Investigating the Relationship Between Adolescent’s Emotional Intelligence and Humor Styles

Abstract

The aim of this study was to investigate the effects of family problems experienced by high school students on emotional intelligence and humor. The relationship between emotional intelligence and humor style was examined according to age and gender, and the relationship between the family attitudes was investigated. This research has been designed in accordance with the relational screening model of quantitative research methods. The sample of the study was selected from the students attending to schools in Istanbul, in the 2018-2019 academic year. Total of 394 students from different types of programs attending the high schools in Kadikoy, Uskudar, Atasehir, Besiktas, Fatih and Bahçelievler generated the sample (205 girls and 189 boys). These students who have normal development were from 9th, 10th, 11th and 12th grades. ‘The Humor Styles Scale’, which aims to reveal the humor styles, and the ‘Schutte Emotional Intelligence Scale’, which measures the emotional intelligence, were applied to the students, also with to the ‘Family Problem Assessment Scale’ in the Youth Period. The data obtained from the study were analyzed by a special statistical packet program developped for the researchers in social sciences. According to the findings; It was determined that high school students' emotional intelligence differed significantly in favor of female students according to gender variable. As the emotional intelligence scores of the participating students increased, the Self-Developing Humor style scores of the positive humor styles also increased. A positive relationship was found between destructive humor and emotional intelligence. According to the answers given by the students, the situation with the highest mean of family problems is ‘ authoritarian parents attitude ‘, this result was followed by ‘insensitivity and inconsistency in relations’. The lowest average problem was revealed as, health and social problems. There was no statistically significant linear relationship between emotional intelligence As the family problems of the students decrease, the participant and self-improving humor style scores increase. The research is important in terms of determining the relationship between emotional intelligence and humor styles which are both very crucial in a successful social life and also the data about the effects of familial problems indicates a general view and these results could guide professionals working with adolescents and parents

Keywords

• Emotional Intelligence
• Humor styles,
• Adolescence

Ergenlerin Duygusal Zekaları ile Mizah Tarzları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Araştırmanın amacı, lise dönemindeki öğrencilerin yaşadıkları aile sorunlarının duygusal zeka ve mizah tarzına etkisini incelemektir. Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeline uygun bir şekilde hazırlanmıştır. Çalışmanın örneklemini 2018-2019 Eğitim-Öğretim yılında İstanbul’da farklı program türlerinde eğitim veren liselerden, 9.,10.,11. ve 12. sınıflara devam eden 205 kız, 189 erkek olmak üzere, toplam 394 öğrenci oluşturmaktadır. Bu öğrencilere “Mizah Tarzları Ölçeği” ve “Schutte Duygusal Zeka Ölçeği” ile ‘Gençlik Dönemindeki Aile Sorunlarını Değerlendirme Ölçeği’ uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; duygusal zekânın kız öğrenciler lehine anlamlı çıktığı görülmüştür. Duygusal zeka puanları arttıkça olumlu mizah tarzlarından ‘kendini geliştiren mizah’ tarzı puanları da artış göstermektedir. Ayrıca, yıkıcı mizah tarzı ile duygusal zeka arasında pozitif bir ilişki bulunmuştur. Öğrencilerin verdiği yanıtlara göre yaşadıkları aile sorunlarından en yüksek ortalama ‘Otoriter anne baba tutumu’, onun hemen ardından ise ‘ilişkilerde duyarsızlık ve tutarsızlık’ olarak bulunmuştur. Duygusal zeka toplam puanları ile aile sorunlarını belirleme ölçeği puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı doğrusal bir ilişki bulunmazken; öğrencilerin aile sorunlarının azaldıkça katılımcı ve kendini geliştiren mizah tarzı puanlarının arttığı görülmüştür. Araştırmanın, ergenlerin etkili sosyal ilişkiler kurmalarında rol oynayan duygusal zeka ile mizah faktörünü bir arada ele alarak aile tutumlarının bu iki faktörle ilişkisini ortaya koyarak bu konuda çalışanlara yol gösterici olması beklenmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Duygusal zeka,
• Mizah tazrları,
• Ergenlik

Kaynakça

1. Referans1 Abel, M. H. (2002), Humor, stress and coping strategies, Humor: International Journal of Humor Research, 15 (4) 365-381.
2. Referans2 Akaydın, D.(2015). 6 Yaş Grubu Çocukların Duygusal Zekaları İle Annelerinin Mizah Tarzları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. YayınlanmamışYüksek lisans tezi Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
3. Referans3 Akkaya, M. (2011). Sınıf öğretmenlerinin sınıf yönetimi becerileri ile mizah tarzları arasındaki ilişkinin incelenmesi (İstanbul İli Şişli İlçesi Örneği). Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
4. Referans4 Altınkurt, Y., ve Yılmaz, K. (2011). İlköğretim okulu öğretmenlerinin mizah tarzları. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 1(2), 1-8.
5. Referans5 Anderson, C.A., ve Arnoult, L.H. (1989), An Examination of Perceived Control, Humor, Irrational Beliefs and Positive Stress As Moderators of the Relation Between Negative Stress and Health, Basic and Applied Social Psychology, 10, 101-117.
6. Referans6 Avcı, M. (2009). Çocuk suçluluğunun toplumsal nedenleri (Erzurum ili örneği). Yayımlanmamış doktora tezi). Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
7. Brackett, M. A., Mayer, J. D., ve Warner, R. M. (2004). Emotional intelligence and its relation to everyday behaviour. Personality and Individual differences, 36(6), 1387-1402.
8. Burgess, R. (2000). Laughing Lessons: 149 2/3 Ways to Make Teaching and Learning Fun. Minneapolis, MN: Free Spirit. Çetin, S. (2017). Ergenlerin Mizah Tarzları Ve Öz-Anlayış Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

9. Davis, S. K., ve Humphrey, N. (2012). The influence of emotional intelligence (EI) on coping and mental health in adolescence: Divergent roles for trait and ability EI. Journal of Adolescence, 35, 1369-1379
10. Fındıklı, E. B. (2013). Okul yöneticilerinin mizah tarzları ile yaşam doyumları arasındaki ilişki, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
11. Gander, M. ve Gardiner, H. (2007). Çocuk ve Ergen Gelişimi. (Çev: Bekir Onur). Ankara: İmge.
12. Gardner, H. (1982). Developmental Psychology. Second Edition. Boston/Toronto.
13. Gignac, G. E., Karatamoglou, A., Wee, S., ve Palacios, G. (2014). Emotional intelligence as a unique predictor of individual differences in humour styles and humour appreciation. Personality and Individual Differences, 56, 34-39. doi: 110.1016/j.paid.2013.08.020
14. Goleman, D. (1996). Emotional intelligence. Why it can matter more than IQ. Learning, 24(6), 49-50.
15. Goleman, D. (2003). Duygusal Zeka Neden IQ’dan Daha Önemlidir. B. Seçkin Yüksel (çev.). İstanbul: Varlık.
16. Greven, C., Chamorro-Premuzic, T., Arteche, A., ve Furnham, A. (2008). A hierarchical integration of dispositional determinants of general health in students: The Big Five, trait emotional intelligence and humour styles. Personality and Individual Differences, 44, 1562–1573.
17. Güler, A. (2006). İlköğretim öğretmenlerinin duygusal zekaları ile problem çözme becerileri arasındaki ilişki. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Istanbul.
18. İlhan, T. (2005). Öznel iyi oluşa dayalı mizah tarzları modeli. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara
19. Kahraman,H 2009. Yatılı İlköğretim Bölge Okulu (YİBO) ve Normal Okullara Devam Eden Ergenlerde Mizah Duygusu İle Benlik Algısı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek lisans tezi
20. Karakuşçu, M. N. (1999). Genel vesikoloji ve normal davranışlar. İstanbul: Çelik-Bağlan.
21. Karabulutlu, E. Y., Yılmaz, S., ve Yurttaş, A. (2011). Öğrencilerin duygusal zekâ düzeyleri ile problem çözme becerileri arasındaki ilişki. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, 2(2), 75-79.
22. Keltner, D., Capps, L., Kring, A. M., Young, R. C., ve Heerey, E. A. (2001). Just teasing: A conceptual analysis and empirical review. Psychological Bulletin, 127, 229-248. http://doi.org/10.1037/0033-2909.127.2.229
23. Köknel, Ö. (1970). Türk Toplumunda Bugünün Gençliği [Youth of Today in Turkish Society]. Istanbul: Bozok Matbaasi.
24. Kubie, L.S. (1971), The Destructive Potential of Humor in Psychotherapy, The American Journal of Psychiatry, 127, 37-42.
25. Kuiper, N. A., Grimshaw, M., Leite, C., ve Kirsh, G. (2004). Humor is not always the best medicine: Specific components of sense of humor and psychological well-being. Humor: International Journal of Humor Research, 17,135–168. doi:110.1515/humr.2004.002
26. Kurt, G. (2007). Ondokuz Mayıs Üniversitesi Rehberlik ve Psikolojik Danışma Bölümü Öğrencilerine Verilen Duygusal Zeka Düşünme Becerileri eğitiminin empatik beceri düzeylerine etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Samsun.
27. Küçükbayındır, Z. (2003). Mizah eğitiminin iş tatmini ve örgüt iklimine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
28. Law, K. S., Wong, C.-S., ve Song, L. J. (2004). The Construct and Criterion Validity of Emotional Intelligence and Its Potential Utility for Management Studies. Journal of Applied Psychology, 89(3), 483-496.
29. Leary, M.R., Kowalski, R.M., Smith, L., ve Phillips, S. (2003), “Teasing, Rejection and Violence: Case Studies of the School Shootings”, Aggressive Behavior, 29, 44, 202-214.
30. Lefcourt, H.M. (2001), “The humor solution,” Coping With Stress: Effective People and Processes, Derl.: C.R. Snyder, (New York: Oxford University Pres), ss. 68-92.
31. Martin R. A. (1998), Approaches to the sense of humor: A historical view, (Ed: W. Ruch) The sense of humor, New York: Mouton de Gruyter.
32. Martin, R.A. (2007). The psychology of humor. An integrative approach. Burlington: Elsevier Academic Press.
33. Martin, R. A. ve Lefcourt, H. M. (1983), Sense of humor as a moderator of the relation between stressors and moods. Journal of Personality and Social Psychology, 45,1313-1324.
34. Martin, R. A., Puhlik-Doris, P., Larsen, G., Gray, J., ve Weir, K. (2003). Individual differences in uses of humor and their relation to psychological well-being: Development of the humor styles questionnaire. Journal of Research in Personality, 37, 48–75. doi:10.1016/S0092-6566(02)00534-2
35. McGhee, P. E. (1976). Children's appreciation of humor: A test of the cognitive congruency principle. Child Development, 420-426.
36. Mikolajczak, M., Luminet, O., ve Menil, C. (2006). Predicting resistance to stress: Incremental validity of trait emotional intelligence over alexithymia and optimism. Psicothema, 18.
37. Mikolajczak, M., Petrides, K. V., Coumans, N., ve Luminet, O.(2009). The moderating effect of trait emotional intelligence on mood deterioration following laboratory-induced stress. International Journal of Clinical and Health Psychology, 9, 455-477.
38. Nezu, A. M., Nezu, C. M. ve Blissett, S. E. (1988). Sense of Humor As A Moderator of the Relation Between Stressful Events and Psychological Distress: A Prospective Analysis, Journal of Personality and Social Psychology, 54, 3, 520-525.
39. Nezlek, J. B. ve Derks, P. (2001), Use of humor as a coping mechanism, psychological adjustment, and social interaction. Humor: International Journal of Humor, 14 (4), 395-413
40. Petrides, K. V., Pérez-González, J. C., Furnham, A. (2007). On the criterion and incremental validity of trait emotional intelligence. Cognition and Emotion, 21(1), 26-55.
41. Puhlik-Doris P, Martin RA. (1999). A new measure of humor: distinguishing adjusted from maladjusted humor. Sense of Humor: Further Explorations of a Personality Characteristic, Ruch W (chair). Symposium conducted at the 11th International Society for Humor Studies Conference, Oakland, CA.
42. Rigby, K. (2004). Addressing bullying in schools theoratical perspectives and their implications. School Psychology International, 25(3), 287 300.
43. Ruffin, N.J. (2009). Understanding Growth and Development Patterns of Infants. 07.06.2018 tarihinde http://pubs. ext.vt.edu/350/350-055/350-055.html. sitesinden erişildi.
44. Safranek, R., ve Schill, T. (1981), Coping With Stress: Does Humor Help?, Psychological Reports, 51, 222.
45. Sarı, T., ve Aslan. H. (2005). Mizah tarzları ile başa çıkma stratejileri arasındaki ilişki [Relationship between humor styles and coping strategies] VIII. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi Özet Kitabı [Abstract Proceedings of 8th National Psychological Counseling and Guidance Congress (s.105– 106). İstanbul: Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi.
46. Referans1 Yılmaz, S. (2007). Üniversite öğrencilerinin duygusal zekaları ile akademik başarıları arasındaki ilişki. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.: Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum
47. Referans1 Yılmaz Karagülle, S.(2018). Öğretmen Adaylarının Mizah, İletişim Becerileri Ve Kişilik Özellikleri Arasındaki Yordayıcı İlişkiler, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sabahattin Zaim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul