Üniversite Öğrencilerinde İlişkileri Sürdürme Stratejilerinin Yordayıcıları Olarak Romantik İlişki Doyumu ve Romantik İlişkilerde Öz Yeterlik

Öz

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin romantik ilişki doyumu ve romantik ilişkilerde öz yeterlik düzeylerinin, ilişkileri sürdürme stratejilerini yordama gücünü belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2020-2021 eğitim-öğretim yılında Dokuz Eylül Üniversitesi’nin çeşitli fakülte ve bölümlerinde öğrenim gören 260’ı (%64) kadın 146’sı (%36) erkek olmak üzere toplam 406 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada, veri toplama araçları olarak “İlişkileri Sürdürme Stratejileri Ölçeği”, “Romantik İlişkilerde Doyum Ölçeği”, “Romantik İlişkilerde Öz Yeterlik Ölçeği” ve “Kişisel Bilgi Formu” kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde, aşamalı regresyon (stepwise) analizi uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular, romantik ilişki doyumu ve romantik ilişkilerde öz yeterliğin ilişki sürdürme stratejilerine yönelik toplam varyansın %53.3’ünü açıkladığını ve ilişki sürdürme stratejilerinin en güçlü yordayıcısının romantik ilişki doyumu olduğunu göstermektedir. Sonuç olarak, üniversite öğrencilerinin ilişki sürdürme becerilerinin geliştirilmesine, romantik ilişkilerde doyum ve romantik ilişkilerde öz yeterlik düzeylerinin artırılmasına yönelik programların geliştirilmesi ve uygulanması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• ilişkileri sürdürme stratejileri
• romantik ilişki doyumu
• romantik ilişkilerde öz yeterlik
• romantik ilişki

Romantic Relationship Satisfaction and Self- Efficacy in Romantic Relationship As Predictors of Relationship Maintenance Strategies Among University Students

Abstract

The aim of this study is; to determine the predictive power of university students' romantic relationship satisfaction and self-efficacy in romantic relationships levels on relationship maintenance strategies. The study group of the research consists of 406 university students, 260 (64%) female and 146 (36%) male, studying in various faculties and departments of Dokuz Eylül University in the 2020-2021 academic year. In the research, "Relationship Maintenance Strategies Scale", "Romantic Relationship Satisfaction Scale", "Self-Efficacy in Romantic Relationships Scale" and "Personal Information Form" were used as data collection tools. In the data analysis, stepwise regression analysis was performed. Findings from the study show that romantic relationship satisfaction and self-efficacy in romantic relationships explain 53.3% of the total variance in relationship maintenance strategies, and romantic relationship satisfaction is the strongest predictor of relationship maintenance strategies. As a result, it is recommended to develop and implement programs to improve the relationship maintenance skills of university students, to increase their satisfaction in romantic relationships and their self-efficacy levels in romantic relationships.

Keywords

• Relationship maintenance strategies
• romantic relationship satisfaction
• self-efficacy in romantic relationships
• romantic relationship

Kaynakça

1. Bandura, A. (1994). Self-Efficacy, In V. S. Ramachaudran (Ed.). Encyclopedia of Human Behavior, 4, 71–81, New York: Academic Press.
2. Belus, J. M., Pentel, K. Z., Cohen, M. J., Fischer, M. S. ve Baucom, D. H. (2019). Staying connected: an examination of relationship maintenance behaviors in long-distance relationships. Marriage and Family Review, 55(1), 78–98.
3. Brewer, G. ve Abell, L. (2017). Machiavellianism, relationship satisfaction, and romantic relationship quality. Europe’s Journal of Psychology, 13(3), 491-502.
4. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri. (24. Baskı, s. 81-103). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
5. Canary, D. J. ve Dainton, M. A. (2006). Maintaining relationships. In A. L. Vangelisti ve D. Perlman (Ed.), The Cambridge handbook of personal relationships (pp. 727–745). Cambridge: Cambridge University Press.
6. Canary, D. J. ve Stafford, L. (1992). Relational maintenance strategies and equity in marriage. Communication Monographs, 59(3), 243–267.
7. Canary, D. J., Stafford, L. ve Semic, B. A. (2002). A panel study of the associations between maintenance strategies and relational characteristics. Journal of Marriage and the Family, 64(2), 395–406.
8. Collins, W. A. (2003). More and myth: the developmental signifi cance of romantic relationships during adolescence. Journal of Research on Adolescence, 13(1), 1-24.

9. Cramer, D. (2002). Linking conflict management behaviours and relational satisfaction: The intervening role of conflict outcome satisfaction. Journal of Social and Personal Relationships, 19(3), 425-432.
10. Cramer, D. (2004). Satisfaction with a romantic relationship, depression, support and conflict. Psychology and Psychotherapy, 77(4), 449-461.
11. Cui, M., Fincham, F. D. ve Pasley, B. K. (2008). Young adult romantic relationships: The role of parents' marital problems and relationship efficacy. Personality and Social Psychology Bulletin, 34(9), 1226–1235. doi:10.1177/0146167208319693
12. Çelik, D. B. (2018). Yatırım modeline dayalı evlilik öncesi ilişki sürdürme becerileri psiko-eğitim grubunun ilişki istikrarına etkisinin incelenmesi. Doktora tezi, Çukurova Üniversitesi, Adana.
13. Dindia, K. (2000). Sex differences in self-disclosure, reciprocity of self-disclosure, and self-disclosure and liking: Three meta-analyses reviewed. In S. Petronio (Ed.), Balancing the secrets of private disclosures (pp. 21–36). Mahwah, NJ: Erlbaum.
14. Duck, S. (1988). Relating to others. Chicago, IL: Dorsey.
15. Eren, D. E. (2019). Comparison of online vs. offline dating in terms of romantic beliefs, commitment, relationship maintenance and relationship satisfaction. Yüksek lisans tezi, Özyeğin Üniversitesi, İstanbul.
16. Fincham, F. D., Harold, G. T. ve Gano-Phillips, S. (2000). The longitudinal association between attributions and marital satisfaction: Direction of effects and role of efficacy expectations. Journal of Family Psychology, 14(2), 267–285.
17. Gleeson, G. ve Fitzgerald, A. (2014). Exploring the association between adult attachment styles in romantic relationships, perceptions of parents from childhood and relationship satisfaction. Health, 6(13), 1643–1661.
18. Gündüz, B. ve Karataş, A. (2020, Eylül). İlişki doyumunun yordayıcıları: İlişkisel benlik değişimi ve romantik ilişkilerde öz yeterlik. Eğitim Araştırmaları Kongresinde sunulan bildiri, Mustafa Kemal Üniversitesi, Hatay.
19. Hendrick, S. S. ve Hendrick, C. (2006). Measuring respect in close relationships. Journal of Social and Personal Relationships, 23(6), 881-899. doi: 10.1177/0265407506070471
20. Kuttler, A. F. ve Greca, A. M. L. (2004). Linkages among adolescent girls’romantic relationships, best friendships and peer networks. Journal of Adolescence, 27, 395– 414.
21. Lopez, F.G., Morúa, W. ve Rice, K.G. (2007). Factor structure, stability, and predictive validity of college students' relationship self-efficacy beliefs. Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 40, 80–96.
22. Ogolsky, B. G. ve Bowers, J. R. (2013). A meta-analytic review of relationship maintenance and its correlates. Journal of Social and Personal Relationships, 30(3), 343–367.
23. Öz Soysal, F. S., Uz Baş, A. ve Aysan, F. (2019a). İlişkileri sürdürme stratejileri ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18(70), 710-719.
24. Öz Soysal, F. S., Uz Baş, A. ve Aysan, F. (2019b). Romantik ilişkilerde öz yeterlik ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 8(2), 1100-1110.
25. Riggio, H. R., Weiser, D. A., Valenzuela, A. M., Lui, P. P, Montes, R. ve Heuer, J. (2011). Initial validation of a measure of self efficacy in romantic relationships. Personality and Individual Differences, 51, 601–606. doi:10.1016/j.paid.2011.05.026.
26. Roberts, A. ve Pistole, M. C. (2009). Long distance and proximal romantic relationship satisfaction: Attachment and closeness predictors. Journal of College Counseling, 12(1), 5-17.
27. Rusbult, C. E. ve Buunk, B. P. (1993). Commitment processes in close relationships: An interdependence analysis. Journal of Social and Personal Relationships, 10, 175-204.
28. Rusbult, C. E., Olsen, N., Davis, J. L. ve Hannon, P. A. (2001). Commitment and relationship maintenance mechanisms. In Close Romantic Relationships: Maintenance and Enhancement. (pp. 87 113). Mahwah, NJ, US: Erlbaum.
29. Sakallı-Uğurlu, N. (2003). How do romantic relationship satisfaction, gender stereotypes, and gender relate to future time orientation in romantic relationships?. The Journal of Psychology: Interdisciplinary and Applied, 137(3), 294-303.
30. Saraç, A., Hamamcı, Z. ve Güçray, S. (2015). Üniversite öğrencilerinin romantik ilişki doyumunu yordaması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 5(43), 69-81.
31. Sarı, T. (2008). Üniversite öğrencilerinin romantik ilişkilerle ilgili akılcı olmayan inançlar, bağlanma boyutları ve ilişki doyumu arasındaki ilişkiler. Yayımlanmamış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
32. Stackert, R. A. ve Bursik, K. (2003). Why i unsatisfied? Adult attachment style, gendered irrational relationship beliefs, and young adult romantic relationship satisfaction. Personality and Individual Differences, 34(8), 1419- 1429.
33. Stafford L. ve Canary, D. J. (1991). Maintenance strategies and romantic relationship type, gender, and relational characteristics. Journal of Social and Personal Relationships, 8(2), 217–242.
34. Stafford, L. ve Canary, D. J. (2006). Equity and interdependence as predictors of relational maintenance strategies. Journal of Family Communication, 6(4), 227–254.
35. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2015). Çok değişkenli istatistiklerin kullanımı (M. Baloğlu, Çev.). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
36. Weigel, D. J. ve Ballard-Reisch, D. S. (2008). Relational maintenance, satisfaction, and commitment in marriages: An actor-partner analysis. Journal of Family Communication, 8, 212–229.
37. Weiser, D. A. ve Weigel, D. J. (2016). Self-efficacy in romantic relationships: direct and indirect effects on relationship maintenance and satisfaction. Personality and Individual Differences, 89, 152- 156.
38. Wenzel, A. ve Harvey, J. (2001). Introduction: The movement toward studying the maintenance and enhancement of close romantic relationships. In J. Harvey ve A. Wenzel (Ed.), Close romantic relationships: Maintenance and enhancement (pp. 1–10). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.