Uyguristik, Türkolojinin önemli kollarından biridir. Bugün Uyguristikle ilgili çalışmalar Türkiye, Çin, Rusya, Kazakistan, İsveç, Almanya, ABD ve Japonya başta olmak üzere farklı coğrafyalarda sürdürülmektedir.
Uluslararası Uygur Araştırmaları Dergisi, Uyguristikle ilgili çeşitli ülkelerde ve farklı disiplinlerde yapılan bilimsel araştırmaları yayınlamayı, bu çalışmaları uluslararası düzeyde erişilebilir hale getirerek bu konudaki bilgi akışını sağlamayı ve bu suretle Türkolojinin gelişimine katkıda bulunmayı hedeflemektedir. Uygur Özerk Bölgesi, Kazakistan, Kırgızistan, Özbekistan gibi farklı coğrafyalarda yaşayan Uygurlar ile ilgili her türlü çalışmanın da yer aldığı bu dergi, Türkoloji alanında bir literatür oluşturmayı amaçlamaktadır.
Uluslararası Uygur Araştırmaları Dergisi, kaliteli ve disiplinli yayıncılık anlayışı ile akademik camiada, Uygurlarla ilgili çalışmalar esas olmak üzere Türkoloji ile ilgili her türlü bilimsel çalışmanın yer aldığı önde gelen yayınlardan biri olma amacı taşımaktadır.
Uluslararası Uygur Araştırmaları Dergisi, Uygurların yanı sıra diğer Türk boyları (Kazak, Kırgız, Özbek vb.) ile ilgili dil, edebiyat, folklor, tarih, sanat, kültür, ekonomi gibi konularda bilimsel makaleler, derlemeler, kitap tanıtım yazıları ve aktarmalar da yayımlayan hakemli elektronik bir dergidir. Yılda iki sayı olmak üzere 6 ayda biryayımlanan bu dergide Türkoloji’nin genel konularıyla ilgili yazılara da yer verilebilir.
Uluslararası Uygur Araştırmaları Dergisi’ne gönderilen yazılar, önce Yayın Kurulunca dergi yazım ilkelerine uygunluk açısından incelenir ve uygun bulunanlar, değerlendirilmek üzere o alanda çalışmaları bulunan en az iki hakeme gönderilir (kitap incelemeleri hariç). Hakemlerin isimleri gizli tutulur ve raporlar beş yıl süre ile saklanır. Yayımlanan yazıların dil, bilim ve hukuk açısından bütün sorumluluğu yazarlarına, yayın hakları www.uygurarastirmalari.com’a aittir. Yayın Kurulu dergiye gönderilen yazıları yayımlayıp yayımlamamakta serbesttir. Gönderilen yazılar iade edilmez.
Uluslararası Uygur Araştırmaları Dergisi, kaliteli ve disiplinli yayıncılık anlayışı ile akademik camiada, Uygurlarla ilgili çalışmalar esas olmak üzere Türkoloji ile ilgili her türlü bilimsel çalışmanın yer aldığı önde gelen yayınlardan biri olma amacı taşımaktadır.
Buraya tıklayarak derginin kurallarına göre hazırlanmış taslağı indirip yazınızı aşağıda gösterilen talimatlar doğrultusunda bu taslağa yerleştirebilirsiniz.
YAZIM KURALLARI VE SAYFA DÜZENİ
SAYFA DÜZENİ
| Kâğıt Boyutu | Genişlik: 21 cm Yükseklik: 29,7 cm |
| Üst Kenar Boşluk | 3 cm |
| Alt Kenar Boşluk | 3 cm |
| Sol Kenar Boşluk | 3 cm |
| Sağ Kenar Boşluk | 3 cm |
| Gövde Metni | |
| Yazı Tipi | Cambria |
| Yazı Tipi Stili | Normal (İki Yana Yaslı) |
| Boyutu (normal metin) | 11pt (Cambria) |
| Boyutu (dipnot metni) | 9pt (Cambria) |
| Paragraf Aralığı | Önce 0 nk, sonra 6 nk |
| Satır Aralığı | Tek (1) |
| Özet Metni | |
| Yazı Tipi | Cambria |
| Yazı Tipi Stili | İtalik (İki Yana Yaslı) |
| Boyutu | 9 (Cambria) |
| Girinti | Sağ 2 cm, Sol 2 cm |
KAYNAKLARIN DÜZENLENMESİ
Metin İçinde Kaynak Gösterme
Metin içinde kaynak gösterimi APA Sistemi ile uyumlu şekilde yapılmalıdır.
– Ana metindeki tüm göndermeler metin içi atıf sistemi ile belirtilir.
– Tüm göndermeler APA sistemine uygun olarak parantez içinde gösterilmelidir.
– Metin içindeki açıklamalar için sayfa altı dipnot yöntemi kullanılmalıdır.
– Alıntılanan yazarın adı, metinde geçiyorsa, parantez içinde yazarın adını tekrar etmeye gerek yoktur.
Örnek: Boratav (1984: 25), bu rivayetlerin 34 tane olduğunu belirtir.
– Gönderme yapılan kaynak iki yazarlı ise, her iki yazarın da soyadları kullanılmalıdır.
Örnek: (Günay ve Güngör, 2011: 72)
– Yazarlar ikiden fazla ise ilk yazarın soyadından sonra “vd.” (ve diğerleri) ibaresi kullanılmalıdır.
Örnek: (Oğuz vd., 2010: 57)
– Gönderme yapılan kaynaklar birden fazlaysa, göndermeler noktalı virgülle ayrılmalıdır.
Örnek: (Ekici, 1998: 47; Öger, 2008: 109)
– Metinde arşiv belgelerinden yararlanılmış ise bu belgelere göndermeler Belge-1 veya Arşiv-1 şeklinde sırayla belirtilmeli ve kaynakçada ilgili ibarenin karşısına arşiv belge bilgileri yazılmalıdır.
– Metin içinde sözlü kaynaklardan alınan bilgilere yer verilmiş ise göndermeler Kaynak Kişi anlamına gelecek şekilde KK-1 şeklinde belirtilmeli, çalışmanın kaynaklar kısmında Sözlü Kaynaklar alt başlığı altında her bir kaynak kişinin bilgisi metin içinde yapılan gönderme kodu ile uyumu şekilde belirtilmelidir.
– Metin içinde internet kaynaklarından alınan bilgilere yer verilmiş ise göndermeler (URL-1, URL-2…) şeklinde belirtilmeli, çalışmanın kaynaklar kısmında Elektronik Kaynaklar alt başlığı altında her bir alıntı uzantısı metin içinde yapılan gönderme kodu ile uyumu şekilde belirtilmelidir.
Metinde vurgular tırnak içinde, eser isimleri italik olarak gösterilmelidir. Beş satırdan fazla alıntılar, tırnak işareti kullanılmadan blok şeklinde 1 cm. içeriden başlatılmalıdır.
Not: Fen Bilimleri ve Sağlık Bilimleri alanında genel kullanımlarda değişiklik söz konusudur. Bu alanlarda Dergimize gönderilen makalelerin metin içi atıflarında farklılıklar söz konusu olabilir. (Örn; Öger, 2008).
KAYNAKÇANIN DÜZENLENMESİ
– Kaynakçada sadece yazıda gönderme yapılan kaynaklara yer verilmeli ve yazar soyadına göre alfabetik sıralama izlenmelidir.
– Bir yazarın birden çok çalışması kaynakçada yer alacaksa yayın tarihine göre eskiden yeniye doğru bir sıralama yapılmalıdır.
– Aynı yılda yapılan çalışmalar için “a, b, c…” ibareleri kullanılmalı ve bunlar metin içinde yapılan göndermelerde de aynı olmalıdır.
Örnek: (1980a, 1980b)
Kitap:
Özdemir, Nebi (2008). Medya Kültür ve Edebiyat. Ankara: Geleneksel Yayıncılık.
Çeviri Kitap:
Cocchiara, Giuseppe (2017). Avrupa’da Folklor Tarihi. (çev.: Yerke Özer). Ankara: Geleneksel Yayınları.
İki Yazarlı Kitap:
Ergun, Metin ve Aça, Mehmet (2005). Tıva Kahramanlık Destanları-1. Ankara: Akçağ Yayınları.
Günay, Ünver ve Güngör, Harun (2011). Türklerin Dinî Tarihi. İstanbul: Rağbet Yayınları.
İkiden Fazla Yazarlı Kitap:
Oğuz, M. Öcal vd. (2010).Türk Halk Edebiyatı El Kitabı. Ankara: Grafiker Yayınları.
Kitap Bölümü:
Öger, Adem (2021). "Uygur Bilmeceleri". Türk Dünyası Bilmeceleri. (Ed. Emine Gürsoy Naskali). C. 3, İstanbul: Kitabevi, 1611-1644.
Ansiklopedi Maddesi:
Hitchins, Keith (2002). Kâşgar. TDV İslâm Ansiklopedisi içinde. C. 25, 7-9. Ankara: Diyanet Vakfı Yayınları.
Sözlük ve Yazarsız Kitaplar:
Orta Zaman Türk Dili ve Kültürü Üzerine İncelemeler (2005). İstanbul: Ötüken Yayınevi.
Makale:
Bayram, Bülent (2006). “Oğuz Epik Anlatmaları ve Çuvaş Alp Hikayeleri’nde Kutsal Kurt ve Tepegöz”. Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi, 6(1): 27-35.
Yayımlanmamış Tez:
Uz, Ersan (2021). Uzak Doğu Ülkelerinde Kültürel Miras ve Sürdürülebilir Turizm Yaklaşımları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Nevşehir: Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Öger, Adem (2008). Uygur Efsaneleri Üzerine Bir Araştırma (İnceleme-Metinler). Yayımlanmamış Doktora Tezi. İzmir: Ege Üniversitesi Türk Dünyası Araştırmaları Enstitüsü.
Bildiri:
İnayet, Alimcan (2011). “Köroğlu Destanı’nın Uygur ve Özbek Varyantlarına Göre Göroğlu/Köroğlu’nun Doğumu”. Dede Korkut ve Geçmişten Geleceğe Türk Destanları Uluslararası Sempozyumu Bildirileri. (Lefkoşa, 25-28 Ekim 2010). (Ed. Yılmaz Yeşil). Ankara: TÜRKSOY, 433-440.
Yazarı Bilinen Gazete Yazıları:
Bortaçina, Azer (2000, 3 Temmuz). “Adalı Olmak Özveri İster”. Milliyet Yaşam, 4.
Yazarı Bilinmeyen Gazete Kupür veya Haberleri:
Cumhuriyet (1991, 21 Ekim). “Halkın kararına saygı duyulur”, 1.
Sinema Filmleri:
Bender, L.awrence (Yapımcı) ve Tarantino, Quentin (Yönetmen) (1994). Pulp Fiction [Sinema Filmi]. ABD: Miramax.
Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu (Yapımcı) ve Öztan, Zeki (Yönetmen). (1996). Kurtuluş [Sinema Filmi]. Türkiye: TRT.
İnternet Kaynakları:
URL-1: “Folklore on the Internet”. https://www.units.miamioh.edu/psybersite/cyberspace/folklore/intro.shtml (Erişim: 14.11.2018).
URL-2: https://sozluk.gov.tr/ (Erişim 15.01.2022).
Arşiv Kaynakları:
Belge-1/Arşiv-1: BOA-Başbakanlık Osmanlı Arşivi (BOA, DH.EUM.EMN, no: 3, 19.Ş.1330); BCA: Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi (BCA, 1927).
Sözlü Kaynaklar:
KK-1: Mustafa Mutlu, 1935 doğumlu, ilkokul mezunu, esnaf, İstanbul. (Görüşme: 12.06.2014).
Samsun Üniversitesi, İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü
Lisans: (1990-1995) Uygur Dili ve Edebiyatı/ Pekin Merkezi Milletler Üniversitesi
Yüksek Lisans: (2004-2007) Türk Dili ve Edebiyatı / İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
Doktora: (2007-2014) Türk Dili ve Edebiyatı / İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
Doçent: (2018) Üniversitelerarası Kurul
22 Haziran 1978 tarihinde Denizli’de dünyaya gelir. 1998 yılında AKÜ, Uşak Eğitim Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği Bölümünden bölüm ikincisi olarak mezun olur. Aynı yıl bitirdiği bölüme araştırma görevlisi olarak atanır. 1998 yılında, AKÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Eğitimi Anabilim Dalında yüksek lisans öğrenimine başlar. 2001 yılında “Türkiye Türkçesi Ağızlarında Fiil Çekimi” adlı yüksek lisans tezini tamamlayarak mezun olur. 2001-2002 yılları arasında Hava Kuvvetleri Komutanlığı Merkez Daire Başkanlığı emrinde yedek subay olarak askerlik görevini yerine getirir.
2002 yılında Ege Üniversitesi, Türk Dünyası Araştırmaları Enstitüsü, Türk Dili ve Lehçeleri Anabilim Dalında doktora eğitimine başlar ve doktora süresi boyunca bu bölümde araştırma görevlisi olarak görev yapar. 2007 yılında “Abdurrahim Ötkür'ün 'İz' Romanı (İnceleme-Metin-Aktarma-Dizin) adlı tezini savunarak doktora eğitimini tamamlar. 2008 yılında AKÜ Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları Bölümüne yardımcı doçent olarak geçiş yapar. 2011 yılında AKÜ Türk Dünyası Stratejik Uygulama ve Araştırma Merkezi Müdürü olarak atanır.
2012 yılında Uşak Üniversitesi, Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları Bölümünü kurmak üzere Uşak Üniversitesine yardımcı doçent olarak geçiş yapar. 2012-2015 yılları arasında Uşak Üniversitesi TÖMER müdürü olarak görev yapar. 2017 yılında Doçent unvanını alır. 2018 yılından bu yana Türk Dil Kurumu Bilim Kurulu Üyesi olarak görev yapmaktadır. Evli ve üç çocuk sahibidir. Alanı ile ilgili 7 kitabı ve 30’a yakın bildiri ve makalesi bulunmaktadır.
Trabzon Çaykara doğumlu.
ilk orta ve Lise eğitimini İstanbul'da tamamladı.
Lisans Yüksek Lisans ve Doktora eğitimini Kırgızistan Türkiye Manas Üniversitesinde tamamladı.
Samsun Üniversitesi, İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü
1970 yılında Ankara’da doğdu. 1991 yılında A.Ü. Dil ve Tarih-Coğraf¬ya Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünden mezun oldu. 1992 yılında aynı bölü¬mün Eski Türk Dili Anabilim dalında araştırma görevlisi olarak göreve başladı. 1993 yılında, aynı üniversitede yüksek lisans programını, 1999 yılında da yine aynı bölümde doktora programını tamamladı. A.Ü. Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünün Eski Türk Dili Anabilim Dalında 2002 yılında Doçentlik unva¬nını, 2008 yılında da Profesörlük unvanını aldı.
2005-2006 yılında Çin/Pekin’deki Merkezi Milliyetler Üniversitesinin (The Central University For Nationalities) Uygur Dili ve Edebiyatı Bölümünde lisanüstü dersler vermek üzere bir dönem için davetli konuk öğretim üyesi olarak bulundu. 2007-2017 yılları arasında birçok kez Pekin’deki aynı üniversiteye özel seminerler vermek üzere davet edildi. 2006-2012 yılları arasında Türk Dil Kurumunda Güncel Türkçe Sözlük ve İmla Kurulunda çalışma grubu üyesi oldu. 2010-2012 yılları arasında Türk Dil Kurumu Başkan yardımcılığı görevini üstlendi. 2012 yılında altı aylığına Londra’da Yunus Emre Enstitüsünde ders vermek ve araştırma yapmak için bulundu.
Prof. Özyetgin 2014 yılından itibaren UNESCO Türkiye Milli Komisyonu, Dünya Belleği İhtisas Komitesi Üyeliğini sürdürmektedir. Ayrıca 2009-2012 yılları arasında Yunus Emre Enstitüsü Danışma Kurulu Üyeliği yapan Prof. Özyetgin 2021 yılında yeniden Yunus Emre Enstitüsü Danışma Kurulu üyeliğine seçilmiştir.
Prof. Dr. A. Melek Özyetgin, 2013 yılından itibaren Yıldız Teknik Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünde öğretim üyesi olarak çalışmaktadır. Aynı üniversitede 2014-2015 yılları arasında Sosyal Bilimler Enstitüsü Müdür Yardımcılığı görevini, 2013-2019 yılları arasında Rektörlüğe bağlı Türk Dili Bölüm Başkanlığı görevlerini üstlenmiştir. Prof. Dr. A. Melek Özyetgin 2022-2025 yılları arasında Türk Dili ve Edebiyatı Bölüm Başkanlığı görevini yürütmüştür.
Prof. Dr. Melek Özyetgin’in bilimsel çalışmaları, Altın Orda, Kıpçak ve Uygur dönemini kapsayan orta dönem Türk dili tarihi ve kültürü üzerinde yoğunlaşmıştır. Prof. Dr. Melek Özyetgin özellikle filolojik araştırmalarda son derece önemli olan dil, tarih ve kültür eksenini göz önünde tutarak araştırma-incelemeye dayalı, disiplinlerarası karşılaştırmalı çalışmalar yapmıştır. Son yıllardaki çalışmaları eski Uygurların sosyal ve kültürel tarihi üzerine yoğunlaşmıştır.
Yurtdışında ve yurtiçinde yayımlanmış elliden fazla makale ve bildirisi bulunan Prof. Özyetgin’in müellifi olduğu 10’u aşkın kitabı vardır.
Prof. Dr. Melek Özyetgin’in yayımlanmış iki çalışması; birincisi, Ebū Hayyān, Kitābu’l-İdrāk li Lisāni’l-Etrāk, Fiil: Tarihî-Karşılaştırmalı Bir Gramer ve Sözlük Denemesi adlı kitabı, 2002 yılında Prof.Dr. Necmettin Hacıeminoğlu Dil Ödülüne; ikincisi Eski Türk Vergi Terimleri (2004) adlı kitabı da 2005 yılında, Prof. Dr. Osman Turan Tarih ödülüne layık görülmüştür. Ayrıca 2008 yılında Prof.Dr. Özyetgin, Türkiye İlim ve Edebiyat Eserleri Sahipleri Meslek Birliği (İLESAM) tarafından Teşvik Ödülünü almıştır.
1963'te doğdu. 1981-1985 yılları arasında HÜ TDE Bölümünde askeri öğrenci olarak öğrenim gördü.
1985 yılında öğretmen teğmen olarak mezun oldu. 2003 yılına kadar TSK'nin muhtelif birimlerinde yurt içinde ve yurt dışında görev yaptı. Bu arada yüksek lisans ve doktora eğitimini Prof. Dr. Talat Tekin'in gözetiminde tamamladı. 2003 yılında Kara Harp Okulu Komutanlığında yarbay rütbesindeyken emekli oldu ve Başkent Üniversitesinde yeni görevine başladı. Türkolojinin farklı alanlarında çalışmaktadır. Çalışmaları için: bk. https://baskent.academia.edu/SuerEker