Sanat Müzelerindeki Kopyalama Programlarının Tarihsel Temelleri ve Amerika’daki Uygulama Örnekleri

Abstract

Görevini konservasyonun ötesine taşıyan ve çağdaş müzeciliğin gereğini uygulayan sanat müzeleri, sanatı üretenleri ve sanatı alımlayanları bir araya getirerek, sanatın farklı bağlamlarıyla anlaşılmasına dönük çalışmalar sunmaktadır. Bu çalışmaların başında, müzelerin sosyal hizmet çalışmaları kapsamında sunduğu, sanatçıların istek ve ihtiyaçları doğrultusunda hazırlanan “kopyalama programları” yer almaktadır. Sanatçıların ve sanat öğrencilerinin, sanat eserlerini incelemelerine, teknik olarak analiz etmelerine ve anlamalarına yönelik olarak sunulan bu program ile ayrıca sanatçıların ve müze ziyaretçilerinin bir araya getirilmesi de hedeflenmektedir. Müzeler, kopyalama çalışmalarını “sanatçının hem görsel hem de teknik sözlüğünü genişletip kendi eserini zenginleştirebileceği” değerli bir yol olarak görmektedirler. Bu anlayış doğrultusunda kopyalama programları, müzelerin eğitim misyonunun da önemli bir parçasını oluşturmaktadır. Eski bir sanat formunun kopyalanmasını temsil eden bu geleneğin, dünyanın en önemli sanat müzelerinden biri olan Louvre’un halka açıldığı 1793 yılına dayandığı ve günümüzde de başta Amerika olmak üzere, Avustralya, Danimarka, Fransa, İspanya, Hollanda, İngiltere, İskoçya gibi gelişmiş ülkelerde de sürdürüldüğü görülmektedir. Türkiye’deki sanat müzelerinde ise kopyalama programlarına yer verilmediği görülmekte bu bağlamda bu araştırmanın, Türkiye’deki sanat müzeleri için örnek teşkil edeceği ve alan yazınına katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Sanat müzelerindeki kopyalama programlarını tarihsel bağlamında ele alan ve Amerika’daki sanat müzelerinde günümüzde gerçekleştirilen kopyalama programlarını betimlemeyi amaçlayan bu çalışma, betimsel tarama modellinde olup, veriler doküman inceleme tekniğiyle toplanmıştır.

Keywords

• Sanat Müzeleri,Sosyal Hizmet Programları,Kopyalama Programları.

Historical Foundations of Copying Programs in Art Museums and Application Examples in the USA

Abstract

Art museums, which carry the task beyond conservation and apply the necessity of contemporary museums, bring together art producers and art buyers and provide works to understand art in different contexts. Besides that, there are copy programs prepared by the museums in line with the wishes and needs of artists within the scope of social work activities. The program is designed to enable artists and art students to examine, technically analyze and understand artworks and aims to bring together artists and museum visitors. Museums see copying as a valuable way in which “the artist can expand both his visual and technical dictionary and enrich his own work”. In line with this understanding, copying programs are an important part of the educational mission of museums. This tradition, which represents the replication of an old art form, dates back to 1793, when the Louvre, one of the world's most important art museums, went public, and now is also continued in developed countries such as Australia, Denmark, France, Spain, the Netherlands, England, and Scotland. It is seen that there is no room for coping program in the art museum in Turkey. In this context, it is thought that this study will be exemplary and will contribute to the literature for the art museums in Turkey. This study, which deals with the copying programs in art museums in historical context and aims to describe the copying programs performed in art museums in the USA today, is a descriptive scanning model and the data is collected by document analysis technique.

Keywords

• Art Museums,Social Services Programs,Copyist Programs

References

1. Blakemore, E. (2016, 02 Eylül). What’s With the People With Easels in Art Museums? [Blog yazısı]. Erişim adresi: https://www.smithsonianmag.com/smart-news/whats-people-easels-art-museums-180960261/
2. Brooklyn Museum, (2019). Art-students and copyists in the Louvre Gallery, Paris. Erişim adresi: https://www.brooklynmuseum.org/opencollection/objects/2482
3. Clark Museum, (2019). Americans Abroad—The Copyist in the Louvre. Erişim adresi: https://www.clarkart.edu/Collection/6382
4. Graves, J. (2008, 21 Ağustos). No, Not Here, That's Not Possible / Why Can't Artists Be Artists at SAM and the Frye? The Stranger. Erişim adresi: https://www.thestranger.com/issues/648112/2008-08-21
5. Gutiérrez, M. C. B. (2017). Los copistas del Museo del Prado. La revalorización de la copia de maestros en el aprendizaje del artista.: La importancia de la copia. Unpublished Doktoral Thesis. Universidad Autónoma de Madrid.
6. Jacobs, E. (2019, 06 Mart). Why 19th-century Paris had a museum full of copies [Blog yazısı]. Erişim adresi: https://www.atlasobscura.com/articles/paris-museum-of-copies
7. Kopya. (t.y.). Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlük içinde. Erişim adresi: https://sozluk.gov.tr/
8. Kopya. (t.y.). Türk Dil Kurumu Güzel Sanatlar Terimleri Sözlüğü içinde. Erişim adresi: https://sozluk.gov.tr/

9. Lesser, C. (2018, 15 Mart). How artists are copying masterpieces at world-renowned museums [Blog yazısı]. Erişim adresi: https://www.artsy.net/article/artsy-editorial-artists-allowed-copy-masterpieces-worlds-prestigious-museums
10. Metropolitan Museum, (2019a). About The Met. Erişim adresi: https://www.metmuseum.org/about-the-met
11. Metropolitan Museum, (2019b). Copyist Program. Erişim adresi: https://www.metmuseum.org/events/programs/met-creates/copyist-program
12. Metropolitan Museum, (2019c). The Met Copyist Program: Terms and Conditions. Erişim adresi: https://www.metmuseum.org/media/files/events/programs/copyistprogram_termsconditions.pdf
13. Metropolitan Museum, (2019d). The Met Copyist Program: Guidelines for Requesting to Copy a Work of Art. Erişim adresi: https://www.metmuseum.org/-/media/files/events/programs/copyist-guidelines.pdf
14. Museu Nacional d'Art de Catalunya, (2019). Copista en el Museu del Louvre (Copyist in the Louvre Museum). Erişim adresi: https://www.museunacional.cat/en/colleccio/copista-en-el-museu-del-louvre-copyist-louvre-museum/isidre-nonell/041090-d
15. Newsom, B. Y., & Silver, A. Z. (1978). The art museum as educator: A collection of studies as guides to practice and policy. University of California Press. CA: Berkeley.
16. Quito, A. (2016, 29 Eylül). Fine Reproductions. [Blog yazısı]. Erişim adresi: https://qz.com/795521/the-rijksmuseum-dutch-national-art-museum-is-actually-rewarding-artists-and-designers-who-copy-its-masterpieces/
17. Smithsonian American Art Museum, (2019). Copyist at the Metropolitan Museum (An Amateur Artist). Erişim adresi: https://americanart.si.edu/artwork/copyist-metropolitan-museum-amateur-artist-22490
18. Sözen, M. ve Tanyeli, U. (2009). Sanat Kavramları ve Terimleri Sözlüğü, İstanbul: Remzi Kitapevi.
19. Whitney Museum of American Art, (2019). The Copyist 1930. Erişim adresi: https://whitney.org/collection/works/10228
20. Valladares, M. (2016). S. Cohen tarafından gerçekleştirilen röportaj. Art, Features, Interviews, New Yorker Spotlight, People/ Spotlight: Maya Valladares helps artists copy famous works at The Metropolitan Museum of Art. Erişim adresi: (https://www.6sqft.com/spotlight-maya-valladares-helps-artists-copy-famous-works-at-the-met-museum/).