A Study on Counselors’ Views about the Covid-19, Performing In-Person and Online Counseling, and Receiving In-Person and Online Training

Abstract

The study aims to investigate counselors’ views about the Covid-19, performing in-person and online counseling, and receiving in-person and online training. The study group consists of a total of fifteen individuals, including ten master’s and five PhD students from a state university in İstanbul. A “Questionnaire” and a “Personal Information Form” were used as the data collection instruments. The counselors’ responses to the Questionnaire were subjected to descriptive analysis as part of qualitative analysis. In addition, percentage and frequency values were computed for quantitative analysis. In their responses, the counselors stated that the Covid-19 is dangerous, individual and social precautions should be taken against it, and it is a demanding process which is harming and can be taken under control through specific measures. They noted that the Covid-19 caused various emotions for them, including fear, anxiety, sorrow, anger, distress, confusion, exasperation, and hope. They also expressed their happiness to be able to spend more time with their families and for themselves in the process. As part of the study results, the counselors stated that performing inperson counseling is more effective in that it makes it easier to focus on the client’s gestures and facial  expressions, accelerates the therapeutic relationship, and is effective in ensuring privacy and control; however, it is not economical. The counselors also stated that performing online counseling is economical and surprisingly efficient. Yet, they also noted that online counseling might create technological problems and raise privacy issues and is not sufficient on its own. According to the study findings, nearly all of the counselors stated that receiving in-person training is efficient and good for socializing but is not economical. On the other hand, efficiency in online training depends on the instructor and online training is cost-effective but has technological setbacks, is tiring and mechanical. The study results are discussed in the light of the literature.

Keywords

• Counselor
• In-Person Counseling
• Online Counseling
• In-Person Training
• Online Training
• covid-19

Psikolojik Danışmanların Covid-19’a, Yüz Yüze ve Çevrimiçi Psikolojik Danışma Yapmaya, Yüz Yüze ve Çevrimiçi Eğitim Almaya İlişkin Görüşlerinin İncelenmesi

Öz

Araştırmanın amacı, psikolojik danışmanların Covid19’a, yüz yüze ve çevrimiçi psikolojik danışma yapmaya, yüz yüze ve çevrimiçi eğitim almaya ilişkin görüşlerinin incelenmesidir. Araştırmanın çalışma grubunu, İstanbul’da bir devlet üniversitesinde yüksek lisans ve doktora düzeyinde öğrenim gören 10 yüksek lisans öğrencisi ve 5 doktora öğrencisi olmak üzere toplam 15 kişi oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak, “Kişisel Bilgi Formu” ve “Soru Formu” kullanılmıştır. Psikolojik danışmanların Soru Formuna verdikleri cevapların nitel analizi olarak, betimsel analiz yapılmıştır. Nitel analiz ile birlikte nicel analiz olarak, yüzdelik ve frekans değerleri de hesaplanmıştır. Araştırmanın sonucunda, psikolojik danışmanlar Covid-19’un tehlikeli olduğunu, Covid19’la ilgili bireysel ve toplumsal olarak önlem almanın gerekli olduğunu, zorlayıcı bir süreç olduğunu, önlemlerle kontrol edilebileceğini ve zarar verici olduğunu belirtmişlerdir. Covid-19’un kendilerinde korku, kaygı, üzüntü, öfke, sıkıntı, şaşkınlık, bıkkınlık ve umut duygularını oluşturduğunu belirtmişlerdir. Süreç içinde ailelerine ve kendilerine zaman ayırmaktan dolayı mutlu olduklarını da belirtmişlerdir. Araştırmanın sonucunda, psikolojik danışmanlar yüz yüze psikolojik danışma yapmanın etkili olduğunu, danışanın jest ve mimiklerine dikkati kolaylaştırdığını, terapötik ilişkiyi daha hızlı sağladığını, gizliliği ve kontrolü sağlamada etkili olduğunu, ancak; ekonomik olmadığını belirtmişlerdir. Psikolojik danışmanlar, çevrimiçi psikolojik danışma yapmanın ekonomik olduğunu ve ummadıkları biçimde verimli olduğunu belirtmişlerdir. Ancak, çevrimiçi psikolojik danışma yapmanın teknolojik sorunlarının olduğunu, gizlilikle ilgili sorunların yaşanabileceğini ve çevrimiçi psikolojik danışmanın tek başına yeterli olmadığını da belirtmişlerdir. Araştırmanın sonucunda, psikolojik danışmanların tamamına yakının yüz yüze eğitim almanın verimli olduğunu ve sosyalleşmeyi sağladığını, ancak; ekonomik olmadığını belirtmişlerdir. Çevrimiçi eğitimde verim almanın ise öğretim üyesine bağlı olduğunu, ekonomik olduğunu, teknolojik aksaklıklarının olduğunu, yorucu ve mekanik olduğunu da belirtmişlerdir. Araştırmanın sonucunda elde edilen bulgular alan yazın çerçevesinde tartışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Psikolojik Danışman
• Yüz Yüze Psikolojik Danışma
• Çevrimiçi Psikolojik Danışma
• Yüz Yüze Eğitim
• Çevrimiçi Eğitim
• Covid-19

Kaynakça

1. Buyruk Genç, A., Amanvermez, Y., Zeren, S. G. ve Erus, S. M. (2019). Early separations: Dropout from online and face-to-face counseling. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 9 (4), 1001-1030.
2. Cipoletta, S.ve Mocellin, D. (2018). Online counseling: an exploratory survey of Italian psychologists’ attitudes towards new ways of interaction. Psychotherapy Research,. 28, (6), 909–924.
3. Creswell, J. W. (2017a). Karma yöntem araştırmalarına giriş (Çev. Ed: M. Sözbilir). Ankara: Pegem
4. Creswell, J. W. (2017b). Araştırma deseni. nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları (Çev. Ed:S. B. Demir). Ankara: Eğiten Kitap.
5. Çakın, M. ve Külekçi Akyavuz, E. (2020). Covid-19 süreci ve eğitime yansıması: öğretmen görüşlerinin incelenmesi. International Journal of Social Sciences and Education Research, 6 (2), 165-186.
6. Dell, C.A., Low, C. ve Wilker, J. F. (2010). Comparing student achievement in online and face-to-face class formats. MERLOT Journal of Online Learning and Teaching, 6 (1), 30-42.
7. Erdoğdu, Y., Koçoğlu, F. ve Sevim, C. (2020). Covid-19 pandemisi sürecinde anksiyete ile umutsuzluk düzeylerinin psikososyal ve demografik değişkenlere göre incelenmesi. Klinik Psikiyatri Dergisi 23, 1-14.
8. Ekiz, T., Ilıman, E. ve Dönmez, E. (2020). Bireylerin sağlik anksiyetesi düzeyleri ile covid-19 salgini kontrol algisinin karşilaştirilmasi. Usaysad Dergi, 6 (1),139-154.

9. Ergül, H. (2006). Çevrimiçi eğitimde akademik başarıyı etkileyen güdülenme yapıları. The Turkish Online Journal of Educational Technology – TOJET, 5 (1), 124-128.
10. Eryılmaz, A. (2015). Sistem yaklaşımı açısından kötümserlik. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 7 (4), 391-400.
11. Eryılmaz, A ve Şiraz, F. (2020). Covid-19 bağlaminda kötümserliği ortaya çikaran olaylarla-durumlarla başa çikma ve ergen öznel iyi oluşu ile ilişkisinin incelenmesi. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19 (37), 292-303.
12. Huang Y, & Zhao N. (2020). Generalized anxiety disorder, depressive symptoms and sleep quality during COVID-19 outbreak in China: a web-based cross-sectional survey. Psychiatry Research, 288,1-6.
13. Karataş, S. (2003). Yüz yüze ve uzaktan eğitimde öğrenme deneyimlerinin eşitliği. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 2 (3), 91-104.
14. Kaya, B. (2020). Pandeminin ruh sağlığına etkileri. Klinik Psikiyatri Dergisi, 23, 123-124.
15. Kırık, A. M. (2014). Uzaktan Eğitimin Tarihsel Gelişimi ve Türkiye’deki durumu. Marmara İletişim Dergisi / Marmara University Journal of Communication, 21,73-94.
16. Kurnaz, E. & Serçemeli, M. (2020). Covid-19 pandemi döneminde akademisyenlerin uzaktan eğitim ve muhasebe eğitimine yönelik bakış açıları üzerine bir araştırma. USBAD Uluslararası Sosyal Bilimler Akademi Dergisi, 2 (3), 262-288.
17. Lee, S. A. , Jobe, M.C., Mathis, A.A. ve Gibbons, J. A. (2020). Incremental validity of coronaphobia: Coronavirus anxiety explains depression, generalized anxiety, and death anxiety. Journal of Anxiety Disorders 74, 1-4.
18. Li, T. M. ve Leung, C. S. Y. (2020). Exploring student mental health and intention to use online counseling in Hong Kong during the Covid-19 pandemic. Psychiatry and Clinical Neurosciences, 1-2. doi:10.1111/pcn.13117.
19. Liu, S., Yang, L., Zhang, C., Xiang, Y., Liu, Z., Hu, S., &Zhang, B. (2020). Online mental health services in China during the Covıd-19 outbreak. The Lancet Psychiatry, 7 (4), e17–e18.
20. Lub, V. (2015). Validity in qualitative evaluation: linking purposes, paradigms, and perspectives. International Journal of Qualitative Methods, 1–8. DOI: 10.1177/1609406915621406
21. Özdemir, H. ve Avcı, M. S. (2019). Müşteri affeder mi? (zincir süpermarketlerde hizmet hataları ve telafileri üzerine nitel bir araştırma). Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 54 (1), 549-564.
22. Özer, Ö., Yıkılmaz, M., Altınok, A. ve Bayoğlu, F. (2016). Psikolojik danışmanların çevrimiçi (online) psikolojik danışmaya yönelik tutumlarının danışan perspektifinden incelenmesi. Akademik Bakış Dergisi,58, 549-559.
23. Poh Li, L. R., Rafidah, A. ve Haslee, H. S. (2013). Understanding the two sides of online counseling and their ethical and legal ramifications. Procedia - Social and Behavioral Sciences 103, 1243 – 1251.
24. Saka, M.C. (2020). Covid-19 ve toplum ruh sağlığı. Klinik Psikiyatri, 23, 246-247.
25. Sherman A. L., Jobe, M. C., Mathis, A. A. & Gibbons, J. A. (2020). Incremental validity of coronaphobia: Coronavirus anxiety explains depression, generalized anxiety, and death anxiety. Journal Of Anxiety Disorders, 74, 1-4.
26. Solak, E. ve Çakır, R. (2014). Face to face or e-learning in Turkısh efl context. Turkish Online Journal of Distance Education-TOJDE 15 (3), 37-49.
27. Sood, S. (2020). Psychological effects of the coronavirus disease-2019 pandemic. RHiME, 7, 23-6.
28. Stern, B.S. (2004). A comparison of online and face-to-face instruction in an undergraduate foundations of American education course. Contemporary Issues in Technology and Teacher Education, 4 (2), 196-213.
29. Telli Yamamoto, G. ve Altun, D. (2020). Coronavirüs ve çevrimiçi (online) eğitimin önlenemeyen yükselişi. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 3 (1), 25-34.
30. Topu, F. B. , Baydaş Ö., Demirel T. ve Karaman, S. (2011). Yüz yüze öğretimden uzaktan öğretime geçişte öğretim elemanlarının rol değişimleri. 11th International Educational Technologies Conference, İstanbul, Türkiye, 25 - 27 Mayıs .
31. World Health Organization (WHO). Report of the WHO-China Joint Mission on Coronavirus Disease 2019 (COVID-19). WHO, 2020. Erişim Adresi: https://www.who.int/docs/default-source/ coronaviruse /who-china-joint-mission-on-covid-19-finalreport.pdf.
32. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayın. Zeren, Ş. G. (2015). Yüz Yüze ve Çevrimiçi Psikolojik Danışma: Danışanların Sorunları ve Memnuniyetleri. Eğitim ve Bilim, 40 (182), 127-141.
33. Zeren, Ş. G. (2017). Yüz yüze ve çevrimiçi psikolojik danışmada terapötik işbirliği: Psikolojik danışman adaylarının görüşleri. Journal of Human Sciences, 14 (3), 2293-2307.
34. Zhang, W. R., Wang, K., Yin, L., Zhao, W. F., Xue, Q., Peng, M. , Min, B.Q., Tian, Q., et. al. (2020). Mental health and psychosocial problems of medical health workers during the COVID-19 epidemic in China. Psychotherapy and Psychosomatic, 89 (4):242-250.