Psychological Counselor Candidates Opinions about Effective Psychological Counselors and Effectiveness of Psychological Counselor Education

Öz

Purpose of this study is to investigate the views of psychological counselor candidates, on the characteristics of effective psychological counselor, changes that their psychological counseling education has made in them, and in their opinion, how psychological counseling education should be. The study was conducted in qualitative research method, and data was collected via three open-ended questions from a total of 196 undergraduate students 169 female (86%) and 27 male (14%) of Psychological Counseling and Guidance programs from two state universities. Data obtained were analyzed by content analysis. According to the findings, psychological counselor candidates indicated that the characteristics an effective psychological counselor should have are having good communication skills and having the necessary conditions for good communication; willing to be with people and to help them; self-awareness and resilient; objectivity and openness to new things; professional attitude, ethics, and attitude towards life. Participants summarized the changes that they experienced due to their education as the increase of personal qualities such as knowing one’s self more and changing it, knowing others better and understanding them better, and some professional qualities as starting to have better communication. For a more effective psychological counseling education, psychological counselor candidates suggested that increasing practicum classes and supervision, rearranging the courses and years in terms of number, term, and methodology, and improving the academic staff-student relations. Findings were discussed according to literature.

Anahtar Kelimeler

• Psychological counselor candidates,effective psychological counselors characteristics

Psikolojik Danışman Adaylarına Göre Etkili Psikolojik Danışmanın Özellikleri ve Psikolojik Danışman Eğitiminin Etkisi

Öz

Bu araştırmanın amacı psikolojik danışman adaylarının etkili bir psikolojik danışmanın özelliklerine, psikolojik danışman eğitiminin onlarda yarattığı değişikliklere ve psikolojik danışman eğitiminin nasıl daha etkili olabileceğine ilişkin görüşlerinin ortaya konmasıdır. Bu amaçla büyük bir şehirdeki iki devlet üniversitedeki 169 (% 86) kadın ve 27 (%14) erkek olmak üzere toplam 196 psikolojik danışma ve rehberlik lisans öğrencisinden açık uçlu sorular aracılığı ile veri toplanmış ve veriler içerik analizi ile incelenmiştir. Elde edilen bulgulara göre psikolojik danışman adayları, iyi bir psikolojik danışmanda olması gereken özellikleri iyi iletişim becerilerine ve iyi bir iletişim için gerekli koşullara sahip olma; insanlarla olmayı ve onlara yardım etmeyi isteme; öz farkındalık ve psikolojik olarak sağlıklı olma; farklılıklara/yeniliklere açıklık ve yansızlık; profesyonel tavır ile etik ve yaşama karşı tavır olarak belirtmişlerdir. Psikolojik danışman eğitiminin onlarda yarattığı farklılıkları kendilerini daha fazla tanıma ve değiştirme, başkalarını daha iyi tanıma ve anlama ve iyi iletişim kurmaya başlama gibi profesyonel özelliklerin artışı olarak özetlemektedirler. Psikolojik danışman eğitiminin daha etkili olması için yaptıkları önerilerin ise uygulama derslerinin ve süpervizyonun artırılmasına; sınıfların ve derslerin sayı, dönem ve işlenişlerinin düzenlenmesine ve öğretim üyeleri ile öğrenci ilişkilerinin artırılmasına yönelik olduğu görülmektedir. Bulgular alanyazına dayalı olarak tartışılmış ve bazı öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Psikolojik Danışman Adayı,, Etkili Psikolojik Danışman Özellikleri,Psikolojik Danışma Programlarının Etkililiği

Kaynakça

1. Akos, P., Wasik, S.Z., McDonald, A., Soler, M., & Lys, D. (2019). The challenge and opportunity of competency-based counselor education. Counselor Education & Supervision, 58, 98-11. DOI: 10.1002/ceas.12134
2. Aladağ, M. (2013) Rehberlik ve psikolojik danışmanlık programlarında psikolojik danışma uygulaması öncesinde psikolojik danışma becerileri eğitimi: Betimsel bir inceleme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(1), 55-79.
3. Aladağ, M., Yaka, B. ve Koç. İ. (2014). Psikolojik danışma becerileri eğitimine ilişkin psikolojik danışman adaylarının görüşleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(3), 859-886.
4. Aslan, A.M., Koç, H. ve Büyüksevindik, B. (2018). Psikolojik danışma ve rehberlik lisans programı 1.sınıf öğrencilerinin programa ilişkin beklentileri. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(3), 143-160.
5. Atıcı, M., Sanberk, İ. ve Ortakale, M.Y. (2011). Mesleki ve kişisel gelişim açısından PDR üçüncü sınıf öğrencilerinin grup rehberliği etkinliklerine ilişkin görüşlerinin İncelenmesi. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20(3), 459-474.
6. Brown-Rice, K., & Furr, S. (2016). Counselor educators and students with problems of professional competence: A survey and discussion. The Professional Counselor, 6(2), 134-146. doi:10.15241/kbr.6.2.134
7. Council for Accreditation of Counseling and Related Educational Programs. (2015). Professional dispositions. http://www.cacrep.org/glossary/professional-dispositions/ adresinden erişildi.
8. Demirtaş-Zorbaş, S. ve Ulaş, Ö. (2014). Views of psychological counselor candidates about psychological counseling and guidance education. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 186, 1298 – 1301.

9. Hamamcı, Z., Murat, M. ve Çoban, A. (2004, 6-9 Temmuz). Gaziantep’teki okullarda çalışan psikolojik danışmanların mesleki sorunlarının incelenmesi. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayında sunulan bildiri, Malatya.
10. Foss-Kelly, L. L., & Protivnak, J. J. (2017). Voices from the Desks: Exploring Student Experiences in Counselor Education. The Journal of Counselor Preparation and Supervision, 9(2).http://dx.doi.org/10.7729/92.1181
11. Johnson, D., Shertzer, B., Linden, J. E., & Stone, S. C. (1967). The relationship of counselor candidate characteristics and counselor effectiveness. Counselor Education and Supervision, 6, 397-304.
12. Karaırmak, Ö. ve Güloğlu, B. (2011). Psikolojik danışman adaylarında empati. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi, 20.Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, Burdur 8-10 Eylül 2011.
13. Knopp, T. Y., & Smith, R. L. (2005). A brief historical context for dispositions in teacher education. In R. L. Smith, D. Skarbek, & J. R. Hurst. (Eds.) The passion of teaching: Dispositions in the schools. (pp.1-14). Lanham, Maryland: Scarecrow Education.
14. Korkut-Owen, F., Acar, T., Haskan-Avcı, Ö. ve Kızıldağ, S. (2013). Psikolojik danışma ve rehberlik programlarının mezunlar tarafından değerlendirilmesi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23 (2), 354-372.
15. Korkut Owen, F., Tuzgöl Dost, M., Bugay, A. (2014). Psikolojik danışman eğitimcilerinin psikolojik danışman adaylarının mesleğe ilişkin kişisel eğilimleri hakkındaki görüşleri. International Journal of Human Sciences, 11(1), n1037-1055. doi: 10.14687/ijhs.v11i1.2883
16. Mancillas, A. (2006). Students ’ perceptions of counseling effectiveness. VISTAS Online, Article 41, 191-194. https://www.counseling.org/knowledge-center/vistas/by-subject2/vistas-assessment/docs/default-source/vistas/counseling-students%27-perceptions-of-counseling-effectiveness adresinden erişilmiştir.
17. McAdams, C. R., III, Foster, V. A., & Ward, T. J. (2007). Remediation and dismissal policies in counselor education: Lessons learned from a challenge in federal court. Counselor Education and Supervision, 46, 212-229.
18. McCaughan, A. M., & Hill, N. R. (2015). The gatekeeping imperative in counselor education admission protocols: The criticality of personal qualities, International Journal for the Advancement Counselling, 37, 28-40. doi:10.1007/s10447-014-9223-2
19. McKee, M. (2010). Personal development: A part of the counselor education experience. The Association for Counselor Education & Supervision, S P E C T R U M, 7(3), 11-14.
20. Miller, S.M, Larwin, K.H., Kautzman-East, M., Williams, J. L. Evans, W. J. Williams, D.D., Abramski, A. L. &. Miller, K. L. (2019). A proposed definition and structure of counselor dispositions, Measurement and Evaluation in Counseling and Development, DOI: 10.1080/07481756.2019.1640618
21. National Association of School Psychologists. (2009). Standards for training and field placement programs in school psychology. 23 Şubat 2012 tarihinde http://www.nasponline.org/standards/FinalStandards.pdf adresinden erişildi.
22. Öztürk. A. (2014). Rehberlik ve psikolojik danışmanlık 1. sınıf öğrencileriyle 4. sınıf öğrencilerinin psikolojik danışma öz-yeterlik inançları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 13(51), 255-272.
23. Öztürk, M. ve Kuşci, İ. (2019). Psikolojik danışman adaylarının empati becerileri: Diğer bölümlerle karşılaştırma, VII International Conference on Research in Education, Manisa, 9-11 Mayıs, 2019.
24. Rogers, C. (1961). On becoming a person. Boston: Houghton Mifflin.
25. Sezer, S. (2017). Çok kültürlü psikolojik danışma dersinin PDR öğrencilerinin çok kültürlü bakış açıları üzerindeki etkisi. Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 15 (57), 9-30.
26. Sherman, R & Webb R B. (1997). Qualitative research in education: Focus and methods, New York, Routledge / Falmer.
27. Spurgeon, S., Gibbons, M. & Cochran, J. (2012). Creating personal dispositions for a professional counseling program. Counseling and Values, 57(4), 96-108.
28. Storlie, C.A., Baltrinic, E. R., Mostade, J., & Darby, T. (2017), Professional functioning: Exploring developmental narratives of counselor trainees, Counselor Education & Supervision, 56, 225-240. DOI: 10.1002/ceas.12074
29. Swank, J. M. (2010). Assessing the psychometric properties of the Counseling Competencies Scale (CCS): A measure of counseling skills, dispositions, and behaviors (Yayımlanmamış doktora tezi). University of Central Florida, Orlando, Florida. https://pdfs.semanticscholar.org/31d3/26b8fa1abc62869a6df9073c9db1571f1f5e.pdf adresinden erişilmiştir.
30. Tuzgöl Dost, M. ve Keklik, İ. (2012). Alanda çalışanların gözünden psikolojik danışma ve rehberlik alanının sorunları. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 389-407.
31. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. (8. baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.