new digital literacy: A conversation with Paul Gilster. Integrating technology into teaching. Educational Leadership, 55 (3), 6-11. https://www.ascd.org/el/articles/a-new-digital-literacy-a-conversation-with-paul-gilster
59. Rogers, M. E. (1995). Diffusion of innovations (5th Edition). Free Press.
60. Sipahioğlu, S. (2019). Fen bilimleri öğretmenlerinin eğitimde teknoloji kullanımına yönelik tutumlarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Atatürk Üniversitesi: Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
61. Spires, H., & Bartlett, M. (2012). Digital literacies and learning: Designing a path forward. Friday Institute White Paper Series, 5.
62. Steiger, J.H. (1990). Structural model evaluation and modification. Multivariate Behavioral Research, 25, 214-12. Tabachnick, B.G., & Fidell, L.S. (2007). Using multivariate statistics (5th Edition). Allyn and Bacon.
63. Van Laar, E., Van Deursen, A. J., Van Dijk, J. A., & De Haan, J. (2017). The relation between 21st-century skills and digital skills: A systematic literature review. Computers in Human Behavior, 72, 577-588.
64. Vidaman, K. F., & Thompson, J. S. (2003). On specifying the null model for incremental fit indices in structural equation modeling. Psychological Methods, 8(1), 16–37.
65. Walker, D. A. (2010). A Confirmatory Factor Analysis of the Attitudes Toward Research Scale. Multiple Linear Regression Viewpoints, 36 (1), 18-28.
66. Yi, M. Y., Fiedler, K. D., & Park, J. S. (2006). Understanding the role of individual innovativeness in the acceptance of IT‐based innovations: Comparative analyses of models and measures. Decision Sciences, 37(3), 393-426.
67. Yilmaz, O., & Bayraktar, D. M. (2014). Teachers’ Attitudes towards the Use of Educational Technologies and their Individual Innovativeness Categories. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 116, 3458–3461. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2014.01.783