Sosyal-Duygusal Yetkinlik Ölçeği'nin Türkçeye Uyarlanması ve Güvenilirlik-Geçerlilik Çalışması

Abstract

Bireysel farklılıklara bağlı olarak bazı insanlar sosyal durumları sıkıntısız ele alırken, bazıları bu konuda daha az başarı gösterebilmektedir. Sosyal-duygusal yetkinlik (Social-Emotional Expertise) kavramı, bu farklılıkları daha iyi anlamak adına McBrien, Wild ve Bachorowski (2018) tarafından geliştirilmiş bir yapıdır. Bu araştırmanın genel amacı; McBrien vd. (2018) tarafından geliştirilmiş olan Sosyal-Duygusal Yetkinlik Ölçeği’nin (Social-Emotional Expertise Scale) Türkçeye uyarlanması ve güvenilirlik-geçerlilik analizlerinin incelenmesidir. Dil eşdeğerliliği çalışması kapsamında ölçeğin Türkçe ve İngilizce formlarından alınan puanlar arasındaki ilişkiye bakılmış ve bu ilişki .883, p˂.01 olarak bulunmuştur. Ölçeğin Cronbach Alpha katsayısı .855 ve test-tekrar test güvenilirlik katsayısı .838’tür. Ölçüt-bağımlı geçerliliğin incelenmesi amacıyla yapılan çalışmada kullanılan Asıl Form Schutte Duygusal Zeka Testi ile Sosyal-Duygusal Yetkinlik Ölçeği arasındaki ilişki .615, p˂.01 olarak bulunmuştur. Ölçeğin kişinin kendisi ve bir yakın arkadaşı tarafından kişinin kendisinin değerlendirildiği formlar arasındaki ilişki ise .556, p˂.01 olarak belirlenmiştir . Doğrulayıcı faktör analizinden elde edilen uyum indeksi değerleri sonucunda Sosyal-Duygusal Yetkinlik Ölçeği’nin orijinal formunda sunulan iki faktörlü yapısının Türk kültüründe doğrulandığı sonucuna varılmıştır. Araştırmadan elde edilen tüm bulgular, ölçeğin güvenilir ve geçerli bir ölçme aracı olduğunu destekler niteliktedir.

Keywords

• sosyal-duygusal yetkinlik
• ölçek uyarlama
• güvenirlik
• geçerlilik
• kişilerarası ilişkiler

Adaptation of Social-Emotional Expertise Scale To Turkish: Study of Reliability and Validity

Abstract

Depending on their individual differences, some people cope with social situations without problems, while others are less successful. The concept of Social-Emotional Expertise is a structure introduced by McBrien, Wild, and Bachorowski (2018) in order to have a better understanding of these differences. The general purpose of this research is; adapting the Social-Emotional Expertise Scale to Turkish and performing reliability and validity analysis. The correlation coefficient between scores obtained from the two forms of the scale (Turkish and English) was .883, p˂.01. The Cronbach Alpha coefficient of the scale was .855 and the test-retest reliability coefficient was .838. To examine the criterion-related validity of the scale, the correlation coefficient between original form of Schutte Emotional Intelligence Test and the Social-Emotional Expertise was examined and the result was .615, p˂.01. The result of correlation coefficient between the self-assessment of the scale and the forms in which the individual was evaluated by a close friend was.556, p˂.01. As a result of the fit index values obtained from the confirmatory factor analysis, it was concluded that the two-factor structure of the Social-Emotional Expertise Scale as presented in its original form, was also confirmed in Turkish culture. All the findings obtained from the research support that the scale is a reliable and valid measurement tool.

Keywords

• social-emotional expertise
• scale adaptation
• reliability
• validity
• interpersonal relationships

References

1. Barnett, G., ve Mann, R. E. (2013). Empathy deficits and sexual offending: A model of obstacles to empathy. Aggression and Violent Behavior, 18, 228–239. doi: 10.1016/j.avb.2012.11.010
2. Baron-Cohen, B., ve Wheelwright, S. (2004). The empathy quotient: An investigation of adults with Asperger syndrome or high functioning autism, and normal sex differences. Journal of Autism and Developmental Disorders, 34, 163-175.
3. Baysan, A., Leyla ve Bora, E. (2009). Empati ölçeği Türkçe formunun üniversite öğrencilerinde psikometrik özellikleri. Psychometric features of Turkish version of empathy quotient in university students. Bulletin of Clinical Psychopharmacology, 19, 39-47.
4. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel Kavramlar ve Ölçek Geliştirmede Kullanımı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 2002; 32:470-83.
5. Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (24th ed.). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
6. Cohen, D., ve Strayer, J. (1996). Empathy in conduct-disordered and comparison youth. Developmental Psychology, 32, 988–998. doi:10.1037/0012–1649.32.6.988
7. Çokluk, O., Şekercioğlu, G., ve Büyüköztürk, S. (2016). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik. Ankara: Pegem Akademi.
8. Davis, M. H. (1983). Measuring individual differences in empathy: Evidence for a multidimensional approach. Journal of Personality and Social Psychology, 44, 113-126.

9. Dymond, R. F. (1949). A scale for the measurement of empathic ability. Journal of Consulting Psychology, 13(2), 127–133. doi:10.1037/h0061728
10. Eisenberg, N., Fabes, R. A., ve Spinrad, T. L. (2006). Prosocial development. In N. Eisenberg, W. Damon, & R. M. Lerner (Eds.), Handbook of child psychology Vol. 3: Social, emotional and personality development (pp. 646–718). Hoboken, NJ: Wiley.
11. Erdoğdu, M. (2008). Duygusal Zekanın Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7(23).
12. Erkuş, A., ve Selvi, H. (2019). Psikolojide Ölçme ve Ölçek Geliştirme III: Ölçek Uyarlama ve "Norm" Geliştirme. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
13. Goleman, D. (2017). Sosyal Zeka – İnsan İlişkilerinin Yeni Bilimi (7. Baskı.) ( Deniztekin, O. Ç. çev.). Varlık.
14. Gore, J. (2009). The interaction of sex, verbal, and nonverbal cues in same-sex first encounters. Journal of Nonverbal Behavior, 33, 279-299.
15. Hall, J. A., ve Bernieri, F. J. (Eds.). (2001). Interpersonal sensitivity: Theory and measurement. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum.
16. Karagöz, Y. (2016). Spss ve amos23 uygulamalı istatistiksel analizler. Ankara: Nobel Yayınları.
17. Kenny, D. A. (1994). Interpersonal perception: A social relations analysis. New York, NY: Guilford Press.
18. Kenny, D. A. (2004). PERSON: A general model of interpersonal perception. Personality and Social Psychology Review, 8, 265-280.
19. Kline, R. B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling: issues and practical considerations. New York: The Guildford Press.
20. Marsh, H.W., Hau, K.T. ve Wen, Z. (2004). In search of golden rules: comment on hypothesis-testing approaches to setting cutoff values for fit ındexes and dangers in overgeneralizing hu and Bentler's (1999) findings. Structural Equation Modeling, 11:3, 320-341.
21. Mayer, J. D., Caruso, D. R., ve Salovey, P. (2016). The ability model of emotional intelligence: Principles and updates. Emotion review, 8(4), 290-300.
22. McBrien, A., Wild, M., ve Bachorowski, J. (2018). Social–Emotional Expertise (SEE) Scale: Development and Initial Validation. Assessment, 107319111879486. doi: 10.1177/1073191118794866
23. Montepare, J. M. (2004). Exploring interpersonal sensitivity: What, who, why, and to what end? Journal of Nonverbal Behavior, 28, 143-145.
24. Özdamar, K. (2017). Ölçek ve test geliştirme yapısal eşitlik modellemesi ibm spss, ibm spss amos ve minitab uygulamalı. Eskişehir: Nisan Kitabevi.
25. Pelligra, V. (2011). Empathy, guilt-aversion, and patterns of reciprocity. Journal of Neuroscience, Psychology, and Economics, 4(3), 161–173. doi:10.1037/a0024688161
26. Salovey, P., ve Mayer, J. D. (1990). Emotional intelligence. Imagination, Cognition and Personality, 9, 185-211.
27. Schutte, N. S., Malouff, J. M., Hall, L. E., Haggerty, D. J., Cooper, J. T., Golden, C. J., ve Dornheim, L. (1998). Development and validation of a measure of emotional intelligence. Personality and Individual Differences, 25, 167-177.
28. Seçer, I. (2015). Psikolojik test geliştirme ve uyarlama süreci. Ankara: Anı Yayıncılık.
29. Stocks, E. L., Lishner, D. A., Waits, B. L., ve Downum, E. M. (2011). I’m embarrassed for you: The effect of valuing and perspective taking on empathic embarrassment and empathic concern. Journal of Applied Social Psychology, 41, 1–26. doi:10.1111/j.1559-1816.2010.00699.x
30. Tabachnick, B., ve Fidell, L. (2001). Using multivariate statistics. Boston: Pearson.
31. Tatar, A., Tok, S., Bender, M. T. ve Saltukoğlu, G. (2017). Asıl Form Schutte Duygusal Zeka Testinin Türkçeye çevirisi ve psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 18(2):139-146.