The Contributions of the Virtue–Value–Action Module in the Training of School Principals within the Türkiye Century Education Model to Principals’ Professional Development: A Descriptive and Correlational Study

Öz

This study aims to examine the contributions of the Virtue–Value–Action Module, developed within the framework of the Türkiye Century Education Model (TYMM), to school principals’ leadership competencies within a descriptive and correlational framework. While studies addressing the ethical, strategic, and digital dimensions of educational leadership within a holistic framework have been increasing in the literature, it is evident that research examining school principals’ leadership competencies through a multidimensional and empirical model in the context of TYMM remains limited. This study seeks to fill this theoretical and empirical gap by proposing an original model and a measurement instrument that analyzes the leadership dimension of TYMM through measurable variables.
TYMM represents a holistic educational paradigm that integrates Türkiye’s national and moral values with global pedagogical principles, emphasizing cognitive, moral, emotional, and social growth. In this framework, school principals are considered transformative leaders who embody ethical sensitivity, strategic vision, digital competence, and participatory leadership.
The study was conducted using a quantitative descriptive survey model. The study group consisted of 234 secondary school principals selected from seven regions of Türkiye. The data were collected through a five-point Likert-type scale developed by the researcher and originally structured based on the leadership principles of the Türkiye Century Education Model (TYMM). The measurement instrument used in the study consists of a multidimensional structure developed in accordance with the leadership principles of TYMM, measuring leadership competencies across strategic-managerial, ethical-value-based, digital-communicative, and participatory-motivational dimensions. Content validity was ensured through expert opinions during the scale development process, and construct validity was tested using Exploratory Factor Analysis (AFA) The validity and reliability of the scale were tested through Exploratory Factor Analysis (EFA) and Cronbach’s Alpha coefficients (KMO = .872; α = .89). The scale consists of four sub-dimensions: strategic-managerial, ethical-value-based, digital-communicative, and participatory-motivational leadership.
Findings indicated that principals demonstrated high levels of competency in strategic-managerial (M = 4.21) and ethical-value-based (M = 4.34) leadership, moderate-to-high levels in digital-communicative (M = 3.97), and comparatively lower levels in participatory-motivational leadership (M = 3.61). Additionally, significant and positive relationships were found among leadership dimensions (particularly strategic ↔ digital r = .68; p < .01). These results suggest that leadership should be addressed as a holistic structure and support TYMM’s multidimensional leadership perspective.
The findings of the study revealed that school principals have strengthened their ethical and strategic leadership competencies; however, they still require additional support in digital transformation and participatory governance. These findings indicate that leadership competencies constitute a complementary and reinforcing holistic structure and that the value-based leadership approach proposed by TYMM is reflected in practice. In conclusion, the success of TYMM depends not only on individual leadership competencies but also on institutional support mechanisms, sustainable in-service training, and equitable resource distribution.

Anahtar Kelimeler

• Century of Türkiye Educational Model
• Virtue–Value–Action
• School Leadership
• Scale Development
• Ethical and Strategic Competencies
• Educational Administration

Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Müdürler Eğitiminde Erdem Değer Eylem Modülünün Müdürlerin Gelişimine Katkıları: Betimsel ve İlişkisel Bir İnceleme

Öz

Bu araştırma, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli (TYMM) kapsamında geliştirilen Erdem–Değer–Eylem Modülü’nün okul müdürlerinin liderlik yeterliklerine katkısını betimsel ve ilişkisel bir çerçevede incelemeyi amaçlamaktadır. Alanyazında, eğitim liderliğinin etik, stratejik ve dijital boyutlarını bütüncül bir çerçevede ele alan çalışmalar artmakla birlikte, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli bağlamında okul müdürlerinin liderlik yeterliklerini çok boyutlu ve ampirik bir modelle inceleyen araştırmaların sınırlı olduğu görülmektedir. Bu çalışma, söz konusu kuramsal ve ampirik boşluğu doldurarak TYMM’nin liderlik boyutunu ölçülebilir değişkenler üzerinden analiz eden özgün bir model ve ölçme aracı önermekte ve literatüre katkı sağlamayı hedeflemektedir. TYMM, Türkiye’nin ulusal ve ahlaki değerlerini evrensel pedagojik ilkelerle bütünleştirerek bireyin zihinsel, duyuşsal, ahlaki ve sosyal gelişimini esas alan bütüncül bir eğitim anlayışını temsil etmektedir. Bu çerçevede okul müdürleri yalnızca yönetsel görevleri yerine getiren kişiler değil, aynı zamanda etik duyarlılığa sahip, stratejik vizyon geliştiren, dijital yeterlikleri güçlü ve paydaş katılımını önceleyen dönüştürücü liderler olarak görülmektedir. Araştırma, nicel betimsel tarama modeli kullanılarak yürütülmüştür. Çalışma grubunu Türkiye’nin yedi bölgesinden seçilen 234 ortaöğretim kurumu müdürü oluşturmaktadır. Veriler, araştırmacı tarafından geliştirilen ve TYMM’nin liderlik ilkeleri temel alınarak özgün olarak beşli Likert tipi bir ölçek aracılığıyla toplanmıştır. Araştırmada kullanılan ölçme aracı, TYMM’nin liderlik ilkeleri doğrultusunda geliştirilen ve liderlik yeterliklerini stratejik-yönetimsel, etik-değer temelli, dijital-iletişimsel ve katılımcı-motive edici boyutlar kapsamında ölçen çok boyutlu bir yapıdan oluşmaktadır. Ölçek geliştirme sürecinde kapsam geçerliği uzman görüşleriyle sağlanmış; yapı geçerliği Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) ile test edilmiştir. Ölçeğin geçerlik ve güvenirlik analizleri Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) ve Cronbach Alpha katsayılarıyla test edilmiştir (KMO = .872; α = .89). Ölçek dört alt boyuttan oluşmaktadır: stratejik-yönetimsel, etik-değer temelli, dijital-iletişimsel ve katılımcı-motive edici liderlik.
Bulgular, müdürlerin stratejik-yönetimsel ( x̄ = 4.21 ) ve etik-değer temelli ( x̄ = 4.34 ) liderlik alanlarında yüksek; dijital-iletişimsel ( x̄ = 3.97 ) liderlikte orta-yüksek; katılımcı-motive edici liderlikte ( x̄ = 3.61 ) görece düşük düzeyde yeterlik sergilediklerini göstermektedir. Ayrıca liderlik boyutları arasında anlamlı ve pozitif ilişkiler bulunmuştur (özellikle stratejik ↔ dijital r = .68; p < .01). Bu sonuçlar, liderliğin bütüncül bir yapıda ele alınması gerektiğini ve TYMM’nin çok boyutlu liderlik anlayışını desteklediğini göstermektedir.
Araştırmanın bulguları, okul müdürlerinin TYMM doğrultusunda etik ve stratejik liderlik yeterliklerini güçlendirdiklerini; ancak dijital dönüşüm ve katılımcı yönetişim alanlarında ek desteğe gereksinim duyduklarını ortaya koymaktadır. Bu bulgular, liderlik yeterliklerinin birbirini tamamlayan ve güçlendiren bütüncül bir yapı oluşturduğunu ve TYMM’nin değer temelli liderlik yaklaşımının uygulama düzeyinde karşılık bulduğunu göstermektedir. Sonuç olarak, TYMM’nin başarısı yalnızca bireysel liderlik yeterlikleriyle değil, aynı zamanda kurumsal destek mekanizmaları, sürdürülebilir hizmet içi eğitimler ve adil kaynak dağılımıyla mümkündür.

Anahtar Kelimeler

• Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli
• Erdem–Değer–Eylem
• Okul Liderliği
• Ölçek Geliştirme
• Etik ve Stratejik Yeterlikler
• Eğitim Yönetimi

Destekleyen Kurum

YOK

Etik Beyan

ETİK BEYANA GEREK YOK.

Kaynakça

1. Altınkurt, Y., & Yılmaz, K. (2017). Öğretmenlerin etik liderlik ve örgütsel adalet algıları arasındaki ilişki. Eğitim ve Bilim, 42(189), 425–443. https://doi.org/10.15390/EB.2017.7145.
2. Anderson, R. E., & Dexter, S. (2005). School technology leadership: An empirical investigation of prevalence and effect. Educational Administration Quarterly, 41(1), 49–82. https://doi.org/10.1177/0013161X04269517
3. Aydın, M. (2022). Türk eğitim sisteminde merkeziyetçilik ve okul özerkliği tartışmaları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 28(1), 25–48.
4. Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
5. Biesta, G. (2010). Good education in an age of measurement: Ethics, politics, democracy. Boulder, CO: Paradigm Publishers.
6. Brown, M. E., & Treviño, L. K. (2006). Ethical leadership: A review and future directions. The Leadership Quarterly, 17(6), 595–616. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2006.10.004.
7. Bush, T. (2008). Leadership and management development in education. London: SAGE Publications.
8. Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (4th ed.). Thousand Oaks, CA: SAGE.

9. Davies, B., & Davies, B. J. (2005). Strategic leadership. School Leadership & Management, 25(3), 307–324.
10. Demirtaş, Z. (2023). Okul yöneticilerinin etik liderlik davranışlarının öğretmen motivasyonuna etkisi. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 11(2), 112–132.
11. Fullan, M. (2007). The new meaning of educational change (4th ed.). New York: Teachers College Press.
12. Haller, E. J., & Strike, K. A. (2013). Ethics and educational leadership: Cases and commentaries. New York: Teachers College Press.
13. Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2013). Educational administration: Theory, research, and practice (9th ed.). New York: McGraw-Hill Education.
14. International Society for Technology in Education. (2016). ISTE standards for education leaders.
15. Karasar, N. (2021). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar, ilkeler, teknikler (36. baskı). Ankara: Nobel Yayıncılık.
16. Kohlberg, L. (1981). Essays on moral development: Vol. I. The philosophy of moral development. San Francisco, CA: Harper & Row.
17. Leithwood, K., & Jantzi, D. (2006). Transformational school leadership for large-scale reform: Effects on students, teachers, and their classroom practices. School Effectiveness and School Improvement, 17(2), 201–227. https://doi.org/10.1080/09243450600565829.
18. Leithwood, K., Harris, A., & Hopkins, D. (2020). Seven strong claims about successful school leadership revisited. School Leadership & Management, 40(1), 5–22. https://doi.org/10.1080/13632434.2019.1596077.
19. Lickona, T. (1991). Educating for character: How our schools can teach respect and responsibility. New York: Bantam Books.
20. Milli Eğitim Bakanlığı. (2023). Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli: Felsefi ve kuramsal temel. Ankara: MEB Yayınları.
21. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2024). Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Hizmet İçi Eğitim Kılavuzu. Ankara: Öğretmen Yetiştirme ve Geliştirme Genel Müdürlüğü.
22. Narvaez, D., & Lapsley, D. K. (2008). Teaching moral character: Two alternatives for moral education. The Teacher Educator, 43(2), 156–172. https://doi.org/10.1080/08878730701838983.
23. Organisation for Economic Co-operation and Development. (2020). School leadership for learning: Insights from TALIS 2018. Paris: OECD Publishing.
24. Sahlberg, P. (2016). FinnishED leadership: Four big, inexpensive ideas to transform education. New York: Corwin.
25. Sergiovanni, T. J. (1992). Moral leadership: Getting to the heart of school improvement. San Francisco: Jossey-Bass.
26. Şimşek, H., & Altınkurt, Y. (2022). Eğitim yöneticilerinin etik liderlik davranışları ile öğretmenlerin örgütsel güven algıları arasındaki ilişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 28(2), 157–186.
27. Yılmaz, K., & Altınkurt, Y. (2017). Okul yöneticilerinin etik liderlik davranışları ile öğretmenlerin iş doyumları arasındaki ilişki. Eğitim ve Bilim, 42(191), 423–440.