Mapping the research: A decade of research of history teaching and learning in Spain (2015-2025)

Bu makale, 2015 ile 2025 yılları arasında İspanyol okullarında tarih öğretimi ve öğrenimi üzerine yapılan araştırmaları gözden geçirmektedir. Makale, hem ilkokul hem de ortaokul düzeyinde gerçek sınıf katılımcıları olan öğretmen ve öğrencileri içeren çalışmalara odaklanmaktadır. PRISMA yöntemi kullanılarak, büyük akademik veritabanlarından 25 araştırma makalesi seçilmiştir. Amaç, tarihin nasıl öğretildiğini, öğrencilerin ne öğrendiğini ve öğretmenlerin konuya nasıl yaklaştığını anlamaktı. Bulgular, birçok öğretmenin aktif ve kapsayıcı öğretim yöntemlerini desteklemesine rağmen, ezber ve ders kitaplarına dayalı dersler gibi geleneksel yaklaşımların hala yaygın olduğunu göstermektedir. Öğrenciler genellikle stereotipleri tekrarlar ve özellikle cinsiyet ve kültürel çeşitlilik konusunda tarihi olaylar ve şahsiyetler hakkında sınırlı görüşlere sahiptir. Kadınlar ve azınlık grupları sınıf anlatılarında genellikle yeterince temsil edilmez. Bazı çalışmalar, yerel tarih, arkeoloji, tiyatro ve sanal gerçeklik gibi dijital araçların kullanılması gibi yenilikçi yöntemlerin faydalarını vurgulamaktadır. Bu yaklaşımlar, öğrencilerin tarihle daha derin bir şekilde ilgilenmelerine ve eleştirel düşünme ve motivasyonlarını geliştirmelerine yardımcı olmaktadır. Ancak, bu yöntemler yaygın olarak kullanılmamaktadır ve etkileri bağlama göre değişiklik göstermektedir. Araştırma ayrıca, öğrencilerin tarihsel nedenler ve sonuçları birbirine bağlamakta zorlandıklarını ve genellikle basitleştirilmiş anlatılara güvendiklerini göstermektedir. Öğretmenler, müfredat kısıtlamaları ve kaynak eksikliği nedeniyle bu kalıpları değiştirmekte zorluklarla karşılaşmaktadır. Genel olarak, bu çalışma İspanya'da tarih eğitimine daha eleştirel, kapsayıcı ve ilgi çekici bir yaklaşım çağrısında bulunmaktadır. Ayrıca, öğretmenleri daha iyi desteklemek ve öğrencilerin öğrenimini iyileştirmek için gelecekteki araştırmaların uzun vadeli çalışmalara ve daha güçlü teorik çerçevelere odaklanması gerektiğini önermektedir.

This paper presents a review of research on history teaching and learning in Spanish schools between 2015 and 2025. It focuses on studies involving real classroom participants, teachers and students from both primary and secondary education. Using the PRISMA method, 25 research articles were analysed from major academic databases. The goal was to understand how history is taught, what students learn, and how teachers approach the subject. The findings show that while many teachers support active and inclusive teaching methods, traditional approaches—such as memorization and textbook-based lessons—are still common. Students often repeat stereotypes and have limited views of historical events and figures, especially regarding gender and cultural diversity. Women and minority groups are often underrepresented in classroom narratives. Some studies highlight the benefits of innovative methods, such as using local history, archaeology, theatre, and digital tools like virtual reality. These approaches help students engage more deeply with history and improve their critical thinking and motivation. However, these methods are not widely used, and their impact varies depending on the context. The research also shows that students struggle to connect historical causes and consequences and often rely on simplified narratives. Teachers face challenges in changing these patterns due to curriculum constraints and lack of resources. Overall, the study calls for a more critical, inclusive, and engaging approach to history education in Spain. It also suggests that future research should focus on long-term studies and stronger theoretical frameworks to better support teachers and improve student learning.