Ortaöğretimde Uzaktan Eğitim Aracı Olarak EBA ve EBA TV Kullanımına İlişkin Öğrenci, Öğretmen ve Veli Görüşleri

Öz

Bu çalışmada, EBA ile TRT EBA TV uzaktan eğitim uygulaması hakkında ortaöğretim öğrencilerinin, ortaöğretimde görev yapan öğretmenlerin ve velilerin görüşlerini ortaya çıkarmak amaçlanmaktadır. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden fenomenolojik bir çalışma olarak desenlenmiştir. Araştırmanın çalışma grubu, amaçlı örnekleme yöntemlerinden maksimum çeşitlilik örneklemesi ile belirlenen çeşitli kademelerdeki 12 lise öğrencisi, 12 veli ve farklı branşlarda görev yapan 12 öğretmenden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, araştırmacılar tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formları kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde, betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular, ortaöğretim düzeyinde EBA ve TRT EBA TV ile yürütülen uzaktan eğitim sürecinin organizasyon, içerik, öğretmen, materyal türü ve zamanlama gibi konularda birtakım olumlu özelliklerinin yanı sıra işleyişte aksaklıkların yaşanmasına neden olan ve geliştirilmesi gereken olumsuz yönlerinin de olduğunu göstermektedir. Salgın sonrasında da ortaöğretim düzeyinde sürdürülebilir ve nitelikli bir uzaktan eğitim sistemi temellendirmek için, bu olumsuz yönlerin dikkate alınarak geliştirilmesinin sürece katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• EBA
• EBA TV
• ortaöğretim
• uzaktan eğitim

The Opinions of Students, Teachers and Parents on the Use of EBA and EBA TV as a Distance Education Tool in Secondary Education n

Öz

In this study, it was aimed to determine the opinions of high school students, high school teachers and parents of the students about EBA and TRT EBA TV distance education application. The research was designed as a phenomenological study, one of the qualitative research methods. The study group of research consists of 12 high school students, 12 parents and 12 teachers from different branches, determined by maximum sampling from purposeful sampling methods. Semi-structured interview forms having been developed by the researchers was used as data collection tool in the research. Descriptive analysis method was used in the analysis of the data. Findings obtained from the research show that the distance education process conducted with EBA and EBA TV at secondary level has some positive features in terms of organization, content, teacher, material type and timing, as well as negative aspects that cause disruptions in the operation and should be improved. It is thought that the development of these negative aspects by considering these negative aspects will contribute to the process of establishing a sustainable and qualified distance education system at secondary education level after the epidemic.

Anahtar Kelimeler

• EBA
• EBA TV
• high school
• distance education

Kaynakça

1. Akmeşe, Ö. F. Demir, E. ve Dünder, E. (2016). Student perceptions for distance education and efficieny analysis of the system. Hitit University Journal of Social Sciences Institute, 9(2), 981-998. https://dx.doi.org/10.17218/hititsosbil.280826
2. Anderson, B. ve Simpson, M. (2012). History and heritage in distance education. Journal of Open, Flexible, and Distance Learning, 16(2), 1-10.
3. Bahçeci, F. ve Efe, B. (2018). Lise öğrencilerinin Eğitim Bilişim Ağı (EBA) sitesine yönelik görüşlerinin değerlendirilmesi. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi [Journal of Theoretical Educational Science], 11(4), 676-692. https://dx.doi.org/10.30831/akukeg.387055
4. Bansal, S. (2020). Impact of the COVID-19 pandemic on education, rise of online teaching learning process, effects on health of kids. Rise of Online Teaching Learning Process, Effects on Health of Kids. https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=3595971 adresinden 10.04.2020 tarihinde erişilmiştir.
5. Bayburtlu, Y. S. (2020). Covid-19 pandemi dönemi uzaktan eğitim sürecinde öğretmen görüşlerine göre Türkçe eğitimi. Turkish Studies, 15(4), 131-151. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.44460
6. Bayrak, M., Aydemir, M. ve Karaman, S. (2017). Uzaktan eğitim öğrencilerinin öğrenme stilleri ve doyum düzeylerinin incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 46(1), 231-263. https://dx.doi.org/10.14812/cuefd.310022
7. Bogdanović, M. (2012). Growing importance of distance education. I.J.Modern Education and Computer Science, 3, 35-41. http://dx.doi.org/10.5815/ijmecs.2012.03.05
8. Daniel, J. (2020). Education and the Covid-19 pandemic. Springer.

9. Demir, F. ve Özdaş, F. (2020). Covid-19 sürecindeki uzaktan eğitime ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 273-292. http://dx.doi.org/10.37669/milliegitim.775620
10. Eygü, H. ve Karaman, S. (2013). Uzaktan eğitim öğrencilerinin memnuniyet algıları üzerine bir araştırma. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 36-59.
11. George, A. (1959). Quantitative and qualitative approaches to content analysis. In Sociological methodology, pp. 135-44, (ED) A. Raftery. Oxford: Basil Blackwell.
12. Guba, E. G. (1981). Criteria for assessing the trustworthiness of naturalistic inquiries. Educational Technology Research and Development, 29, 75-91.
13. Gonzalez, T., Rubia, M., Hincz, K., Lopez, M. C., Subirats, L., Fort, S. ve Sacha, G. M. (2020). Influence of COVID-19 confinement in students’ performance in higher education. https://dx.doi.org/10.35542/osf.io/9zuac
14. Hızal, A. (1983). Uzaktan eğitim süreçleri ve yazılı gereçler. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları, 122, 1-5.
15. Hilli, C. (2020). Distance teaching in small rural primary schools: a participatory action research project. Educational Action Research, 28(1), 38-52. https://dx.doi.org/10.1080/09650792.2018.1526695
16. Holmberg, B. (2005). The evolution, principles and practices of distance education. BIS-Verlag der Carl von Ossietzky Universität Oldenburg. https://uol.de/fileadmin/user_upload/c3l/master/mde/download/asfvolume11_eBook.pdf adresinden 20.04.2020 tarihinde erişilmiştir.
17. Kahraman, M. E. (2020). COVID-19 salgınının uygulamalı derslere etkisi ve bu derslerin uzaktan eğitimle yürütülmesi: temel tasarım dersi örneği. İMÜ Sanat Tasarım ve Mimarlık Fakültesi Dergisi, 6(1), 44-56. https://dx.doi.org/10.46641/medeniyetsanat.741737
18. Keski̇n, M. ve Özer Kaya, D. (2020). COVID-19 sürecinde öğrencilerin web tabanlı uzaktan eğitime yönelik geri bildirimlerinin değerlendirilmesi. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 5(2), 59-67.
19. Kırmızıgül, H. G. (2020). Covid-19 Salgını ve beraberinde getirdiği eğitim süreci. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7(5), 283-289.
20. Koballa, T. R, Graber, W., Coleman, D. C. ve Kemp, A.C. (2000). Prospective gymnasium teachers’ conceptions of chemistry learning and teaching. International Journal of Science Education, 22(2), 209-224. https://dx.doi.org/10.1080/095006900289967
21. Koçoğlu, E. ve Tekdal, D. (2020). Analysis of distance education activities conducted during COVID-19 pandemic. Educational Research and Reviews, 15(9), 536-543. http://dx.doi.org/10.5897/ERR2020.4033
22. MacKenzie, D. (2020). Covid-19 goes global. New Scientist, 245(3271), 7. https://doi.org/10.1016/s0262 -4079(20)30424-3.
23. McIsaac, M. S. ve Gunawardena, C. N. I. (1996). Distance education. In D. H. Jonassen (Ed.), Handbook of research for educational communications and technology (pp. 403-437). New York: Simon ve Shuster Macmillan.
24. Merriam, S. ve Tisdell, E. (2015). Qualitative research: A guide to design and implementation (4th ed.). San Francisco, CA: Jossey-Bass.
25. Moore, J. L., Dickson-Deane, C. ve Galyen, K. (2011). Internet and higher education e-learning, online learning, and distance learning environments: Are they the same ? The Internet and Higher Education, 14(2), 129–135. https://dx.doi.org/10.1016/j.iheduc.2010.10.001
26. NACOL. (2006). North American council for online learning and the partnership for 21st century skills. Virtual schools and 21st century skills. http://www.nacol.org/docs/VSand21stCenturySkillsFINALPaper.pdf adresinden 20.04.2020 tarihinde erişilmiştir.
27. Neuman, W. (2014) Social research methods: qualitative and quantitative approaches. Pearson, Essex, UK.
28. Neuman, W. L. ve Robson, K. (2014). Basics of social research. Toronto: Pearson Canada.
29. Nikiforuk, A. (2008). Pandemonium: Bird fu mad cow and other biological plagues of the 21st Centry. Toronto: Penguin Canada.
30. Oliveira, M. M. S., Penedo, A. S. T. ve Pereira, V. S. (2020). Distance education: advantages and disadvantages of the point of view of education and society. Dialogia, 29, 139-152. https://dx.doi.org/10.5585/dialogia.N29.7661
31. Olszewski-Kubilius, P. ve Limburg-Weber, L. (2002). Designs for excellence: A guide to educational program options for academically talented middle and secondary school students. Evanston, IL: Northwestern University, The Center for Talent Development.
32. Özer, B. (1990). Öğretmenlerin uzaktan eğitim yaklaşımıyla sürekli eğitimi. Eğitim ve Bilim, 14(76), 1-4.
33. Özyürek, A., Begde, Z., Yavuz, N. F. ve Özkan, İ. (2016). Uzaktan eğitim uygulamasının öğrenci bakış açısına göre değerlendirilmesi. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(2), 592-605.
34. Pant, A. (2014). Distance learning: history, problems and solutions. Advances in Computer Science and Information Technology (ACSIT), 1(2), 65-70.
35. Patton, M. ve Cocharn, M. (2002). A Guide to Using Qualitative Research Methodology. Médecins Sans Frontières, Paris. https://evaluation.msf.org/sites/evaluation/files/a_guide_to_using_qualitative_research_methodology.pdf
36. Pınar, M. A. ve Akgül, G. D. (2020). Covid-19 salgını sürecinde fen bilimleri dersinin uzaktan eğitim ile verilmesine yönelik öğrenci görüşleri. Journal of Current Researches on Social Sciences, 10 (2), 461-486. https://dx.doi.org/10.26579/jocress.377
37. Rumble, G. (2019). The planning and management of distance education. The Planning and Management of Distance Education. https://doi.org/10.4324/9780429288661 adresinden 29.11.2020 tarihinde erişilmiştir.
38. Sağlık Bakanlığı. (2020). COVID-19 (SARS-CoV-2 Infection) rehberi. https://covid19bilgi. saglik.gov.tr/depo/rehberler/COVID-19_Rehberi.pdf adresinden 29.11.2020 tarihinde erişilmiştir.
39. Samson, P. (2020). The Coronavirus and Class Broadcasts. Educause Review Magazine. https:// er.educause.edu/blogs/2020/3/the-coronavirus-and-class-broadcasts adresinden 25.04.2020 tarihinde erişilmiştir.
40. Serçemeli, M. ve Kurnaz, E. (2020). Covıd-19 pandemi döneminde öğrencilerin uzaktan eğitim ve uzaktan muhasebe eğitimine yönelik bakış açıları üzerine bir araştırma. Journal Of International Social Sciences Academic Researches Dergisi, 4(1), 40-46.
41. Setiawan, A. R. (2020). Scientific literacy worksheets for distance learning in the topic of Coronavirus 2019 (COVID-19), Reading Academic Articles. https://edarxiv.org/swjmk/ adresinden 29.11.2020 tarihinde erişilmiştir.
42. Sezgin, S. (2021). Acil Uzaktan Eğitim Sürecinin Analizi: Öne Çıkan Kavramlar, Sorunlar ve Çıkarılan Dersler. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(1), 273-296. http://dx.doi.org/10.18037/ausbd.902616
43. Shenton, A. K. (2004). Strategies for Ensuring Trustworthiness in Qualitative Research Projects. Education for Information, 22, 63-75. https://dx.doi.org/10.3233/EFI-2004-22201
44. Şen, B., Atasoy, F. ve Aydın, N. (2010). Düşük maliyetli web tabanlı uzaktan eğitim sistemi uygulaması. AB2010 Akademik Bilişim Konferansları Muğla Üniversitesi, Muğla/TÜRKİYE, 10-12 Şubat 2010.
45. Telli̇ Yamamoto, S. ve Altun, D. (2020). Coronavirüs ve çevrimiçi (online) eğitimin önlenemeyen yükselişi. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 3(1), 25-34. http://dx.doi.org/10.32329/uad.711110
46. Toker Gökçe, A. (2008). Küreselleşme sürecinde uzaktan eğitim. Diyarbakır Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 1-12.
47. UNESCO. (1987). Distance learning systems and structures: Training manual. Volume II. Bangkok: Unesco Regional Office for Education in Asia and the Pacific.
48. UNESCO. (2020). COVID-19 Educational disruption and response. https ://en.unesco.org/themes/education-emergencies/coronavirus-school-closures adresinden 29.11.2020 tarihinde erişilmiştir.
49. WHO [Dünya Sağlık Örgütü] (2020). Coronavirus disease 2019 (COVID-19) Situation Report – 1. https://www.who.int/docs/default-source/coronaviruse/situation-reports/20200121-sitrep-1-2019-ncov.pdf?sfvrsn=20a99c10_4 adresinden 29.11.2020 tarihinde erişilmiştir.
50. Woodhead, P. ve Kennedy, D. M. (2010). Digital natives and H1N1: How adversity can drive change. International Journal of E-Adoption, 2(3), 53–66. https://dx.doi.org/10.4018/jea.2010070105
51. Yılmaz İnce, E., Kabul, A. ve Diler, İ. (2020). Distance education in higher education in the COVID-19 pandemic process: A case of Isparta Applied Sciences University. International Journal of Technology in Education and Science (IJTES), 4(4), 343-351. https://dx.doi.org/10.46328/ijtes.v4i4.112
52. Zhang, W., Wang, Y. ve Yang, L. (2020). Suspending classes without stopping learning: China’s education emergency management policy in the COVID-19 outbreak. Journal of Risk and Financial Management, 13(3), 1–6. https://dx.doi.org/10.3390/jrfm13030055