2232
Advancements in contemporary medical science have enabled the use of various human-derived waste materials in medicine, cosmetics, and pharmaceuticals. Among these, the placenta, an organ that ceases its biological function after childbirth and becomes a discarded bodily material, has gained growing attention for its diverse applications. Today, it is employed in cultural practices such as placentophagy (the consumption of the placenta) as well as in medical treatments including tissue engineering, wound healing, and burn therapy. Despite its perceived biomedical value, the placenta’s utilization raises significant ethical and jurisprudential concerns. Ethically, it challenges core principles such as human dignity, autonomy, non-maleficence, justice, and the potential commodification of the human body. Jurisprudentially, the issue invites debates about whether human-derived substances—such as hair, skin, teeth, milk, blood, and bone are considered najis (ritually impure), whether their use or sale is permissible, and how such questions intersect with the Islamic principle of karāmat al-nās (human dignity). This study aims to elucidate the dignity attributed to the human being and to elements of the human body through an examination of the placenta as a discarded biological material with moral, ethical, and fiqhī dimensions, thereby seeking to make an original contribution to the existing literature. Moreover, by taking the placenta as a case study, the article demonstrates that the use of certain human-derived waste biological materials—such as feces and urine—for medical, pharmacological, and cosmetic purposes within the possibilities offered by modern medicine may constitute a problematic ethical and fiqhī ground. In this respect, the study emphasizes the need for careful scrutiny of such practices and contributes to a renewed reflection on the normative boundaries governing the human body.
Ibn Haldun University
2232
This study was prepared as part of Project No. 2232, titled “Reflections of the Theory of Necessity in Pharmacology and Its Examination in the Malaysian Context,” which was supported by the Scientific Research Projects Commission at Ibn Khaldun University. I would like to express my gratitude for the support provided for this project.
Günümüzün modern tıbbî imkanları birçok insana ait atık parçanın tıpta, kozmetikte ve farmasötik madde olarak ilaçlarda kullanımını mümkün kılmaktadır. Gebeliğin nihayete ermesi ile işlevi sona eren ve atık bir parça haline gelen plasentanın kullanım alanları da gittikçe yaygınlaşmaya başlamıştır. Plasenta hem plasentofaji (plasentanın yenilmesi) gibi kültürel uygulamalarda ve hem de doku mühendisliği, yara iyileştirme ve yanık tedavisi gibi çeşitli tıbbî müdahale alanlarında kullanılmaktadır. Tıp, kozmetik ve farmakolojik açıdan önemli bir kaynak haline gelen plasentanın kullanımı ise etik ve fıkhî bir değerlendirmeye ihtiyaç duymaktadır. Nitekim plasenta kullanımı, etik açıdan insan onuru, özerklik, zararsızlık, adalet ve insana ait bir parçanın metalaştırılması gibi pek çok tartışmalı konuyu gündeme getirmektedir. Fıkhî açıdan ise saç, deri, diş, süt, kan ve kemik gibi insandan ayrılan parçaların şer’î açıdan necaset hükmüne girip girmediği, bu parçalardan faydalanmanın ve bunların satışının caiz olup olmadığı ile tüm bu tartışmaların kerâmetü’n-nâs ilkesi etrafında nasıl ele alındığının sorgulanması gerekir. Bu çalışma, etik ve fıkhî boyutlarıyla, plasenta meselesi üzerinden, insana ve insan bedenine ait unsurlara atfedilen saygınlığı görünür kılmayı amaçlamakta; bu yönüyle literatüre özgün bir katkı sunmayı hedeflemektedir. Ayrıca bu çalışma, modern tıbbın sunduğu imkanlarla gaita ve idrar gibi bazı insan kaynaklı atık biyolojik materyallerin de tıp, farmakoloji ve kozmetik amaçlarla kullanımının etik ve fıkhî açıdan problematik bir zemin oluşturabileceğini plasenta örneği üzerinden ortaya koymakta ve bu tür uygulamalara titizlikle yaklaşılması gerektiği vurgusu yaparak insan bedenine ilişkin sınırların yeniden düşünülmesine katkı sunmaktadır.
İbn Haldun Üniversitesi
2232
Bu çalışma, İbn Haldun Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Komisyonu tarafından desteklenen “Zarûret Teorisinin Farmakolojiye Yansımaları ve Malezya Bağlamında İncelenmesi” adlı 2232 numaralı projem kapsamında hazırlanmıştır. Projeye sağladığı destekten ötürü teşekkür ederim.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | İslam Hukuku |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Proje Numarası | 2232 |
| Gönderilme Tarihi | 14 Ekim 2025 |
| Kabul Tarihi | 21 Şubat 2026 |
| Erken Görünüm Tarihi | 9 Nisan 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.17335/sakaifd.1803290 |
| IZ | https://izlik.org/JA72GD27ZL |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Sayı: Advanced Online Publication |
Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (SAUIFD), Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi tarafından yayınlanan hakemli bir akademik dergidir.
Dergi, ulusal ve uluslararası düzeyde bilimsel niteliklere sahip çalışmaları yayınlayarak ilahiyat ve dini araştırmalar alanlarında bilgi birikimine katkıda bulunmayı ve bu alanlarda öncü bir dergi olmayı amaçlamaktadır.
Dergimizin kapsamı genel olarak din ile ilişkili tüm araştırma alanlarını içermektedir. İslam, Yahudilik, Hristiyanlık, Uzak Doğu dinleri ve modern inançlara dair araştırma ve derleme makaleleri yayınlanabilmektedir. İlahiyatın temel alanlarının yanında din ile ilişkili olduğu sürece eğitim, sosyoloji, psikoloji, felsefe, tarih, dil, kültür, edebiyat, sanat, sağlık, siyaset, Osmanlı ve Orta Doğu çalışmalarına da dergimizde yer verilmektedir.
Derginin yayın dili Türkçe'dir. Ayrıca İngilizce ve Arapça bilimsel çalışmalar da yayınlanır.
Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, ilahiyat ve dini araştırmalar alanında makaleler yayınlayan uluslararası ve hakemli bir dergidir.
Dergi yılda iki kez Haziran ve Aralık aylarında yayınlanır.
Yayın dili Türkçe, İngilizce ve Arapça'dır.
Makalelerde (tezlerden üretilen makaleler de dahil) benzerlik oranı azami %20'dir.
Dergiye gönderilen makaleler orijinal olmalı, daha önce yayınlanmamış ve aynı anda başka bir yerde yayınlanması için gönderilmemiş olmalıdır.
Herhangi bir Editörün, dergiye makale göndermesi durumunda Editörün, editör paneline ulaşımı engellenir. Editör, tüm süreçleri bir yazar olarak takip eder. Süreç tamamlandıktan sonra Editör yetkisi tekrar kendisine verilir.
Makaleler dipnot, kaynakça ve özetler de dahil olmak üzere 9.000 kelimeden fazla olmamalıdır. Hakemlik süreçlerinde bu sayının aşılmasına izin verilebilmektedir.
Makalelerde, 200–250 kelime arasında Türkçe ve İngilizce özet bulunmalı (her iki özet de 250 kelimeyi geçmemeli) ve her iki dilde 3–5 anahtar kelime eklenmelidir. Anahtar kelimelerin ilki ilgili disipline ait olmalı ve her bir anahtar kelimenin ilk harfi büyük harfle yazılmalıdır.
Makalelerde atıf ve kaynakça için İSNAD 2. Edisyon atıf sistemi kullanılmalıdır. Yazarlar İSNAD 2. Edisyon dipnotlu ya da metiniçi atıf sistemini tercih edebilir.
Yazarların atıf ve kaynakça için Zotero, Mendeley ya da Endnote gibi bir program kullanmaları gerekmektedir. İsnad atıf sisteminin Zotero, Mendeley ve EndNote şablonları bulunmaktadır.
Arapça metinlerde Traditional Arabic yazı tipi kullanılmalıdır.
Yazarlar İngiliz İngilizcesi veya Amerikan İngilizcesinden birini tercih edebilir; ancak makale boyunca seçilen yazım ve dil kullanımı tutarlı biçimde sürdürülmelidir.
Çalışma için gerekli ise Etik Kurul İzin Belgesi'nin onaylı hali sisteme yüklenmelidir.
Telif Hakkı Sözleşmesi ve Yazar Kabul Formu makale gönderilirken sisteme yüklenmelidir.
Dergi, 1 Ağustos 2025 tarihinden itibaren sürekli makale kabulüne açıktır. Makale başvurularının yoğunluğuna bağlı olarak, dergi önceden duyuru yapmaksızın makale kabulünü geçici olarak askıya alma hakkını saklı tutar.
Yazar çeşitliliğinin sağlanması ve daha fazla araştırmacıya makale yayınlama imkanı sunulması amacıyla üst üste iki yıl aynı yazarın makalesi yayınlanmaz.
Makale yoğunluğu nedeniyle, aynı yazarın bir sayı döneminde yalnızca bir makalesi değerlendirmeye alınır. Bu nedenle, ilgili dönemde makalesi iade/red edilen yazarın, aynı sayı dönemi içerisinde gönderdiği diğer makaleler işleme alınmadan iade edilir.
Dergide 2026 yılı itibariyle kitap değerlendirme yazıları kabul edilmeyecektir.
Makalenizi dergi makale şablonuna uygun olarak hazırlayınız.
• Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (SAUIFD) makale gönderimi, hakemlik ve editörlük süreçleri, mizanpaj ve yayın basımı (sayfa veya renk ücretleri) için herhangi bir ücret talep etmemektedir.
• SAUIFD yazarlara, hakemlere, editörlere ve yayın kuruluna herhangi bir ücret ödememektedir.
• SAUIFD’deki makalelerin okunması ve indirilmesi ücretsizdir.
• SAUIFD araştırma literatürüne ücretsiz erişimi teşvik eden Budapeşte Açık Erişim Girişimini (BOAI: Budapest Open Access Initiative) imzalamış ve bu girişimde açıklanmış olan Açık Erişim İlkeleri’ni kabul etmiştir.
• SAUIFD’deki tüm eserler TÜBİTAK ULAKBİM DergiPark aracılığıyla LOCKSS (Lots Of Copies Keep Stuff Safe) sistemi ile arşivlenmektedir.
• SAUIFD yayın politikası gereği ilan, reklam, sponsorluk vb. faaliyetleri kabul etmemektedir.
• SAUIFD, abonelik ücreti talep etmeyen açık erişimli bir dergidir.
• Makalelerin profesyonel kalitede reprodüksiyonlarına ihtiyaç duyanlar için yeniden baskı hizmeti sunmuyoruz.
* Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi'nin tüm giderleri Sakarya Üniversitesi tarafından karşılanmaktadır.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
SAUIFD bilginin yayılması ve zenginleşmesi için Açık Erişim Politikasına uymaktadır.