Investigation of the Effects of Self-Efficacy for Science Education on Learning Approaches and Perceptions of Learning-Teaching Environment

Abstract

The main purpose of the study was to determine the preschool teacher candidates' self-efficacy towards science education, learning approaches and perceptions of the learning-teaching environment. The study was conducted using relational survey model. The sample of the study consists of 384 preschool teacher candidates who were studying in 1st, 2nd, 3rd and 4th grades of Preschool Education of Faculty of Education in Giresun University. In the research, “self-efficacy scale for science education”, “learning approaches scale” and “perception scale for learning-teaching environment” were used as data collection tools. When the findings of the study were taken into consideration, it was found that 3rd and 4th grade pre-service teacher candidates' of science self-efficacy was higher than 1st grade pre-service teachers. Another result obtained from the study was that the “in-depth” sub-dimension of learning approaches scale of pre-school teacher candidates' was significantly higher in favor of 1st grade teacher candidates. As class level increases, the number of those who prefer “in-depth” learning approaches decreases. There was also a significant difference in favor of 1st and 2nd grades for the “strategic” sub-dimension of learning approaches. For the “superficial” sub-dimension of learning approaches scale, no significant difference was observed according to grade levels. Another result reached by the study was that there was a difference between preschool teacher candidates' perceptions of learning-teaching environment in favor of 1st and 2nd grades and as the grade levels increase, the perception scores of prospective teachers towards learning-teaching environment decrease gradually. The fourth sub-problem of the study was that there was a moderate positive relationship between preschool teacher candidates' self-efficacy towards science education and learning approaches. Furthermore, a lower positive correlation was found between preschool teacher candidates' self-efficacy towards science education and their perceptions about learning-teaching environment compared to learning approaches. Preschool teacher candidates' preference for learning approaches was more correlated with their perceptions about the learning-teaching environment.

Keywords

• self-efficacy towards science education,preschool teacher candidates,perceptions about the learning-teaching environment,learning approaches

Fen Eğitimine Yönelik Öz-Yeterliğin Öğrenme Yaklaşımları ve Öğrenme-Öğretme Ortamına Yönelik Algılara Etkisinin İncelenmesi

Öz

Çalışmanın temel amacı; okul öncesi öğretmen adaylarının fen eğitimine yönelik öz-yeterliklerinin, öğrenme yaklaşımlarının ve öğrenme-öğretme ortamına yönelik algılarının incelenmesidir. Çalışma, ilişkisel tarama modeli kullanılarak yürütülmüştür. Çalışmanın örneklemini Giresun Üniversitesi Eğitim Fakültesi Okul Öncesi Öğretmenliği 1., 2., 3. ve 4. sınıflarında öğrenim görmekte olan 384 okul öncesi öğretmeni adayı oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak “Fen eğitimine yönelik öz-yeterlik ölçeği”, “Öğrenme yaklaşımları ölçeği” ve “Öğrenme-öğretme ortamına yönelik algı ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları dikkate alındığında, okul öncesi 3. ve 4. sınıf öğretmen adaylarının fen öz-yeterliklerinin 1.sınıf öğretmen adaylarına oranla daha yüksek olduğu bulunmuştur. Araştırmadan elde edilen bir diğer sonuç da okul öncesi öğretmen adaylarının öğrenme yaklaşımlarının “derinlemesine” alt boyutunun 1. sınıflar lehine anlamlı derecede yüksek olduğu bulunmuştur. Sınıf seviyesi arttıkça derinlemesine öğrenme yaklaşımlarını tercih edenlerin sayısı azalmaktadır. Ayrıca öğrenme yaklaşımlarının “stratejik” alt boyutu için de yine 1. ve 2. sınıflar lehine anlamlı fark çıkmıştır. Öğrenme yaklaşımlarının “yüzeysel” alt boyutu için sınıf seviyelerine göre anlamlı bir farklılaşma görülmemiştir. Araştırmanın ulaştığı bir diğer sonuç da, okul öncesi öğretmen adaylarının sınıf seviyelerine göre öğrenme-öğretme ortamına yönelik algıları arasında 1. ve 2. sınıflar lehine farkın bulunması ve sınıf seviyeleri arttıkça öğretmen adaylarının öğrenme-öğretme ortamına yönelik algı puanlarının gittikçe düşmesidir. Araştırmanın dördüncü alt probleminden elde edilen sonuç ise okul öncesi öğretmen adaylarının fen eğitimine yönelik öz-yeterlikleri ile öğrenme yaklaşımlarını tercih etmeleri arasında orta düzeyde pozitif yönlü bir ilişkinin olmasıdır. Ayrıca okul öncesi öğretmen adaylarının fen eğitimine yönelik öz-yeterlikleri ile öğrenme-öğretme ortamına yönelik algıları arasında da öğrenme yaklaşımlarına oranla daha düşük yine pozitif yönlü bir ilişki bulunmuştur. Okul öncesi öğretmen adaylarının öğrenme yaklaşımlarını tercih etmeleri ise öğrenme-öğretme ortamına yönelik algıları ile daha yüksek oranda ilişkili çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• fen eğitimine yönelik öz-yeterlik,okul öncesi öğretmen adayları,öğrenme-öğretme ortamına yönelik algı,öğrenme yaklaşımları

References

1. Akçöltekin, A. (2019). Bilimsel araştırmalara yönelik öğretmen öz yeterlilik ölçeğinin geliştirilmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 27(6), 2713-2727.
2. Alabay, E. (2006). İlköğretim okulöncesi öğretmen adaylarının fen ile ilgili öz yeterlik inanç düzeylerinin incelenmesi. Yeditepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1).
3. Appleton, K. (1992). Discipline knowledge and confidence to teach science: Self-perceptions of primary teacher education students. Research in Science Education, 22(1), 11-19.
4. Azar, A. (2010). In-service and pre-service secondary science teachers’ self-efficacy beliefs about science teaching. Educational Research and Reviews, 5(4), 175-188.
5. Bahadır, F., Dikmen, M., Akmençe, A. E., Şimşek, M. ve Tuncer, M. (2019). Okul öncesi öğretmenlerinin okul öncesi eğitim programındaki fen etkinliklerine yönelik öz-yeterlik inançlarının belirlenmesi. The Journal of Educational Reflections, 3(1), 28-41.
6. Bahar, H. H. (2019). Sınıf öğretmen adaylarında akademik öz-yeterlik algısının akademik başarıyı yordama gücü. İlköğretim Online, 18(1). 149-157.
7. Berkant, H. G. ve Ekici, G. (2007). Sınıf öğretmeni adaylarının fen öğretiminde öğretmen öz-yeterlik inanç düzeyleri ile zeka türleri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(1), 113-132.
8. Biggs, J. (1999). Teaching for quality learning at university. London: Open University Press.

9. Bıkmaz, F. H. (2004). Validity and reliability study of self-efficacy belief scale in science teaching of primary teachers. Journal of National Education, 161. Retrieved 11/01/2016, from http://dhgm.meb.gov.tr/yayimlar/dergiler/Milli_Egitim_Dergisi/161/bikmaz.htm
10. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
11. Büyüktanır, A. (2014). Okul öncesi öğretmen adaylarının fen eğitimine yönelik öz yeterlikleri başarı amaç oryantasyonları ve öğrenme yaklaşımları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
12. Cho, H., Kim, J., and Choi, D. H. (2003). Early childhood teachers' attitudes toward science teaching: A scale validation study. Educational Research Quarterly, 27(2), 33-42.
13. Cohen, L., and Manion, L. (1989). Research methods in education (4th Ed.). New York: Routledge.
14. Cohen, L., Manion, L., and Morrison, K. (2005). Research methods in education (5th Ed.). London, New York: Routledge Falmer.
15. Compeau, D. R., and Higgins, C. A. (1995). Computer selfefficacy: Development of a measure and initial test. MIS Quaterly, 19(2), 189-211.
16. Çelik, O. (2019). İlkokul ve ortaokul öğretmenlerinin öz yeterlilikleri ile sınıf yönetimi becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi, İstanbul.
17. Diseth, A. (2007). Student evaluation of teaching, approaches to learning and academics achievement. Scandinavian Jouranl of Educational Research, 51(2), 185-204.
18. Dönmez Usta, N. ve Ültay, N. (2017). Okul öncesi öğretmenlerinin fen ve doğa etkinliklerini uygulamadaki yeterliliklerinin belirlenmesi. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 4(9), 19-30.
19. Drew, C. J., Hardman, M. L., and Hart, A. W. (1996). Designing and conducting research: Inquiry in education and social science (2nd ed.). Boston: Allyn and Bacon.
20. Ekici, G. (2008). Sınıf yönetimi dersinin öğretmen adaylarının öğretmen öz-yeterlik algı düzeyine etkisi. Hacettepe Eğitim Fakültesi Dergisi, 35, 98-110.
21. Ekinci, N. (2008). Üniversite öğrencilerinin öğrenme yaklaşımlarının belirlenmesi ve öğrenme öğretme süreci değişkenleriyle ilişkileri. Yayımlanmamış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
22. Ekinci-Vural, D. ve Hamurcu, H. (2008). Okul öncesi öğretmen adaylarının fen öğretimi dersine yönelik öz-yeterlik inançları ve görüşleri. İlköğretim Online, 7(2), 456-467.
23. Fry, H., Ketteridge, S. and Marshall, S. (Eds.). (2003). A handbook for teaching and learning in higher education. London: Kogan Page.
24. Goddard, R. D., Hoy, W. K., and Woolfolk-Hoy, A. W. (2004). Collective efficacy beliefs: Theoretical developments, empirical evidence, and future directions. Educational Researcher, 33(3), 3-13.
25. Gow, L., Kember, D., and Cooper, B. (1994). The teaching context and approaches to study of accountancy students. Issues in Accounting Education, 9(1), 118-130.
26. Gül, Ş. ve Özay Köse, E. (2017). Fen ve matematik branş öğretmenlerinin eğitim araştırmalarına yönelik tutumları. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), 700-725.
27. Gürcan, A. (2005). Bilgisayar özyeterliği algısı ile bilişsel öğrenme stratejileri arasındaki ilişki. Eğitim Araştırmaları, 19, 179–193.
28. Karasar, N. (2007). Bilimsel araştırma yöntemi. İzmir: Nobel Yayınevi.
29. Kember, D., ve Leung, D. Y. P. (1998). Influences upon students' perceptions of workload. Educational Psychology, 18(3), 293-308.
30. Khan, A., Fleva, E., and Qazi, T. (2015). Role of self-esteem and general self-efficacy in teachers’ efficacy in primary schools. Psychology, 6, 117-125. doi: 10.4236/psych.2015.61010
31. Khodarahimi, S. (2010). General self-efficacay and worry in an Iranian adolescents and youths samples. Educational Research, 1(2), 015–020.
32. Kızılgüneş, B. (2007). Predictive influence of students achievement motivation, meaningful learning approach and epistemological beliefs on classification concept achievement. Unpublished master dissertation, Middle East Technical University, Ankara.
33. Kotaman, H. (2008). Özyeterlilik inancı ve öğrenme performansının geliştirilmesine ilişkin yazın taraması. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(1), 111-133.
34. Ocak, G. ve Karakuş, G. (2019). Öğretmen adaylarının dijital okuryazarlık öz-yeterlilik becerilerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(1). 129-147.
35. Orkunoğlu, Y. M., (2016). Okul öncesi öğretmenlerinin fen öğretimine yönelik tutumları ile öz yeterlilik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (İstanbul ili ataşehir ilçesi örneği). Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
36. Ramsden, P. (2000). Learnig to teaching in higher education. London: Newyork Routhladge Falmer.
37. Ramsden, P., and Entwistle, N. J. (1981). Effects of academic departments on students approaches to studying. British Journal of Educational Psychology, 51, 368–83.
38. Sezgin-Selçuk, G., Çalışkan, S. ve Erol, M. (2007). Fizik öğretmen adaylarının öğrenme yaklaşımlarının değerlendirilmesi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(2), 25-41.
39. Skaalvik, E. M., and Skaalvik, S. (2010). Teacher self-efficacy and teacher burnout: A study of relations. Teaching and Teacher Education: An International Journal of Research and Studies, 26(4), 1059-1069.
40. Şenol, F. B. (2012). Okul öncesi öğretmen adayları ile okul öncesi öğretmenlerinin mesleğine yönelik öz yeterlik inançlarının karşılaştırılması. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi, Afyon.
41. Tschannen-Moran, M., Woolfolk-Hoy, A., and Hoy, W. K. (1998). Teacher efficacy: Its meaning and measure. Review of Educational Research, 68, 202-248.
42. Tural-Dinçer, G., and Akdeniz, A. R. (2008). Examining learning approaches of science student teachers according to the class level and gender. US-China Education Review, 5(12), 54-59.
43. Ültay, E. ve Ültay, N. (2015). Okul öncesi öğretmen adaylarının bazı fen kavramları hakkındaki kavramsal bilgilerinin kesitsel olarak incelenmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(41), 1046-1051.
44. Ültay, N., Ültay, E. ve Çilingir, S. K. (2018). Okul öncesi öğretmenlerinin fen konularındaki uygulamalarının incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22(Özel Sayı), 773-792.
45. Vural, D. E. ve Hamurcu, H. (2008). Okul öncesi öğretmen adaylarının fen öğretimi dersine yönelik öz-yeterlik inançları ve görüşleri. İlköğretim online, 7(2), 456-467.
46. Woolfolk-Hoy, A., and Spero, R. B. (2005). Changes in teacher efficacy during the early years of teaching: A comparison of four measures. Teaching and Teacher Education, 21, 343–356.
47. Zeegers, P. (2001). Approaches to learning in science: A longitudinal study. British Journal of Educational Psychology, 71, 115-132.