Governance in Digitalized Cities: Comparative Analysis of Marmara Metropolitan Municipalities' E-Municipality Practices

Abstract

The e-municipality practices that emerged in the information society process are directly related to the governance principles that are expected to shed light on the public administration of the 21st century. E-municipal services in Turkey has become a part of state policy since the early 2000s, and has won critical importance in the process of citizen-oriented public services and participatory  local government management. Local government units first launched their services in a virtual environment through initiatives such as the Local Authorities Portal and Local Information Project, and then the e-municipality transformation became more widespread. On the other hand e-municipality practices differ in the manner of the transfer of information, e-service experience and the citizen-oriented participatory management practices of the municipalities. In this study, it is aimed to analyze comparatively the e-municipality services and applications offered by the metropolitan municipalities of Marmara Region within the framework of e-governance. The study was conducted in accordance with the e-municipality applications scale of the project no. 117K012 supported by TUBITAK 1001 SOBAG. The sample of the study consisted 6 metropolitan municipalities of  Marmara region which are Kocaeli, Istanbul, Tekirdag, Balikesir, Bursa and Sakarya. The corporate web sites of the municipalities were recorded for 3 months within the scope of the study, and the findings were measured by qualitative and quantitative content analysis method scale of the survey titled Dijital Digital Governance in the World Municipalities which has been conducted by Newark E-Governance Institute for more than 10 years. In this context, the websites were evaluated according to e-municipality service headings as; Security/Confidentiality variables, Citizen and Social Interaction, Measurement of Operational-Formal-Informational- and Strategic Skills. As a result, the municipalities were analyzed in terms of the e-municipal services they provided on the web pages based on the basic variables of the research scale of Newark E-Governance Institute and the findings were discussed on this axis.

Keywords

• e-municipality,Digital Governance,Web Sites,Participatory Management,e-service

Dijitalleşen Kentlerde Yönetişim: Marmara Bölgesi Büyükşehir Belediyeleri'nin Karşılaştırmalı E-Belediyecilik Uygulamaları

Öz

İletişim teknolojilerinin gelişmesi ve bilgi toplumuna geçiş sürecinde öne çıkan e-belediyecilik uygulamaları, 21. yüzyılın kamu yönetimine ışık tutması beklenen yönetişim olgusunun ilkeleri ile doğrudan ilintilidir.  Yerel yönetimlerde vatandaş odaklı hizmet ve katılımcı kamu yönetiminin yaygınlaşması açısından kritik önem kazanan e-belediyecilik hizmet ve uygulamaları Türkiye'de 2000'li yılların başından itibaren devlet politikasının bir parçası haline gelmiştir. Yerel yönetim birimleri ilk olarak Yerel Yönetimler Portalı ve Yerel Bilgi Projesi gibi girişimlerle hizmetlerini sanal ortama taşımışlar, ardından e-belediyecilik dönüşümü giderek yaygınlaşmıştır. Öte yandan geçiş sürecinde web sayfaları üzerinden e-belediye hizmetine başlayan ve çeşitli aşamalardan geçerek yeni uygulamalar geliştiren belediyelerin yoğunlaştıkları bilgi aktarımı, sundukları e-hizmet deneyimi ve vatandaş odaklı katılımcı yönetim pratiklerinin farklılık gösterdiği de görülmektedir.  Bu çalışmada Marmara Bölgesi Büyükşehir belediyelerinin e-yönetişim çerçevesinde dijital ortamda sundukları e-belediyecilik hizmet ve uygulamalarının karşılaştırmalı olarak analiz edilmesi amaçlanmıştır. Tübitak 1001 SOBAG destekli 117K012 no.lu projenin alan araştırması kapsamında yer alan e-belediyecilik uygulamalarının ölçeği doğrultusunda yapılan çalışmanın örneklemini; Kocaeli, İstanbul, Tekirdağ, Balıkesir, Bursa ve Sakarya'dan oluşan Marmara bölgesinin 6 büyükşehir belediyesi oluşturmaktadır. Araştırma kapsamındaki belediyelerin kurumsal web siteleri 3 ay boyunca kayıt altına alınmış, bulgular 10 yılı aşkın bir süredir Newark E-Yönetişim Enstitüsü tarafından yürütülen  “Dünya Belediyelerinde Dijital Yönetişim” başlıklı araştırmanın ölçeği çerçevesinde nitel ve nicel içerik analizi yöntemiyle ölçümlenmiştir. Bu bağlamda incelenen belediyelerin web siteleri; Güvenlik/Gizlilik Değişkenleri, Yurttaş ve Sosyal Etkileşim ile Operasyonel-Formal-Enformasyonel-Stratejik Beceri Ölçümü başlıklarında toplanan e-belediyecilik hizmetleri kapsamındaki içerik yönünden değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda, Marmara Bölgesi’nde yer alan Büyükşehir belediyeleri, web sayfalarında sağladıkları e-belediyecilik hizmetleri bakımından Newark E-Yönetişim Enstitüsü araştırma ölçeğinde yer alan temel değişkenlere bağlı olarak analiz edilmiş ve bulgular bu eksende tartışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• e-belediye,Dijital Yönetişim,Web Sitesi,Katılımcı Yönetim,e-hizmetler

Kaynakça

1. Berelson, B. (1952). Content Analysis in Communication Research. Glencoe, III: Free Press.
2. Büyüköztürk, Şener vd. (2018). Eğitimde Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Yayınevi.
3. Çarıkçı, O. (2010). Türkiyede E-devlet Uygulamaları Üzerine Bir Araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 2(12), 95-122.
4. Dawes, S.S. (2008). The Evolution and Continuing Challenges of E‐Governance. Public Administration Review, 68 (1), 86-102. 1 Ocak 2000 tarihinde https://www.researchgate.net/publication/227608705_The_Evolution_and_Continuing_Challenges_of_E-Governance adresinden erişildi.
5. Demirel, D. (2010). Yönetişimde Yeni Bir Boyut: E-Yönetişim, Türk İdare Dergisi, 466, 65-94.
6. Ganapathy, V.B. ve Kumar. K. (2014). E-Government: Concepts and Applications, IPASJ International Journal of Computer Science (IIJCS). 1 Ocak 2000 tarihinde https://ipasj.org/IIJCS/Volume2Issue8/IIJCS-2014-08-03-9.pdf adresinden erişildi.
7. Henden, H. B ve Henden, R. (2005). Yerel Yönetimlerin Hizmet Sunumlarındaki Değişim ve e-belediyecilik, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi www.e-sosder.com,4 (14), 48-66.
8. Holzer, M. vd. (2015). Digital Governance in Municipalities Worldwide. 10 Mart 2019 tarihinde https://spaa.newark.rutgers.edu/sites/default/files/files/EGov/Publications/Digital%20Governance%20in%20Municipalities%20Worldwide%20(2015-16).pdf. adresinden erişildi.

9. Krippendorff, K. (2003). Content Analysis: An Introduction to Its Methodology. Newbury Park, CA: Sage.
10. Mecek, M. (2018). E-Belediyecilik, Halkla İlişkiler, Bilgi Edinme, Şeffaflık, vb. Unsurlar Açısından Belediye Web Sayfalarının Kullanılması ve Etkinlik Analizi: Bolvadin Belediyesi Örneği, Uluslararası Bolvadin Sempozyumu Bildiriler Kitabı, 2307-2350.
11. TESEV (2008). İyi Yönetişim El Kitabı, Ed. Fikret Toksöz. Tesev Yayınları.
12. Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı (2016). 2016-2019 Ulusal e-Devlet Stratejsi ve Eylem Planı. 1 Ocak 2000 tarihinde http://www.edevlet.gov.tr/2016-2019-ulusal-edevletstratejisiveeylemplanitaslagi.pdf adresinden erişildi.
13. UNESCO (2002). Country Profıles of E-Governance. 1 Ocak 2000 tarihinde https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000127601 adresinden erişildi.
14. Vandeursen, A. (2014). Measuring Digital Skills, From Digital Skills To Tangible Outcomes Project Report:Measuring Digital Skills. 21 Şubat 2019 tarihinde http://www.lse.ac.uk/media-and communications/assets/documents/research/projects/disto/Measuring-Digital-Skills.pdf adresinden erişildi.