Sınıf Ortamında Rutin Olmayan Matematik Problemi Çözme: Didaktik Durumlar Teorisine Dayalı Bir Uygulama Örneği
Öz
Matematik öğretim programlarında ve matematik eğitimi literatüründe rutin olmayan problem çözme eylemine büyük önem verilmesine rağmen çalışmalar öğrencilerin rutin olmayan problemlerin çözümündeki başarılarının oldukça düşük olduğunu göstermektedir. Çıkış noktası kavramsal öğrenmenin şartlarını belirlemek olan Didaktik Durumlar Teorisi (DDT) rutin olmayan problem çözme etkinlikleri için önemli bir potansiyele sahiptir. Bu çalışmanın amacı teorinin söz konusu potansiyelini sınıf ortamı bağlamında incelemektir. Çalışmada öncelikle problem çözmeye ilişkin literatür, DDT’nin prensipleri ve kavramları verilerek, problem çözme yaklaşımı sınıf ortamı bağlamında tartışılmış, sonrasında bu prensip ve yaklaşımlar bir uygulama örneği ile desteklenmiştir. Nitel araştırma yöntemlerinin kullanıldığı bu uygulama bir devlet ortaokulunun 6. sınıfında okuyan 24 öğrenciyle gerçekleştirilmiştir. Yaklaşık 2 ders saatinde gerçekleştirilen uygulamanın verileri video kaydı ve öğrenci çalışma kağıtları aracılığıyla toplanmıştır. Veriler teorinin belirlediği aşamalara göre analiz edilmiştir. Tasarlanan ortamın öğrencilerin sezgisel stratejiler geliştirmesini desteklediği ve öğrencilerin tasarlanan ortamda karşılıklı etkileşim içinde ve muhakeme yoluyla yeni bilgilere ulaştıkları görülmüştür. Ayrıca DDT’nin sınıf ortamında öğrencilerin problem çözme yaklaşımlarıyla ilgili ortam tasarımı, öğretmen ve öğrencilerin rolleri açısından birçok avantaj sağladığı belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Altun, M. (2011). Eğitim fakülteleri ve lise matematik öğretmenleri için liselerde matematik öğretimi (17. Baskı). Bursa: Aktüel Alfa.
- Arslan, Ç. ve Altun, M. (2007). Learning to solve non-routine mathematical problems. İlköğretim Online, 6(1), 50-61.
- Artigue, M. (1994). Didactical engineering as a framework for the conception of teaching products. R. Biehler, R. W. Scholz, R. Strasser ve B. Winkelmann (Ed.), Didactics of mathematics as a scientific discipline içinde (s. 27-39). New York: Kluwer.
- Artut, P. D. ve Tarım, K. (2006). İlköğretim öğrencilerinin rutin olmayan sözel problemleri çözme düzeylerinin, çözüm stratejilerinin ve hata türlerinin incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(2), 39-50.
- Baki, A. (2006). Kuramdan uygulamaya matematik eğitimi (3. Baskı). Trabzon: Derya.
- Baykul, Y. (Ed.) (2010). Problem çözme stratejileri. Konya: Gençlik.
- Bessot, A. (1994). Panorama del quadro teorico della didactica matematica. L’Educazione Matematica, 15(4).
- Blum, W. ve Niss, M. (1991). Applied mathematical problem solving modelling, applications, and links to other subjects-state, trends and issues in mathematics instruction. Educational Studies in Mathematics, 22, 37-68.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Mustafa Gök
YÜZÜNCÜ YIL ÜNİVERSİTESİ
Türkiye
Abdulkadir Erdoğan
ANADOLU ÜNİVERSİTESİ
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
15 Ocak 2017
Gönderilme Tarihi
9 Nisan 2017
Kabul Tarihi
11 Kasım 2016
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 14 Sayı: 1