The Effect of Context-Based and Collaborative Learning Approaches on Secondary Students' Sensitivity to Biotechnology and Biosafety

Abstract

Biotechnology offers great potential to meet critical needs for food, agriculture, health and sustainable socio-economic development. At the same time, biotechnological applications include potential biological hazards for human and environmental safety. For this reason, risk assessment should be done before biotechnological applications are put into practice. It should be made commercially available after it has been proven to be safe. The international community manages biotechnological risks through biosecurity. Biosecurity awareness of the society is provided by biosecurity education. Addressing biosecurity-related problems during education improves students' knowledge, skills and attitudes. There are limited national and international studies on biosecurity, which is very important for the society. This study was conducted to contribute to this aim. The problem statement of the study is whether context-based learning and cooperative learning approaches have an effect on the sensitivity of 8th grade students to biotechnology and biosecurity or not. The quasi-experimental method was used in the study. The study was conducted with two experimental groups without a control group. Biosafety training experimental group 1 was given context-based learning approach and experimental group 2 was given cooperative learning approach. The study group of the research consisted of 44 students, 22 in the experimental group 1 and 22 in the experimental 2 group. The research lasted a total of 20 lesson hours in 10 weeks. Data were collected with the Biotechnology and Biosafety Sensitivity Questionnaire developed by the researchers. According to the results obtained, it has been found that both context-based and cooperative learning methods are effective in developing sensitivity towards Biotechnology and Biosecurity.

Keywords

• Biotechnology
• Biosecurity. Context-based learning
• Cooperative learning

Yaşam Temelli ve İşbirlikli Öğrenme Yaklaşımlarının Ortaokul Öğrencilerinin Biyoteknoloji ile Biyogüvenlik Konularındaki Duyarlıklarına Etkisi

Öz

Biyoteknoloji, gıda, tarım, sağlık ve sürdürülebilir sosyo-ekonomik kalkınma için büyük bir potansiyel sunmaktadır. Bununla birlikte, biyoteknoloji dünya çapında insan ve çevre güvenliği için potansiyel biyolojik tehlikeler de içermektedir. Bu nedenle biyoteknolojik uygulamaların kullanıma sunulmadan önce risk değerlendirilmesi gereklidir. Güvenliğe uygun olduğu kanıtlandıktan sonra ticari olarak kullanılabilir hale getirilmelidir. Uluslararası toplum, biyoteknoloji araştırmalarındaki riskleri biyogüvenlik aracılığıyla yönetmektedir. Toplumun biyogüvenlik farkındalığı ise biyogüvenlik eğitimi ile sağlanmaktadır. Eğitim sırasında biyogüvenlik ile ilgili problemleri ele almak, öğrencilerin bilgi, beceri ve tutumlarını geliştirmektedir. Toplum için oldukça önemli olan biyogüvenlik konusunda ulusal ve uluslararası sınırlı çalışma bulunmaktadır. Alana katkı sağlayabileceği düşünülerek bu çalışma tasarlanmıştır. Çalışmanın problem cümlesini yaşam temelli öğrenme ve işbirliğiyle öğrenme yaklaşımlarının 8. Sınıf öğrencilerinin biyoteknoloji ve biyogüvenlik konularına karşı duyarlılık üzerine etkisi var mıdır? sorusu oluşturmaktadır. Çalışmada karma araştırma yöntemi kullanılmıştır. Nicel araştırma yöntemi için yarı deneysel model; nitel araştırma yöntemi olarak da durum çalışması kullanılmıştır. Çalışma kontrol grupsuz iki deney grubu ile yapılmıştır. Biyogüvenlik eğitimi uygulamaları deney 1 grubu öğrencilerine yaşam temelli öğrenme yaklaşımı ile deney 2 grubu öğrencilerine ise işbirlikli öğrenme yaklaşımı yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu deney 1 grubu 22, deney 2 grubu 22 olmak üzere toplam 44 öğrenci oluşturmuştur. Araştırma, 10 haftada toplam 20 ders saat sürmüştür. Veriler araştırmacılar tarafından geliştirilen Biyogüvenlik Duyarlılık Anketi ile toplanmıştır. Araştırma sonucunda hem yaşam temelli hem de işbirliği ile öğrenme yaklaşımlarının ortaokul öğrencilerinin biyoteknoloji ve biyogüvenliğe yönelik duyarlık geliştirmesinde etkili olduğu bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Biyoteknoloji
• Biyogüvenlik
• Yaşam temelli öğrenme
• İşbirliğiyle öğrenme

Kaynakça

1. Acar, B., & Yaman, M. (2011). The effects of context-based learning on students’ levels of knowledge and interest. Hacettepe University Journal of Education, 40, 1-10.
2. Avery, H., & Hoxhallari. I. (2017). From policy to practice: Roma education in albania and sweden. The Urban Review. 49(3), 463–477.
3. Açıkgöz, K. (1992). İş birlikli öğrenme-kuram araştırma uygulama. Uğurel Matbaası.
4. Akdaş, E. (2014). İlköğretim yedinci sınıf fen ve teknoloji dersi insan ve çevre ünitesinde yaşam temelli öğrenme modelini kullanmanın akademik başarı, turum ve kalıcılık üzerine etkisi. Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
5. Aslangiray, H. & Usta Gezer, S. (2023). Yansıtıcı düşünme etkinlikleri ile zenginleştirilmiş react stratejisinin öğrencilerin yansıtıcı düşünmelerine etkisi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 57, 74-102
6. Atlas, R., Campbell, P….., & Yamamoto K. (2003). Statement on the consideration of biodefence and biosecurity. Nature, 20, 421(6925), 771
7. Aydoğan, (2019). Simülasyon destekli işbirlikli öğretim yönteminin öğrencilerin akademik başarılarına ve fene yönelik tutumlarına etkisi: Dna ve genetik kod ünitesi. Yüksek lisans tezi, İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya.
8. Bahadır, E. (2011). İlköğretim 8. sınıf “maddenin halleri ve ısı ünitesi”nin öğretiminde işbirlikli öğrenme temelli bilimsel mektupların kullanılmasının öğrencilerin tutum, başarı ve bilimsel-okuryazarlıklarına etkisinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi, Erzincan Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzincan.

9. Bennett, J., & Holman, J. (2003). Context-Based approaches to the teaching of chemistry: what are they and what are their effects? J. K. Gilbert, O. D. Jong, R. Justi, D. F. Treagust, J. H. V. Driel (Ed). Chemical education: Towards research-based practice içinde. (ss.165-185). Kluwer Academic.
10. Bennett, J., & Lubben, F. (2006). Context‐based chemistry: the salters approach. International Journal of Science Education, 28(9), 999-1015
11. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö., E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2008). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Pegem Akademi.
12. BTWC (1975). https://en.wikipedia.org/wiki/Biological_Weapons_Convention.
13. BTWC (2008). https://www.nti.org/education-center/treaties-and-regimes/convention
14. CBD (2000). Cartagena protocol on biosafety to the convention on biological diversity: text and annexes. secretariat of the convention on biological diversity, Montreal, QC.
15. Center for Disease Control and Prevention(CDC) (2009). Biosafety in microbiological and biomedical laboratories. 5th Edition.
16. Chester, V. (2009). The relationship between cooperative learning and physics achievement in minority students. Walden University.
17. Codex Alimentarius Commission, (1999). What ıs organic agriculture? FAO/WHO Codex Alimentarius Commission.
18. Cooper, S., Yeo, S.,& Zadnik, M. (2003). Australian students views on nuclear issues: Does teaching alter prior beliefs? Physics Education, 38,123–129.
19. Çavdar, O. (2016). İş birlikli öğrenme yönteminin iyi bir eğitim ortamı için yedi ilke ve modellerle birlikte kullanılmasının 7. sınıf maddenin yapısı ve özellikleri ünitesinin anlaşılmasına etkisi. Yüksek lisans tezi, Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
20. Çekiç Toroslu, S. (2011). Yaşam temelli öğrenme yaklaşımı ile desteklenen 7e öğrenme modelinin öğrencilerin enerji konusundaki başarı, kavram yanılgısı ve bilimsel süreç becerilerine etkisi. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
21. Dando, MR., Rappert, B. (2005). Codes of conduct for the life sciences: Some insights from UK academia. Bradford Briefing Papers.
22. http://www.brad.ac.uk/acad/%20sbtwc/briefing/BP_16_2ndseriesPdf
23. Dağlı, A. (2021). Yaşam temelli öğrenme yaklaşımının öğrencilerin çevre bilinci ve çevresel duyarlılık kazanımına etkisi: evsel atıklar ve geri dönüşüm konusu. Yüksek lisans tezi, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Kahramanmaraş.
24. Day, S. P., & Bryce, T. G. (2013). The benefits of cooperative learning to socio-scientific discussion in secondary school science. International Journal of Science Education, 35(9), 1533-1560.
25. Dewey, J. (1916/1997). Democracy and Education. The Free Press.
26. Driver, R., Newton, P., & Osborne, J. (2000). Establishing the norms of scientific argumentation in classrooms. Science Education, 84(3), 287–312. https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/(SICI)1098-237X(200005)84:3%3C287::AID-SCE1%3E3.0.CO;2-A
27. Eshietedoho, C. G. (2010). The effects of cooperative learning methods on minority ninth graders in earth and space science. Degree of Doctor of Education, Nova Southeastern University, United States.
28. FAO (1999). The state of food and agriculture 1999: hunger declining, but unevenly. http://ftp.fao.org/docrep/fao/meeting/012/k1915e.pdf
29. FAO (2002). https://www.fao.org/documents/card/en/c/Y6000EN/ FAO (2006). Biosafety Within a Biosecurity Framework: Contributing to Sustain able Agriculture and Food Production. Expert consultation, Food and Agriculture Organisation of the United Nations.
30. FAO, (2007). https://www.fao.org/documents/card/fr/c/80a57cb8-da7e-5cf4-a767-afb9b2a1fed5/
31. Feagins, R. (2002). Cooperative learning in a junior high school life science class. Master’s thesis, The Faculty Of Pasific Lutheran University, United States.
32. Fitt, G.P, Llewellyn, D.J. (1995). Field evaluation of insect tolerant transgenic cotton. Proceedings of the 4th Pacific Rim biotechnology conference. 6th-9th February, Melbourne, Australia.
33. Franco-Perez, E., Montesinos-López, O., Martinez, J., Palma, A., Ruiz, J., & Sandoval-Carrillo, S. (2020). Perceptions and attitudes of university students of five mexican public ınstitutions on the labeling of products made with genetically modified organisms. International Journal of Business and Management, 15(5), 46.
34. Fraser, E.D., Dougill, A.J., Mabee, W.E., Reed, M., & McAlpine, P. (2006). Bottom up and top down: analysis ofparticipatory processes for sustainability indicator identification as a pathway to community empowerment and sustainable environmental management. Journal of Environmental Management, 78(2), 114–27
35. Gall, M. D., Borg, W. R., & Gall, J. P. (1996). Educational research: An introduction. Longman Publishing. Genç, M. & Şahin, F. (2015). The effects of cooperative learning on attitude and achievement. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi (EFMED), 9(1), 375-396.
36. Gómez-Tatay, L. & Hernández-Andreu, J. M. (2019). Biosafety and biosecurity in synthetic biology: a review. Critical Reviews in Environmental Science and Technology, 49(17), 1587-1621.
37. Gorski, A., Spier, R.E. (2010). Special issue section: The advancement of science and the dilemma of dual-use. Science and Engineering Ethics, 16(1), 1–219.
38. Gragg, R. D. S. (2011). Evaluation of initial environmental engineering sustainability course at a minority serving institution. Sustainability the Journal of Record, 4(6), 297-302.
39. Hırca, N. (2012). Bağlam temelli öğrenme yaklaşımına uygun etkinliklerin öğrencilerin fizik konularını anlamasına ve fizik dersine karşı tutumuna etkisi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(17), 313-325.
40. Hoşbaş, A. A. (2018). Fen bilimleri öğretiminde yaşam temelli öğrenme yaklaşımının öğrenme ürünleri üzerine etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Kırıkkale.
41. Hovardaoğlu, S. (2000). Davranış bilimleri için araştırma teknikleri. VE-GA Yayınları.
42. https://absa.org/online-education/
43. https://www.biosafety.be/content/biosecurity
44. https://studiekiezer.ugent.be/postgrade-studies-in-biosafety-in-plant-biotechnology-en
45. https://training-formation.phac-aspc.gc.ca%29%20/course/index.php?categoryid=2
46. İleri, Y. E. (2019). Fen bilimlerinde işbirlikli öğrenme yaklaşımı’nın akademik başarıya etkisinin incelenmesi: bir meta-analiz çalışması. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
47. Inter-Academy Panel, (2005). IAP statement on biosecurity. 2005. http://www.interacademies.net/File.aspx?id=5401
48. Inglesby TV, Henderson DA. (2012). Biosecurity and bioterrorism: biodefense strategy, practice, and science a decade in biosecurity introduction. Biosecur. Bioterror, 10(1), 5.
49. Jernigan, JA, Stephens, DS, Ashford, DA, Omenaca, C, Topiel, MS, Galbraith, M, et al. (2001). Bioterrorism-related inhalational anthrax: the first 10 cases reported in the united states. Emerg Infect Dis., 7, 933–44.
50. Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (2002) Learning together and alone: overview and meta‐analysis. Asia Pacific Journal of Education, 22(1), 95-105.
51. Karip, F., & Kömek, E. Ekici, G.(Ed). (2014). Etkinlik örnekleriyle güncel öğrenme-öğretme yaklaşımları I. bağlam temelli öğrenme-öğretme yaklaşımı. Pegem Akademi.
52. Karslı Baydere, F., & Aydın, E. (2019). Bağlam temelli yaklaşımın açıklama destekli react stratejisine göre 'göz' konusunun öğretimi. Gazi University Journal of Gazi Educational Faculty (GUJGEF), 39(2), 755 - 791.
53. Kılıç, Y. (2016). İşbirlikli öğrenme yönteminin 5. sınıf öğrencilerinin fen bilimleri dersi vücudumuzun bilmecesini çözelim ünitesinde sahip oldukları kavram yanılgılarını gidermedeki etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
54. Kıncal, R.Y., Ergül, R., & Timur, S. (2007). Fen bilgisi öğretiminde işbirlikli öğrenme yönteminin öğrenci başarısına etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 156-163.
55. Knoef, M. J. (2017). Attending to the knowledge, skills, and attitudes of teachers and students: Guıdelınes for context-based chemıstry currıcula. Master Educational Science and Technology, University of Twente Faculty of Behavioural, Management and Social Sciences Enschede, Netherland.
56. Kohi, Y. (2006). Challenges in implementing biosafety systems in developing countries. ın: towards a common regional policy, regulatory and biosafety framework on genetically modified organisms in east stakeholders. Consultative Workshop. Entebbe, Uganda. PBS Eastern Africa,. ss.14-38. http://www.biovisioneastafrica.com/
57. Kömürkaraoğlu, S. (2011). İlköğretim 6. sınıf fen ve teknoloji dersi ışık ve ses ünitesinin öğretiminde işbirlikli öğrenme yönteminin öğrenci başarısına ve bilgilerin kalıcılık düzeylerine etkisi. Yüksek lisans tezi, Kastamonu Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Kastamonu.
58. Kutu, H., & Sözbilir, M. (2011). Yaşam temelli arcs öğretim modeliyle 9. sınıf kimya dersi “hayatımızda kimya” ünitesinin öğretimi. Ondokuz Mayıs üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 30(1), 29-62.
59. Kyndt, E., Raes, E., Lismont, B., Timmers, F., Cascallar, E., & Dochy, F. (2013). A metaanalysis of the effects of face-to-face cooperative learning. Do recent studies falsify or verify earlier findings? Educational Research Review, 10, 133-149.
60. McFarlane, D. & Ogazon, A. (2011). The challenges of sustainability education. Journal of Multidisciplinary Research, 3(3), 81-107.
61. Macmillan, H. & Tampoe, M. (2000). Strategic management. process, content and ımplementation. Oxford University Press Inc. New York.
62. Mancini, G. & Revill, J. (2008). Fostering the biosecurity norm: Biosecurity education for the next generation of life scientists. university of bradford; Bradford. http://www.brad.ac.uk/bioethics/media/SSIS/%20Bioethics/docs/European_Case_study.pdf.
63. Martens, P. (2006). Sustainability: Science or fiction? sustainability science. Practice and Policy, 2(1), 36-41.
64. Mateo, J.P., Campbell, I., Cottier-Cook, E.J., Luhan, M.R.J., Ferriols, V.M.E.N., Hurtado, A.Q. (2020). Analysis of biosecurity-related policies governing the seaweed industry of the Philippines. J. App. L. Phycol. 32, 2009–2022
65. Matsuura, Shohei, & Shaw, Rajib. (2015). Exploring the possibilities of school-based recovery and community building in toni district, kamaishi. Natural Hazards, 75(1), 613–633
66. Millî Eğitim Bakanlığı [MEB], (2018). Fen bilimleri dersi (3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar) öğretim programı talim terbiye kurulu (TTKB). http://e-mufredat.meb.gov.tr
67. Miller, S., & Selgelid, M.J. (2007). Ethical and philosophical consideration of the dual-use dilemma in the biological sciences. Science and Engineering Ethics, 13(4), 523–580.
68. Minehata, M., & Friedman, D. (2009). Biosecurity education in Israeli research universities: Survey report. research report for the wellcome trust project on building a sustainable capacity in dual-use bioethics. The Institute for National Security Studies. http://www.brad.ac.uk/acad/%20sbtwc/dube/publications/Israel_BioSecReport_Final.pdf
69. Minehata, M. (2010). An investigation of biosecurity education for life scientists in the asia pacific region. research monograph for the wellcome trust project on building a sustainable capacity in dual-use bioethics. University of Exeter and University of Bradford; Exeter and Bradford. http://www.internationalbiosafety.org/English/Biosafety-Studies.asp
70. Minehata, M., & Shinomiya, N. (2010). Japan: Obstacles, lesson and future. ın: rappert, b., editor. educationand ethics in the life sciences: strengthening the prohibition of biological weapons. Australian National University E Press, (ss. 93-114). http://epress.anu.edu.au/education_ethics.html
71. Minehata, M., Sture, J., Shinomiya, N., Whitby, S. & Dando, M. (2013). Promoting education of dual-use ıssues for life scientists: a comprehensive approach. Journal of Disaster Research, 8. 674-685.
72. Mitlin, D. & Thompson, J. (1995). Participatory approaches in urban areas: strengthening civil society or reinforcing the status quo? Environment and Urbanization, 7, 231-250.
73. Montagu, M.V. (2020). The future of plant biotechnology in a globalized and environmentally endangered world. Genetics and Molecular Biology, 43, 1.
74. Murphy, P., Lunn, S.,& Jones, L. (2006). The impact of authentic learning on students’ engagement with physics. The Curriculum Journal, 17, 229–246.
75. Mutch, C. (2014). The role of schools in disaster preparedness, response and recovery: what can we learn from the literature? Pastoral Care in Education, 32(1), 5–22.
76. National Research Council.(2009). A Survey of attitudes and actions on dual-use research in the life sciences: a collaborative effort of the national research council and the american association for the advancement of science. National Academies Press. http://www.nap.edu/catalog.php?record_id=12460
77. Ndolo, D.O., Wach M., Rüdelsheim, P.C. W. (2018). A Curriculum-Based approach to teaching biosafety through elearning. Front. Bioeng. Biotechnol. 6, 42. OECD. (2007). Best practice guidelines on biosecurity for BRCS. OECD.
78. Oh, P.S. & Shin, M.K. (2005). Students’ reflections on implementation of group investigation in korean secondary science classrooms. International Journal of Science and Mathematics Education, 3(2), 327–349.
79. Okebukola, P. A. (1986). Cooperative learning and students’ attitudes to laboratory work. School Science and Mathematics, 86, 582-590.
80. Okur Akçay, N. (2012). Kuvvet ve hareket konusunun öğretilmesinde işbirlikli öğrenme yöntemlerinden grup araştırması, okuma-yazma-sunma ve birlikte öğrenmenin etkisi. Doktora tezi, Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
81. Oselinsky, K., Johnson, A., Lundeberg, P., Johnson Holm, A., Mueller, M., & Graham, D. J. (2021). GMO food labels do not affect college student food selection, despite negative attitudes towards gmos. International Journal of Environmental Research and Public Health, 18(4), 1761.
82. Oyarzun, B. A., & Morrison, G. R. (2013). Cooperative learning effects on achievement and community of inquiry in online education. The Quarterly Review of Distance Education, 14(4), 181–194.
83. Öztürk, D. (2011). İlköğretim 6. ve 8. sınıf öğrencilerinin ayın evreleri konusunda kavram yanılgıları ve kavram değişimlerinin işbirliğine dayalı ortamda incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
84. Peacock, J.W. (1996). Role of biotechnology in crop productivity and sustainability. Proceedings of the 10th International Biotechnology Symposium. August 25th-30th, Sydney, Australia.
85. Ram, R., France, B., & Birdsall, S. (2016). Why biosecurity matters: students’ knowledge of biosecurity and implications for future engagement with biosecurity initiatives. Research in Science and Technological Research, 34(1), 69–84.
86. Ram, R. (2021). Community responses to biosecurity regulations during a biosecurity outbreak: an auckland, New Zealand case study. Community Development, 52(1), 42–60.
87. Rappert, B., Chevrier, M.I., & Dando, M.R. (2006). In-Depth implementation of the btwc: education and outreach. Bradford Review Conference Papers. http://www.brad.ac.uk/acad/sbtwc/%20briefing/RCP_18.pdf Rusçuklu, P. (2017). Yaşam temelli öğrenme yaklaşımının 6. sınıf öğrencilerinin ''maddenin tanecikli yapısı''ünitesindeki akademik başarı ve kalıcılıklarına etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Uludağ Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bursa.
88. Sadler, T. D. & Zeidler, D. L. (2004). The significance of content knowledge for informal reasoning regarding socioscientific issues: applying genetics knowledge to genetic engineering issues. Science Education, 89(1), 71–93.
89. Sadler, T. D. & Zeidler, D. L. (2005). Patterns of informal reasoning in the context of socioscientific decision making. Journal of Research in Science Teaching, 42(1), 112–138.
90. Sadler, T. D. (2011). Socio-Scientific İssues-Based Education: What We Know About Science Education in the Context of SSI. In T. D. Sadler (Ed). Socio-Scientific issues in the classroom: teaching, learning and research, 355–369. Springer.
91. Sarı, Ö. (2010). İlköğretim 5. sınıf öğrencilerine dünya ve evren öğrenme alanında bağlama dayalı yaklaşımın benimsendiği bir materyalin geliştirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
92. Sarı Ay, Ö. (2017). Yaşam temelli fen eğitiminin öğrenci başarısına ve çevre bilinci üzerine etkisi. Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
93. Sharan, S., & Hertz-Lazarowitz, R. (1980). The group investigation method of cooperative learning in the classroom. In S. Sharan, P. Hare, C. Webb, & R. Hertz-Lazarowitz (Eds.), Cooperation in education (ss. 14-46). Brigham Young University Press.
94. Slavin, R. E. (1983). When does cooperative learning increase student achievement? Psychological Bulletin, 94(3), 429.
95. Slavin, R. (1996). Research on cooperative learning and achievement: what we know, what we need to know? Contemporary Educational Psychology, 21, 43-69.
96. Slovinsky, E., Kapanadze, M., & Bolte, C. (2021). The effect of a socio-scientific context-based science teaching program on motivational aspects of the learning environment. EURASIA Journal of Mathematics, Science and Technology Education, 17(8), 1-16
97. Sözbilir, M., Sadi, S., Kutu, H., & Yıldırım, A. (2007). Kimya eğitiminde içeriğe/ bağlama dayalı (context-based) öğretim yaklaşımı ve dünyadaki uygulamaları. (s.108). Ulusal Kimya Eğitimi Kongresi, 20-22 Haziran, 2007. Steinfeld, J. I. & Mino, T. (2009). Education for sustainable development: The challenge of trans-disciplinarity. Sustainability Science, 4(1), 1-2.
98. Stevenson, R. B., Ferreira, J. A. & Emery, S. (2016). Environmental and sustainability education research, past and future: three perspectives from late, mid, and early career researchers. Australian Journal of Environmental Education, 32(1), 1-10.
99. Sture, J. (2010a). Dual-use awareness and applied research ethics: a brief introduction to a social responsibility perspective for scientists. University of Bradford. http://www.dual usebioethics.net/Monographs
100. Sture, J. (2010b). Educating scientists about biosecurity: lessons from medicine and business. In: Rappert, B., Editor. Education and ethics in the life sciences: strengthening the prohibition of biological weapons. (pp. 35-53.Australian National University E Press. http:// epress.anu.edu.au/education_ethics.html
101. Şahin, F. & Demir, İ. (2018). Yaşam temelli öğretimin ortaokul 7. sınıf öğrencilerinin ağız ve diş hijyeni konusunda kavram öğrenmelerine, fen bilimlerine karşı tutumlarına ve motivasyonlarına etkisi. (ss.327-347). V. Uluslararasi Eğitim Bilimleri Sempozyumu,
102. Şensoy, Ö., & Gökçe, B. (2017). Yaşam temelli öğrenme yaklaşımının öğrencilerin başarı ve motivasyonları üzerine etkisi. The Journal of Academic Social Science Studies, 56, 37-52.
103. Tarhan, L., Ayyıldız, Y., Ogunç, A., Sesen, B.A. (2013). A Jigsaw cooperative learning application in elementary science and technology lessons: physical and chemical changes. Research in Science and Technological Education, 31(2), 84-203.
104. United Nations Security Council Resolution (UNSCR). (1945). https://www.un.org/securitycouncil/s/res/1945-%282010%29 University of Bradford. (2011). Dual-use bioethics.net. http://www.dualusebioethics.net/
105. World Health Organization WHO (2004). The world health report 2004, changing history. 96.
106. World Health Organization (WHO) (2007). Everybody’s business. strengthening health systems to ımprove health outcomes: WHO’s a framework for action. http://www.who.int/healthsystems/strategy/everybodys_business.pdf
107. World Health Organization. (‎2016)‎. International health regulations (‎2005)‎, 3rd ed. world health organization. https://apps.who.int/iris/handle/10665/246107
108. Yalçın, O. (2020). Disiplinlerarası bağlam temelli öğrenme yaklaşımına dayalı fizik öğretim programının uygulanma süreci ile öğrencilerde bilişsel ve duyuşsal açıdan yarattığı değişimin incelenmesi. Doktora tezi, Çukuruva Üniversitesi, Adana.
109. Yaşar, I. Z. (2021). Maddenin tanecikli yapısının teknoloji destekli işbirlikli öğretiminin makroskobikaltmikroskobik geçişleri sağlamaya ve bazı değişkenlere etkisi. Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.
110. Yener, H. (2022). A study on effects of system thinking and decisionmaking styles over entrepreneurship skills. Turkish Journal of Engineering, 6(1), 26-33.
111. Yıldırım, H. İ., & Dağıstanlı, F. (2020). Yaşam temelli öğrenme yaklaşımı ile destekli çevre eğitiminin ortaokul 7. sınıf öğrencilerinin çevreye yönelik tutum, davranış ve başarı düzeylerine etkisi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 54, 106-132.
112. Yiğit, F. (2021). Akran destekli ve birlikte öğrenme tekniklerinin 6. sınıf öğrencilerinin okuduğunu anlama başarılarına ve okumaya yönelik tutumlarına etkisi. Doktora tezi, Trabzon Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Trabzon.
113. Yin, R. K. (2009). Case study research: Design and methods (4th Ed.). Sage.
114. Yu, Yingjie & Fanqiang, Bu & Zhou, Huiling & Wang, Yongheng & Cui, Jianxun & Wang, Xing & Nie, Guohui & Xiao, Haihua. (2020). Biosafety materials: an emerging new research direction of materials science from covıd-19 outbreak. Materials Chemistry Frontiers. 4, 7.