Araştırma Makalesi
Amaç ve Kapsam
Türkiye Bilimler Akademisi tarafından yayınlanan Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi (TÜBA-AR) Ulakbim tarafından taranan uluslararası hakemli bir dergidir. Somut ve somut olmayan her türlü kültürel birikimin korunması, yaşatılması, tanıtımı ve bilimsel yöntemlerle değerlendirilmesi amacıyla yayın hayatına başlayan dergi, kapsamlı envanter çalışmalarıyla da belgeleme noktasında öncü olmayı hedeflemiştir.
Kültürel mirasın belgelenmesi, tanıtımı ve yaşatılarak gelecek kuşaklara aktarılması amacıyla 2003 yılında yayımlanmaya başlayan TÜBA-AR, her türlü maddi kalıntı, kültürel peyzaj, dekoratif sanatlar, doğal çevre, sözlü gelenek ve anlatımlar, gösteri sanatları, inançlar, ritüeller, şölenler, doğa ve evrenle ilgili toplumların belleklerinde yer etmiş olay ve uygulamalar olmak üzere sayısı daha da arttırılabilecek her türlü somut ve somut olmayan değerleri içeren uluslararası hakemli bir dergidir.
Kültür kavramı altında gerçekleşen tüm faaliyetlerin ortak zemini olmayı hedefleyen TÜBA-AR, ilke olarak, dönem ve coğrafi bölge sınırlaması olmaksızın aşağıda sıralanan temel alan ve alt çalışma sahaları konusunda yapılan çalışmalara zemin oluşturmaktadır:
Arkeoloji,
Sanat Tarihi,
Kırsal ve Kentsel Mimari,
Kırsal ve Kentsel Peyzaj,
Kültürel Peyzaj,
Kentsel Arkeoloji,
Endüstriyel Arkeoloji,
Etnografya,
Etnobotanik,
Jeoarkeoloji,
Tarih.
Ayrıca toplulukların, grupların ve bireylerin kültürel miraslarının bir parçası olarak tanımladıkları uygulamalar, temsiller, anlatımlar, bilgiler, beceriler ve bunlara ilişkin araç-gereçler ile kültürel mekânlar gibi farklı ölçek ve nitelikteki kültürel mirasa yönelik her türlü belgeleme, envanter ve sözlü tarih çalışmaları derginin kapsamı içindedir. Bununla birlikte dergimiz, kültür kavramı içinde tespit edilen tüm uygulamaların korunması, onarımı, sergilenmesi, topluma kazandırılması ve kültür sektörü olarak değerlendirilmesine yönelik proje ve fikirlere açık olup bu alanlarda bir forum oluşturma işlevini de üstlenmiştir.
Yazım Kuralları
TÜBA-AR'a gönderilecek çalışmalar aşağıdaki "Makale Şablonları" üzerinde hazırlanmalıdır.
Sayfa Düzeni: A4 Dikey, Kenar Boşlukları (4 yandan 2,5 cm)
TÜBA-AR’da yayınlanacak makaleler metin ve görseller dahil olmak üzere 25 sayfa sayısını geçmemelidir. Ancak yayın kurulu veya bilim kurulu çalışmanın niteliğini kaybetmeden kısaltılması yönünde görüş belirtebilir.
Font Ailesi: Times New Roman, Ana başlıklar 12, Metin 10,5 punto büyüklüğünde yazılmalıdır.
Her çalışma sırasıyla aşağıdaki ana başlıklardan oluşmalıdır:
Başlık
Başlık, çalışmanın, içeriğini açık şekilde yansıtmalı ve büyük harflerle yazılmalıdır.
Özet
Çalışmanın amacını, kapsamını, yöntemini, sonuçlarını, öne çıkan yanlarını ve özgün değerini açık ve kısa bir şekilde yansıtmalıdır. Kelime sınırlaması bulunmamaktadır.
Anahtar Kelimeler
Çalışmanın içeriğini yansıtan en az 5 en çok 7 anahtar kelime belirlenmelidir.
TÜBA-AR’ın yayın kapsamına giren çalışmalar (Bk. Dreginin Bölümleri) farklı yöntem ve kurgular gerektirmektedir. Bu nedenle metnin ana gövdesini oluşturan bölümde bir standart belirlenmemiştir. Ancak temel olarak aşağıda sıralanan içeriğe uygun bir format talep edilmektedir.
Giriş
Araştırma konusunun temeli, çalışmanın bölümlerine yönelik özet bilgi, bilimsel alanyazındaki karşılığı, araştırmanın önemi, araştırma problemi, yöntem ve amaç giriş kısmında detaylandırılmalıdır.
Bulgular
Araştırmada elde edilen bulgular; çalışmanın amacı ve problemini destekler nitelikte ve bütünlüğü koruyacak biçimde ilgili tablo, şekil, grafik veya görsellerle açıklanmalıdır.
Tartışma
Araştırmanın önemi ışığında, elde edilen bulgular alanyazın ve yazar yorumları ile tartışılmalıdır.
Sonuç
Sonuç kısmında tartışmalar ışığında ortaya çıkan ana fikirler açıklanmalıdır.
Öneriler
Çalışmanın tartışma ve sonucuna uygun önerilerde bulunulmalıdır. Ayrıca alanyazına katkı sağlayacak, gelecekte yapılabilecek çalışmalara ve alandaki uygulamalara yönelik önerileri de içermelidir.
Teşekkür
Araştırmanın ortaya çıkarılması aşamasında küçük katkı sağlamış kişi veya kurumlara teşekkürler belirtilmelidir.
Atıf ve Kaynakça
Metin içi göndermeler tam metnin dilinde ve o dilin kaynak gösterme usul ve esaslarına uygun olmalıdır. Açıklama gerektiren ya da açıklamalı göndermeler metin içinde numaralandırılmalı ve klasik dipnot düzeninde ilgili sayfanın altında verilmelidir. Açıklamalı dipnotun kaynak bilgisi ise dipnotun sonunda yine metin içi atıf tekniğine uygun verilmelidir.
Referans Künyesi
Referans künyelerinde, metin içi gösterim tekniğine uygun olması ve kaynağa daha kolay ulaşılması için aşağıdaki dizilim şeması uygulanmaktadır.
Yazar adı bilgisi ile yayımlanma tarihi ilk satırda, (sırasıyla) yayın adı, yayımlandığı yer (kitap, armağan, dergi vb. varsa cilt ve sayı bilgileri ile), basıldığı yer, basım evi (varsa) ve sayfa bilgisi ikinci satırda yer almalıdır. Örnek uygulamalar için lütfen derginin yayımlanmış sayılarına bakınız.
Makalenin Fiziksel Özellikleri
Belgenin Şekli
Teslim edilecek makale metni (.doc) uzantılı Word belgesidir.
Metinde kullanılacak yazı tip Times New Roman
Ana metinde kullanılacak harf boyutu 10,5 punto
Dipnotlar bölümünde kullanılacak harf boyutu 9 puntodur.
Sayfa boyutu ve kenar boşlukları: Din A4 boyutundaki sayfaya sol taraftan 2.5 cm, sağ taraftan 2 cm, üst taraftan 2 cm, alt taraftan 2 cm bırakılıp, metin bu alan içinde kalan kısma yazılır.
Satır aralığı: Tek aralık.
Paragraf aralığı: 0.6 nk.
Paragraf başı: Sola bloktur. Metnin tamamı her iki yana değil yalnızca sola blok olarak yazılır, sağ yan serbest bırakılır.
Bilimsel Çalışmaların Genel Düzenleme Esasları
Çalışmanın ana dili başlığı: Sözcükler tüm harfler büyük Times New Roman, 20 punto, bold olarak yazılır. İkinci dil başlığı aynı font ve karakterde olmak üzere gri renk ile yazılır.
Yazar adları: Çalışma başlığının altında, adının baş harfi büyük, gerisi küçük harflerle, soyadının tamamı büyük harflerle 12 punto, bold olarak yazılır.
Metin içindeki başlıklar: Metin içindeki başlıklar nitelikleri ile birbirinden ayırt edilir. Ara başlıkların sırası ve biçimi aşağıdaki gibidir.
1. düzey başlıklar: Times New Roman, 12 punto, kalın/bold, KAPİTAL/büyük harflerle yazılır.
2. düzey başlıklar: Times New Roman, 12 punto, ince/normal, KAPİTAL/ büyük harflerle yazılır.
3. düzey başlıklar: Times New Roman, 12 punto, ince/normal, küçük harflerle, yalnızca sözcüklerin ilk harfleri büyük olarak yazılır.
4. düzey başlıklar: Paragraf başı konumundadır. Times New Roman, 12 punto, ince/normal, küçük harflerle eğik/italik olarak yazılır, sonuna üst üste iki nokta konur; paragraf metni bu başlığı takip eder.
Ekler: Envanter listesi vb. ek bölümlere, rapor ana metninin ardından, yeni bir sayfadan, ayrı bölüm olarak ve EK 1, EK 2 biçiminde numaralandırılarak yer verilir. Ek bölümlerin başlıkları yukarıda açıklanan 1. düzey başlıklarla aynıdır.
Görseller
Bilimsel Çalışmalara ilişkin tüm görsel malzeme (fotoğraf, şekil, çizim, levha) metin içinde ilgili alanda değerlendirilecektir. Ancak yazarın önerisi doğrultusunda söz konusu görsellerin metin sonunda da değerlendirilmesi mümkündür. Bu durumda görseller, görseller bölümünde yer alır. Bu bölüm, bilimsel çalışmanın ana metin, notlar, kaynakça ve ekler (envanter listesi ve 1 A4 sayfadan daha uzun çizelgeler vb.) bölümlerinin ardından gelen son bölümüdür.
Bilimsel çalışmaların tüm görselleri kendi içinde birden başlayarak kesintisiz olarak sıra numarası alır.
Görseller şu şekilde tanımlanır:
Fotoğraf makinası aracılığıyla oluşturulmuş görüntü içerikli görseller (buna bir ressamın resmi de dahil) Fotoğraf kelimesi ile ya da Foto. kısaltmasıyla tanımlanır.
Çizim haline dönüştürülmüş yani elde ya da bilgisayar ortamında çizgisel hale getirilmiş her türlü çalışma (harita, plan, kroki, cephe çizimi, kesit, detay çizimler vs.) Şekil kelimesi ile ya da Şek. kısaltması ile tanımlanır.
Görsel olarak basılı esere girmiş ancak elde ya da bilgisayarda oluşturulmuş tablo ve grafikler Çizelge kelimesi ile ya da Çize. kısaltması ile tanımlanır.
Birden çok fotoğraf, şekil ve çizelge barındıran sayfa boyutundaki gruplamalar için Levha kelimesi ya da Lev. kısaltması kullanılır.
Altyazılar: Tüm görsellerin alt yazıları içeriği açıklayıcı tam ve yeterli bilgi içermelidir. Bilimsel çalışmalara ilişkin görsellerin alt yazıları; yazı Türkçe ise Türkçe ve İngilizce, yabancı bir dilde hazırlanmışsa ilave Türkçe olarak mutlaka iki dilde yazılmalıdır.
Çizelgeler: Bilimsel çalışmaya ilişkin tüm tablo/çizelge ve grafikler eğer siyah beyaz ise ve ölçüleri A4 sayfa boyutunu aşmıyorsa metin içinde (sayfa tasarımının elverdiği ölçüde ve konumda) yer verilir. Boyutu bir sayfayı aşan tablolar / çizelgeler metnin sonunda ekler bölümünde yer alır.
Bilimsel Çalışma Metninde Dikkat Edilecek Noktalar
Yazar/yazarlar ile ilgili açıklamalar: Her bir yazarın varsa akademik unvanı ve ardından da adresi ya da kurumu, bilimsel çalışma başlığının ve yazar adlarının yer aldığı 1. sayfanın altına, yazar adının sonuna yazılır.
Notlar
Gönderme / kaynak notları: Gönderme yapılan kaynak, metin içinde ilgili kelimenin, cümlenin ya da paragrafın sonuna numara eklenerek (bilgisayar kontrollü) yapılır. Eğer kaynak olarak belirtilen belgenin genelinden edinilen bir fikir, izlenim ve bilgi aktarılıyorsa sayfa numarası belirtilmeyebilir; ancak bu fikir, izlenim ve bilgi, kaynağın yalnızca belirli sayfa/sayfalarından, çizelge ya da levhalarından edinilmişse, bunlar özellikle belirtilir.
Eğer raporda, yararlanılan bu kaynaktan edinilen görgü, izlenim ve genelleme alıntı yapılarak aktarılıyor ise, bu durumda alıntı çift tırnak içinde verilir ve alıntı yapılan sayfanın numarası mutlaka belirtilir. Alıntı, kaynaktaki yazım şekli -yanlış yazımlar bile olsa- aynen korunarak aktarılır. Ancak kaynakta konuyla doğrudan ilişkili olmayan sözcükler, sözcük dizgeleri alıntılanmaya bilir, bu durumda var olan, ama alıntılanmayan bölümün yeri (...) parantez içinde üç nokta ile gösterilir.
Bilimsel çalışmanın ana metni ile çalışma kapsamında yer alan tüm tablo ve görseller ilişkili olmalı, söz konusu ilişkili metin içinde yapılacak parantez içi görsel atıflarıyla desteklenmelidir.
Çalışmanın sonunda, kaynakçanın dizilişinde görsel ve içerik açısından birlik oluşturabilmek amacıyla TÜBA-AR bazı kurallar getirilmiştir: Buna göre aşağıda yayın türü açısısndan bir ayrıma gitmeden aynı satırda devam etmek kaydıyla standart bilgi dizilişi örneği oluşturulmuştur:
SOYADI, Adı. (yayın yılı). Çalışmanın adı, çeviri ise çev. ibaresi ile Adı ve Soyadı olmak üzere çeviren bilgisi, Yer aldığı yayının adı, cilt-sayı-sayfa bilgisi, , Basım yeri: Yayın evi bilgisi.
Yazar adı belli olmayan eserlerde doğrudan eserin (kitap, makale ya da rapor) adıyla başlanır.
Bir kurumun yayımladığı (rapor, katalog, duyuru vb.) eserlerde yazar yerine kurumun adıyla başlanır.
Bir kurumun hazırladığı fakat yayımlanmamış (rapor, katalog, duyuru vb.) eserlerde yazar yerine kurumun adıyla başlanır ve eserin adı “...”çift tırnak içinde gösterilir, ardından diğer bilgiler parantez içinde yer alır.
Tezlerde hazırlayanın soyadı ve adının ardından diğer yayımlanmamış eserler için geçerli yöntem uygulanır. Yani tezin adı “...” çift tırnak içinde gösterilir, ardından diğer bilgiler parantez içinde belirtilir.
Bir yayın dizisi içindeki bir eserde (ya da bir süreli yayının özel sayısındaki makalede) eserin adının ardından, eğer eser çeviri ise çevirmen adının veya makale ise belirtilecek sayfa numaralarının ardından ( ...) parantez içinde dizinin adı ve eserin dizi içinde aldığı numara yazılır.
Bir ya da bir grup editörün denetiminde hazırlanmış bir yayında (yayın tümüyle kaynak gösteriliyorsa) editörün/ editörlerin adı yazar adlarındaki sistemle sıralanır ve devamına parantez içinde (editör/ editörler) ifadesi eklenir.
Bir ya da bir grup editörün denetiminde hazırlanmış bir yayında (ya da bir süreli yayının ek cildinde) imzalı bir makalede yazarın adının ve “...” çift tırnak içinde gösterilen makale adının ardından editör/ editörlerin adları sıralanır, makalenin bulunduğu sayfalar ise eserin adının hemen sonuna konacak “:” üst üste iki noktanın ardında yer alır.
Web sitelerinde sitenin açık adresinin ardından (...) parantez içinde bu sitenin hangi kişi ya da kuruma ait olduğu açıklanır.
Kaynakçada ve metinde kısaltma kullanımı özen gösterilmesi beklenen yazım esaslar aşağıda örneklerle açıklanmaktadır:
Kaynakça listesinde dergi, yayın dizisi, yayımcı adlarının açık ve tam olarak yazılmasına özen gösterilir. Buna rağmen kısaltma olarak yazılması zorunlu olan markalaşmış bazı kısaltmaların yazılması ya da çok uzun ve karmaşık olan açık yazılımların yerine çok bilinen kısaltmasının kullanılması gerekebilir; bu durumda kullanılan bu kısaltmanın açık ve tam yazılımı, makalenin “Kaynakça”bölümünden önce yer alacak “Kısaltmalar” bölümünde belirtilir.
Ana metinde, kısaltma kullanımı önerilmese de metin içinde çok sık kullanılması gereken bazı kurum adlarının kısaltmasının kullanılması zaman zaman zorunlu olmaktadır. Bu durumda, kurum adının metinde ilk kullanıldığı yerde, parantez içinde olmak üzere kısaltmasına da yer verilir. Okuyucuya kolaylık sağlama açısından, aynı adın açık yazılımına ve kısaltmasına, ayrıca metnin sonunda “kısaltmalar” bölümünde de yer verilmesi önerilir.
Çizelgelerde kısaltma kullanımı, yer darlığı nedeniyle çoğu kez zorunludur. Bu durumda kullanılan kısaltma/kısaltmalara birer (*) asteriks işareti konur ve açıklamasına da söz konusu çizelgenin sonunda yer verilir.
Görsel Malzeme Orijinallerinin Teslim Şekli
Bilimsel çalışmalara ilişkin harita, çizim ve plan (buluntu çizimleri, plan krokisi, şehir planı), her çeşit belgeleme fotoğrafı, hava/ uydu fotoğrafı ve benzeri orijinal görsel malzemenin* teslim şekli aşağıda ayrıntılı olarak açıklanmaktadır.
Haritalar
Bilgisayar ortamında oluşturulmuşsa (başka bir deyişle dijital ise) bu durumda harita, oluşturulduğu programdaki haliyle teslim edilir. (Önerilen yöntem, harita oluşturulurken açılan her “layer” ya da katmanın ayrı ayrı kaydedilerek teslim edilmesidir.)
Örn.: Corel Draw’da oluşturulmuş ise (.cdr) uzantılı Corel Draw belgesi olarak, AutoCad’de oluşturulmuş ise (.dwg) uzantılı AutoCad belgesi olarak.
Basılı bir harita taranarak bilgisayar ortamına alınmış ve daha sonra üzerine bilgisayar ortamında ilaveler yapılmışsabu durumda çalışmaya zemin oluşturan haritanın yayımlanmaya uygun formatta taranmış olması öncelikle önem taşır. (Önerilen bu haritanın kendisinin de teslim edilmesi, eğer orijinal harita büyük boyutta ise ya da TÜBA’ya teslimi mümkün değilse en azından DIN A4 boyutuna küçültülmüş, çizgi kalitesi bozulmamış renkli fotokopisinin teminidir.)
● Tarama boyutu: Digital ortama aktarılmış görsel malzemenin gerçek boyutu yayın kalitesini etkiler, bu nedenle haritanın yerleştirileceği levha sayfasına kaç harita yerleştirileceğinin belirlenmiş olması gerekir. Bir sayfaya en az 2 ya da ideale uygun olarak 3 şekil yerleştirilmesi planlanmışsa haritanın kaydedildiği boyut (gerçek boyutu) DIN A5’ten (15 cm x 21 cm) büyük olmamalıdır.
● Harita katmanlarının ayrı ayrı kaydedilerek teslimi esası bu durumda da geçerlidir. Bu örnekte birinci katman, taranarak bilgisayar ortamına aktarılmış ana harita ya da renkli fotokopisidir, ikinci katman ise ilavelerin yapıldığı katmandır ve her ikisi de ayrı ayrı teslim edilir.
Basılı bir harita üzerine el ile ilaveler yapılmışsa yukarıdaki öneri bu durumda da geçerlidir; üzerine el ile ilaveler yapılacak haritanın orijinalinin büyük boyutta olması ya da TÜBA’ya tesliminin mümkün olmaması durumunda çalışmanın orijinal haritanın en azından DIN A4 boyutuna küçültülmüş, çizgi kalitesi bozulmamış bir fotokopisinin -harita orijinali renkli ise renkli fotokopisinin- üzerinde yapılması ve bunun orijinal belge olarak teslim edilmesi önerilir.
Basılı harita bir kitabın içindeyse ve hiçbir müdahale yapılmadan aynen kullanılmışsa bu durumda kitaptaki harita üzerinden alınacak kaliteli bir saydamın/ diapozitifin orijinal belge olarak teslimi önerilir. Eğer bu mümkün değilse kaliteli bir fotokopisinin orijinal belge olarak teslim edilmesi uygun olacaktır.
Çizim ve plan (plan krokisi, şehir planı, buluntu çizimleri)
Bilgisayar ortamında çizilmiş ise (başka bir deyişle dijital ise) bu durumda çizim/ plan, oluşturulduğu programdaki haliyle 1 kopya + baskı kalitesinde bir (.jpg) kopyası ile birlikte teslim edilir.
Ör: Corel Draw’da oluşturulmuş ise (.cdr) uzantılı Corel Draw belgesi olarak, AutoCad’de oluşturulmuş ise (.dwg) uzantılı AutoCad belgesi olarak.
Bilgisayar ortamındaki çizimin baskı kalitesinde (.jpg) uzantılı bir kopyası elde edilemiyorsa bu durumda çizim/ plan orijinalinin çizgi kalitesi bozulmamış bir fotokopisinin -renkli fotokopisinin- teslim edilmesi önerilir.
Kağıt üzerine el ile çizilmiş ise bu durumda orijinali çizim/ plan TÜBA’ya teslim edilir*. Orijinal çizimin TÜBA’ya tesliminin mümkün olmaması durumunda çizgi kalitesi bozulmamış bir fotokopisinin -renkli fotokopisinin- teslim edilmesi önerilir.
Fotoğraflar (her çeşit belgeleme fotoğrafı)
Digital fotoğraf makinesi ile çekilmiş ise fotoğrafın bilgisayara (.jpg) uzantılı olarak, hiçbir müdahale yapılmadan (ham olarak) ve baskı boyutuna en yakın ölçüde kaydedilmesi önemlidir. Çünkü digital ortama aktarılmış görsel malzemenin gerçek boyutu yayın kalitesini etkiler. Örneğin bir sayfaya en az 6 fotoğraf yerleştirilmesi planlanmışsa digital fotoğrafın kaydedildiği boyut (gerçek boyutu) bir kartpostal boyutundan (13 cm x 19 cm) büyük olmamalıdır.
Hava/uydu fotoğrafları orijinal formatında kaydedilerek (.jpg) uzantılı olarak teslim edilir.
Hava/uydu fotoğrafı üzerine bilgisayar ortamda ilaveler yapılmış ise bu durumda da yine yukarıdaki açıklamaya uygun boyutta kaydedilerek (.jpg) uzantılı olarak teslim edilir.
Arşiv belgeleri (çizim, fotoğraf ve benzeri) eğer orijinallerin TÜBA’ya teslimi olanaksız ise arşiv belgesinin üzerinden alınacak kaliteli bir saydamın/dia pozitifin orijinal belge olarak teslim edilir ya da en azından görüntü kalitesi bozulmamış renkli fotokopisinin teslimi önerilir.
Bilimsel Çalışmanın Teslim Şekli
Bilimsel çalışmalar, ön inceleme ve hakem süreci için ekleri de içerecek şekilde elektronik ortamda kabul edilir.
Basım kararı alınan çalışmalar için: Tüm fotoğraflar, çizim, harita vb. görseller en az 300 dpi olmak kaydıyla jpeg veya tiff formatında ayrı dosyalar halinde teslim edilmelidir.
Bilimsel Çalışmanın genel düzenleme esasları
□ Metnin ara başlıkları, alt başlıkları, ikinci alt başlıkları birbirinden ayırt edilecek şekilde tanımlanmalı.
□ Metnin ara, alt ve ikinci alt başlıkları kontrol edilmeli, hiçbir karışıklık olmamalı.
□ EK olarak verilen envanter listesi ilişikte gönderilmeli.
Görsellerin genel düzenleme esasları
□ Rapora ilişkin tüm görsel malzeme Görseller bölümündeki sayfalara yerleştirilmeli.
□ Rapora ait tüm görsellere 1’den başlayarak kesintisiz olarak sıra numarası verilmeli.
□ Raporda yer verilen harita, vaziyet planı, plan krokisi ve benzeri tüm çizgisel esaslı görsel malzeme “şekil” olarak (ya da şek. kısaltmasıyla) adlandırılmalı ve 1’den başlayarak kesintisiz olarak sıra numarası verilmeli.
□ Raporda yer verilen her türlü fotoğrafik malzeme “Fotoğraf” olarak (ya da.foto. kısaltmasıyla) adlandırılmalı ve 1’den başlayarak kesintisiz olarak sıra numarası verilmeli.
□ Raporda yer verilen her türlü grafik ve tablo “Çizelge” olarak (ya da.çize. kısaltmasıyla) adlandırılmalı ve 1’den başlayarak kesintisiz olarak sıra numarası verilmeli.
Rapor metninde dikkat edilecek noktalar
□ Çalışmanın yazarı/yazarları hakkındaki bilgi (akademik unvanı, kurumu) hemen başlık sayfasının altında yer alıyor.
□ Çalışmada yararlanılan ve/veya alıntı yapılan kaynakların künyeleri metin içinde ilgili cümle ya da paragrafın sonunda parantez içinde ve kısaltılmış şekliyle belirtildi.
□ Bu “gönderme dipnotları” için Microsoft Word’ün “dipnot ekle/footnote and endnote” özelliği kesinlikle kullanılmadı.
□ “Gönderme dipnotları”nın hiç biri unutulmadı, eksiksiz yazıldı, sayfa numaraları belirtildi.
□ Kaynaktan yapılan alıntılar çift tırnak içinde yazıldı, alıntı yapılan sayfanın numarası belirtildi.
□ “İçerik dipnotu” koymak gerektiğinde metnin içindeki ilgili noktada parantez içinde “içerik dipnotu”nun sıra numarası belirtildi.
□ İçerik dipnotlarının metinleri ise raporun sonunda “Notlar” bölümüne yazıldı. 1’den başlayarak numaralandı. (Bu sıralama için Microsoft Word’ün “dipnot ekle/footnote and endnote” özelliği kesinlikle kullanılmadı, numaralama manuel olarak yapıldı.)
□ Çalışmada bir envanter biriminden söz ediliyorsa o birimin envanter numarası da ilgili noktada parantez içinde belirtildi.
□ Çalışmada bir envanter biriminden söz ediliyorsa ve bunun fotoğrafı ve/veya çizimi de görseller bölümünde yer alıyorsa, metnin içinde ilgili noktada fotoğrafın/çizimin ve bulunduğu görselin numarası parantez içinde belirtildi.
□ Bu çalışmada yararlanılan kaynakların tümü “Kaynakça” bölümünde listelendi.
□ Kaynaklar, belirtilen yazım kurallarına uygun olarak ve eksiksiz yazıldı. (Bu sıralama için Microsoft Word’ün “madde işaretleri ve numaralandırma/ bullets and numbering” özelliği kesinlikle kullanılmadı, sıra numaraları manuel olarak yazıldı.)
Raporun Bölümleri
□ “Anahtar sözcükler/ Keywords” bölümü var ve amacına uygun.
□ “Özet/ Summary” bölümü var ve yeterli.
□ “Ana metin” bölümü var ve içeriği istenen amaca uygun.
□ “Kaynakça” bölümü var ve yeterli.
□ “Ekler” bölümü var.
□ “Envanter listesi” “Ekler” bölümünde yer alıyor ve envanterlenen birimlerin
tümünü kapsıyor.
□ “Görseller” bölümü var.
□ Haritalar, çizimler ve fotoğraflar konu bütünlüğü göz önüne alınarak görsellere yerleştirildi.
□ Rapora ilişkin tüm harita, çizim ve fotoğraflara kendi arasında 1’den itibaren sıra numarası verildi.
□ Harita, çizim ve fotoğrafların altyazıları, iki dilde açıklayıcı tam ve yeterli bilgi içeriyor ve ayrıca liste olarak çalışmanın ekleri arasında bulunuyor.
□ Bir/ birkaç envanter birimini içeren fotoğraf/ şekil altyazılarında envanter numarası/ numaraları da parantez içinde belirtildi.
Görsel Malzeme Orijinallerinin Teslim Şekli
Haritalar
□ Bilgisayar ortamında oluşturulan haritalar (yoksa, lütfen maddeye geçiniz)
oluşturuldukları programdaki halleriyle CD’ye ayrı ayrı kaydedildi.
□ Taranarak bilgisayar ortamına alınmış, daha sonra bilgisayar ortamında ilaveler yapılmış haritalar (yoksa, lütfen sonraki maddeye geçiniz)
ilavelerin yapıldığı programdaki halleriyle CD’ye ayrı ayrı kaydedildi.
□ Basılı bir kaynaktan alınıp aynen kullanılan haritaların (yoksa, lütfen sonraki bölüme geçiniz)
kaliteli birer fotokopisi gönderilmek üzere hazırlandı.
Çizim ve plan (plan krokisi, şehir planı, buluntu çizimleri)
□ Bilgisayar ortamında yapılan çizimler (yoksa, lütfen sonraki maddeye geçiniz)
çizildikleri programdaki halleriyle CD’ye ayrı ayrı kaydedildi.
□ Kağıt üzerine el ile yapılan çizimlerin (yoksa, lütfen sonraki bölüme geçiniz)
kaliteli birer fotokopisi gönderilmek üzere hazırlandı.
Fotoğraflar (her çeşit belgeleme fotoğrafı)
□ Dijital fotoğraf makinesi ile çekilmiş fotoğraflar (yoksa, lütfen sonraki maddeye geçiniz)
toplam sayısı ........ , (.jpg) uzantılı olarak, hiçbir müdahale yapılmadan (ham olarak) CD’ye ayrı ayrı kaydedildi.
□ Negatif filmle çekilmiş fotoğraflar (yoksa, lütfen sonraki maddeye geçiniz)
toplam sayısı ........ , karta bastırıldı ve gönderilmek üzere hazırlandı.
□ Pozitif filme (diapozitif/ saydam) çekilmiş fotoğraflar (yoksa, lütfen sonraki maddeye geçiniz)
toplam sayısı ........ , orijinal saydamları gönderilmek üzere hazırlandı.
□ Hava ve uydu fotoğrafları (yoksa, lütfen sonraki bölüme geçiniz)
toplam sayısı ........ , (.jpg) uzantılı olarak CD’ye ayrı ayrı kaydedildi.
Arşiv belgeleri (çizim, fotoğraf ve benzeri)
□ Çizim, fotoğraf vb. arşiv belgelerinin (yoksa, lütfen sonraki bölüme geçiniz)
toplam sayısı ........ , kaliteli birer fotokopisi gönderilmek üzere hazırlandı.
Raporun Teslim Şekli
□ Çalışmanın (ana metin + ekler + levhalar) iki kopya basılı örneği gönderilmek üzere hazırlandı.
□ Çalışmaya ilişkin görsel malzeme (orijinali bilgisayar ortamında bulunanlar) gönderilmek üzere CD’ye kaydedildi.
□ Çalışmaya ilişkin görsel malzeme (orijinali bilgisayar ortamında bulunanlar) gönderilmek üzere CD’ye kaydedildi.
□ Bilgisayar ortamında oluşturulmamış görsel malzeme (karta baskı fotoğraflar, saydamlar, fotokopiler) gönderilmek üzere hazırlandı.
□ Tüm malzeme Kontrol listesi çıktısı eşliğinde tek tek gözden geçirildi, liste gerektiği şekilde ve eksiksiz işaretlendi gönderilecek malzemeye eklendi.
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
TÜBA-AR dergisi ilke olarak, dönem ve coğrafi bölge sınırlaması olmadan arkeoloji ve arkeoloji ile bağlantılı tüm alanlarda yapılan yeni araştırma, yorum, değerlendirme ve yöntemleri kapsamaktadır. Dergi arkeoloji alanında yeni yapılan çalışmalara yer vermenin yanı sıra, bir bilim akademisi yayın organı olarak, arkeoloji ile bağlantılı olmak koşuluyla, sosyal bilimlerin tüm uzmanlık alanlarına açıktır; bu alanlarda gelişen yeni yorum, yaklaşım, analizlere yer veren bir forum oluşturma işlevini de yüklenmiştir.
Dergi, arkeoloji ile ilgili yeni açılımları kapsamlı olarak ele almak için belirli bir konuya odaklanmış yazıları “dosya” şeklinde kapsamına alabilir; bu amaçla çağrılı yazarların katkısının istenmesi ya da bu bağlamda gelen istekler Yayın Kurulu tarafından değerlendirir. Kazı ve yüzey araştırmaları da dahil olmak üzere, yeni yorum ve açılım getirmeyen, yalnızca malzeme tanıtımı içeren, ön rapor niteliğindeki yazılar dergi kapsamının dışındadır. Kültür tarihi açısından önemli bir yenilik getiren önemli buluntular “haber” olarak dergiye kabul edilebilir. Yazarlar dergiye makale gönderdiklerinde, söz konusu yazının daha önce, çeviri olarak bile başka bir yerde yayımlanmadığını ya da yayımlanmak üzere bir başka dergiye gönderilmemiş olduğunu kabul etmiş sayılırlar.
Ücret Politikası
Makale gönderim/süreç işletimi ücretsiz olarak sürdürülmektedir.
Dizinler
Dergi Kurulları
BAŞEDİTÖR
İstanbul Üniversitesi Prehistorya Anabilim Dalı’nda lisan ve yüksek lisansını tamamlayan Karul, DAAD bursu ile doktorasını 2000 yılında Berlin Frei Universität’de tamamladı. Doktoranın ardından Atlas Dergisi arkeoloji editörlüğü yapan Karul 2002 yılında Prehistorya Anabilim Dalı’nda asistan olarak göreve başladı; 2006 yılında doçent, 2017 yılında profesör unvanı aldı. 2005 yılında Harvard Üniversitesi’nde araştırma bursu alan Karul, 2013-2016 yılları arasında EJA (Journal of European Archaeology) Dergisi Editörler Kurulu üyeliği yaptı. 2014 yılından bu yana Türk Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü Colloquium Anatolicum, 2009-2012 ve 2019 yılından bu yana Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi (TÜBA-AR) Editörler Kurulu üyelikleri ile Magma Dergisi arkeoloji editörlüğünü sürdüren Karul aynı zamanda Alman Arkeoloji Enstitüsü, Avusturya Arkeoloji Enstitüsü, ICOMOS Türkiye Milli Komitesi üyesi ve Türk Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü Başkanıdır. Karul 2007-2015 yılları arasında Arkeologlar Derneği İstanbul Şubesi’nin başkanlığını yapmıştır. 1989 yılından bu yana Anadolu’nun farklı yerlerinde tarihöncesi kazı ve yüzey araştırmalarında görev alan Karul, 2004-2019 Bursa Aktopraklık Höyük kazı başkanlığı ve 2010-2014 yılları arasında Siirt Gusir Höyük kazılarının bilimsel danışmanlığını yürüttü ve 2020 yılında bu yana Göbeklitepe ve Karahantepe kazılarının başkanlığını yapmaktadır. Bursa Arkeoloji Müzesi ile birlikte Aktopraklık Höyük araştırma projesine devam eden Karul 2019 yılından bu yana İstanbul Üniversitesi Tarihöncesi Arkeolojisi Anabilim Dalı başkanlığını sürdürmektedir.
Editör Kurulu
Lisans, yüksek lisans ve doktorasını Ankara’da, Hacettepe Üniversitesinde tamamlamıştır. Hâlen, UNESCO Türkiye Millî Komisyonu bünyesinde yer alan Sualtı Kültürel Mirasının Korunması Komitesi'nin başkanlığını ve Dokuz Eylül Üniversitesi Deniz Bilimleri ve Teknolojisi Enstitüsü Müdürlüğü görevlerini yürütmektedir.
Almanya’daki Marburg Üniversitesi’nde, ABD’de Texas A&M Üniversitesi’nde, Duke Üniversitesi ve Harvard Üniversitesinin araştırma enstitüsü olan Dumbaton Oaks’da misafir araştırmacı ve öğretim üyesi olarak bulunmuştur. Özdaş, TINA – Denizcilik Arkeolojisi Dergisi, Alman SKYLLIS dergisi danışma kurulu üyesi olup, 2019’dan bugüne Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi'nin Editör kurulunda yer almaktadır.
2014 yılında Cumhur Başkanlığı Strateji ve bütçe başkanlığı destekli başlayan ve halen devam den “Türkiye Batık Envanteri Projesi- Mavi Miras” projesini yürütmektedir. Ayrıca Bozukkale, Çamçalık ve Kızlan Osmanlı Batığı Sualtı Kazı Projeleri'ni yönetmektedir. Eğitmen balık adam olan Dr. Özdaş, sonar ve uzaktan kumandalı araç (ROV) operatörü sertifikasına sahiptir.
İstanbul Üniversitesi Prehistorya Anabilim Dalı’nda lisan ve yüksek lisansını tamamlayan Karul, DAAD bursu ile doktorasını 2000 yılında Berlin Frei Universität’de tamamladı. Doktoranın ardından Atlas Dergisi arkeoloji editörlüğü yapan Karul 2002 yılında Prehistorya Anabilim Dalı’nda asistan olarak göreve başladı; 2006 yılında doçent, 2017 yılında profesör unvanı aldı. 2005 yılında Harvard Üniversitesi’nde araştırma bursu alan Karul, 2013-2016 yılları arasında EJA (Journal of European Archaeology) Dergisi Editörler Kurulu üyeliği yaptı. 2014 yılından bu yana Türk Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü Colloquium Anatolicum, 2009-2012 ve 2019 yılından bu yana Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi (TÜBA-AR) Editörler Kurulu üyelikleri ile Magma Dergisi arkeoloji editörlüğünü sürdüren Karul aynı zamanda Alman Arkeoloji Enstitüsü, Avusturya Arkeoloji Enstitüsü, ICOMOS Türkiye Milli Komitesi üyesi ve Türk Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü Başkanıdır. Karul 2007-2015 yılları arasında Arkeologlar Derneği İstanbul Şubesi’nin başkanlığını yapmıştır. 1989 yılından bu yana Anadolu’nun farklı yerlerinde tarihöncesi kazı ve yüzey araştırmalarında görev alan Karul, 2004-2019 Bursa Aktopraklık Höyük kazı başkanlığı ve 2010-2014 yılları arasında Siirt Gusir Höyük kazılarının bilimsel danışmanlığını yürüttü ve 2020 yılında bu yana Göbeklitepe ve Karahantepe kazılarının başkanlığını yapmaktadır. Bursa Arkeoloji Müzesi ile birlikte Aktopraklık Höyük araştırma projesine devam eden Karul 2019 yılından bu yana İstanbul Üniversitesi Tarihöncesi Arkeolojisi Anabilim Dalı başkanlığını sürdürmektedir.
Prof. Dr. Gül Işın DTCF 1988 Klasik Arkeoloji Lisans mezunu. 1991 yılında tamamlanan yüksek lisans tezinde Pisidia Pednelissos antik kenti kalıntıları üzerine çalıştı. 1998 yılnda Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde Patara Terrakottaları Başlılı tez ile doktora derecesi aldı. 2004 yılında Doçent; 2009 yılında Profesör ünvanları aldı. Uzmanlık alanı Hellenistik Dönem Koroplastiği ve Heykeltraşlığı. Ayrıca Lykia Uygarlığı, Lykia plastiği, ölü gmme gelenekleri üzerine çalıştı.
Web
Prof. Dr. Vasıf ŞAHOĞLU 2002 yılında Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde Prof. Dr. Hayat Erkanal’ın danışmanlığında hazırladığı “Liman Tepe Erken Tunç Çağı Seramiğinin Ege Arkeolojisindeki Yeri ve Önemi” başlıklı doktora tezini tamamladı. 1994 yılından itibaren önce Araştırma Görevlisi, devamında da Doçent ve 2014 yılından bu yana da Profesör olarak Ankara Üniversitesi, Dil ve Tarih – Coğrafya Fakültesi, Arkeoloji Bölümü, Protohistorya ve Önasya Arkeolojisi Anabilim Dalında görev yapmaktadır. 2008 yılından itibaren Ankara Üniversitesi Mustafa V. Koç Deniz Arkeolojisi Uygulama ve Araştırma Merkezi – ANKÜSAM Müdürlüğü görevini yürütmektedir.
1992 yılından bu yana Prof. Dr. Hayat Erkanal başkanlığındaki İzmir Bölgesi Kazı ve Araştırmalar Projesi (IRERP) kapsamında Liman Tepe, Bakla Tepe ve Çeşme – Bağlararası kazılarında görev yapmış, 2009-2019 yılları arasında Çeşme – Bağlararası kazılarının başkanlığını yapmış; 2020 yılından bu yana da Urla, Liman Tepe kara ve su altı kazıları’nın başkanlığını yürütmektedir.
Anadolu ve Ege’nin Klasik Çağ öncesi kültürlerinin araştırılması, özellikle bölgeler arası ilişkiler ve ticaret, ölü gömme adetleri, deniz arkeolojisi, liman araştırmaları, geçmişte insan hayatını etkileyen doğal afetler ve seramik konularında bilimsel çalışmalar yürütmektedir.
Web
01.08.1964 tarihinde Sarayköy’de (Denizli) doğdu. 1986 yılında Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Arkeoloji ve Sanat Tarihi Bölümü, Sanat Tarihi Anabilim Dalı’ndan mezun oldu. 1988 yılında aynı bölümde Araştırma Görevlisi olarak çalışmaya başladı. 1991 yılında Yüksek Lisans; 1999 yılında Doktora öğrenimini tamamladı. Halen Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sanat Tarihi Bölümü’nde Profesör olarak görev yapmaktadır.
Erken Dönem Osmanlı Mimarisinde Taçkapılar (1300-1500) (Ankara 2001), Muğla Cami ve Mescitleri (Muğla 2013) ve Dünya Kenti Birgi (İzmir 2019) adlı kitapları, çeşitli kitaplarda bölüm yazarlığı ve Türk mimarlık tarihiyle ilgili birçok makalesi vardır.
Editör Kurulu
Lisans, yüksek lisans ve doktorasını Ankara’da, Hacettepe Üniversitesinde tamamlamıştır. Hâlen, UNESCO Türkiye Millî Komisyonu bünyesinde yer alan Sualtı Kültürel Mirasının Korunması Komitesi'nin başkanlığını ve Dokuz Eylül Üniversitesi Deniz Bilimleri ve Teknolojisi Enstitüsü Müdürlüğü görevlerini yürütmektedir.
Almanya’daki Marburg Üniversitesi’nde, ABD’de Texas A&M Üniversitesi’nde, Duke Üniversitesi ve Harvard Üniversitesinin araştırma enstitüsü olan Dumbaton Oaks’da misafir araştırmacı ve öğretim üyesi olarak bulunmuştur. Özdaş, TINA – Denizcilik Arkeolojisi Dergisi, Alman SKYLLIS dergisi danışma kurulu üyesi olup, 2019’dan bugüne Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi'nin Editör kurulunda yer almaktadır.
2014 yılında Cumhur Başkanlığı Strateji ve bütçe başkanlığı destekli başlayan ve halen devam den “Türkiye Batık Envanteri Projesi- Mavi Miras” projesini yürütmektedir. Ayrıca Bozukkale, Çamçalık ve Kızlan Osmanlı Batığı Sualtı Kazı Projeleri'ni yönetmektedir. Eğitmen balık adam olan Dr. Özdaş, sonar ve uzaktan kumandalı araç (ROV) operatörü sertifikasına sahiptir.
Prof. Dr. Gül Işın DTCF 1988 Klasik Arkeoloji Lisans mezunu. 1991 yılında tamamlanan yüksek lisans tezinde Pisidia Pednelissos antik kenti kalıntıları üzerine çalıştı. 1998 yılnda Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde Patara Terrakottaları Başlılı tez ile doktora derecesi aldı. 2004 yılında Doçent; 2009 yılında Profesör ünvanları aldı. Uzmanlık alanı Hellenistik Dönem Koroplastiği ve Heykeltraşlığı. Ayrıca Lykia Uygarlığı, Lykia plastiği, ölü gmme gelenekleri üzerine çalıştı.
Web
01.08.1964 tarihinde Sarayköy’de (Denizli) doğdu. 1986 yılında Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Arkeoloji ve Sanat Tarihi Bölümü, Sanat Tarihi Anabilim Dalı’ndan mezun oldu. 1988 yılında aynı bölümde Araştırma Görevlisi olarak çalışmaya başladı. 1991 yılında Yüksek Lisans; 1999 yılında Doktora öğrenimini tamamladı. Halen Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sanat Tarihi Bölümü’nde Profesör olarak görev yapmaktadır.
Erken Dönem Osmanlı Mimarisinde Taçkapılar (1300-1500) (Ankara 2001), Muğla Cami ve Mescitleri (Muğla 2013) ve Dünya Kenti Birgi (İzmir 2019) adlı kitapları, çeşitli kitaplarda bölüm yazarlığı ve Türk mimarlık tarihiyle ilgili birçok makalesi vardır.
İstanbul Üniversitesi Prehistorya Anabilim Dalı’nda lisan ve yüksek lisansını tamamlayan Karul, DAAD bursu ile doktorasını 2000 yılında Berlin Frei Universität’de tamamladı. Doktoranın ardından Atlas Dergisi arkeoloji editörlüğü yapan Karul 2002 yılında Prehistorya Anabilim Dalı’nda asistan olarak göreve başladı; 2006 yılında doçent, 2017 yılında profesör unvanı aldı. 2005 yılında Harvard Üniversitesi’nde araştırma bursu alan Karul, 2013-2016 yılları arasında EJA (Journal of European Archaeology) Dergisi Editörler Kurulu üyeliği yaptı. 2014 yılından bu yana Türk Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü Colloquium Anatolicum, 2009-2012 ve 2019 yılından bu yana Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi (TÜBA-AR) Editörler Kurulu üyelikleri ile Magma Dergisi arkeoloji editörlüğünü sürdüren Karul aynı zamanda Alman Arkeoloji Enstitüsü, Avusturya Arkeoloji Enstitüsü, ICOMOS Türkiye Milli Komitesi üyesi ve Türk Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü Başkanıdır. Karul 2007-2015 yılları arasında Arkeologlar Derneği İstanbul Şubesi’nin başkanlığını yapmıştır. 1989 yılından bu yana Anadolu’nun farklı yerlerinde tarihöncesi kazı ve yüzey araştırmalarında görev alan Karul, 2004-2019 Bursa Aktopraklık Höyük kazı başkanlığı ve 2010-2014 yılları arasında Siirt Gusir Höyük kazılarının bilimsel danışmanlığını yürüttü ve 2020 yılında bu yana Göbeklitepe ve Karahantepe kazılarının başkanlığını yapmaktadır. Bursa Arkeoloji Müzesi ile birlikte Aktopraklık Höyük araştırma projesine devam eden Karul 2019 yılından bu yana İstanbul Üniversitesi Tarihöncesi Arkeolojisi Anabilim Dalı başkanlığını sürdürmektedir.
EDİTÖR KURULU
Prof. Dr. Fulya DEDEOĞLU, Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Protohistorya ve Önasya Arkeolojisi Anabilim Dalı’ndan 1999 yılında mezun olmuştur. Yüksek lisans eğitimini 2003 yılında aynı üniversitenin Sosyal Bilimler Enstitüsü Arkeoloji Anabilim Dalı’nda “Hitit Krallık Dönemi Kuzey Suriye Yayılım Politikası” başlıklı tez çalışmasıyla, doktora eğitimini ise 2010 yılında “Neolitik Çağdan Erken Tunç Çağ Sonuna Kadar Yukarı Menderes Havzası: Kültürel, Sosyal ve Ekonomik Süreç” başlıklı teziyle tamamlamıştır. 2018 yılında doçent, ardından profesör unvanını almıştır.
1995 yılından itibaren Doğu ve Batı Anadolu’da çeşitli arkeolojik kazı ve yüzey araştırmalarında araştırmacı ve yürütücü olarak görev yapan Dedeoğlu, 2011–2012 yıllarında YÖK Doktora Sonrası Araştırma Bursu ile İngiltere Leicester Üniversitesi’nde akademik çalışmalar gerçekleştirmiş, ayrıca Erasmus öğretim üyesi değişim programlarına katılmıştır. Akademik ilgi alanları arasında Neolitik ve Kalkolitik Çağ kültürleri, Yukarı Menderes Havzası arkeolojisi, yerleşim düzeni, toplumsal ve ekonomik örgütlenme süreçleri, kültürel etkileşim ve çevresel arkeoloji yer almaktadır.
2001 yılından bu yana Ege Üniversitesi Arkeoloji Bölümü Protohistorya ve Önasya Arkeolojisi Anabilim Dalı’nda öğretim üyesi olarak görev yapan Dedeoğlu, lisans ve lisansüstü düzeyde dersler vermekte, yüksek lisans ve doktora tez danışmanlıkları yürütmektedir. Akademik çalışmalarının yanı sıra Edebiyat Fakültesi Dekan Yardımcılığı, Ege Üniversitesi Sürekli Eğitim Merkezi Müdürlüğü ve Arkeoloji Bölüm Başkan Yardımcılığı gibi idari görevlerde bulunmuş, çeşitli akademik ve idari komisyonlarda görev almıştır.
Dedeoğlu, geçmişte Beycesultan Höyük Kazısı başkan yardımcılığı ve Yukarı Menderes Havzası Dağlık Bölge Yüzey Araştırması projesi yürütücülüğü görevlerini üstlenmiş; halen Ekşi Höyük Kazısı başkanlığını sürdürmekte ve 2007 yılından bu yana Ege Üniversitesi Arkeoloji Dergisi editörlüğünü yürütmektedir.
1969 yılında Trabzon ilinin Araklı ilçesinde doğdu. İlk ve Orta öğrenimini aynı ilçede tamamladı. Ardından, 1988'de Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü'ne girmiş ve 1992'de mezun oldu.
1993 yılında Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Van Gölü Çevresi Tarihi Eserleri ve Kültür Değerlerini Araştırma ve Uygulama Merkez Müdürlüğü’nde Araştırma Görevlisi olarak göreve başladı. Görevi süresince Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Arkeoloji Anabilim Dalı’nda “Van Müzesi’ndeki Urartu Kemerleri” adlı tez çalışmasıyla yüksek lisansını tamamladı. 1996 yılında Yüzüncü Yıl Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Arkeoloji ve Sanat Tarihi Bölümü Protohistorya ve Önasya Arkeolojisi Ana Bilim Dalı’nda Araştırma Görevlisi kadrosuna geçiş yaptı. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Klasik Arkeoloji Anabilim Dalı’nda doktorasını 2002 yılında “Urartu Kemerleri” adlı tez çalışmasıyla tamamladı. 2003 yılında Yüzüncü Yıl Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü’nde Yrd. Doç. Dr., 2012 yılında Doç. Dr. ve 2017 yılında ise Prof. Dr. unvanına atandı.
Günümüzde, uzmanlık alanı olan Urartu Uygarlığı ile ilgili birçok bilimsel yayını bulunmakta ve yüksek lisans ile doktora öğrencilerine danışmanlık yapmaya devam etmektedir.
Web
01.08.1964 tarihinde Sarayköy’de (Denizli) doğdu. 1986 yılında Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Arkeoloji ve Sanat Tarihi Bölümü, Sanat Tarihi Anabilim Dalı’ndan mezun oldu. 1988 yılında aynı bölümde Araştırma Görevlisi olarak çalışmaya başladı. 1991 yılında Yüksek Lisans; 1999 yılında Doktora öğrenimini tamamladı. Halen Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sanat Tarihi Bölümü’nde Profesör olarak görev yapmaktadır.
Erken Dönem Osmanlı Mimarisinde Taçkapılar (1300-1500) (Ankara 2001), Muğla Cami ve Mescitleri (Muğla 2013) ve Dünya Kenti Birgi (İzmir 2019) adlı kitapları, çeşitli kitaplarda bölüm yazarlığı ve Türk mimarlık tarihiyle ilgili birçok makalesi vardır.
Prof. Dr. Gül Işın DTCF 1988 Klasik Arkeoloji Lisans mezunu. 1991 yılında tamamlanan yüksek lisans tezinde Pisidia Pednelissos antik kenti kalıntıları üzerine çalıştı. 1998 yılnda Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde Patara Terrakottaları Başlılı tez ile doktora derecesi aldı. 2004 yılında Doçent; 2009 yılında Profesör ünvanları aldı. Uzmanlık alanı Hellenistik Dönem Koroplastiği ve Heykeltraşlığı. Ayrıca Lykia Uygarlığı, Lykia plastiği, ölü gmme gelenekleri üzerine çalıştı.
Çimento esaslı malzememeler ve çimento kimyası, seramik esaslı malzemeler ve seramik kimyası, malzeme karakterterizasyonu , arkeolojik malzemelerin incelenmesi ve arkeometrik özellikler.
ÖZGEÇMİŞ
Adı Soyadı: Prof.Dr. Rukiye Akdoğan
Öğrenim Durumu: Doktora
GSM - E-Mail: rkyakdogan@gmail.com; rakdogan@cu.edu.tr
Derece Bölüm/Program Üniversite Yıl
Lisans Eskiçağ Dilleri ve Kültürleri / Dil Tarih ve Coğrafya Fakültesi, Hititoloji Ankara Üniversitesi 1986
Y. Lisans Eskiçağ Dilleri ve Kültürleri / Dil Tarih ve Coğrafya Fakültesi, Hititoloji Ankara Üniversitesi 1989
Doktora Eskiçağ Dilleri ve Kültürleri/ Dil Tarih ve Coğrafya Fakültesi, Hititoloji Ankara Üniversitesi 2005
Doçentlik Eskiçağ Dilleri ve Kültürleri/ Hititoloji Çukurova Üniversitesi 2013
Profesörlük Arkeoloji Bölümü Çukurova Üniversitesi 2019
Yüksek Lisans Tez Başlığı: KBo XII-XXXIII Asasında Geçen Hayvan İsimleri
Doktora Tezi Başlığı: Yeni Fragmanların Işığı Altında Hukkana/Huqqana Antlaşması
Yabancı Dil: Almanca, ÜDS 71,250, 21 Mart 2010
Görevler:
Görev Unvanı Görev Yeri Yıl
Anadolu Medeniyetleri Müzesi, Müze Araştırmacısı : 1987 - 2010
Yrd.Doç.Dr. Çukurova Üniversitesi : 2010-2013
Doç Dr. Çukurova Üniversitesi : 2013-2019
Prof.Dr. Çukurova Üniversitesi : 2019-2023
İdari Görevler
Arkeoloji Bölüm Başkanı 01.04.2014 - 29.03.2023
Prehistorya Anabilim Dalı Başkanı 2010-2023
Arkeoloji Anabilim Dalı Başkanı (Sosyal Bilimler Enstitüsü) 2014-2023
Fakülte Kurulu Üyesi 2014-2023
Lisans (Kimya, 1997), yüksek lisans (Arkeometri, 2000 - 2000 - Phosphorous Analysis of Neolithic Çatalhöyük Sediments) ve doktora (Arkeometri, 2009 - Material Characterization of Ancient Mural Paintings and Related Base Materials: A Case Study of Roman Zeugma Archaeological Area) eğitimini ODTÜ’de tamamlamıştır. Ankara Üniversitesi (2000-2013), Gazi Üniversitesi (2013-2018) ve 2018 yılından itibaren de Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi'nde öğretim üyesi olarak hizmet vermekte, Tarihi Malzeme Araştırma ve Koruma Laboratuvarı (MAKLAB) çalışmalarını yürütmektedir.
Akademik çalışmaları arkeolojik malzeme (kil/toprak, taş/kayaç, seramik, harç/sıva/duvar resmi, cam ve pigment/boya) analizleri ve karakterizasyonu üzerinedir. 1995 yılından itibaren ulusal (31 kazı ve 5 yüzey araştırması) ve uluslararası (Afganistan, Arnavutluk, Cezayir, Kazakistan, Makedonya, Mısır, Pakistan, Romanya, Sırbistan, Suriye ve Türkmenistan) restorasyon ve konservasyon projelerinde araştırmacı/arkeometrist ya da proje ekip üyesi olarak görev almıştır. 1200’ün üzerinde ulusal/uluslararası tarihi anıt ve alanlara ait Rölöve Restitüsyon ve Restorasyon Projesi’nde malzeme analizi çalışmalarında bulunmuştur. Ayrıca “müze eğitimi” alanında da uzmanlaşmış, çeşitli müze ve kurum/kuruluşlarla projeler yürütmüştür.
Avrupa Yer Bilimleri Birliği (EGU, 2011-2012), Uluslararası Mozaik Konservasyonu Komitesi (ICCM), Uluslararası Müzeler Konseyi (ICOM, 2012-), Çağdaş Drama Derneği (ÇDD, 1999-), Müzeciler Derneği (2007-), Sanat Eğitimcileri Derneği (SEDER, 2011-), Türkiye Kimya Derneği (2014-), Ankara Üniversitesi Yer Bilimleri Uygulama ve Araştırma Merkezi (YEBİM, 2009-) üyesidir.
2010 yılında Türk Mimarlar Odası XII. Ulusal Mimarlık Ödülleri Seçici Kurul Özel Ödülü (Hasankeyf Zeynel Bey Türbesi Restorasyonu), 2012 yılında Avrupa Birliği Europa Nostra Yılın Kültür Mirası Koruma Ödülü'ne (Milet İlyas Bey Külliyesi Restorasyonu – KABA Mimarlık Ltd. Şti.), 2021 yılında da AR-MIPIM (Le marché international des professionnels de l’immobilier) Future Projects Awards 2021 Ödülü’ne (Mersin Eski İngiliz Yağ Fabrikası Koruma Projesi - Onur Yüncü Mimarlık Ltd. Şti. & ANB Mimarlık Ltd. Şti. ve Stüdyo Nüve Ltd. Şti.) proje grubu üyeleriyle beraber layık görülmüştür.
Web
Prof. Dr. Vasıf ŞAHOĞLU 2002 yılında Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde Prof. Dr. Hayat Erkanal’ın danışmanlığında hazırladığı “Liman Tepe Erken Tunç Çağı Seramiğinin Ege Arkeolojisindeki Yeri ve Önemi” başlıklı doktora tezini tamamladı. 1994 yılından itibaren önce Araştırma Görevlisi, devamında da Doçent ve 2014 yılından bu yana da Profesör olarak Ankara Üniversitesi, Dil ve Tarih – Coğrafya Fakültesi, Arkeoloji Bölümü, Protohistorya ve Önasya Arkeolojisi Anabilim Dalında görev yapmaktadır. 2008 yılından itibaren Ankara Üniversitesi Mustafa V. Koç Deniz Arkeolojisi Uygulama ve Araştırma Merkezi – ANKÜSAM Müdürlüğü görevini yürütmektedir.
1992 yılından bu yana Prof. Dr. Hayat Erkanal başkanlığındaki İzmir Bölgesi Kazı ve Araştırmalar Projesi (IRERP) kapsamında Liman Tepe, Bakla Tepe ve Çeşme – Bağlararası kazılarında görev yapmış, 2009-2019 yılları arasında Çeşme – Bağlararası kazılarının başkanlığını yapmış; 2020 yılından bu yana da Urla, Liman Tepe kara ve su altı kazıları’nın başkanlığını yürütmektedir.
Anadolu ve Ege’nin Klasik Çağ öncesi kültürlerinin araştırılması, özellikle bölgeler arası ilişkiler ve ticaret, ölü gömme adetleri, deniz arkeolojisi, liman araştırmaları, geçmişte insan hayatını etkileyen doğal afetler ve seramik konularında bilimsel çalışmalar yürütmektedir.
Associate Professor Dr. Haydar Yalçın serves as the Head of the Department of Management Information Systems at the Faculty of Business, Ege University. Dr. Yalçın has garnered attention for his significant contributions to the field, particularly through his works such as "Technology Mining: Artificial Intelligence in Manufacturing" and "Forecasting Technological Positioning through Technology Knowledge Redundancy: Patent Citation Analysis of IoT, Cybersecurity, and Blockchain." As a member of the Omega Rho International Honor Society at Portland State University, Dr. Yalçın has made substantial interdisciplinary contributions throughout his academic career. He has served as a Visiting Scientist in the Department of Engineering and Technology Management at Portland State University, and he also contributes as a faculty member at the Mark O. Hatfield Center for Cybersecurity and Cyber Defense Policy at the same institution. Known for his research in science management, technology forecasting, and data analytics, Dr. Yalçın also mentors students, fostering their academic achievements. His international projects include leading initiatives funded by armasuisse, the Swiss Federal Department of Defense, such as "Technology Monitoring and Forecasting for Quantum Technologies: A Scientometric Approach" and "Technology Monitoring and Forecasting for Cyberdefense: A Scientometric Approach." These projects underscore his ongoing contributions to cybersecurity and next-generation security technologies.
Lisans, yüksek lisans ve doktorasını Ankara’da, Hacettepe Üniversitesinde tamamlamıştır. Hâlen, UNESCO Türkiye Millî Komisyonu bünyesinde yer alan Sualtı Kültürel Mirasının Korunması Komitesi'nin başkanlığını ve Dokuz Eylül Üniversitesi Deniz Bilimleri ve Teknolojisi Enstitüsü Müdürlüğü görevlerini yürütmektedir.
Almanya’daki Marburg Üniversitesi’nde, ABD’de Texas A&M Üniversitesi’nde, Duke Üniversitesi ve Harvard Üniversitesinin araştırma enstitüsü olan Dumbaton Oaks’da misafir araştırmacı ve öğretim üyesi olarak bulunmuştur. Özdaş, TINA – Denizcilik Arkeolojisi Dergisi, Alman SKYLLIS dergisi danışma kurulu üyesi olup, 2019’dan bugüne Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi'nin Editör kurulunda yer almaktadır.
2014 yılında Cumhur Başkanlığı Strateji ve bütçe başkanlığı destekli başlayan ve halen devam den “Türkiye Batık Envanteri Projesi- Mavi Miras” projesini yürütmektedir. Ayrıca Bozukkale, Çamçalık ve Kızlan Osmanlı Batığı Sualtı Kazı Projeleri'ni yönetmektedir. Eğitmen balık adam olan Dr. Özdaş, sonar ve uzaktan kumandalı araç (ROV) operatörü sertifikasına sahiptir.
DANIŞMA KURULU
Smith is from Edinburgh in Scotland; has taught in New York and Oxford, where he was Lincoln Professor of Classical Archaeology and Art in Oxford (1995-2022). He has worked on Anatolian field projects at Oinoanda, Balboura, and Aphrodisias. He has been Director of the Excavations at Aphrodisias since 1991. His research is concerned with the historical and social interpretation of Greek and Roman art and visual culture. In 2024 and 2025 he is Visiting Professor at Bilkent University in Ankara.
Smith’s largest publication is on The marble reliefs from the Sebasteion at Aphrodisias (2013). His shortest is on the cult and image of Hadrian’s favourite, Antinous: boy made god (2018). His best known and most translated (including a Turkish edition) is Hellenistic Sculpture (1991).
https://orcid.org/0000-0002-0791-9584
20.02.1968 tarihinde Adapazarı’nda doğdu; Lisans, Yüksek Lisans ve Doktora eğitimini Almanya/Freiburg Albert-Ludwigs Üniversitesi, Eskiçağ Tarihi, Klasik Arkeoloji ve Ortaçağ Tarihi Bölümlerinde gördü (1988-1999). 1999 yılında Akdeniz Üniversitesi Eskiçağ Dilleri ve Kültürleri Bölümü’nde öğretim üyesi olarak göreve başladı ve aynı yıl Doçent unvanını aldı. 2006-2020 yıları arasında adı geçen bölümün başkanlığını yaptı. Uzmanlık alanlarını Yunan ve Latin Epigrafisi, Eskiçağ Tarihi ve Tarihi Coğrafya oluşturmaktadır. Bu alanlarda 8 kitap ve 100 makale yayımlamıştır.
22/04/1984 İzmir doğumlu. Lisans eğitimini Dokuz Eylül Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümünde (2002 – 2006), Yüksek Lisans eğitimini Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Klasik Arkeoloji Programında (2006 – 2009), Doktorasını Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Klasik Arkeoloji Programında (2009 - 2016) tamamladı. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sosyal Ve Beşeri Bilimler Fakültesi, Türk-İslam Arkeolojisi Bölümünde Dr. Öğr. Üyesi olarak görev yapmakta. 20218 yılından bu yana Bölüm Başkan Yardımcılığı görevini sürdürmekte. 2019 yılından bu yana Türkiye Bilimler Akademisi Kültür Envanteri Dergisi editörlüğü görevini sürdürmekte.
2008 yılından itibaren Prof. Dr. Akın Ersoy başkanlığında yürütülen Smyrna Antik Kenti Kazılarının ekip üyesi. 2021 yılından bu yana kazı başkan yardımcılığı görevini sürdürmekte.
Studies of Ancient History, Classics, Classical Archaeology, and Near Eastern Archaeology at the University of Cologne, Germany; PhD in Classics 1984, Habilitation 1997; research and teaching jobs in Köln, Frankfurt, Heidelberg, Chicago, Ann Arbor, Lyon, Leiden, Oxford, Paris, Bordeaux, now Professor of Greek History and Epigraphy at Vienna University and head of the research group "Epigraphy” at the Austrian Academy of Sciences. Co-editor of the Lexicon of Greek Personal Names V.A-C; co-editor of the Supplementum Epigraphicum Graecum.
Web
Prof. Dr. Zeynep Çizmeli Öğün, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Klasik Arkeoloji Anabilim Dalından 1991 yılında mezun olduktan sonra Fransız Hükümetinin Bursu ile Yüksek Lisans ve Doktora eğitimini Fransa’da Lille 3 Üniversitesi’nde nümismatik üzerine tamamladı. Aynı zamanda Paris - IV Sorbonne
Üniversitesi Ecole Pratique des Hautes Etudes’de Georges Le Rider, Olivier Picard ve Michel Amandry’nin seminerlerini de izleyen Z. Çizmeli Öğün 2001 yılından itibaren Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Klasik Arkeoloji Anabilim Dalı’nda öğretim üyesi görevini üstlenmektedir. 2021 2024 yılları arasında aynı fakültede
Arkeoloji Bölüm Başkanı olarak görev yapmış olan Çizmeli Öğün Anadolu Nümismatiği ve Kazı sikkeleri üzerinde çalışamlarını sürdürmektedir.
Eylem Özdoğan, 1999 yılında İstanbul Üniversitesi Sanat Tarihi ve Arkeoloji Bölümü Prehistorya Anabilim Dalından mezun olmuştur. Aynı üniversitede 2003 yılında “Marmara Bölgesi’nde Beslenme ve Besin Depolama” konulu Yüksek Lisans, 2009 yılında ise “Balkanlarda İlk Neolitik Dönem’den Orta Neolitik Döneme Geçiş” konulu Doktora tezlerini Prof. Dr. Mehmet Özdoğan’ın danışmanlığında tamamlamıştır. İstanbul Üniversitesi Prehistorya Anabilim Dalı'nda 2002 yılında Asistan, 2013 yılında Yardımcı Doçent, 2017 yılından bu yana da Doçent olarak görev yapmaktadır. Öncelikli araştırma alanı, Neolitik yaşamın Batı Asya'da ortaya çıkışı ve ardından Güneydoğu Avrupa'ya yayılmasıdır. Bu doğrultuda, Marmara Bölgesi ve Güneydoğu Anadolu'daki arkeolojik projelerde görev almıştır. Özdoğan, 1995 yılından bu yana Doğu Trakya'daki Aşağı Pınar kazı ekibinin tam zamanlı bir üyesidir. Aşağı Pınar, Neolitik Dönem’de Anadolu ve Balkanlar arasındaki etkileşime dair kapsamlı veri sağlayan araştırma projelerinden birdir. Maramara bölgesinin yanı sıra 1999-2004 yılları arasında Şanlıurfa’da Mezraa Teleilat kazılarında çalışmış ve aynı bölgede TÜBA TÜKSEK Kültür Envanteri Projesi kaspamında yapılan arkeolojik yüzey araştırmalarında görev almıştır. 2009-2010 yıllarında Kıklareli yüzey araştırmalarına katılmış ve 2017-2019 yılları arasında Bandırma'da Manyas Gölü Doğu Kesim yüzey ararştırmalarını yürütmüştür. 2021 yılından bu yana Şanlıurfa’da Taş Tepeler Projesi kapsamında, Çanak Çömleksiz Neolitik Dönem’e tarihlenen Sayburç yerleşimindeki arkeolojik araştırmaları yürütmektedir.
Prof. Dr. Mustafa Hamdi Sayar’ın Özgeçmişi:
1974 ile 1978 yıllarında İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Klasik Diller, Klasik Arkeoloji ve Eski Çağ Tarihi eğitimi aldı. 1979 ile 1984 yılları arasında İstanbul Arkeoloji Müzelerinde görev yaptı. Bu görevi kapsamında İstanbul ve Anadolu’da birçok kazı ve araştırmada bulundu ve bakanlık temsilcilikleri görevleri yaptı. 1984 – 1989 yılları arasında Viyana Üniversitesi Eskiçağ Tarihi, Klasik Filoloji, Klasik Arkeoloji ve Bizantinistik Bölümlerinde eğitim gördü ve 1989 yılında Eskiçağ Tarihi alanında doktorasını tamamladı. 1989 ile 1998 yılları arasında Viyana Üniversitesi, Eskiçağ Tarihi Bölümünde asistan olarak eğitim ve araştırma çalışmalarında bulundu. Bu görevi kapsamında Londra, Paris, Bordeaux, Roma, Perugia, Palermo, Catania, Berlin, Hamburg, Münih, Köln, Münster, Tübingen Üniversitelerinde araştırma çalışmalarında bulundu, bilimsel toplantılara katıldı, ortak projelerde çalıştı ve konferanslar verdi. 1993 yılında İstanbul Üniversitesinde, girdiği Doçentlik sözlü sınavında başarılı olarak Eskiçağ Tarihi Doçenti oldu.
1978-2024 yılları arasında Türkiye ve yurtdışındaki arkeolojik kazılara heyet üyesi olarak katıldı. Yurtiçinde ve yurtdışında Eskiçağ tarihi, Eskiçağ Dönemi Anıtları ve Eskiçağ tarihi-coğrafyası üzerine konferanslar verdi. 1998-1999’da Alexander von Humboldt Vakfı bursuyla Köln Üniversitesi, Eskiçağ Tarihi Bölümünde Çukurova Eski Çağ yazıtlarını yayınladı. Sayar, 1999-2002 yıllarında Bonn Üniversitesi, Arkeoloji Bölümünde Çukurova’da Eskiçağda görülen Bölgelerearası Etkileşimi inceledi. 1990’da üye olduğu Uluslararası Eskiçağ Tarihi-Coğrafyası Derneğinin 2014 yılından beri Başkan Yardımcılığına seçilmiş olan Sayar, Bonn’da yayımlanan Epigraphica Anatolica, Stuttgart’ta yayımlanan Orbis Terrarum, Sofya’da yayımlanan Archaeologica Bulgarica dergilerinin yayın kurullarının üyesidir.
2003 yılı Haziran ayından beri İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Tarih Bölümünde, Eskiçağ Tarihi Profesörü olarak görev yapan Sayar, 2006’dan beri İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Merkezi Müdürüdür. 2018 yılından beri Anadolu Araştırmaları ile Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergilerinin baş editörüdür. Türkiye Bilimler Akademisi tarafından yayımlanan TÜBA-AR dergisinin yayın kurulu üyesidir. Kültür ve Turizm Bakanlığı, Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü tarafından yayımlanan Türk Arkeoloji Dergisi ile Antalya’da yayımlanan ve SCOPUS tarafından 2017 yılından beri taranan Gephyra dergisinin yayın kurulu üyesidir.
Sayar, 2004’te UNESCO’nun alt kuruluşlarından biri olan Uluslararası Anıtlar ve Sitler Konseyi (ICOMOS) Türkiye Milli Komitesi, 2020’de tahkimat ve savunma yapılarına yönelik çalışan UNESCO-ICOFORT komisyonunun Türkiye üyesi olmuştur.
2013 yılında Berlin’de Humboldt vakfının bursuyla bilimsel yayın çalışmalarını sürdüren Sayar, 2016 yılında Princeton, Institut for Advanced Studies’te Trakya ve Çukurova eskiçağ tarihi araştırmalarının yayınlarına yönelik çalışmalarda bulunmuştur.
Sayar 2006 yılında kurulan Eskiçağ Bilimleri Avrupa Ortak Yüksek Lisans Programının Koordinatörlerindendir.
Sayar 2010 yılında İstanbul Üniversitesinde 11. Uluslararası Trakoloji Kongresini düzenlemiştir.
2017 yılında Marmara Ereğlisinde 2., 2022 yılında 5. Uluslararası Roma Trakyası toplantılarını düzenlemiştir.
2021 yılı Kasım ayında Türk Tarih Kurumu bilim heyeti üyeliğine seçilmiştir. Bu görevi kapsamında Türk Tarih Kurumu tarafından yayımlanan Belleten, Belgeler ve Höyük dergileri ile Türk Tarih Kurumu tarafından basılan kitapların yayın değerlendirme komisyonu üyesidir.
2022 yılından beri Uluslararası Doğu Roma Çalışmaları Birliğinin Geç Antik Devir Yazıtları Çalışmalarının Üyesidir.
2024 yılı Şubat ayında Europa Nostra derneğinin üyesi olmuştur.
2024 yılı Mart ayında Türk Tarih Kurumu Koordinatörlüğünde yapılan Doğu Roma Çalışmaları Mili Komitesinin Başkanlığına seçilmiştir.
Web
16.07.1967 yılında doğdu. 1989 yılında Ankara Üniversitesi, Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Arkeoloji ve Sanat Tarihi Bölümü’nden mezun oldu. 1990 yılında aynı bölüme araştırma görevlisi olarak atandı. 1993 yılında yüksek lisans ve 1999 yılında doktorasını Ankara Üniversitesi’nde tamamladı. 2003 yılında Yrd.Doç., 2010 yılında Doçent ve 2015 yılında Profesör oldu. Halen Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Arkeoloji Bölümü’nde Profesör öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır.
Ankara Üniversitesi DTCF Antropoloji mezunu, aynı üniversite Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde Yükseklisans ve doktorasını tamamladı. Alanında Ulusal Uluslararası kazı ve araştıralarda antropolog olarak görev aldı. Çankırı/Çorakyerler Omurgalı Fosil KAzısının Başaknlığını yürütmektedir. Felaket kurbanları kimliklendirme çalışmalarında Adli Antropolog olarak görev almakatdır. Ulusal ve uluslararası bir çok yayını bulunmakta ve ulusal ve uluslararası sempozyum ve kongrelerde sunumlar yapmıştır. Halen Antropoloji Bölüm Başkanı ve Adli Antropoloji Anabilim Dalı BAşkanı.
Özlem Çevik, 21.03.1969 tarihinde Malatya’da doğdu. İzmir Karşıyaka Lisesi’nden mezun olduktan sonra, Lisans ve Yüksek Lisans eğitimini Ege Üniversitesi, Klasik Arkeoloji Anabilim Dalı’nda, Doktorasını ise yine aynı üniversitenin Protohistorya ve Önasya Arkeolojisi Anabilim Dalı'nda 2004 yılında tamamladı. 2007 yılından itibaren Trakya Üniversitesi Arkeoloji bölümünde çalışmaktadır. 2009 yılından itibaren de İzmir-Ulucak Höyük kazılarına başkanlık etmektedir. Anadolu’da kentleşme süreci ve Batı Anadolu’nun neolitikleşme süreci temel araştırma konularını oluşturmaktadır ve bu konuda yazılmış ulusal ve uluslararası yayınları bulunmaktadır.
1989 yılında Selçuk Üniversitesi Arkeoloji ve Sanat Tarihi bölümünden mezun oldu. 1998 yılında da “Ortaçağ’da Kayseri Kent Dokusunun Gelişimi” isimli tezle de doktora çalışmasını tamamladı.1996-2015 yılları arasında Selçuk Üniversitesi Sanat Tarihi Bölümü Türk Dünyası ve Ortaçağ Kültürleri Arkeolojisi Ana Bilim Dalında sırasıyla Ana Bilim Dalı Başkanı olarak, 2015-2016 yılları arasında Uludağ Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi Sanat Tarihi Bölümünde Bölüm Başkanı olarak görev yaptı. 2016 yılından itibaren Akdeniz Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Sanat Tarihi Bölümü Ortaçağ Arkeolojisi Ana Bilim Dalında öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır. 2016-2021 yılları arasında Akdeniz Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi Dekanlığı görevini de yürüttü.
2003 yılında DAI Bursu ile Berlin’de Selçuklu Mimarlık ve Sanatında spolien malzeme kullanımı konusunda araştırma yaptı .2011 yılında New York FIAF’da Selçuklu dönemi kervansarayları üzerine konuk araştırmacı olarak araştırma daveti aldı. 2015-2018 yılları arasında TÜBİTAK SOBAG, Grup Yürütme Kurulu Üyeliği görevini yürüttü. 2015 yılından itibaren Avrupa Komisyonu, TÜBITAK-UİDB Horizon 2020 Sosyal ve Beşeri Bilimler (SSH) alanı komisyon toplantılarına Türkiye Komite üyesi olarak katılmaktadır.
1986 yılında Knidos Kazısına, 1998 ve 1999 yıllarında Konya ve Çevresindeki Kervansaray Kazılarına, 2001 yılında Alanya Kalesi Kazısına katıldı. 2007-2013 yılları arsında Bakanlar Kurulu kararlı “Alara Kazısı’nın” Başkanlığını yürüttü. 2015 yılından itibaren Bakanlar Kurulu izni ile Alanya Kazısının Kazı Başkanlığını yaptığı çalışmalara halen devam etmektedir. 2014 yılında Türkmenistan’ın Merv Şehrinde Türkmenistan-Türkiye işbirliği protokolü çerçevesinde TİKA’nın desteğiyle Sultan Alparslan’ın Mezar yerinin aranması için arkeolojik kazıların kazı başkanı olarak görev yapmaya başladı. 2015-2018 yılları arasında TİKA’nın desteğiyle Kırgızistan Koçkor’da Karahanlı dönemine tarihlenen bir Türbe yapısında Arkeolojik Kazı çalışmalarını yürüttü. Bu kazı çalışmaları dışında birçok küçük ortaçağ arkeolojisine yönelik kazı ve araştırmalarda bulundu. Bunlardan bazıları, Sedre Selçuklu Köşkü Kazısı, Aksaray 2. Kılıçarslan Hamamı Kazısı, Divriği Ulu Camisi (UNESCO WHL) Kazısı, Antalya Mevlevihane Çevresi Araştırma Kazısı, Şehzade Korkut Camisi (Kesik Minare) Araştırma Kazılarıdır.
2009 yılında başlanılan “Büyük Selçuklunun Mirası” projesinin baş yazar ve editörüdür. Bu proje kapsamında 2013 yılında bu çalışmalar sonucunda toplam beş ciltlik iki çalışması Türkçe ve İngilizce olarak yayınlandı. 2018 yılında Kazakistan Kültür Bakanlığının da davetiyle Kazakistan’daki arkeolojik araştırmalar ve Türkistan Yesi’deki arkeolojik kazı çalışmaları için Türkiye-Kazakistan arasında koordineli çalışmalara başladı. Halen bu çalışmalar sürdürülmektedir. 2015-2016 yılları arasında Anadolu Selçuklu Kervansarayları ile ilgili olarak “Yolların Tanıkları” isimli kitabı hazırladı. Müzecilik alanı ile ilgili dersler verdi ve araştırmalara katıldı. Türkiye’de Afyonkarahisar Devlet Müzesi, Ankara Makine Kimya Endüstrisi Kurumu Müzesi, Alanya Selçuklu Sarayı Müzesi gibi birçok müzede küratörü olarak görev yaptı. Halen Antalya Kültür Varlıklarını Koruma Kurulunun Başkanlığı görevini sürdürmektedir. Türkiye’de ve Türkiye dışında (Kırgızistan, Afganistan) olmak üzere çok sayıda yapının koruma ve restorasyonu ile ilgili konularda Restorasyona yön verecek araştırma grubunun başkanlığını ve ekip üyeliğini yaptı. Koruma ve Restorasyon konusunda Türkiye’deki birçok kurulda raportör, kurul üyesi ve kurul başkanlığı yaptı.
Çalışma alanı ile ilgili olarak, Berlin Pergamon Museum, Oxford Üniversitesi, Leeds Üniversitesi, Trnava (Slovakya) Üniversitesi, Hindistan Jamia Milliye Üniversitesi, Polonya Wroclaw Üniversitesi, İspanya Cadis Üniversitesi, Almanya Mainz Üniversitesi, Hindistan IGNCA Enstitüsünde konferans ve sempozyumlarda bildiri sundu. Çalıştığı konularda beş kitabı ve çok sayıda kitap ve dergilerde makale yayınladı.
Musa Kadıoğlu, 1994 yılında Ankara Üniversitesi, Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi, Klasik Arkeoloji Anabilim Dalı’nda lisans ve 1997’de Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Klasik Arkeoloji Anabilim Dalı’nda yüksek lisans eğitimini tamamladı. 2002 yılında “Nysa Tiyatrosu Sahne Binası Cephe Mimarisi” konulu doktora tezini, Freiburg Albert-Ludwigs-Üniversitesi Arkeoloji Enstitüsü’nde Prof. Dr. V. M. Strocka danışmanlığında tamamladı. Bu tezi ile Humanismus Heute adlı eyalet vakfı tarafından 2002 Yılı Günter-Wöhrle Başarı Ödülü’nü kazandı. Aynı tezin 2006 yılında yayınlanan kitabı ise (Die Scaenae Frons des Theaters von Nysa am Mäander, Forschungen in Nysa am Mäander I) 2007 Yılı Türkiye Bilimler Akademisi (TÜBA) Teşvik Ödülü ile ödüllendirildi. 2012 yılında Alexander von Humbodt Vakfı’nın sağlamış olduğu araştırma bursu ile Freiburg’da bilimsel araştırmalarını sürdürdü ve Das Gerontikon von Nysa am Mäander, Forschungen in Nysa am Mäander III adlı kitabını 2014 yılında yayımladı. 2000-2011 yılları arasında Ankyra arkeolojik araştırmaları çerçevesinde K. Görkay ve S. Mitchell ile birlikte Roma Dönemi’nde Ankyra adlı kitabı 2011 yılında Yapı Kredi Yayınlarından yayımlandı. Teos Arkeoloji Projesi kapsamında TEOS: Yazıtlar, Kültler ve Kentsel Doku (İstanbul 2021, İş Bankası Kültür Yayınları) adlı kitabın editörlüğünü yapmıştır.
Akademik kariyerine 1995 yılında Ankara Üniversitesi, Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi, Klasik Arkeoloji Anabilim Dalı’nda araştırma görevlisi olarak başlayan Musa Kadıoğlu, 2006-2011 yıllarında aynı anabilim dalında Doçent, 2011 yılından itibaren ise Profesör olarak görev yapmaktadır. 2010 yılından itibaren Teos antik kentindeki (Seferihisar/İzmir) kazı, araştırma ve onarım çalışmalarını yürütmektedir.
Istanbul 14.10.1969 doğumlu,
ÜNİVERSİTE EĞİTİMİ
LİSANS: 1986-1990: Klasik Arkeoloji İstanbul Üniversitesi.
Master: 1990-1993 Klasik Arkeoloji İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, subject: „Ainos Pişmiş Toprak Heykelcikleri. Oturan Kolsuz Aphroditeler ve Adak Grubu Eserleri“
Doktora: 2001: Belçika Leuven Üniversitesi Arkeoloji Bölümü, Tez konusu: “Die Nekropolen und Grabdenkmäler von Sagalassos in Pisidien in hellenistischer und römischer Zeit”, Doktora danışmanı: Prof. Dr. Marc Waelkens, ikinci doktora danışmanı: Prof. Dr. H. von Hesberg (University of Cologne), Suma Cum Laude ile başarılı olmuştur.
İŞ TECRÜBESİ
- (1990 - 1995) Alman Arkeoloji Enstitüsü İstanbul Şubesinde yardımcı öğrenci .
- (01.06.2002 - 31.05.2004) DFG'de (Deutsche Forschungsgemeinschaft - German Research Foundation) Doktora sonrası araştırmacı olarak , „Formen und Wege der Akkulturation im östlichen Mittelmeerraum und Schwarzmeergebiet in der Antike“, programında 'Kultureller Wandel in den Städten West- und Süd-Pisidiens/Türkei in hellenistischer und römischer Zeit' isimli proje kapsamında.
- (01.08.2004 - 31.01.2005) Doktora sonrası yardımcı araştırmacı olarak Pisidia Survey Project in Pednelissos kapsamında Almanya'da Köln Üniversitesi Arkeoloji Bölümünde.
- ( Şubat 2007) Yrd. Doç. Dr. öğretim üyesi olarak Hacettepe Üniversitesi.
- (2008-2018) Doç. Dr. öğretim üyesi olarak Hacettepe Üniversitesi.
- (Since 2018) Prof. öğretim üyesi olarak Ankara Üniversitesi.
YABANCI DİL BİLGİSİ
Türkçe(anadil), İngilizce ve Almanca (akıcı), Hollandaca ve İspanyolca (temel)
Vedat Dalokay Caddesi No: 112 Çankaya 06670 ANKARA
tuba-ar@tuba.gov.tr
(+90) (212) 219 16 60
TÜBA-AR Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi / Turkish Academy of Sciences Journal of Archaeology (TÜBA-AR), dergide yayımlanan makalelerde ifade edilen görüşleri resmî olarak benimsememekte ve derginin basılı ya da çevrim içi sürümlerinde yer alan herhangi bir ürün veya hizmet reklamı konusunda garanti vermemektedir. Yayımlanan makalelerin bilimsel ve hukuki sorumluluğu yazar(lar)a aittir.
Makalelerle birlikte gönderilen resim, şekil, tablo vb. materyaller özgün olmalı ya da daha önce yayımlanmışlarsa, hem basılı hem de çevrim içi sürümlerde yayımlanmak üzere eser sahibinden alınmış yazılı izinle birlikte sunulmalıdır. Yazar(lar), dergide yayımlanan çalışmalarının telif hakkını saklı tutar. Makale dergide yayımlandığında, mali haklar ve umuma iletim hakları, işleme, çoğaltma, temsil, basım, yayın ve dağıtım hakları TÜBA’ya devredilecektir. Yayımlanan tüm içeriklerin (metin ve görsel materyaller) telif hakları dergiye aittir. Dergide yayımlanmak üzere kabul edilen makaleler için telif hakkı ya da başka bir ad altında ödeme yapılmaz ve yazar(lar)dan makale işlem ücreti alınmaz; ancak yeniden baskı (reprint) talepleri yazarın sorumluluğundadır.
Bilimsel bilgi ve araştırmalara küresel açık erişimi teşvik etmek amacıyla TÜBA, çevrim içi olarak yayımlanan tüm içeriklerin (aksi belirtilmedikçe) okuyucular, araştırmacılar ve kurumlar tarafından serbestçe kullanılmasına izin vermektedir. Bu kullanım, eserin kaynağının belirtilmesi koşuluyla ve ticari amaç dışında, herhangi bir değişiklik yapılmaksızın Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) Uluslararası Lisansı kapsamında mümkündür. Ticari kullanım veya lisans istisnaları ile ilgili izinler için lütfen dergi ile iletişime geçiniz.