Mimarlık Fakültesi Öğrencilerinin Gözünden Kent Merkezi Kullanımında Mesleki Algının Ve Memnuniyetin Ölçülmesi

Öz

İnsanlar, kişisel özellikleri, vizyonu ve bakış açısı dâhilinde bir kenti farklı şekilde algılamakta, mekânsal yer değişimine, gün içerisinde yaşanan olaylara, kişinin eğitim düzeyine hatta eğitim görülen alanın türüne bağlı olarak bu algı değişkenlik göstermektedir. Öğrenciler, üniversite hayatına atıldıklarında bu farklılığı daha net kavrayabilmektedir. Yeni bir kent, yeni bir arkadaş ortamı ve yeni mesleki edinimler, öğrencilerin kentsel algısını ve kente aidiyet duygusunu yönlendirmektedir. Bu çalışmada, Gazi Üniversitesi Mimarlık Fakültesi’nde eğitim gören 290 öğrencinin gözünden kent merkezinin kullanımında mesleki algıdaki farklılıklar ve memnuniyet düzeyleri ölçülmüştür. Şehir ve Bölge Planlama bölümü öğrencileri kenti bir atölye ve çalışma alanı olarak görerek, kentin daha çok işlevselliğini ön planda tutarken; Mimarlık bölümü öğrencileri kentin en önemli bileşenleri olan yapılara, yapılar ve çevre arasındaki ahenge odaklanmakta; Endüstri Ürünleri Tasarımı bölümü öğrencileri ise çoğunlukla kent merkezinin estetik ve görsel kaygılarla daha güzel tasarlanmış, eğlenceli ve sistematik bir mekân olması gerektiğini vurgulamışlardır. Böylece öğrencilerin, üniversite hayatı sürecince aldığı akademik eğitimin, kent merkezi algısı ve kent merkezinden beklentilerinde çeşitlilik yarattığı sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• endüstri ürünleri tasarımı,kent merkezi,mesleki algı,mimarlık,şehir planlama

Measurement of Professional Perception and Satisfaction in the Use of the City Center by the Students of the Faculty of Architecture

Abstract

People perceive a city differently within their personal characteristics, vision and perspective, and this perception varies depending on the spatial displacement, the events experienced during the day, the level of education of the person, and even the type of field being educated. Students can comprehend this difference more clearly when they come up university life. A new city, a new friendship, environment and new professional acquisitions direct students' urban perception and sense of belonging to the city. In this study, a total of 290 students from Gazi University Faculty of Architecture participated in the questionnaire applied by face-to-face interview method. The questionnaire about the use of Ankara city center and its surroundings was directed to the students and the differences in professional perception and satisfaction levels were measured. While the students of the City and Regional Planning Department see the city as a workshop and working area, they prioritize the city's more functionality; Architecture students focus on the most important components of the city, the harmony between structures and the environment; The students of Industrial Design Department emphasized that the city center should be a better designed, fun and systematic place with aesthetic and visual concerns. Thus, it was concluded that the academic education received by students during university life created diversity in the perception of the city center and their expectations from the city center.

Keywords

• industrial product design,city center,professional perception,architecture,city planning

Kaynakça

1. ABB-Ankara Büyükşehir Belediyesi (2006). 2023 Başkent Ankara Nazım İmar Planı Açıklama Raporu, Ankara Büyükşehir Belediyesi İmar ve Şehircilik Dairesi Başkanlığı, Ankara.
2. Appleyard, D. (1981). Livable Streets. London: University of California Press.
3. AUAP-Ankara Ulaşım Ana Planı Hanehalkı Anketleri (2013). Ankara Ulaşım Ana Planı Ofisi. Bakırer, Ö. ve Madran, E. (1984). (Derleyenler: Yavuz, E. ve Uğurel, Ü. N.) Ankara Kent Merkezinde Özellikle Hanlar ve Bedestenin Ortaya Çıkışı ve Gelişimi, Tarih İçinde Ankara, 110.
4. Bademli, R. (1985). 1920-1940 Döneminde Eski Ankara’nın Yazgısını Etkileyen Tutumlar, Mimarlık Dergisi, 23, 212-213.
5. Bademli, R. (1987). Ankara Merkezi İş Alanının Gelişimi, Ankara 1985’den 2015’e, Ankara: ABB EGO Yayını, 154-162.
6. Bott, S. Cantrill, G. J., Myers and E. O. Jr. (2003). Place and the promise of conservation psychology. Human Ecology Review, 10(2), 100-112.
7. Brezar, V. Changes:Brown, B. B., Werner, C. M., Amburgey, J. M., ve Szalay, C. (2007). Walkable Route perception and Physical Features: Converging Evidence for En Route Walking Experience. Environment and Behaviour, 39, 34-61.
8. Carmona A. M., Heath, T., Oc, T. Ve Tiesdell, S. (2003). Public Places-Urban Spaces: The Dimention of Urban Design, London: Architectural Press.

9. Carr, S. (1992). Public Space. Cambridge: Cambridge University Press.
10. Cengizkan, A. (2006). (Derleyen: Tansı Şenyapılı), 1957 Yücel-Uybadin İmar Planı ve Ankara Şehir Mimarisi, Özcan Altaban’a Armağan Cumhuriyet’in Ankara’sı, Ankara: ODTÜ Yayıncılık.
11. D'Apuzzo, M., Esposito, M., Festa, B.,Nicolosi, V. (2014). Modelling vibrations induced by underground railways in urban areas, International Conference on Traffic and Transport Engineering - Belgrade, November 27-28, 496-504.
12. Gehl, J. (1987). Life Between Buildings: Using public space. New York: Van Nostrand Reinhold.Gehl, J. (2010). Cities for People. Washington: Island Press.
13. Gazi Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Öğrenci İşleri Birimi, (2018). 2018-2019 yılı Mimarlık Fakültesi Kayıtlı ve Aktif Öğrenci Veri Tabanı.
14. Gökçe, B. (2013). Ankara Kent Merkezi’nin Erken Cumhuriyet Döneminden Günümüze Planlanması; Uygulama ve Sorunları, Ankara Kent Merkezinin Dönüşümü: Geçmiş-Bugün-Gelecek Paneli, TMMOB ŞPO Yayını, Ankara.
15. Gökçe, B. (2000). Ankara Metropoliten Alan Büyükkent Bütünü Merkezler Yapısı Değerlendirmesi, YL. Tezi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Gazi Üniversitesi, Ankara.
16. Günay, B. (2006). (Derleyen: Tansı Şenyapılı) Ankara Çekirdek Alanın Oluşumu ve 1990 Nazım İmar Planı Hakkında bir Değerlendirme: Özcan Altaban’a Armağan Cumhuriyet’in Ankara’sı, Ankara: ODTÜ Yayıncılık.
17. Günay, B. (2013). Analiz ve Tasarımlarla Yeniden Kızılay; Kızılay Üzerine Ütopyalar, Ankara Kent Merkezinin Dönüşümü: Geçmiş-Bugün-Gelecek Paneli, Ankara: TMMOB Şehir Plancıları Odası Yayını.
18. Hanák, T., Marović, I., & Aigel, P. (2015). Perception of residential environment in cities: a comparative study. Procedia Engineering, 117, 495-501.
19. Hutabarat Lo, R. (2009). Walkability: What is it? Journal of Urbanism: International Research on Placemaking and Urban Sustainability, 2(2), 145-166.
20. Ismail, W. H. W. (2016). Young visitors in the city: Their perceptions of heritage buildings. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 234, 470-477.
21. Ismail, W. H. W. (2010). User’s perception of shopping activities in the Historic City of Malacca. Asian Journal of Environment Behaviour Studies, 1(3), 73-82
22. Jacobs, A. B. (1996). Great Streets. Cambridge, Massachusetts: The MIT Press.
23. Kıral, Ö. (2013). Ankara Kent Merkezi’nin Erken Cumhuriyet Döneminden Günümüze Planlanması; Uygulamaları ve Sorunları, Ankara Kent Merkezinin Dönüşümü: Geçmiş-Bugün-Gelecek Paneli, Ankara: TMMOB Şehir Plancıları Odası Yayını.
24. Kubek, D., Wiecek, P., Grzesica, D. (2014). Speed limit evaluation based on pollutant estimation in urban highway: case study in Cracow, International Conference on Traffic and Transport Engineering - Belgrade, November 27-28, 517-524.
25. Kumar, R. (2010). Walkability of neighborhoods: a critical analysis of the role played by zoning codes in creating a walkable environment. Germany: LAMBERT Academic Publishing.
26. Langemeyer, J., Baró, F., Roebeling, P., Gómez-Baggethun, E., (2015). Contrastingvalues of cultural ecosystem services in urban areas: the case of park Montjuïcin Barcelona. Ecosystem Service, 12, 178–186.
27. Lee, A. C. K. ve Maheswaran, R. (2011). The health benefits of urban green spaces: a review of the evidence. Journal of Public Health, 33, 212-222.
28. Lynch, K. (2010). Kent İmgesi, Çev: İrem Başaran, İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
29. Maas, J., Verheij, R. A., Groenewegen, P. P., de Vries, S., Spreeuwenberg, P., (2006). Green space, urbanity, and health: how strong is the relation? Journal of Epidemiology Community Health, 60, 587-592.
30. Munira, S., ve San Santoso, D. (2017). Examining public perception over outcome indicators of sustainable urban transport in Dhaka city. Case studies on transport policy, 5(2), 169-178.
31. Rahman, N. A., Shamsuddin, S. ve Ghani, I. (2015). What Makes People Use the Street? Towards a liveable urban environment in Kuala Lumpur city centre, Procedia - Social and Behavioral Sciences,170, 624-632.
32. Rahman, N. A., & Shamsuddın, S. (2010). User Perceptions towards Street Characteristics and Qualities that Contribute to User Friendly Street. In Arte-polis 3 International Conference: Creative Collaboration and the Making of Place, Learning from Shared Creative Experiences, Bandung, 22-24 July 2010: Proceedings, 1, 283).
33. Türel, H. S., Yiğit, E. M., ve Altuğ, İ. (2007). Evaluation of Elderly People’s Requirements in Public Open Spaces: A case study in Bornova District, Building and Environment, 42, 2035-2045.
34. Türkoğlu, H. D. (1997). Resident’ satisfaction of housing environments: the case of Istanbul, Turkey, Landscape and Urban Planning, 39, 55-67.
35. Tibbalds, J. (2004). Making People-Friendly Towns: Improving the Public Environment in Town and Cities, New York: Spon Press-Taylor & Francis Group.
36. Uybadin, R. ve Yücel, N. (1957). Ankara İmar Planı İzah Notu, Ankara.
37. Vojnovic, I. (2006). Building Communities to Promote Physical Activities: a multi-scale geographical analysis. Journal Compilation of Geographical Analysis, 88(B) I: 67-90.
38. Whyte, W. H., (1980). The Social Life of Small Urban Spaces, Washington DC: The Conservation Foundation.
39. Widyaevan, D. A. (2015). The Change of Public Perception towards Alun-alun Bandung as a City Center. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 184, 135-143.
40. Xue, F., Gou, Z., & Lau, S. S. Y. (2017). Green open space in high-dense Asian cities: Site configurations, microclimates and users’ perceptions. Sustainable cities and society, 34, 114-125.
41. Zakaria, J ve Ujang, N. (2015). Comfort of Walking in the City Center of Kuala Lumpur, Procedia - Social and Behavioral Sciences, 170, 642-652.
42. 3 Temmuz 2017 tarih ve 30113 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği, [Son Erişim Tarihi: 20.05.2019] http://www.mevzuat.gov.tr/Metin.Aspx?MevzuatKod=7.5.23722&MevzuatIliski=0&sourceXmlSearch=Planl%C4%B1