ZORUNLU (GEREKLİ) YEŞİL DAVRANIŞ VE ÇEVRE YANLISI ÖZ KİMLİK: ÖZEL OKUL ÖĞRETMENLERİNİN YEŞİL SAVUNUCULUK PERSPEKTİFİ

Itır Hasırcı; Fatma Zeybek Pınarbaşı; Volkan Akgül

doi:10.35379/cusosbil.1635491

Araştırma Makalesi

Yıl 2026, Cilt: 35, - , 27.01.2026

Itır Hasırcı , Fatma Zeybek Pınarbaşı , Volkan Akgül

https://doi.org/10.35379/cusosbil.1635491

Öz

Kaynakça

Afsar, B. ve Umrani, W. A. (2020). Corporate social responsibility and pro‐environmental behavior at workplace: The role of moral reflectiveness, coworker advocacy, and environmental commitment. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 27(1), 109-125. https://doi.org/10.1002/csr.1777
Barbarossa, C., De Pelsmacker, P. ve Moons, I. (2017). Personal values, green self-identity and electric car adoption. Ecological Economics, 140, 190-200. https://doi.org/10.1016/j.ecolecon.2017.05.015
Baron, R. M. ve Kenny, D. A. (1986). The moderator-mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173.
Bem, D. J. (1972). Self-perception theory. Advances in Experimental Social Psychology, 6, 1-62. https://doi.org/10.1016/S0065-2601(08)60024-6
Bissing-Olson, M. J., Iyer, A., Fielding, K. S. ve Zacher, H. (2013). Relationships between daily affect and pro-environmental behavior at work: The mode role of pro-environmental attitude. Journal of Organizational Behavior, 34(2), 156-175. https://doi.org/10.1002/job.1788
Carfora, V., Caso, D., Sparks, P. ve Conner, M. (2017). Moderating effects of pro-environmental self-identity on pro-environmental intentions and behaviour: A multi-behaviour study. Journal of Environmental Psychology, 53, 92-99. https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2017.07.001
Cheng, Y., Liu, H., Yuan, Y., Zhang, Z. ve Zhao, J. (2022). What makes employees green advocates? Exploring the effects of green human resource management. International Journal of Environmental Research and Public Health, 19(3), 1807-1826. https://doi.org/10.3390/ijerph19031807
Confente, I., Scarpi, D. ve Russo, I. (2020). Marketing a new generation of bio-plastics products for a circular economy: The role of green self-identity, self-congruity, and perceived value. Journal of Business Research, 112, 431-439. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2019.10.030
Czarnecki, S., Emilia, P. ve Riedel, R. (2021). Green advocacy and the climate and energy policy access in Central Eastern Europe, Exploring Organized Interests in Post-Communist Policy-Making (s. 127-144). Routledge.
Danışmaz, A. T. (2023). Evaluation of compulsory green employee behaviour in the framework of compulsory citizenship behaviour. Business & Management Studies: An International Journal, 11(3), 966-974. https://doi.org/10.15295/bmij.v11i3.2275
Dermody, J., Hanmer-Lloyd, S., Koenig-Lewis, N. ve Zhao, A. L. (2015). Advancing sustainable consumption in the UK and China: The mediating effect of pro-environmental self-identity. Journal of Marketing Management, 31(13-14), 1472-1502. https://doi.org/10.1080/0267257X.2015.1061039
Dermody, J., Koenig-Lewis, N., Zhao, A. L. ve Hanmer-Lloyd, S. (2018). Appraising the influence of pro-environmental self-identity on sustainable consumption buying and curtailment in emerging markets: Evidence from China and Poland. Journal of Business Research, 86, 333-343. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2017.09.041
Dermody, J., Zhao, A. L., Koenig‐Lewis, N. ve Hanmer‐Lloyd, S. (2021). Evaluating the challenge of China’s crossverging young “Enviro‐Materialists”. Journal of Consumer Behaviour, 20(3), 695-708. https://doi.org/10.1002/cb.1896
Ercantan, O. ve Eyupoglu, S. (2022). How do green human resource management practices encourage employees to engage in green behavior? Perceptions of university students as prospective employees. Sustainability, 14(3), 1718-1728. https://doi.org/10.3390/su14031718
Field, Z., Miles, J. ve Field, A. (2012). Discovering statistics using R. Sage Publications.
Fornell, C. ve Larcker, D. F. (1981). Structural equation models with unobservable variables and measurement error: Algebra and statistics. Journal of Marketing Research, 18(3), 382-388.
George, D. ve Mallery, M. (2010). SPSS for windows step by step: A simple guide and reference. Pearson.
Grębosz-Krawczyk, M., Zakrzewska-Bielawska, A. ve Flaszewska, S. (2021). From words to deeds: The impact of pro-environmental self-identity on green energy purchase intention. Energies, 14(18), 5732-5744. https://doi.org/10.3390/en14185732
Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2017). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri felsefe-yöntem-analiz. Seçkin Yayınları.
Hair Jr, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. ve Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis. Multivariate data analysis (s. 785-785).
Hair, Jr J. F., Sarstedt, M., Hopkins, L. ve Kuppelwieser, V. G. (2014). Partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM): An emerging tool in business research. European Business Review, 26(2), 106-121. https://doi.org/10.1108/EBR-10-2013-0128
Hair, JF., Risher, JJ., Sarstedt, M. ve Ringle, C.M. (2019). When to use and how to report the results of PLS-SEM. European Business Review, 31(1), 2-24. https://doi.org/10.1108/EBR-11-2018-0203
Henseler, J., Ringle, C. M. ve Sarstedt, M. (2015). A new criterion for assessing discriminant validity in variance-based structural equation modeling. Journal of The Academy of Marketing Science, 43, 115-135. https://doi.org/10.1007/s11747-014-0403-8
Field, A. (2013). Discovering statistics using IBM SPSS statistics. Sage Publications Limited.
İnci, F., & Erdem, M. (2006). Bakim verme yükü ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlanması geçerlilik ve güvenilirliği. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 11(4), 85-95.
Kaiser, H. F. (1974). A computational starting point for Rao’s canonical factor analysis: Implications for computerized procedures. Educational and Psychological Measurement, 34(3), 691-692. https://doi.org/10.1177/001316447403400322
Kim, A., Kim, Y., Han, K., Jackson, S. E. ve Ployhart, R. E. (2017). Multilevel influences on voluntary workplace green behavior: Individual differences, leader behavior, and coworker advocacy. Journal of Management, 43(5), 1335-1358. https://doi.org/10.1177/0149206314547386
Kulkarni, V., Jadhavar, S. S., Vemuri, V. P. ve Kumar, A. (2022). Role of green HRM in advocating pro environmental behavior among employees. Journal of Positive School Psychology, 6(2), 3117-3217.
Kumar, R., Kumar, K., Singh, R., Sá, J. C., Carvalho, S. ve Santos, G. (2023). Modeling environmentally conscious purchase behavior: Examining the role of Ethical obligation and green self-identity. Sustainability, 15(8), 6426-6437. https://doi.org/10.3390/su15086426
Lavuri, R., Akram, U. ve Akram, Z. (2023). Exploring the sustainable consumption behavior in emerging countries: The role of pro‐environmental self‐identity, attitude, and environmental protection emotion. Business Strategy and the Environment, 32(8), 5174-5186. https://doi.org/10.1002/bse.3411
Lavuri, R., Roubaud, D. ve Grebinevych, O. (2023). Sustainable consumption behaviour: Mediating role of pro-environment self-identity, attitude, and moderation role of environmental protection emotion. Journal of Environmental Management, 347, 119-136. https://doi.org/10.1016/j.jenvman.2023.119106
Liu, Z., Guo, Y., Zhang, M. ve Ma, G. (2024). Can green human resource management promote employee green advocacy? The mediating role of green passion and the moderating role of supervisory support for the environment. The International Journal of Human Resource Management, 35(1), 121-153. https://doi.org/10.1080/09585192.2023.2214319
Luu, L. P. ve Inman, A. G. (2022). Social justice advocacy: the role of race and gender prejudice, injustice, and diversity experiences. Counselling Psychology Quarterly, 35(3), 652-676. https://doi.org/10.1080/09515070.2021.1934655
Mansoor, M. ve Noor, U. (2019). Determinants of green purchase intentions: Positive word of mouth as moderator. Journal of Business & Economics, 11(2), 143-160.
Mogren, A., Gericke, N. ve Scherp, H. Å. (2019). Whole school approaches to education for sustainable development: A model that links to school improvement. Environmental Education Research, 25(4), 508-531.
Norton, T. A., Parker, S. L., Zacher, H. ve Ashkanasy, N. M. (2015). Employee green behavior: A theoretical framework, multilevel review, and future research agenda. Organization & Environment, 28(1), 103-125. https://doi.org/10.1177/1086026615575773
Norton, T. A., Zacher, H., Parker, S. L. ve Ashkanasy, N. M. (2017). Bridging the gap between green behavioral intentions and employee green behavior: The role of green psychological climate. Journal of Organizational Behavior, 38(7), 996-1015. https://doi.org/10.1002/job.2178
Oyserman, D. (2009). Identity-based motivation: Implications for action-readiness, procedural-readiness, and consumer behavior. Journal of Consumer Psychology, 19(3), 250-260. https://doi.org/10.1016/j.jcps.2009.05.008
Öğretmen Sayısı 2023-2024 >Ortaöğretim>Genel Ortaöğretim, https://istatistik.meb.gov.tr/OgretmenSayisi/Index
Özcan, N., Açar, E. ve Köse, M.F. (2023). Dijital bağımlılıklar, sosyal birliktelik ve yaşam konforu ile akademik yılmazlık arasındaki farklar inceleniyor. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (59), 192-212. https://doi.org/10.9779/pauefd.1118298
Peng, X. ve Lee, S. (2019). Self-discipline or self-interest? The antecedents of hotel employees’ pro-environmental behaviours. Journal of Sustainable Tourism, 27(9), 1457-1476. https://doi.org/10.1080/09669582.2019.1632320
Ringle, C., Da Silva, D. ve Bido, D. (2015). Structural equation modeling with the smartpls. Brazilian Journal of Marketing, 13(2), 56-73.
Saraswathi, D. ve Savithri, J. J. (2021). Role of green HRM in advocating proenvironmental behaviour among employees. İlkogretim Online, 20(6), 839-846.
Scherbaum, C. A., Popovich, P. M. ve Finlinson, S. (2008). Exploring individual‐level factors related to employee energy‐conservation behaviors at work 1. Journal of Applied Social Psychology, 38(3), 818-835. https://doi.org/10.1111/j.1559-1816.2007.00328.x
Schmit, M. J., Fegley, S., Esen, E., Schramm, J. ve Tomassetti, A. (2012). Human resource management efforts for environmental sustainability: A survey of organizations. Managing Human Resources for Environmental Sustainability, 1, 61-80.
Şeker, F. ve Aydınlı, B. (2023). A Trial Patch to Sustainable Development: Perspectives from Extracurricular Activities of Elementary Schools in Turkey. Science & Education, 32(2), 421-446.
Shah, S. H. A., Cheema, S., Al‐Ghazali, B. M., Ali, M. ve Rafiq, N. (2021). Perceived corporate social responsibility and pro‐environmental behaviors: The role of organizational identification and coworker pro‐environmental advocacy. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 28(1), 366-377. https://doi.org/10.1002/csr.2054
Sharma, N., Saha, R., Sreedharan, V. R. ve Paul, J. (2020). Relating the role of green self‐concepts and identity on green purchasing behaviour: An empirical analysis. Business Strategy and the Environment, 29(8), 3203-3219. https://doi.org/10.1002/bse.2567
Sparks, P. ve Shepherd, R. (1992). Self-identity and the theory of planned behavior: Assesing the role of identification with green consumerism. Social Psychology Quarterly, 1, 388-399. https://doi.org/10.2307/2786955 Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (1996). Using multivariate statistics . Northridge. Cal.: Harper Collins, 1(2), 249-265.
Tarınç, A., Ergün, G. S., Aytekin, A., Keleş, A., Özbek, O., Keleş, H. ve Yayla, O. (2023). Effect of climate change belief and the new environmental paradigm (NEP) on eco-tourism attitudes of tourists: Moderator role of green self-identity. International Journal of Environmental Research and Public Health, 20(6), 49-67. https://doi.org/10.3390/ijerph20064967
Taşdan, M. ve Erdem, M. (2010). İlköğretim okulu öğretmenlerinin iş yaşamı kalitesi ile örgütsel değer algıları arasındaki ilişki düzeyi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 92-113.
Testa, F., Sarti, S. ve Frey, M. (2019). Are green consumers really green? Exploring the factors behind the actual consumption of organic food products. Business Strategy and the Environment, 28(2), 327-338. https://doi.org/10.1002/bse.2234
Tian, H., Zhang, J. ve Li, J. (2020). The relationship between pro-environmental attitude and employee green behavior: The role of motivational states and green work climate perceptions. Environmental Science and Pollution Research, 27, 7341-7352. https://doi.org/10.1007/s11356-019-07393-z
Trigueros, R., Aguilar-Parra, J. M., Lopez-Liria, R., Cangas, A. J., González, J. J. ve Álvarez, J. F. (2020). The role of perception of support in the classroom on the students’ motivation and emotions: The impact on metacognition strategies and academic performance in math and English classes. Frontiers in Psychology, 10, 2794.
Weiner, B. (2000). Attributional thoughts about consumer behavior. Journal of Consumer Research, 27(3), 382-387. https://doi.org/10.1086/317592
Whitmarsh, L. ve O’Neill, S. (2010). Green identity, green living? The role of pro-environmental self-identity in determining consistency across diverse pro-environmental behaviours. Journal of Environmental Psychology, 30(3), 305-314. https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2010.01.003
Wu, S. W. ve Chiang, P. Y. (2023). Exploring the mediating Effects of the theory of planned behavior on the relationships between environmental awareness, green advocacy and green self-efficacy on the green word-of-mouth intention. Sustainability, 15(16), 121-127. https://doi.org/10.3390/su151612127
Wu, T. L. ve Liu, H. T. (2023). Causal model analysis of the effects of civil servants’ perceived formalism, green conscientiousness and moral reflectiveness on green behavior. Sustainability, 15(7), 57-72. https://doi.org/10.3390/su15075772
Van der Werff, E., Steg, L. ve Keizer, K. (2013). It is a moral issue: The relationship between environmental self-identity, obligation-based intrinsic motivation and pro-environmental behaviour. Global Environmental Change, 23(5), 1258-1265. https://doi.org/10.1016/j.gloenvcha.2013.07.018
Van der Werff, E., Steg, L. ve Keizer, K. (2014). I am what I am, by looking past the present: The influence of biospheric values and past behavior on environmental self-identity. Environment and Behavior, 46(5), 626-657. https://doi.org/10.1177/0013916512475209
Van der Werff, E., Steg, L. ve Ruepert, A. (2021). My company is green, so am I: the relationship between perceived environmental responsibility of organisations and government, environmental self-identity, and pro-environmental behaviours. Energy Efficiency, 14(5), 50-70. https://doi.org/10.1007/s12053-021-09958-9
Zhang, S., Ren, S. ve Tang, G. (2023). From passive to active: The positive spillover of required employee green behavior on green advocacy. Journal of Business Ethics, 1, 1-20. https://doi.org/10.1007/s10551-023-05494-x

Yıl 2026, Cilt: 35, - , 27.01.2026

Itır Hasırcı , Fatma Zeybek Pınarbaşı , Volkan Akgül

https://doi.org/10.35379/cusosbil.1635491

Öz

Kaynakça

Afsar, B. ve Umrani, W. A. (2020). Corporate social responsibility and pro‐environmental behavior at workplace: The role of moral reflectiveness, coworker advocacy, and environmental commitment. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 27(1), 109-125. https://doi.org/10.1002/csr.1777
Barbarossa, C., De Pelsmacker, P. ve Moons, I. (2017). Personal values, green self-identity and electric car adoption. Ecological Economics, 140, 190-200. https://doi.org/10.1016/j.ecolecon.2017.05.015
Baron, R. M. ve Kenny, D. A. (1986). The moderator-mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173.
Bem, D. J. (1972). Self-perception theory. Advances in Experimental Social Psychology, 6, 1-62. https://doi.org/10.1016/S0065-2601(08)60024-6
Bissing-Olson, M. J., Iyer, A., Fielding, K. S. ve Zacher, H. (2013). Relationships between daily affect and pro-environmental behavior at work: The mode role of pro-environmental attitude. Journal of Organizational Behavior, 34(2), 156-175. https://doi.org/10.1002/job.1788
Carfora, V., Caso, D., Sparks, P. ve Conner, M. (2017). Moderating effects of pro-environmental self-identity on pro-environmental intentions and behaviour: A multi-behaviour study. Journal of Environmental Psychology, 53, 92-99. https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2017.07.001
Cheng, Y., Liu, H., Yuan, Y., Zhang, Z. ve Zhao, J. (2022). What makes employees green advocates? Exploring the effects of green human resource management. International Journal of Environmental Research and Public Health, 19(3), 1807-1826. https://doi.org/10.3390/ijerph19031807
Confente, I., Scarpi, D. ve Russo, I. (2020). Marketing a new generation of bio-plastics products for a circular economy: The role of green self-identity, self-congruity, and perceived value. Journal of Business Research, 112, 431-439. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2019.10.030
Czarnecki, S., Emilia, P. ve Riedel, R. (2021). Green advocacy and the climate and energy policy access in Central Eastern Europe, Exploring Organized Interests in Post-Communist Policy-Making (s. 127-144). Routledge.
Danışmaz, A. T. (2023). Evaluation of compulsory green employee behaviour in the framework of compulsory citizenship behaviour. Business & Management Studies: An International Journal, 11(3), 966-974. https://doi.org/10.15295/bmij.v11i3.2275
Dermody, J., Hanmer-Lloyd, S., Koenig-Lewis, N. ve Zhao, A. L. (2015). Advancing sustainable consumption in the UK and China: The mediating effect of pro-environmental self-identity. Journal of Marketing Management, 31(13-14), 1472-1502. https://doi.org/10.1080/0267257X.2015.1061039
Dermody, J., Koenig-Lewis, N., Zhao, A. L. ve Hanmer-Lloyd, S. (2018). Appraising the influence of pro-environmental self-identity on sustainable consumption buying and curtailment in emerging markets: Evidence from China and Poland. Journal of Business Research, 86, 333-343. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2017.09.041
Dermody, J., Zhao, A. L., Koenig‐Lewis, N. ve Hanmer‐Lloyd, S. (2021). Evaluating the challenge of China’s crossverging young “Enviro‐Materialists”. Journal of Consumer Behaviour, 20(3), 695-708. https://doi.org/10.1002/cb.1896
Ercantan, O. ve Eyupoglu, S. (2022). How do green human resource management practices encourage employees to engage in green behavior? Perceptions of university students as prospective employees. Sustainability, 14(3), 1718-1728. https://doi.org/10.3390/su14031718
Field, Z., Miles, J. ve Field, A. (2012). Discovering statistics using R. Sage Publications.
Fornell, C. ve Larcker, D. F. (1981). Structural equation models with unobservable variables and measurement error: Algebra and statistics. Journal of Marketing Research, 18(3), 382-388.
George, D. ve Mallery, M. (2010). SPSS for windows step by step: A simple guide and reference. Pearson.
Grębosz-Krawczyk, M., Zakrzewska-Bielawska, A. ve Flaszewska, S. (2021). From words to deeds: The impact of pro-environmental self-identity on green energy purchase intention. Energies, 14(18), 5732-5744. https://doi.org/10.3390/en14185732
Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2017). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri felsefe-yöntem-analiz. Seçkin Yayınları.
Hair Jr, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. ve Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis. Multivariate data analysis (s. 785-785).
Hair, Jr J. F., Sarstedt, M., Hopkins, L. ve Kuppelwieser, V. G. (2014). Partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM): An emerging tool in business research. European Business Review, 26(2), 106-121. https://doi.org/10.1108/EBR-10-2013-0128
Hair, JF., Risher, JJ., Sarstedt, M. ve Ringle, C.M. (2019). When to use and how to report the results of PLS-SEM. European Business Review, 31(1), 2-24. https://doi.org/10.1108/EBR-11-2018-0203
Henseler, J., Ringle, C. M. ve Sarstedt, M. (2015). A new criterion for assessing discriminant validity in variance-based structural equation modeling. Journal of The Academy of Marketing Science, 43, 115-135. https://doi.org/10.1007/s11747-014-0403-8
Field, A. (2013). Discovering statistics using IBM SPSS statistics. Sage Publications Limited.
İnci, F., & Erdem, M. (2006). Bakim verme yükü ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlanması geçerlilik ve güvenilirliği. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 11(4), 85-95.
Kaiser, H. F. (1974). A computational starting point for Rao’s canonical factor analysis: Implications for computerized procedures. Educational and Psychological Measurement, 34(3), 691-692. https://doi.org/10.1177/001316447403400322
Kim, A., Kim, Y., Han, K., Jackson, S. E. ve Ployhart, R. E. (2017). Multilevel influences on voluntary workplace green behavior: Individual differences, leader behavior, and coworker advocacy. Journal of Management, 43(5), 1335-1358. https://doi.org/10.1177/0149206314547386
Kulkarni, V., Jadhavar, S. S., Vemuri, V. P. ve Kumar, A. (2022). Role of green HRM in advocating pro environmental behavior among employees. Journal of Positive School Psychology, 6(2), 3117-3217.
Kumar, R., Kumar, K., Singh, R., Sá, J. C., Carvalho, S. ve Santos, G. (2023). Modeling environmentally conscious purchase behavior: Examining the role of Ethical obligation and green self-identity. Sustainability, 15(8), 6426-6437. https://doi.org/10.3390/su15086426
Lavuri, R., Akram, U. ve Akram, Z. (2023). Exploring the sustainable consumption behavior in emerging countries: The role of pro‐environmental self‐identity, attitude, and environmental protection emotion. Business Strategy and the Environment, 32(8), 5174-5186. https://doi.org/10.1002/bse.3411
Lavuri, R., Roubaud, D. ve Grebinevych, O. (2023). Sustainable consumption behaviour: Mediating role of pro-environment self-identity, attitude, and moderation role of environmental protection emotion. Journal of Environmental Management, 347, 119-136. https://doi.org/10.1016/j.jenvman.2023.119106
Liu, Z., Guo, Y., Zhang, M. ve Ma, G. (2024). Can green human resource management promote employee green advocacy? The mediating role of green passion and the moderating role of supervisory support for the environment. The International Journal of Human Resource Management, 35(1), 121-153. https://doi.org/10.1080/09585192.2023.2214319
Luu, L. P. ve Inman, A. G. (2022). Social justice advocacy: the role of race and gender prejudice, injustice, and diversity experiences. Counselling Psychology Quarterly, 35(3), 652-676. https://doi.org/10.1080/09515070.2021.1934655
Mansoor, M. ve Noor, U. (2019). Determinants of green purchase intentions: Positive word of mouth as moderator. Journal of Business & Economics, 11(2), 143-160.
Mogren, A., Gericke, N. ve Scherp, H. Å. (2019). Whole school approaches to education for sustainable development: A model that links to school improvement. Environmental Education Research, 25(4), 508-531.
Norton, T. A., Parker, S. L., Zacher, H. ve Ashkanasy, N. M. (2015). Employee green behavior: A theoretical framework, multilevel review, and future research agenda. Organization & Environment, 28(1), 103-125. https://doi.org/10.1177/1086026615575773
Norton, T. A., Zacher, H., Parker, S. L. ve Ashkanasy, N. M. (2017). Bridging the gap between green behavioral intentions and employee green behavior: The role of green psychological climate. Journal of Organizational Behavior, 38(7), 996-1015. https://doi.org/10.1002/job.2178
Oyserman, D. (2009). Identity-based motivation: Implications for action-readiness, procedural-readiness, and consumer behavior. Journal of Consumer Psychology, 19(3), 250-260. https://doi.org/10.1016/j.jcps.2009.05.008
Öğretmen Sayısı 2023-2024 >Ortaöğretim>Genel Ortaöğretim, https://istatistik.meb.gov.tr/OgretmenSayisi/Index
Özcan, N., Açar, E. ve Köse, M.F. (2023). Dijital bağımlılıklar, sosyal birliktelik ve yaşam konforu ile akademik yılmazlık arasındaki farklar inceleniyor. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (59), 192-212. https://doi.org/10.9779/pauefd.1118298
Peng, X. ve Lee, S. (2019). Self-discipline or self-interest? The antecedents of hotel employees’ pro-environmental behaviours. Journal of Sustainable Tourism, 27(9), 1457-1476. https://doi.org/10.1080/09669582.2019.1632320
Ringle, C., Da Silva, D. ve Bido, D. (2015). Structural equation modeling with the smartpls. Brazilian Journal of Marketing, 13(2), 56-73.
Saraswathi, D. ve Savithri, J. J. (2021). Role of green HRM in advocating proenvironmental behaviour among employees. İlkogretim Online, 20(6), 839-846.
Scherbaum, C. A., Popovich, P. M. ve Finlinson, S. (2008). Exploring individual‐level factors related to employee energy‐conservation behaviors at work 1. Journal of Applied Social Psychology, 38(3), 818-835. https://doi.org/10.1111/j.1559-1816.2007.00328.x
Schmit, M. J., Fegley, S., Esen, E., Schramm, J. ve Tomassetti, A. (2012). Human resource management efforts for environmental sustainability: A survey of organizations. Managing Human Resources for Environmental Sustainability, 1, 61-80.
Şeker, F. ve Aydınlı, B. (2023). A Trial Patch to Sustainable Development: Perspectives from Extracurricular Activities of Elementary Schools in Turkey. Science & Education, 32(2), 421-446.
Shah, S. H. A., Cheema, S., Al‐Ghazali, B. M., Ali, M. ve Rafiq, N. (2021). Perceived corporate social responsibility and pro‐environmental behaviors: The role of organizational identification and coworker pro‐environmental advocacy. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 28(1), 366-377. https://doi.org/10.1002/csr.2054
Sharma, N., Saha, R., Sreedharan, V. R. ve Paul, J. (2020). Relating the role of green self‐concepts and identity on green purchasing behaviour: An empirical analysis. Business Strategy and the Environment, 29(8), 3203-3219. https://doi.org/10.1002/bse.2567
Sparks, P. ve Shepherd, R. (1992). Self-identity and the theory of planned behavior: Assesing the role of identification with green consumerism. Social Psychology Quarterly, 1, 388-399. https://doi.org/10.2307/2786955 Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (1996). Using multivariate statistics . Northridge. Cal.: Harper Collins, 1(2), 249-265.
Tarınç, A., Ergün, G. S., Aytekin, A., Keleş, A., Özbek, O., Keleş, H. ve Yayla, O. (2023). Effect of climate change belief and the new environmental paradigm (NEP) on eco-tourism attitudes of tourists: Moderator role of green self-identity. International Journal of Environmental Research and Public Health, 20(6), 49-67. https://doi.org/10.3390/ijerph20064967
Taşdan, M. ve Erdem, M. (2010). İlköğretim okulu öğretmenlerinin iş yaşamı kalitesi ile örgütsel değer algıları arasındaki ilişki düzeyi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 92-113.
Testa, F., Sarti, S. ve Frey, M. (2019). Are green consumers really green? Exploring the factors behind the actual consumption of organic food products. Business Strategy and the Environment, 28(2), 327-338. https://doi.org/10.1002/bse.2234
Tian, H., Zhang, J. ve Li, J. (2020). The relationship between pro-environmental attitude and employee green behavior: The role of motivational states and green work climate perceptions. Environmental Science and Pollution Research, 27, 7341-7352. https://doi.org/10.1007/s11356-019-07393-z
Trigueros, R., Aguilar-Parra, J. M., Lopez-Liria, R., Cangas, A. J., González, J. J. ve Álvarez, J. F. (2020). The role of perception of support in the classroom on the students’ motivation and emotions: The impact on metacognition strategies and academic performance in math and English classes. Frontiers in Psychology, 10, 2794.
Weiner, B. (2000). Attributional thoughts about consumer behavior. Journal of Consumer Research, 27(3), 382-387. https://doi.org/10.1086/317592
Whitmarsh, L. ve O’Neill, S. (2010). Green identity, green living? The role of pro-environmental self-identity in determining consistency across diverse pro-environmental behaviours. Journal of Environmental Psychology, 30(3), 305-314. https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2010.01.003
Wu, S. W. ve Chiang, P. Y. (2023). Exploring the mediating Effects of the theory of planned behavior on the relationships between environmental awareness, green advocacy and green self-efficacy on the green word-of-mouth intention. Sustainability, 15(16), 121-127. https://doi.org/10.3390/su151612127
Wu, T. L. ve Liu, H. T. (2023). Causal model analysis of the effects of civil servants’ perceived formalism, green conscientiousness and moral reflectiveness on green behavior. Sustainability, 15(7), 57-72. https://doi.org/10.3390/su15075772
Van der Werff, E., Steg, L. ve Keizer, K. (2013). It is a moral issue: The relationship between environmental self-identity, obligation-based intrinsic motivation and pro-environmental behaviour. Global Environmental Change, 23(5), 1258-1265. https://doi.org/10.1016/j.gloenvcha.2013.07.018
Van der Werff, E., Steg, L. ve Keizer, K. (2014). I am what I am, by looking past the present: The influence of biospheric values and past behavior on environmental self-identity. Environment and Behavior, 46(5), 626-657. https://doi.org/10.1177/0013916512475209
Van der Werff, E., Steg, L. ve Ruepert, A. (2021). My company is green, so am I: the relationship between perceived environmental responsibility of organisations and government, environmental self-identity, and pro-environmental behaviours. Energy Efficiency, 14(5), 50-70. https://doi.org/10.1007/s12053-021-09958-9
Zhang, S., Ren, S. ve Tang, G. (2023). From passive to active: The positive spillover of required employee green behavior on green advocacy. Journal of Business Ethics, 1, 1-20. https://doi.org/10.1007/s10551-023-05494-x

ZORUNLU (GEREKLİ) YEŞİL DAVRANIŞ VE ÇEVRE YANLISI ÖZ KİMLİK: ÖZEL OKUL ÖĞRETMENLERİNİN YEŞİL SAVUNUCULUK PERSPEKTİFİ

Yıl 2026, Cilt: 35, - , 27.01.2026

Itır Hasırcı , Fatma Zeybek Pınarbaşı , Volkan Akgül

https://doi.org/10.35379/cusosbil.1635491

Öz

Sürdürülebilirlik uygulamalarının artmasıyla, öğretmenlerin çevre bilinciyle hareket etmeleri beklenmektedir. Bu çalışmada, özel okullarda öğretmenlerin zorunlu olarak uyguladıkları yeşil davranışların, öğretmenlerin çevresel öz kimliklerini nasıl şekillendirdiği ve bu durumun öğretmenlerin yeşil savunuculuğu üzerindeki etkileri araştırılmaktadır. Bu kapsamda çalışmada, Türkiye’deki özel okullardaki tüm branşlarda çalışan 500 öğretmene online anket çalışması uygulanmıştır. Bu bağlamda elde edilen veriler, PLS temelli yapısal eşitlik modellemesi ile test edilmiştir. Çalışma kapsamında yapılan analizlere göre, özel öğretmenlerin zorunlu yeşil davranışının yeşil savunuculuk üzerinde anlamlı etkisinin olduğu, öğretmenlerin zorunlu yeşil davranışının çevre yanlısı öz kimlik üzerinde anlamlı etkisinin olduğu, öğretmenlerin çevre yanlısı öz kimliğinin de yeşil savunuculuk üzerinde anlamlı etkiye sahip olduğu belirlenmiştir. Ayrıca özel öğretmenlerin zorunlu yeşil davranışının çevre yanlısı öz kimlik üzerindeki etkisinde yeşil savunuculuğun kısmi aracılık etkisinin olduğu belirlenmiştir. Bu bulgular; öğretmenlerin çevreye duyarlılıklarını artıran davranışsal değişimlerinin çevresel öz kimliklerini güçlendirdiğini ve bu öğretmenlerin çevre bilinciyle hareket eden bir öz kimlik geliştirmelerinin, toplumsal ve çevresel konularda daha aktif bir savunuculuk rolü üstlenmelerine zemin hazırladığını göstermektedir. Araştırma özel okul öğretmenleri özelinde çevresel öz kimlik ve yeşil savunuculuk ilişkisini ele alması açısından özgün bir katkı sunarken, verilerin yalnızca Türkiye’deki özel okullardan toplanmış olması, sonuçların genellenebilirliğini sınırlayabilecek bir kısıt olarak değerlendirilebilir.

Anahtar Kelimeler

Yeşil Savunuculuk , Çevre Yanlısı Öz Kimlik , Zorunlu Yeşil Davranış , Özel Okul Öğretmenleri

Kaynakça

Afsar, B. ve Umrani, W. A. (2020). Corporate social responsibility and pro‐environmental behavior at workplace: The role of moral reflectiveness, coworker advocacy, and environmental commitment. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 27(1), 109-125. https://doi.org/10.1002/csr.1777
Barbarossa, C., De Pelsmacker, P. ve Moons, I. (2017). Personal values, green self-identity and electric car adoption. Ecological Economics, 140, 190-200. https://doi.org/10.1016/j.ecolecon.2017.05.015
Baron, R. M. ve Kenny, D. A. (1986). The moderator-mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173.
Bem, D. J. (1972). Self-perception theory. Advances in Experimental Social Psychology, 6, 1-62. https://doi.org/10.1016/S0065-2601(08)60024-6
Bissing-Olson, M. J., Iyer, A., Fielding, K. S. ve Zacher, H. (2013). Relationships between daily affect and pro-environmental behavior at work: The mode role of pro-environmental attitude. Journal of Organizational Behavior, 34(2), 156-175. https://doi.org/10.1002/job.1788
Carfora, V., Caso, D., Sparks, P. ve Conner, M. (2017). Moderating effects of pro-environmental self-identity on pro-environmental intentions and behaviour: A multi-behaviour study. Journal of Environmental Psychology, 53, 92-99. https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2017.07.001
Cheng, Y., Liu, H., Yuan, Y., Zhang, Z. ve Zhao, J. (2022). What makes employees green advocates? Exploring the effects of green human resource management. International Journal of Environmental Research and Public Health, 19(3), 1807-1826. https://doi.org/10.3390/ijerph19031807
Confente, I., Scarpi, D. ve Russo, I. (2020). Marketing a new generation of bio-plastics products for a circular economy: The role of green self-identity, self-congruity, and perceived value. Journal of Business Research, 112, 431-439. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2019.10.030
Czarnecki, S., Emilia, P. ve Riedel, R. (2021). Green advocacy and the climate and energy policy access in Central Eastern Europe, Exploring Organized Interests in Post-Communist Policy-Making (s. 127-144). Routledge.
Danışmaz, A. T. (2023). Evaluation of compulsory green employee behaviour in the framework of compulsory citizenship behaviour. Business & Management Studies: An International Journal, 11(3), 966-974. https://doi.org/10.15295/bmij.v11i3.2275
Dermody, J., Hanmer-Lloyd, S., Koenig-Lewis, N. ve Zhao, A. L. (2015). Advancing sustainable consumption in the UK and China: The mediating effect of pro-environmental self-identity. Journal of Marketing Management, 31(13-14), 1472-1502. https://doi.org/10.1080/0267257X.2015.1061039
Dermody, J., Koenig-Lewis, N., Zhao, A. L. ve Hanmer-Lloyd, S. (2018). Appraising the influence of pro-environmental self-identity on sustainable consumption buying and curtailment in emerging markets: Evidence from China and Poland. Journal of Business Research, 86, 333-343. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2017.09.041
Dermody, J., Zhao, A. L., Koenig‐Lewis, N. ve Hanmer‐Lloyd, S. (2021). Evaluating the challenge of China’s crossverging young “Enviro‐Materialists”. Journal of Consumer Behaviour, 20(3), 695-708. https://doi.org/10.1002/cb.1896
Ercantan, O. ve Eyupoglu, S. (2022). How do green human resource management practices encourage employees to engage in green behavior? Perceptions of university students as prospective employees. Sustainability, 14(3), 1718-1728. https://doi.org/10.3390/su14031718
Field, Z., Miles, J. ve Field, A. (2012). Discovering statistics using R. Sage Publications.
Fornell, C. ve Larcker, D. F. (1981). Structural equation models with unobservable variables and measurement error: Algebra and statistics. Journal of Marketing Research, 18(3), 382-388.
George, D. ve Mallery, M. (2010). SPSS for windows step by step: A simple guide and reference. Pearson.
Grębosz-Krawczyk, M., Zakrzewska-Bielawska, A. ve Flaszewska, S. (2021). From words to deeds: The impact of pro-environmental self-identity on green energy purchase intention. Energies, 14(18), 5732-5744. https://doi.org/10.3390/en14185732
Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2017). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri felsefe-yöntem-analiz. Seçkin Yayınları.
Hair Jr, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. ve Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis. Multivariate data analysis (s. 785-785).
Hair, Jr J. F., Sarstedt, M., Hopkins, L. ve Kuppelwieser, V. G. (2014). Partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM): An emerging tool in business research. European Business Review, 26(2), 106-121. https://doi.org/10.1108/EBR-10-2013-0128
Hair, JF., Risher, JJ., Sarstedt, M. ve Ringle, C.M. (2019). When to use and how to report the results of PLS-SEM. European Business Review, 31(1), 2-24. https://doi.org/10.1108/EBR-11-2018-0203
Henseler, J., Ringle, C. M. ve Sarstedt, M. (2015). A new criterion for assessing discriminant validity in variance-based structural equation modeling. Journal of The Academy of Marketing Science, 43, 115-135. https://doi.org/10.1007/s11747-014-0403-8
Field, A. (2013). Discovering statistics using IBM SPSS statistics. Sage Publications Limited.
İnci, F., & Erdem, M. (2006). Bakim verme yükü ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlanması geçerlilik ve güvenilirliği. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 11(4), 85-95.
Kaiser, H. F. (1974). A computational starting point for Rao’s canonical factor analysis: Implications for computerized procedures. Educational and Psychological Measurement, 34(3), 691-692. https://doi.org/10.1177/001316447403400322
Kim, A., Kim, Y., Han, K., Jackson, S. E. ve Ployhart, R. E. (2017). Multilevel influences on voluntary workplace green behavior: Individual differences, leader behavior, and coworker advocacy. Journal of Management, 43(5), 1335-1358. https://doi.org/10.1177/0149206314547386
Kulkarni, V., Jadhavar, S. S., Vemuri, V. P. ve Kumar, A. (2022). Role of green HRM in advocating pro environmental behavior among employees. Journal of Positive School Psychology, 6(2), 3117-3217.
Kumar, R., Kumar, K., Singh, R., Sá, J. C., Carvalho, S. ve Santos, G. (2023). Modeling environmentally conscious purchase behavior: Examining the role of Ethical obligation and green self-identity. Sustainability, 15(8), 6426-6437. https://doi.org/10.3390/su15086426
Lavuri, R., Akram, U. ve Akram, Z. (2023). Exploring the sustainable consumption behavior in emerging countries: The role of pro‐environmental self‐identity, attitude, and environmental protection emotion. Business Strategy and the Environment, 32(8), 5174-5186. https://doi.org/10.1002/bse.3411
Lavuri, R., Roubaud, D. ve Grebinevych, O. (2023). Sustainable consumption behaviour: Mediating role of pro-environment self-identity, attitude, and moderation role of environmental protection emotion. Journal of Environmental Management, 347, 119-136. https://doi.org/10.1016/j.jenvman.2023.119106
Liu, Z., Guo, Y., Zhang, M. ve Ma, G. (2024). Can green human resource management promote employee green advocacy? The mediating role of green passion and the moderating role of supervisory support for the environment. The International Journal of Human Resource Management, 35(1), 121-153. https://doi.org/10.1080/09585192.2023.2214319
Luu, L. P. ve Inman, A. G. (2022). Social justice advocacy: the role of race and gender prejudice, injustice, and diversity experiences. Counselling Psychology Quarterly, 35(3), 652-676. https://doi.org/10.1080/09515070.2021.1934655
Mansoor, M. ve Noor, U. (2019). Determinants of green purchase intentions: Positive word of mouth as moderator. Journal of Business & Economics, 11(2), 143-160.
Mogren, A., Gericke, N. ve Scherp, H. Å. (2019). Whole school approaches to education for sustainable development: A model that links to school improvement. Environmental Education Research, 25(4), 508-531.
Norton, T. A., Parker, S. L., Zacher, H. ve Ashkanasy, N. M. (2015). Employee green behavior: A theoretical framework, multilevel review, and future research agenda. Organization & Environment, 28(1), 103-125. https://doi.org/10.1177/1086026615575773
Norton, T. A., Zacher, H., Parker, S. L. ve Ashkanasy, N. M. (2017). Bridging the gap between green behavioral intentions and employee green behavior: The role of green psychological climate. Journal of Organizational Behavior, 38(7), 996-1015. https://doi.org/10.1002/job.2178
Oyserman, D. (2009). Identity-based motivation: Implications for action-readiness, procedural-readiness, and consumer behavior. Journal of Consumer Psychology, 19(3), 250-260. https://doi.org/10.1016/j.jcps.2009.05.008
Öğretmen Sayısı 2023-2024 >Ortaöğretim>Genel Ortaöğretim, https://istatistik.meb.gov.tr/OgretmenSayisi/Index
Özcan, N., Açar, E. ve Köse, M.F. (2023). Dijital bağımlılıklar, sosyal birliktelik ve yaşam konforu ile akademik yılmazlık arasındaki farklar inceleniyor. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (59), 192-212. https://doi.org/10.9779/pauefd.1118298
Peng, X. ve Lee, S. (2019). Self-discipline or self-interest? The antecedents of hotel employees’ pro-environmental behaviours. Journal of Sustainable Tourism, 27(9), 1457-1476. https://doi.org/10.1080/09669582.2019.1632320
Ringle, C., Da Silva, D. ve Bido, D. (2015). Structural equation modeling with the smartpls. Brazilian Journal of Marketing, 13(2), 56-73.
Saraswathi, D. ve Savithri, J. J. (2021). Role of green HRM in advocating proenvironmental behaviour among employees. İlkogretim Online, 20(6), 839-846.
Scherbaum, C. A., Popovich, P. M. ve Finlinson, S. (2008). Exploring individual‐level factors related to employee energy‐conservation behaviors at work 1. Journal of Applied Social Psychology, 38(3), 818-835. https://doi.org/10.1111/j.1559-1816.2007.00328.x
Schmit, M. J., Fegley, S., Esen, E., Schramm, J. ve Tomassetti, A. (2012). Human resource management efforts for environmental sustainability: A survey of organizations. Managing Human Resources for Environmental Sustainability, 1, 61-80.
Şeker, F. ve Aydınlı, B. (2023). A Trial Patch to Sustainable Development: Perspectives from Extracurricular Activities of Elementary Schools in Turkey. Science & Education, 32(2), 421-446.
Shah, S. H. A., Cheema, S., Al‐Ghazali, B. M., Ali, M. ve Rafiq, N. (2021). Perceived corporate social responsibility and pro‐environmental behaviors: The role of organizational identification and coworker pro‐environmental advocacy. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 28(1), 366-377. https://doi.org/10.1002/csr.2054
Sharma, N., Saha, R., Sreedharan, V. R. ve Paul, J. (2020). Relating the role of green self‐concepts and identity on green purchasing behaviour: An empirical analysis. Business Strategy and the Environment, 29(8), 3203-3219. https://doi.org/10.1002/bse.2567
Sparks, P. ve Shepherd, R. (1992). Self-identity and the theory of planned behavior: Assesing the role of identification with green consumerism. Social Psychology Quarterly, 1, 388-399. https://doi.org/10.2307/2786955 Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (1996). Using multivariate statistics . Northridge. Cal.: Harper Collins, 1(2), 249-265.
Tarınç, A., Ergün, G. S., Aytekin, A., Keleş, A., Özbek, O., Keleş, H. ve Yayla, O. (2023). Effect of climate change belief and the new environmental paradigm (NEP) on eco-tourism attitudes of tourists: Moderator role of green self-identity. International Journal of Environmental Research and Public Health, 20(6), 49-67. https://doi.org/10.3390/ijerph20064967
Taşdan, M. ve Erdem, M. (2010). İlköğretim okulu öğretmenlerinin iş yaşamı kalitesi ile örgütsel değer algıları arasındaki ilişki düzeyi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 92-113.
Testa, F., Sarti, S. ve Frey, M. (2019). Are green consumers really green? Exploring the factors behind the actual consumption of organic food products. Business Strategy and the Environment, 28(2), 327-338. https://doi.org/10.1002/bse.2234
Tian, H., Zhang, J. ve Li, J. (2020). The relationship between pro-environmental attitude and employee green behavior: The role of motivational states and green work climate perceptions. Environmental Science and Pollution Research, 27, 7341-7352. https://doi.org/10.1007/s11356-019-07393-z
Trigueros, R., Aguilar-Parra, J. M., Lopez-Liria, R., Cangas, A. J., González, J. J. ve Álvarez, J. F. (2020). The role of perception of support in the classroom on the students’ motivation and emotions: The impact on metacognition strategies and academic performance in math and English classes. Frontiers in Psychology, 10, 2794.
Weiner, B. (2000). Attributional thoughts about consumer behavior. Journal of Consumer Research, 27(3), 382-387. https://doi.org/10.1086/317592
Whitmarsh, L. ve O’Neill, S. (2010). Green identity, green living? The role of pro-environmental self-identity in determining consistency across diverse pro-environmental behaviours. Journal of Environmental Psychology, 30(3), 305-314. https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2010.01.003
Wu, S. W. ve Chiang, P. Y. (2023). Exploring the mediating Effects of the theory of planned behavior on the relationships between environmental awareness, green advocacy and green self-efficacy on the green word-of-mouth intention. Sustainability, 15(16), 121-127. https://doi.org/10.3390/su151612127
Wu, T. L. ve Liu, H. T. (2023). Causal model analysis of the effects of civil servants’ perceived formalism, green conscientiousness and moral reflectiveness on green behavior. Sustainability, 15(7), 57-72. https://doi.org/10.3390/su15075772
Van der Werff, E., Steg, L. ve Keizer, K. (2013). It is a moral issue: The relationship between environmental self-identity, obligation-based intrinsic motivation and pro-environmental behaviour. Global Environmental Change, 23(5), 1258-1265. https://doi.org/10.1016/j.gloenvcha.2013.07.018
Van der Werff, E., Steg, L. ve Keizer, K. (2014). I am what I am, by looking past the present: The influence of biospheric values and past behavior on environmental self-identity. Environment and Behavior, 46(5), 626-657. https://doi.org/10.1177/0013916512475209
Van der Werff, E., Steg, L. ve Ruepert, A. (2021). My company is green, so am I: the relationship between perceived environmental responsibility of organisations and government, environmental self-identity, and pro-environmental behaviours. Energy Efficiency, 14(5), 50-70. https://doi.org/10.1007/s12053-021-09958-9
Zhang, S., Ren, S. ve Tang, G. (2023). From passive to active: The positive spillover of required employee green behavior on green advocacy. Journal of Business Ethics, 1, 1-20. https://doi.org/10.1007/s10551-023-05494-x

MANDATORY (REQUIRED) GREEN BEHAVIORS AND ECO-FRIENDLY SELF IDENTITY: PRIVATE SCHOOL TEACHERS’ GREEN ADVOCACY PERSPECTIVE

Yıl 2026, Cilt: 35, - , 27.01.2026

Itır Hasırcı , Fatma Zeybek Pınarbaşı , Volkan Akgül

https://doi.org/10.35379/cusosbil.1635491

Öz

With the increasing emphasis on sustainability practices, teachers are expected to demonstrate environmental awareness. This study examines how green behaviors in private schools influence teachers’ environmental self-identities and, in turn, impact their green advocacy. In this context, an online survey was administered to 500 teachers across all subject areas in private schools in Turkey. The data obtained were tested with PLS-based structural equation modeling in this context. According to the analyses conducted within the scope of the study, it was determined that private teachers’ mandatory green behaviors have a significant positive effect on green advocacy on environmental self-identity; likewise, environmental self-identity significantly predicts green advocacy. In addition, environmental self-identity was found to partially mediate the relationship between compulsory green behaviors and green advocacy. These findings suggest that engaging in environmentally responsible actions strengthens teachers’ environmental self-identity, which then fosters more active advocacy for societal and ecological issues. While the research offers an original contribution in addressing the relationship between environmental self-identity and green advocacy among private school teachers, its generalizability may be limited by the fact that the sample was drawn solely from Turkish private schools.

Anahtar Kelimeler

Green Advocacy , Pro-Environmental Self-Identity , Mandated Green Behavior , Private School Teachers

Kaynakça

Afsar, B. ve Umrani, W. A. (2020). Corporate social responsibility and pro‐environmental behavior at workplace: The role of moral reflectiveness, coworker advocacy, and environmental commitment. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 27(1), 109-125. https://doi.org/10.1002/csr.1777
Barbarossa, C., De Pelsmacker, P. ve Moons, I. (2017). Personal values, green self-identity and electric car adoption. Ecological Economics, 140, 190-200. https://doi.org/10.1016/j.ecolecon.2017.05.015
Baron, R. M. ve Kenny, D. A. (1986). The moderator-mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173.
Bem, D. J. (1972). Self-perception theory. Advances in Experimental Social Psychology, 6, 1-62. https://doi.org/10.1016/S0065-2601(08)60024-6
Bissing-Olson, M. J., Iyer, A., Fielding, K. S. ve Zacher, H. (2013). Relationships between daily affect and pro-environmental behavior at work: The mode role of pro-environmental attitude. Journal of Organizational Behavior, 34(2), 156-175. https://doi.org/10.1002/job.1788
Carfora, V., Caso, D., Sparks, P. ve Conner, M. (2017). Moderating effects of pro-environmental self-identity on pro-environmental intentions and behaviour: A multi-behaviour study. Journal of Environmental Psychology, 53, 92-99. https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2017.07.001
Cheng, Y., Liu, H., Yuan, Y., Zhang, Z. ve Zhao, J. (2022). What makes employees green advocates? Exploring the effects of green human resource management. International Journal of Environmental Research and Public Health, 19(3), 1807-1826. https://doi.org/10.3390/ijerph19031807
Confente, I., Scarpi, D. ve Russo, I. (2020). Marketing a new generation of bio-plastics products for a circular economy: The role of green self-identity, self-congruity, and perceived value. Journal of Business Research, 112, 431-439. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2019.10.030
Czarnecki, S., Emilia, P. ve Riedel, R. (2021). Green advocacy and the climate and energy policy access in Central Eastern Europe, Exploring Organized Interests in Post-Communist Policy-Making (s. 127-144). Routledge.
Danışmaz, A. T. (2023). Evaluation of compulsory green employee behaviour in the framework of compulsory citizenship behaviour. Business & Management Studies: An International Journal, 11(3), 966-974. https://doi.org/10.15295/bmij.v11i3.2275
Dermody, J., Hanmer-Lloyd, S., Koenig-Lewis, N. ve Zhao, A. L. (2015). Advancing sustainable consumption in the UK and China: The mediating effect of pro-environmental self-identity. Journal of Marketing Management, 31(13-14), 1472-1502. https://doi.org/10.1080/0267257X.2015.1061039
Dermody, J., Koenig-Lewis, N., Zhao, A. L. ve Hanmer-Lloyd, S. (2018). Appraising the influence of pro-environmental self-identity on sustainable consumption buying and curtailment in emerging markets: Evidence from China and Poland. Journal of Business Research, 86, 333-343. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2017.09.041
Dermody, J., Zhao, A. L., Koenig‐Lewis, N. ve Hanmer‐Lloyd, S. (2021). Evaluating the challenge of China’s crossverging young “Enviro‐Materialists”. Journal of Consumer Behaviour, 20(3), 695-708. https://doi.org/10.1002/cb.1896
Ercantan, O. ve Eyupoglu, S. (2022). How do green human resource management practices encourage employees to engage in green behavior? Perceptions of university students as prospective employees. Sustainability, 14(3), 1718-1728. https://doi.org/10.3390/su14031718
Field, Z., Miles, J. ve Field, A. (2012). Discovering statistics using R. Sage Publications.
Fornell, C. ve Larcker, D. F. (1981). Structural equation models with unobservable variables and measurement error: Algebra and statistics. Journal of Marketing Research, 18(3), 382-388.
George, D. ve Mallery, M. (2010). SPSS for windows step by step: A simple guide and reference. Pearson.
Grębosz-Krawczyk, M., Zakrzewska-Bielawska, A. ve Flaszewska, S. (2021). From words to deeds: The impact of pro-environmental self-identity on green energy purchase intention. Energies, 14(18), 5732-5744. https://doi.org/10.3390/en14185732
Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2017). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri felsefe-yöntem-analiz. Seçkin Yayınları.
Hair Jr, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. ve Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis. Multivariate data analysis (s. 785-785).
Hair, Jr J. F., Sarstedt, M., Hopkins, L. ve Kuppelwieser, V. G. (2014). Partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM): An emerging tool in business research. European Business Review, 26(2), 106-121. https://doi.org/10.1108/EBR-10-2013-0128
Hair, JF., Risher, JJ., Sarstedt, M. ve Ringle, C.M. (2019). When to use and how to report the results of PLS-SEM. European Business Review, 31(1), 2-24. https://doi.org/10.1108/EBR-11-2018-0203
Henseler, J., Ringle, C. M. ve Sarstedt, M. (2015). A new criterion for assessing discriminant validity in variance-based structural equation modeling. Journal of The Academy of Marketing Science, 43, 115-135. https://doi.org/10.1007/s11747-014-0403-8
Field, A. (2013). Discovering statistics using IBM SPSS statistics. Sage Publications Limited.
İnci, F., & Erdem, M. (2006). Bakim verme yükü ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlanması geçerlilik ve güvenilirliği. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 11(4), 85-95.
Kaiser, H. F. (1974). A computational starting point for Rao’s canonical factor analysis: Implications for computerized procedures. Educational and Psychological Measurement, 34(3), 691-692. https://doi.org/10.1177/001316447403400322
Kim, A., Kim, Y., Han, K., Jackson, S. E. ve Ployhart, R. E. (2017). Multilevel influences on voluntary workplace green behavior: Individual differences, leader behavior, and coworker advocacy. Journal of Management, 43(5), 1335-1358. https://doi.org/10.1177/0149206314547386
Kulkarni, V., Jadhavar, S. S., Vemuri, V. P. ve Kumar, A. (2022). Role of green HRM in advocating pro environmental behavior among employees. Journal of Positive School Psychology, 6(2), 3117-3217.
Kumar, R., Kumar, K., Singh, R., Sá, J. C., Carvalho, S. ve Santos, G. (2023). Modeling environmentally conscious purchase behavior: Examining the role of Ethical obligation and green self-identity. Sustainability, 15(8), 6426-6437. https://doi.org/10.3390/su15086426
Lavuri, R., Akram, U. ve Akram, Z. (2023). Exploring the sustainable consumption behavior in emerging countries: The role of pro‐environmental self‐identity, attitude, and environmental protection emotion. Business Strategy and the Environment, 32(8), 5174-5186. https://doi.org/10.1002/bse.3411
Lavuri, R., Roubaud, D. ve Grebinevych, O. (2023). Sustainable consumption behaviour: Mediating role of pro-environment self-identity, attitude, and moderation role of environmental protection emotion. Journal of Environmental Management, 347, 119-136. https://doi.org/10.1016/j.jenvman.2023.119106
Liu, Z., Guo, Y., Zhang, M. ve Ma, G. (2024). Can green human resource management promote employee green advocacy? The mediating role of green passion and the moderating role of supervisory support for the environment. The International Journal of Human Resource Management, 35(1), 121-153. https://doi.org/10.1080/09585192.2023.2214319
Luu, L. P. ve Inman, A. G. (2022). Social justice advocacy: the role of race and gender prejudice, injustice, and diversity experiences. Counselling Psychology Quarterly, 35(3), 652-676. https://doi.org/10.1080/09515070.2021.1934655
Mansoor, M. ve Noor, U. (2019). Determinants of green purchase intentions: Positive word of mouth as moderator. Journal of Business & Economics, 11(2), 143-160.
Mogren, A., Gericke, N. ve Scherp, H. Å. (2019). Whole school approaches to education for sustainable development: A model that links to school improvement. Environmental Education Research, 25(4), 508-531.
Norton, T. A., Parker, S. L., Zacher, H. ve Ashkanasy, N. M. (2015). Employee green behavior: A theoretical framework, multilevel review, and future research agenda. Organization & Environment, 28(1), 103-125. https://doi.org/10.1177/1086026615575773
Norton, T. A., Zacher, H., Parker, S. L. ve Ashkanasy, N. M. (2017). Bridging the gap between green behavioral intentions and employee green behavior: The role of green psychological climate. Journal of Organizational Behavior, 38(7), 996-1015. https://doi.org/10.1002/job.2178
Oyserman, D. (2009). Identity-based motivation: Implications for action-readiness, procedural-readiness, and consumer behavior. Journal of Consumer Psychology, 19(3), 250-260. https://doi.org/10.1016/j.jcps.2009.05.008
Öğretmen Sayısı 2023-2024 >Ortaöğretim>Genel Ortaöğretim, https://istatistik.meb.gov.tr/OgretmenSayisi/Index
Özcan, N., Açar, E. ve Köse, M.F. (2023). Dijital bağımlılıklar, sosyal birliktelik ve yaşam konforu ile akademik yılmazlık arasındaki farklar inceleniyor. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (59), 192-212. https://doi.org/10.9779/pauefd.1118298
Peng, X. ve Lee, S. (2019). Self-discipline or self-interest? The antecedents of hotel employees’ pro-environmental behaviours. Journal of Sustainable Tourism, 27(9), 1457-1476. https://doi.org/10.1080/09669582.2019.1632320
Ringle, C., Da Silva, D. ve Bido, D. (2015). Structural equation modeling with the smartpls. Brazilian Journal of Marketing, 13(2), 56-73.
Saraswathi, D. ve Savithri, J. J. (2021). Role of green HRM in advocating proenvironmental behaviour among employees. İlkogretim Online, 20(6), 839-846.
Scherbaum, C. A., Popovich, P. M. ve Finlinson, S. (2008). Exploring individual‐level factors related to employee energy‐conservation behaviors at work 1. Journal of Applied Social Psychology, 38(3), 818-835. https://doi.org/10.1111/j.1559-1816.2007.00328.x
Schmit, M. J., Fegley, S., Esen, E., Schramm, J. ve Tomassetti, A. (2012). Human resource management efforts for environmental sustainability: A survey of organizations. Managing Human Resources for Environmental Sustainability, 1, 61-80.
Şeker, F. ve Aydınlı, B. (2023). A Trial Patch to Sustainable Development: Perspectives from Extracurricular Activities of Elementary Schools in Turkey. Science & Education, 32(2), 421-446.
Shah, S. H. A., Cheema, S., Al‐Ghazali, B. M., Ali, M. ve Rafiq, N. (2021). Perceived corporate social responsibility and pro‐environmental behaviors: The role of organizational identification and coworker pro‐environmental advocacy. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 28(1), 366-377. https://doi.org/10.1002/csr.2054
Sharma, N., Saha, R., Sreedharan, V. R. ve Paul, J. (2020). Relating the role of green self‐concepts and identity on green purchasing behaviour: An empirical analysis. Business Strategy and the Environment, 29(8), 3203-3219. https://doi.org/10.1002/bse.2567
Sparks, P. ve Shepherd, R. (1992). Self-identity and the theory of planned behavior: Assesing the role of identification with green consumerism. Social Psychology Quarterly, 1, 388-399. https://doi.org/10.2307/2786955 Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (1996). Using multivariate statistics . Northridge. Cal.: Harper Collins, 1(2), 249-265.
Tarınç, A., Ergün, G. S., Aytekin, A., Keleş, A., Özbek, O., Keleş, H. ve Yayla, O. (2023). Effect of climate change belief and the new environmental paradigm (NEP) on eco-tourism attitudes of tourists: Moderator role of green self-identity. International Journal of Environmental Research and Public Health, 20(6), 49-67. https://doi.org/10.3390/ijerph20064967
Taşdan, M. ve Erdem, M. (2010). İlköğretim okulu öğretmenlerinin iş yaşamı kalitesi ile örgütsel değer algıları arasındaki ilişki düzeyi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 92-113.
Testa, F., Sarti, S. ve Frey, M. (2019). Are green consumers really green? Exploring the factors behind the actual consumption of organic food products. Business Strategy and the Environment, 28(2), 327-338. https://doi.org/10.1002/bse.2234
Tian, H., Zhang, J. ve Li, J. (2020). The relationship between pro-environmental attitude and employee green behavior: The role of motivational states and green work climate perceptions. Environmental Science and Pollution Research, 27, 7341-7352. https://doi.org/10.1007/s11356-019-07393-z
Trigueros, R., Aguilar-Parra, J. M., Lopez-Liria, R., Cangas, A. J., González, J. J. ve Álvarez, J. F. (2020). The role of perception of support in the classroom on the students’ motivation and emotions: The impact on metacognition strategies and academic performance in math and English classes. Frontiers in Psychology, 10, 2794.
Weiner, B. (2000). Attributional thoughts about consumer behavior. Journal of Consumer Research, 27(3), 382-387. https://doi.org/10.1086/317592
Whitmarsh, L. ve O’Neill, S. (2010). Green identity, green living? The role of pro-environmental self-identity in determining consistency across diverse pro-environmental behaviours. Journal of Environmental Psychology, 30(3), 305-314. https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2010.01.003
Wu, S. W. ve Chiang, P. Y. (2023). Exploring the mediating Effects of the theory of planned behavior on the relationships between environmental awareness, green advocacy and green self-efficacy on the green word-of-mouth intention. Sustainability, 15(16), 121-127. https://doi.org/10.3390/su151612127
Wu, T. L. ve Liu, H. T. (2023). Causal model analysis of the effects of civil servants’ perceived formalism, green conscientiousness and moral reflectiveness on green behavior. Sustainability, 15(7), 57-72. https://doi.org/10.3390/su15075772
Van der Werff, E., Steg, L. ve Keizer, K. (2013). It is a moral issue: The relationship between environmental self-identity, obligation-based intrinsic motivation and pro-environmental behaviour. Global Environmental Change, 23(5), 1258-1265. https://doi.org/10.1016/j.gloenvcha.2013.07.018
Van der Werff, E., Steg, L. ve Keizer, K. (2014). I am what I am, by looking past the present: The influence of biospheric values and past behavior on environmental self-identity. Environment and Behavior, 46(5), 626-657. https://doi.org/10.1177/0013916512475209
Van der Werff, E., Steg, L. ve Ruepert, A. (2021). My company is green, so am I: the relationship between perceived environmental responsibility of organisations and government, environmental self-identity, and pro-environmental behaviours. Energy Efficiency, 14(5), 50-70. https://doi.org/10.1007/s12053-021-09958-9
Zhang, S., Ren, S. ve Tang, G. (2023). From passive to active: The positive spillover of required employee green behavior on green advocacy. Journal of Business Ethics, 1, 1-20. https://doi.org/10.1007/s10551-023-05494-x

Toplam 62 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil	Türkçe
Konular	Çevre ve Kültür, Pazarlama (Diğer)
Bölüm	Araştırma Makalesi
Yazarlar	Itır Hasırcı 0000-0002-5449-2640 Fatma Zeybek Pınarbaşı 0000-0003-3525-0520 Volkan Akgül 0000-0002-1248-1425
Gönderilme Tarihi	7 Şubat 2025
Kabul Tarihi	18 Haziran 2025
Yayımlanma Tarihi	27 Ocak 2026
Yayımlandığı Sayı	Yıl 2026 Cilt: 35

Kaynak Göster

APA	Hasırcı, I., Zeybek Pınarbaşı, F., & Akgül, V. (2026). ZORUNLU (GEREKLİ) YEŞİL DAVRANIŞ VE ÇEVRE YANLISI ÖZ KİMLİK: ÖZEL OKUL ÖĞRETMENLERİNİN YEŞİL SAVUNUCULUK PERSPEKTİFİ. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 35. https://doi.org/10.35379/cusosbil.1635491

Amaç ve Kapsam

Enstitümüz ve Dergimiz Yayın Kurulunun amacı; çağdaş, güvenilir, bilimsel nitelik bakımından üstün bir derginin yaratılması ve yayımının sürdürülmesidir. Bu amacın gerçekleştirilmesi yolunda özveri göstererek bize destek veren, makalelerimizin bilimsel niteliklerinin belirlenmesinde yol gösterici olan ve hakemlik yapan öğretim üyelerine, yayın kurulumuz ve danışma kurulumuz üyelerine teşekkürü bir borç biliriz.

Dergimiz, sosyal bilimler alanında, bilimsel nitelik bakımından diğer nitelikli dergiler arasındaki yerini almış bulunmaktadır. Dergimizin bilimsel niteliğinin korunması ve daha da geliştirilebilmesi amacıyla yeniden yapılanma çalışmaları sürdürülmektedir.

Yazım Kuralları

Dergiye gönderilecek makalelerin yazımında uyulması gerekli kurallar aşağıda özetlenmiştir:

1. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi yılda en az iki kez yayımlanan hakemli bir dergidir.

2. Gönderilecek makalenin daha önce hiçbir yerde yayımlanmamış olması zorunludur.

3. Makaleler, Türkçe, İngilizce, Fransızca ya da Almanca olarak yayımlanabilir. Eğer makale İngilizce, Fransızca ya da Almanca dillerinden biriyle yazılırsa, mutlaka Türkçe özet ve başlığa yer verilmelidir.

4. Makaleler Türk Dil Kurumu yazım kurallarına uygun yazılmalıdır.

5. Makaleler, Microsoft Word 2003 veya üzeri sürümlerde yazılıp internet üzerinden online olarak gönderilmelidir.

6. Makalelerin başlığı metne uygun, ortalı; kısa ve açık ifadeli; büyük harflerle yazılmış olmalıdır.

7. Yazar adı, makaleye ortalanmalı; yazar birden fazla ise, adları yan yana yazılmalıdır. Yazarlara ait bilgiler (Üniversite adı, Fakülte adı, e-mail adresi, Orcid No) dipnotta verilmelidir.

8. Makalenin ilk sayfası sadece ÖZ ve ABSTRACT’tan oluşmalı, bu sayfa Makale Şablonu’na yerleştirilerek oluşturulmalıdır (bk. Makale Şablonu)

9. Makalelerde kâğıt boyutu: A-4 dikey, sayfa yapısı alt: 2,5 cm, üst: 2,5 cm, sol: 2,5 cm, sağ: 2,5 cm, üst bilgi: 3 cm, alt bilgi: 3 cm, yazı tipi: Times New Roman, punto: 10, satır aralığı: tek olarak ayarlanmalıdır. Makalenin tümü 8000 kelimeyi geçmemelidir.

10. Dipnotlar Times New Roman fontu kullanılarak 8 punto ile ve satır aralığı “tek” olacak şekilde yazılmalıdır. Eski harfli metin çalışmalarına dair notlar ve çalışmaya dair önemli açıklamalar dışında dipnot kullanılmamalıdır.

11. Öz 8 punto ve Times New Roman fontuyla yazılmalıdır. Bir paragraftan oluşmalı (birkaç paragraftan oluşsa da bir paragrafa sığdırılmalı), satır aralığı “tek” olacak şekilde ayarlanmalıdır. En az 150 en fazla 200 kelimeden meydana gelmelidir. Öz büyük harflerle metnin sol kenarına konulmalıdır.

12. Orijinal makalelerde bölümler aşağıdaki şekilde düzenlenmelidir:
GİRİŞ (en fazla 3 sayfa)
LİTERATÜR TARAMASI
YÖNTEM
ARAŞTIRMA BULGULARI
SONUÇ

13. Yukarıdaki ana bölüm başlıkları bold olarak büyük harfle sola yaslı yazılmalıdır. Başlıklara numara verilmemeli, paragraf girintisi olmamalıdır.

14. Alt bölüm başlıkları her kelimenin baş harfi büyük olacak şekilde koyu yazılmalı, 0,5 cm. içeriden başlamalıdır. Bütün paragraf girintileri aynı hizada olmalıdır.

15. Metinde tablolara yer verilecekse tablolar şu şekilde gösterilmelidir: “Tablo 1.”. Tablo ismi her kelimenin baş harfi büyük olacak şekilde tablonun üzerine ortalı bir şekilde yazılmalı, italik olmamalıdır. Şekillerde ise “Şekil 1.” denilerek her harfi büyük olacak şekilde şeklin altına ortalı yazılmalıdır. Şekil ve grafikler bilgisayarda çizilmeli; fotoğraf veya resimlerin çözünürlüğü yüksek olmalı, numaralandırılmalıdır.

16. Çalışmada hipotezlere yer verilecekse, hipotez gösterimi şöyle olmalıdır: “H1:”. Hipotezler italik yazılmamalıdır.

17. Makalede yararlanılan kaynaklar “SONUÇ” bölümünden sonra “KAYNAKLAR” başlığı altında verilmelidir. Times New Roman fontuyla 10 punto, sağ-sol 0, asılı 1,25, satır aralığı “tek” olacak şekilde hazırlanmalıdır. Her kaynaktan sonra 1 satır boşluk bırakılmalıdır.

18. Makaledeki kaynaklar APA 7 (https://apastyle.apa.org/) stiline uygun olarak yazılmalıdır. Örnek kaynak gösterimini ve makale yazımında uyulması gereken kuralları ayrıntılı olarak inceleyebilmek için Makale Şablonu’na bakabilirsiniz.

19. Dergiye gönderilecek makaleler için makale şablonuna bu bağlantıdan ulaşabilirsiniz. Makaleniz kabul edildikten sora ise işbu bağlantıdaki şablona aktarmanız gerekmektedir.

Guidelines for writing articles to be sent to the journal:
1. The Journal of Institute of Social Sciences of Çukurova University is a peer-reviewed journal published at least twice a year.
2. Papers must be submitted on the understanding that they have not been published elsewhere.
3. The articles can be written in Turkish, English, French or German. If the article has been written in English, French or German, a summary in Turkish must also be included.
4. The articles should be written in accordance with the spelling rules of the Turkish Language Association.
5. Articles should be written in Microsoft Word 2003 or higher and they should be submitted through the online system.
6. Use a concise and clearly written title that reflects the paper’s content. Use capital letters and center alignment.
7. Author names should be center aligned on the article; if there is more than one author, their names should be written side by side. Authorship information (University name, Faculty name, e-mail address, ORCID number) should be given in the footnote.
8. The first page of the article should consist of only SUMMARY and ABSTRACT using the Article Template (see Article Template).
9. Please adhere to the following formatting guidelines:
a. Paper size: A-4 vertical
b. Page layout: bottom 2.5 cm, top: 2.5 cm, left: 2.5 cm, right: 2.5 cm, header: 3 cm, footer: 3 cm.
c. Font: Times New Roman 10.
d. Use single line spacing. The entire article should not exceed 8,000 words.
10. Write the footnotes using Times New Roman 8 and single line spacing. Footnotes should not be used except for end notes about studies on texts with archaic letters and important explanation about the study.
11. The summary should be written using Times New Roman, 8 font size. It should not exceed one paragraph (it should fit into one paragraph if it should exceed one). Use single line spacing. The word length should be at least 150 and at the most 200. Align the summary to the left-hand side of the text.

12. Please adhere to the following formatting guidelines for the sections of the paper:
INTRODUCTION (max. 3 pages)
LITERATURE REVIEW
METHODOLOGY
RESEARCH FINDINGS
RESULTS/CONCLUSION

13. The section headings above should be written in bold with uppercase letters and aligned to the left. Titles should not be numbered and indented.

14. The subtitles should be written in bold starting each word with a capital letter. Indent the start of a paragraph 0.5 cm. and align all the paragraphs.

15. Guidelines for the tables in your article:
a. Add a numbered caption such as "Table 1.". The caption should be written above each table and center aligned starting with a capital letter, not italic. For the figures, add a numbered caption such as "Figure 1." below each figure and center align starting with a capital letter. Use the table-function of your word processor. Provide each figure in a high-resolution format and number each one.

16. If hypotheses are to be included in the study, they should be given as follows: "H1:" Hypotheses should not be written in italics.

17. The references section should appear at the end of the article after the “CONCLUSIONS” section and titled as “REFERENCES. Use Times New Roman 10 with left-right 0 and hanging 1,25. Use single line spacing and leave 1 space after each reference.

18. Make sure that the information in each reference is complete and accurate according to the APA style guide, 7th edition (https://apastyle.apa.org/). Refer to the Article Template for a detailed review of samples and the rules to follow in article writing.

19. You can access the article template for articles to be sent to the journal at the link. After your article is accepted, you need to transfer it to the template at the link.

Etik İlkeler ve Yayın Politikası

Etik İlkeler

Bu rehberin Dergiye çalışma gönderecek olan bütün araştırmacılarımız tarafından dikkatle incelenmesi gerekmektedir.

Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sosyal Bilimler alanında nitelikli bilimsel makale yayımlamak amacıyla aşağıda belirtilen etik ilkeler ve kurallara bağlı olarak yayınlanan hakemli bir dergidir.
Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi’ne gönderilen makaleler çift taraflı kör hakemlik süreciyle değerlendirilmektedir.
Dergi ücretsiz erişimle elektronik olarak yayımlanmaktadır.
Dergi sadece Dergi Park sistemi üzerinden makale kabul etmektedir.
Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi bilimsel çalışmaların ilerletilebilmesi için bilgiye kolay ulaşılabilir olması gerektiğinin bilincinde bir dergi olarak, Budapeşte Açık Erişim Bildirgesinde yer alan, hakemli dergi literatürünün açık erişimli olması girişimini destekler ve yayınlanan tüm yazıları herkesin okuyabileceği ve indirebileceği bir ortamda ücretsiz olarak sunar.
Bu bildirgede açık erişim, “bilimsel literatürün İnternet aracılığıyla finansal, yasal ve teknik bariyerler olmaksızın, erişilebilir, okunabilir, kaydedilebilir, kopyalanabilir, yazdırılabilir, taranabilir, tam metne bağlantı verilebilir, dizinlenebilir, yazılıma veri olarak aktarılabilir ve her türlü yasal amaç için kullanılabilir olması” anlamında kullanılmıştır.
Bilimin ilerlemesinde bilgi paylaşımının rolü düşünüldüğünde, açık erişim, araştırmacılar ve okuyucular için büyük önem taşımaktadır. Bu sebeple bu dergide yer alan makaleler, yazarına ve orijinal kaynağa atıfta bulunulduğu sürece, kullanılabilir. Yazarlardan veya yayıncılardan izin alınması gerekmez.
Bilimsel bir çalışma ortaya koyan tüm paydaşların (yazar, editör, hakem, yayıncı ve okuyucu), bilimin doğru bir şekilde ilerlemesine katkı sağlaması hedeflenir. Bu hedef gereğince hazırlanan bilimsel çalışmalarda bilimsel etik ilkelere uygunluk önemlidir.
Bu etik ilkeler, COPE (Committee on Publication Ethics) tarafından hazırlanan yönerge esas alınarak tarafımızca kabul edilmiştir ve paydaşlar tarafından da benimsenmesi önerilerek, bir kısmı ile aşağıda sunulmuştur.
Buna göre Dergimiz için yazarların, dergi editörünün, hakemlerin ve yayıncının etik sorumlulukları, rolleri ve görevleri yer almaktadır. Ek olarak Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi’nde intihal ve etik dışı davranışlar olarak kabul edilen durumlara ilişkin de bilgi verilmiştir. Bu politikalar hazırlanırken yararlanılan kaynaklar rehberin sonunda belirtilmiştir.

Yazar(lar)
• Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi’ne gönderilen makalelerin Sosyal Bilimler alanında özgün çalışmalar olması gerekmektedir.
• Makalelerde yararlanılan tüm kaynaklar (yazarlar, çevrimiçi sayfalar, kişisel görüşmeler, vb.) için doğru ve uygun bir şekilde kaynak gösterilmelidir.
• Dergiye gönderilen makalelerin başka bir dergiye gönderilmediği belirtilmeli ve Telif Hakkı Devir Formu doldurulmalıdır.
• Makaleye fikren katkıda bulunmayan kişiler yazar olarak belirtilmemelidir.
• Gönderilen makaleye ilişkin çıkar çatışmaları belirtilmeli ve nedeni açıklanmalıdır.
• Yazarların, hakem sürecindeyken çalışmalarına ilişkin ham verileri editörler kuruluna iletmesi istenebilir, bu durumda yazarların ham verilerini editörler kuruluyla paylaşmaları beklenmektedir. Yazarlar, yayımlanan bir makaleye ilişkin verileri 5 yıl süreyle saklamakla yükümlüdürler.
• Yazarlar çalışmalarında bir hata tespit ettiklerinde editörü ve editörler kurulunu bilgilendirmeli, düzeltme ya da geri çekme süreci için işbirliği kurmalıdırlar.
• Yazarlar makalelerinde herhangi bir bireyi, topluluğu veya kurumu aşağılayan ve küçük düşüren bir dil ve tavır kullanamazlar.

Hakemler
Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi’ne gönderilen tüm makaleler çift taraflı kör hakemlik süreci ile değerlendirilmektedir. Çift taraflı kör hakemlik, yansız, nesnel ve bağımsız bir değerlendirme sürecinin sağlanabilmesi için yazarların hakemlerden, hakemlerin de yazarlardan gizli tutulması anlamına gelmektedir.
Makaleler, hakemlerin değerlendirmesine Dergi Park sisteminden iletilmektedir.
Hakemlerin, değerlendirdikleri makalenin alanlarına katkısı ve makalenin yayımlanabilir olup olmadığına ilişkin kararları ve bu kararlarına ilişkin gerekçelerini içeren bir form doldurmaları gerekmektedir.
Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi’nin hakemlerinin etik sorumlulukları ve rolleri aşağıda belirtildiği gibidir:
• Hakemlerin yalnızca uzmanlık alanlarına ilişkin makalelere hakemlik yapmaları gerekmektedir.
• Hakemlerden çıkar çatışmaları bulunmayan makalelere hakemlik yapmayı kabul etmeleri beklenmektedir. Hakemler herhangi bir çıkar çatışması fark ettiklerinde editörü bilgilendirmeli ve ilgili makalenin hakemliğini yapmayı reddetmelidirler.
• Hakemler makaleleri yansız ve nesnel olarak değerlendirmelidirler.
• Hakemlerin değerlendirdikleri makalelere ilişkin Hakem Değerlendirme Formu’nu doldurmaları gerekmekte, çift taraflı kör hakemlik sürecine zarar vermemek için formlarda isimlerini belirtmemeleri beklenmektedir.
• Hakemlerin değerlendirdikleri makalenin yayımlanabilir olup olmadığına ilişkin kararları ile kararlarına ilişkin gerekçelerini de bu formda belirtmeleri gerekmektedir.
• Hakemlerin önerilerinde kullandıkları üslubun kibar, saygılı ve bilimsel olması gerekmektedir. Hakemler saldırgan, saygısız ve öznel kişisel yorumlardan kaçınmalıdırlar. Hakemlerin bu tür bilimsel olmayan yorumlarda bulundukları tespit edildiğinde yorumlarını yeniden gözden geçirmeleri ve düzeltmeleri için editör ya da editörler kurulu tarafından kendileriyle iletişime geçilebilmektedir.
• Hakemlerin kendilerine verilen süre içerisinde değerlendirmelerini tamamlamaları gerekmekte ve burada belirtilen etik sorumluluklara uymaları beklenmektedir.
• Hakemler, inceledikleri bir makalede intihal veya intihal girişimi sayılabilecek noktalar gördüklerinde yazıyı hemen reddetmeli ve gerekçelerinde durumu belirtmelidirler.

Editör
Editörün ‘Yayın Etiği Komitesi’nin (Committe on PublicationEthics - COPE (https://publicationethics.org/)) yayınlamış olduğu ‘COPE Dergi Editörleri için Etik Davranışlar ve En İyi Uygulamalar Kılavuzu’ (COPE Code of Conduct and Best Practice Guidelines for Journal Editors (https://publicationethics.org/files/Code_of_conduct_for_journal_editors_Mar11.pdf)) ve ‘COPE Dergi Editörleri için En İyi Uygulamalar Kılavuzu’nda (COPE Best Practice Guidelines for Journal Editors (https://publicationethics.org/files/u2/Best_Practice.pdf)) yer alan ve aşağıda listelenen etik sorumluluklara uyması gerekmektedir.
Editör dergide basılan tüm makalelerden sorumludur. Editörün etik görevleri ve sorumlulukları aşağıdaki gibidir:

Genel Sorumluluklar
• Editör derginin niteliğinin artırılması ve gelişimine katkıda bulunmak için çaba sarf etmekle yükümlüdür.
• Editörün, yazarların ifade özgürlüğünü desteklemesi gerekmektedir.
Okuyucularla İlişkiler
• Editörün, dergide hakem değerlendirmesinin gerekli olmadığı bölümlerin (editöre mektup, davetli yazılar, konferans duyuruları vb.) açıkça belirtildiğinden emin olması gerekmektedir.
• Editörün yayımlanan makalelerin dergi okuyucularının bilgi ve becerileriyle uyumlu olabilmesi için çaba sarf etmesi gerekmektedir.
Hakemlerle İlişkiler
• Editör, hakemlerin bilgi ve uzmanlıklarına uygun makaleleri değerlendirmelerini istemelidir. Böylece makalelerin alanında uzman kişilerce uygun bir şekilde değerlendirilmesi sağlanmalıdır.
• Editör, hakemlerin bir makaleyi değerlendirmeden önce makaleye ilişkin çıkar çatışmaları bulunmadığını belirtmelerini talep etmekle yükümlüdür.
• Editörün, hakemden istenenleri, değerlendirme sürecine ilişkin bilgileri hakemlere iletmesi gerekmektedir.
• Editör, hakem değerlendirme sürecinin çift taraflı kör hakemlik ile sürdürüldüğünden emin olmalı ve yazarlara hakemleri, hakemlere de yazarları ifşa etmemelidir.
• Editör, hakemleri zamanlama ve performanslarına göre değerlendirmelidir.
• Editör, hakemlere ilişkin bir veri tabanı oluşturmalı ve hakemlerin performansına göre veri tabanını güncellemelidir.
• Editör, kaba ve niteliksiz yorumlarda bulunan ya da geç dönen hakemleri hakem listesinden çıkarmalıdır.
• Editör, hakem listesini hakemlerin uzmanlık alanlarına göre sürekli yenilemeli ve genişletmelidir.

Yazarlarla İlişkiler
• Editör, yazarlara kendilerinden ne beklendiğine ilişkin yayım ve yazım kuralları ile örnek şablonu gerektiğinde güncellemelidir.
• Editör, dergiye gönderilen makaleleri dergi yazım kuralları, çalışmanın önemi, özgünlüğü açısından değerlendirmeli ve makaleyi ilk gönderim sürecinde reddetme kararı alırsa, yazarlara bunun nedenini açık ve yansız bir şekilde iletmelidir. Bu süreçte makalenin dilbilgisi, noktalama, yazım kuralları (kenar boşlukları, uygun şekilde referans gösterme, vb.) açısından tekrar gözden geçirilmesi gerektiğine karar verilirse, yazarlar bu konuda bilgilendirilmeli ve gerekli düzeltmeleri yapabilmeleri için kendilerine zaman tanınmalıdır.
• Makalelerde gönderim ve yayıma kabul tarihleri yer almalıdır.
• Yazarların makalelerinin durumuna ilişkin bilgi talebi olduğunda çift taraflı kör hakemlik sürecini bozmayacak şekilde yazarlara makalelerinin durumuna ilişkin bilgi verilmelidir.
Editörler Kurulu ile İlişkiler
• Editör, yeni editörler kurulu üyelerine yayım ve yazım kurallarını iletmeli ve kendilerinden beklenenleri açıklamalıdır.
• Editör, editörler kurulu üyelerine yayım ve yazım kurallarının en güncel halini iletmelidir.
• Editör, editörler kurulu üyelerini değerlendirmeli ve derginin gelişimine aktif olarak katılım gösterecek üyeleri editörler kuruluna seçmelidir.
• Editör, editörler kurulu üyelerini aşağıda yer alan rolleri ve sorumluluklarına ilişkin bilgilendirmelidir.
- Derginin gelişimini desteklemek.
- Kendilerinden istendiğinde uzmanlık alanlarına ilişkin derlemeler yapmak.
- Yayım ve yazım kurallarını gözden geçirmek ve iyileştirmek.
- Derginin işletiminde gerekli sorumlulukları yerine getirmek.

Yayıncı
Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü tarafından yayımlanmaktadır. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü kamu yararını gözeten ve kâr amacı gütmeyen bir kamu eğitim kuruluşudur.
Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 1987 yılından bu yana, yayın kurulu ya da editörler kurulu yönetiminde sosyal bilimler alanının en köklü dergilerinden olarak bilimsel gelişmeye olan katkısını Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yönetim Kurulu’nun yönetsel desteği ile sürdürmüştür.
Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Editörler Kurulu’nu, Çukurova Üniversitesi’nde Sosyal Bilimler alanından farklı Fakültelerde görev yapan öğretim üyeleri oluşturur. Editörler Kurulu üyeleri, bilim dalları gözetilerek görevlendirilir. Editörler Kurulu başkanı olarak bir editör ve alan editörleri belirlenir. Ayrılan üyenin yerine yeni üye görevlendirilir. Süresi dolan üyenin süresi uzatılabilir. Editör, makalenin konusuna göre, gerekli olduğunda Editörler Kurulu üyesi olmayan öğretim üyelerine alan editörü olarak incelemesi için makale gönderebilir.
Yayıncının etik sorumlulukları aşağıdaki gibidir:
• Yayıncı, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi’nde makale yayımlama sürecinde karar merciinin ve hakemlik sürecinin editörün sorumluluğu olduğunu kabul eder.
• Yayıncı derginin web sayfasında derginin açık, elektronik ve ücretsiz erişimini sağlar.

İntihal ve Etik Dışı Davranışlar
Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi’ne gönderilen tüm makaleler basılmadan önce IThenticate (http://www.ithenticate.com/) ya da Turnitin (https://www.turnitin.com/) yazılım programı ile taranmaktadır. Benzerlik oranı %20 ve altında olan makaleler yayına kabul edilir. Bu oranı aşan makaleler ayrıntılı olarak incelenir ve gerekli görülürse gözden geçirilmesi ya da düzeltilmesi için yazarlara geri gönderilir, intihal ya da etik dışı davranışlar tespit edilirse yayımlanması reddedilir.
Aşağıda etik dışı bazı davranışlar listelenmiştir:
• Çalışmaya fikren katkıda bulunmayan kişilerin yazar olarak belirtilmesi.
• Çalışmaya fikren katkıda bulunan kişilerin yazar olarak belirtilmemesi.
• Makale yazarın yüksek lisans/doktora tezinden ya da bir projeden üretilmişse bunun belirtilmemesi.
• Dilimleme yapılması yani, tek bir çalışmadan birden fazla makale yayımlanması.
• Gönderilen makalelere ilişkin çıkar çatışmalarının bildirilmemesi.
• Çift taraflı kör hakemlik sürecinin deşifre edilmesi.

İletişim:sbedergi@cu.edu.tr; nryilmaz@cu.edu.tr

Ücret Politikası

Tamamen ücretsizdir.

Dizinler

Atıf Dizinleri

	TR Dizin

Dergi Kurulları

Otomatik Oluşturulan Kurul - Başlığı Düzenleyiniz

Berna (KİRAN) BULĞURCU

Nicel Karar Yöntemleri, Çok Ölçütlü Karar Verme

Haşim AKÇA

İslam Ekonomisi, Maliye Politikası, İktisadi Düşünceler, Mikro İktisat, Maliye Sosyolojisi, Sağlık Bilimleri, Osmanlı İktisat Tarihi, İslam Finansı, Maliye Çalışmaları

Fatma Engin ALPAT

fashion design, textile printing design, A+fashion merchandising, A+fashion marketing, garment technical drawing, semiological analysis of art, history of contemporary fashion. Art deco,Bauhaus and Art nouveau art movements.

İllüstrasyon, Tasarım, Tekstil ve Moda Tasarımı

Birsel AYBEK

Doç. Dr. Birsel Aybek, 1973 yılında Malatya'da doğdu. İlk ve orta öğrenimini Malatya'da tamam ladı. 1996'da Çukurova Üniversitesi Eğitim Programları ve Öğretim Anabilim Dalın' da lisans öğrenimini, 2000 yılında Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde yüksek lisansını, 2006 yılında ise Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde doktora eğitimini tamamladı. 1998 yılında Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Bölümünde öğretim görevlisi olarak göreve başlayan Aybek, halen aynı üniversitede doçent olarak görev yapmaktadır. Aynı zamanda, 2016-2020 yılları arasında Eğitim Fakültesi dekan yardımcılığı idari görevini yürütmüştür. Aybek 2022 yılından beri Çukurova Üniversitesi Eğitim ve Öğretimden sorumlu öğrenci dekanı olarak görev yapmaktadır. Aybek, aynı zamanda Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi senato temsilci üyesidir.
Program geliştirme, disiplinlerarası öğretim, eleştirel düşünme, eğitim teknolojisi, medya-okuryazarlığı, öğrenme-öğretme süreci, öğretmen yetiştirme, eğitimde etik gibi birçok konu üzerinde çalışmalar yapan ve lisansüstü tezleri yöneten Aybek'in yurtiçi ve yurtdışı kongrelerde sunulmuş 91 bildirisi, ulusal ve uluslararası dergilerde yayınlanmış 66 makalesi, yazılmış iki bilimsel kitabı, 2 çeviri kitabı ve 3 kitap bölümü ve kurum içi -dışı yapılmış bir çok projesi bulunmaktadır. Ayrıca akademisyenin alanıyla ilgili birçok kurum ve kuruluşlarda vermiş olduğu çok sayıda konferansı, semineri ve eğitimi bulunmaktadır.

Eğitim

Ayten Pınar BAL

Eğitim, Eğitim Programları ve Öğretim, Matematik Eğitimi

Adnan BİÇER

İkinci Bir Dil Olarak İngilizce

Marella BODUR ÜN

Karşılaştırmalı Siyasi Hareketler, Toplumsal Cinsiyet ve Siyaset, Siyaset Sosyolojisi, Avrupa Birliği-Türkiye İlişkileri, Küreselleşme, Uluslararası İlişkiler Kuramları

Nurcihan DALCI ÖZDOĞAN

Hukuk ve Yasal Çalışmalar, Sözleşme Hukuku, Özel Hukuk ve Medeni Yükümlülükler (Diğer)

Sadık Erol ER

Fehime Yeşim GÜRANİ

Mimari ve Tasarım, İç Mimarlık , Sürdürülebilir Mimari

Ebru KAYA

Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi İngiliz Dili Eğitimi anabilim Dalından mezun olduktan sonra aynı üniversitenin Sosyal bilimler Enstitüsüne bağlı olarak İngiliz Dili eğitimi ana bilim dalında Yüksek lisans ve doktora programlarını tamamladım. Mezun olduktan sonra 3 yıl MEB okullarında çalıştım. Daha sonra Çukurova Üniversitesi Yabancı Diller merkezinde öğretim görevlisi olarak çalıştım. Şimdi Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi İngiliz Dili Eğitimi anabilim dalında Dr. öğretim üyesi olarak çalışmaktayım. İngilizce öğretmeni yetiştirme, araştırma yöntemleri, mesleki gelişim ve öğretmenlik uygulaması ilgilendiğim ve araştırma yaptığım konuların arasında yer almaktadır.

İkinci Bir Dil Olarak İngilizce

Mustafa MAVAŞOĞLU

Uygulamalı Dilbilim ve Eğitim Dilbilimi

B. Tahir TAHİROĞLU

Dilbilim, Bütünce Dilbilimi, Hesaplamalı Dilbilim, Sözlükbilim ve Anlambilim

Bekir Tahir TAHİROĞLU

Bütünce Dilbilimi, Hesaplamalı Dilbilim, Sözlükbilim ve Anlambilim

Nihat YAVUZ

1993 yılında beri Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Alman Dili Eğitimi Ana Bilim Dalı'nda öğretim Üyesi

Alman Dili, Edebiyatı ve Kültürü

Mustafa YAŞAR

Psikolojik Danışmanlık Eğitimi, Yetişkin Eğitimi, Okul Öncesi Eğitim, Eğitim Psikolojisi

Aydın ÇAM

Aydın Çam, Çukurova Üniversitesi İletişim Fakültesi'nde doçent olarak görev yapmaktadır. Araştırmaları ağırlıklı olarak Yeni Sinema Tarihi, Çukurova sinema tarihi ve sinema ve hareketlilik konularına odaklanmaktadır. Son dönemde Toroslar'ın yayla köylerinde gezici sinema deneyimleri, yerel filmler ve Adana sinema tarihinin haritalanması üzerine çalışmaktadır. Sinemasal mekânlar, mekân deneyimleri ve sinemasal mekânların haritalanması gibi sinema ve mekân ilişkileri ile de ilgilenmektedir.

Sinema Sosyolojisi, Belgesel Film - Politik Sinema, Sinema Kuramları, Sinema Tarihi

Engin ÇETİN

Türk Dili ve Edebiyatı, Eski Türk Dili (Orhun, Uygur, Karahanlı), Tarihi Kuzey Doğu Türk Dili (Harezm, Kıpçak, Çağatay)

C. Hakan ÇUHADAR

Müzik, Klasik Batı Müziğinde Yorumculuk, Müzik Teorileri, Müzikoloji ve Etnomüzikoloji

Ebru ÖZGÜR GÜLER

Ekonometrik ve İstatistiksel Yöntemler, Nicel Karar Yöntemleri

Nuran ÖZTÜRK

Türk İslam Edebiyatı, Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı

Fatma ŞAHİN

Arkeoloji Bilimi, Arkeolojide Seramik, Erken Tunç Çağ Arkeolojisi, Neolitik Çağ Arkeolojisi, Orta Tunç Çağı Arkeolojisi

Hüseyin GÜLER

Ekonometrik ve İstatistiksel Yöntemler, İstatistik

İmtiyaz Sahibi (Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Adına)

Hüseyin GÜLER

Ekonometrik ve İstatistiksel Yöntemler, İstatistik

Editör

Mustafa YAŞAR

Psikolojik Danışmanlık Eğitimi, Yetişkin Eğitimi, Okul Öncesi Eğitim, Eğitim Psikolojisi

Mizanpaj Editörü

Mustafa Can KIZGINDEMİR

Bilgi Sistemleri Kullanıcı Deneyimi Tasarımı ve Geliştirme, Görsel İletişim Tasarımı, Grafik Tasarımı, Video Tasarımı, Web Tasarımı

Son Okuyucu

Ali KOÇAK

Din Psikolojisi

Alan Editörü

C. Hakan ÇUHADAR

Müzik, Klasik Batı Müziğinde Yorumculuk, Müzik Teorileri, Müzikoloji ve Etnomüzikoloji

Haşim AKÇA

İslam Ekonomisi, Maliye Politikası, İktisadi Düşünceler, Mikro İktisat, Maliye Sosyolojisi, Sağlık Bilimleri, Osmanlı İktisat Tarihi, İslam Finansı, Maliye Çalışmaları

Marella BODUR ÜN

Karşılaştırmalı Siyasi Hareketler, Toplumsal Cinsiyet ve Siyaset, Siyaset Sosyolojisi, Avrupa Birliği-Türkiye İlişkileri, Küreselleşme, Uluslararası İlişkiler Kuramları

Engin ÇETİN

Türk Dili ve Edebiyatı, Eski Türk Dili (Orhun, Uygur, Karahanlı), Tarihi Kuzey Doğu Türk Dili (Harezm, Kıpçak, Çağatay)

Ebru ÖZGÜR GÜLER

Ekonometrik ve İstatistiksel Yöntemler, Nicel Karar Yöntemleri

Berna (KİRAN) BULĞURCU

Nicel Karar Yöntemleri, Çok Ölçütlü Karar Verme

Nurcihan ÖZDOĞAN

Eşitlik ve Güven Yasası

Nurcihan DALCI ÖZDOĞAN

Hukuk ve Yasal Çalışmalar, Sözleşme Hukuku, Özel Hukuk ve Medeni Yükümlülükler (Diğer)

Ebru KAYA

İkinci Bir Dil Olarak İngilizce

Ayten Pınar BAL

Eğitim, Eğitim Programları ve Öğretim, Matematik Eğitimi

Nuran ÖZTÜRK

Türk İslam Edebiyatı, Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı

Fehime Yeşim GÜRANİ

Mimari ve Tasarım, İç Mimarlık , Sürdürülebilir Mimari

Fatma ŞAHİN

Arkeoloji Bilimi, Arkeolojide Seramik, Erken Tunç Çağ Arkeolojisi, Neolitik Çağ Arkeolojisi, Orta Tunç Çağı Arkeolojisi

Aydın ÇAM

Sinema Sosyolojisi, Belgesel Film - Politik Sinema, Sinema Kuramları, Sinema Tarihi

Birsel AYBEK

Eğitim

Fatma Engin ALPAT

İllüstrasyon, Tasarım, Tekstil ve Moda Tasarımı

İstatistik Editörü

Ebru ÖZGÜR GÜLER

Ekonometrik ve İstatistiksel Yöntemler, Nicel Karar Yöntemleri

Dil Editörü

Mustafa MAVAŞOĞLU

Uygulamalı Dilbilim ve Eğitim Dilbilimi

Sibel AYBEK

İkinci Bir Dil Olarak İngilizce, Uygulamalı Dilbilim ve Eğitim Dilbilimi

Nihat YAVUZ

1993 yılında beri Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Alman Dili Eğitimi Ana Bilim Dalı'nda öğretim Üyesi

Alman Dili, Edebiyatı ve Kültürü

Yayın Editörü

Fehime Yeşim GÜRANİ

Ekoloji, Sürdürülebilirlik ve Enerji, Mimari ve Tasarım, İç Mimarlık , Mimari Miras ve Koruma

Makale Dosyaları

Tam Metin

Öz

Kaynakça

Öz

Kaynakça

ZORUNLU (GEREKLİ) YEŞİL DAVRANIŞ VE ÇEVRE YANLISI ÖZ KİMLİK: ÖZEL OKUL ÖĞRETMENLERİNİN YEŞİL SAVUNUCULUK PERSPEKTİFİ

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

MANDATORY (REQUIRED) GREEN BEHAVIORS AND ECO-FRIENDLY SELF IDENTITY: PRIVATE SCHOOL TEACHERS’ GREEN ADVOCACY PERSPECTIVE

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Kaynak Göster

Amaç ve Kapsam

Yazım Kuralları

Etik İlkeler ve Yayın Politikası

Ücret Politikası

Dizinler

Atıf Dizinleri

TR Dizin

Dergi Kurulları

Otomatik Oluşturulan Kurul - Başlığı Düzenleyiniz

İmtiyaz Sahibi (Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Adına)

Editör

Mizanpaj Editörü

Son Okuyucu

Alan Editörü

İstatistik Editörü

Dil Editörü

Yayın Editörü