Derleme
BibTex RIS Kaynak Göster

Neoliberal Dönüşüm Sürecinde Girişimci Üniversite ve Toplumsal İşlevin Değişimi

Yıl 2026, Cilt: 28 Sayı: 2026, 1 - 14, 06.02.2026
https://doi.org/10.17556/erziefd.1768571
https://izlik.org/JA32YJ83PK

Öz

Bu çalışma üniversite tarihi üzerine odaklanarak neoliberal ekonomi politik ideolojiyle misyon farklılaşması yaşayan üniversite anlayışını geleneksel üniversite kültürü ekseninde eleştiriye açmaktadır. Modern üniversitenin yarattığı değerler tarihsel süreçte neoliberal ekonomi politik değişimin gölgesi altında dönüşüm geçirerek yeniden yapılandırılmıştır. Geleneksel üniversite kültüründen kopuş anlamına gelen bu yeni değerler dizisi beraberinde birçok politik kazanımın da yok olmasına sebep olmuştur. Modern üniversite örgütlenmesi sürecinde üniversite finans kaynağının devlet tarafından sağlanması üniversitelere görece özerklik tanımaktaydı. Bu açıdan üniversiteler ontolojik olarak akıl merkezli bir örgütlenme sürecine girmiş, epistemolojik olarak da hakikat arayışı kendinde bir amaç olarak ele alınmıştı. Böylelikle bilgi üretim süreci kamu adına düşünülmüş, bilginin varlığı toplumsal sosyalizasyon, yetkinleşme, yargı yetisi edinme ekseninde ele alınmıştı. Kısaca bilgiyle olan ilişki ticari fayda yerine kamusal fayda etrafında kurumsallaşmıştı. Bunun yanında modern üniversite örgütlenmesi aynı zamanda ulus kimliğinin inşası adına ulusal ortak ruh yaratma noktasında gerekli bilgi setlerinin üretimi de gerçekleştirmekteydi. Modern üniversitenin bu temel özellikleri neoliberal ekonomi politiğin hegemonik hale gelmesi sonucu ekonomik değerler sistemiyle yer değiştirmektedir. Bu dönüşüm beraberinde üniversitenin toplumsal işlevi üzerine yeniden düşünmeyi zorunlu kılmaktadır. Bu açıdan bu çalışma modern üniversite anlayışıyla inşa edilen üniversite kültürünün ayırıcı özelliklerinin neoliberal politikalarla ortadan kaldırılması sürecine odaklanarak üniversitenin sürekli ekonomik fayda odaklı yeni hegemonik değerlerini eleştiriye açmaktadır.

Kaynakça

  • Adem, M. (2008). Çağdaş Üniversite mi Medrese mi. Ankara: Phoenix.
  • Aktan, C. (2003). Özlenen Üniversite - Yaşanan Üniversite. İstanbul: Yeni Türkiye Yayınları.
  • Alkan, M., & Onur, F. (2012). Stadiasmus Patarensis İçin Parerga 7. Gephyra, 8, 123-145.
  • Apple, M. (2012). Eğitim ve İktidar. (E. Bulut, Trans.) İstanbul: Kalkedon.
  • Barnett, R. (2008). Üniversitede İdeoloji İle Yaşamak. (S. Eren, Trans.) İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  • Bastedo, M. (2019). Yükseköğretimin Düzenlenmesi: Bir Manifesto. In M. Bastedo, Yükseköğretim Örgütlenmesi (E. Saraçoğlu, Trans., pp. 13-30). İstanbul: Küre Yayınları.
  • Bennet, R. (2017). Ekolojik Üniversitenin Gelişi. FelsefeLogos, 65-80.
  • Berardi, F. B. (2012). Ruh İş Başında - Yabancılaşmadan Otonomiye. (F. Genç, Trans.) İstanbul: Metis.
  • Bingöl, B. (2013). Üniversite Özerkliği. Ankara : Sistem Ofset Yayıncılık.
  • Bok, D. (2007). Piyasa Ortamında Üniversiteler. (B. Yıldırım, Trans.) İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  • Bonefeld, W. (2013). Yıkıcı Akıl ve Olumsuzlama. (Ö. Yalçın, Trans.) İstanbul: Otonom.
  • Brown, W. (2020). Neoliberalizmin Harabelerinde. (B. Doğan, Trans.) İstanbul: Metis.
  • Brown, W. (2018). Halkın Çözülüşü, Neoliberalizmin Sinsi Devrimi. (B. E. Aksoy, Trans.) İstanbul: Metis.
  • Bourdieu, P. (2017). Karşı Ateşler-1, Neoliberal İstilaya Karşı Direnişe Hizmet Edecek Sözler. (S. Canbolat, Trans.) İstanbul: Sel.
  • Bourdieu, P. (2021). Homo Academicus. (N. Ökten, A. Kocasu, & E. Gülbey, Trans.) İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  • Cevizci, A. (2021). Eğitim Felsefesi. İstanbul: SAY Yayınları.
  • Chaubet, F. (2022). Avrupa'nın Entelektüel Tarihi. (H. Louze, Trans.) İstanbul: İletişim.
  • Coşkun, B. (2019). Neoliberal İktidar ve Özne. İstanbul: Notabene.
  • Dardot, P., & Laval, C. (2012). Dünyanın Yeni Aklı. (F. Taylan, Trans.) İstanbul: İsnablu Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  • Delanty, G. (2019). Küresel Çağda Üniversite İdeası: Amaç Olarak Bilgiden Bilginin Sonuna Doğru Mu? In M. Kurtoğlu, Neoliberalizm, Bilgi ve Üniversiteler (M. Kurtoğlu, Trans., pp. 63-98).
  • Delbanco, A. (2020). Üniversite, Neydi, Ne Durumda ve Nasıl Olmalı. (E. Saraçoğlu, Trans.) İstanbul: Küre Yayınları.
  • Derrida, J. (2017). Mochlos; ya da Fakültelerin Çatışması. FelsefeLogos, 23-47.
  • Demir, M. (2016). Yorumsamacı Perspektiften Türkiye'de Akademisyen Kimliği. Ankara: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Halkla İlişkiler ve Tanıtım Anabilim Dalı Doktora Tezi.
  • Direk, Z. (2016). Üniversitenin Dönüşümü ve Stimmung Sorunu. In B. Mügen, Ç. Topal, & E. Yıldırım, Paylaşımlar, Üniversite, Bilgi, Üretim (pp. 139-148). İstanbul: İletişim.
  • Erbaş, H. (2016). Modernden Anti-Moderne Bilim: Türkiye Örneğinde "Sosyal Bilimin Krizi" ve Sonrası. In B. Mügen, Ç. Topal, & E. Yıldırım, Paylaşımlar, Üniversitese, Bilgi, Üretim (pp. 95-137). İstanbul: İletişim.
  • Ercan, F. (1998). Eğitim ve Kapitalizm. İstanbul: Bilim Yayınları.
  • Ergur, A. (2016). Her Yemeğe Sos Bolonez! Bilimsel Etkinliğin Kapitalist Girişime Dönüşmesi Sürecinde Disiplinler Standartlaşması. In B. Mügen, Ç. Topal, & E. Yıldırım, Paylaşımlar Üniversite, Bilgi, Üretim (pp. 149-169). İstanbul: İletişim.
  • Evans, G. (2007). Akademisyenler ve Gerçek Dünya. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  • Gasset, J. (1998). Üniversitenin Misyonu. (N. Işık, Trans.) İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  • Giroux, H. (2016). Toplumsalın Alacakaranlığı. Ankara: Dost.
  • Giroux, H. (2014). Eğitimde Kuram ve Direniş. (S. Demiralp, Trans.) Ankara: Dost.
  • Giroux, H. A. (2008). The Militarization of US Higher Education after 9/11. Theory, Culture & Society, 56-82.
  • Goff, X. L. (2020). Ortaçağda Entelektüeller. (M. A. Kılıçbay, Trans.) İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
  • Gorz, A. (1986). Elveda Proletarya. (H. Tufan, Trans.) İstanbul: AFA Yayınları.
  • Günay, D. (2019). Üniversite Felsefesi. İstanbul: BüyüyenAY Yayınları.
  • Gürüz, K. (2020). Medrese v. Üniversite. İstanbul: Kalkedon.
  • Habermas, J. (2017). Üniversite İdeası-Öğrenme Süreçleri. FelsefeLogos, 49-63.
  • Hanley, L. (2006). Academic Capitalism in the New University. The Radical Teacher, University of Illinois Press, 3-7.
  • Hardt, M., & Negri, A. (2019). Meclis. (A. E. Pilgir, Trans.) İstanbul: Ayrıntı.
  • Hardt, M., & Negri, A. (2011b). Ortak Zenginlik. İstanbul: Ayrıntı.
  • Harvey, D. (2015). Neoliberalizmin Kısa Tarihi. (A. Onacak, Trans.) İstanbul: Sel Yayıncılık.
  • Hawley, C. (1984). The Thieves of Academe: Plagiarism in the University System. Improving College and University Teaching, 35-39.
  • Hill, D. (2016). Eleştirel Eğitim ve Marksizm. (N. Korkmaz, Trans.) İstanbul: Kalkedon.
  • Kavas, A. (2021). Üniversite ve Akademisyen. İstanbul: Literatür Yayınları.
  • Kurtoğlu, M. (2019). Yükseköğretimde Kurumsal Çeşitlilik: Türkiye ve Alternatif Üniversite İdeaları. In M. Kurtoğlu, Neoliberalizm, Bilgi ve Üniversiteler (M. Kurtoğlu, Trans., pp. 63-98). İstanbul: NotaBene.
  • Kurtoğlu, M. (2017). Küresel Bilgi Ekonomisi ve Üniversite (ideası)! FelsefeLogos, 109-118.
  • Lazzarato, M. (2015). Göstergeler ve Makineler. (F. N. Demirci, Trans.) İstanbul: Otonom Politika.
  • Marazzi, C. (2014). Sermaye ve Duygular. (M. Çelik, Trans.) İstanbul: Otonom Yayıncılık.
  • Maters, L. (2007). Akademinin Düşmanları. (M. Özbek, Trans.) İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.
  • Nalbantoğlu, H. (2009). Arayışlar, Bilim, Kültür, Üniversite. İstanbul: İletişim.
  • Onur, F. (2012). Anastasios. In M. Adak, & S. Şahin (Eds.), Stadiasmus hgjgjgj (pp. 235-265). İstanbul: Ege Yayınları.
  • O’Sullivan, M. (2016). Academic Barbarism, Universities and Inequality. London: Palgrave MacMillan.
  • Özgün, Y. (2011). Bologna Süreci Derken? In F. Ercan, & S. Korkusuz Kurt , Metalaşma ve İktidarın Baskısıdaki Üniversite (pp. 389-412). İstanbul: SAV Yayınları.
  • Pelikan, J. (2015). Üniversite Fikri. (C. Orhan, Trans.) İstanbul: Küre Yayınları.
  • Peters, M. A. (2019). Klasik Politik Ekonomi ve Yeni Bilgi Ekonomisinde Üniversitelerin Rolü. In M. Kurtoğlu, Neoliberalizm, Bilgi ve Üniversiteler (M. Kurtoğlu, Trans., pp. 115-135). İstanbul: NotaBene.
  • Readings, B. (2020). Üniversite Harabeleri. (E. Saraçoğlu, Trans.) İstanbul: Küre Yayınları.
  • Schopenhauer, A. (2018). Üniversiteler ve Felsefe. (A. Aydoğan, Trans.) İstanbul: SAY Yayınları.
  • Rhoades, G., & Slaughter, S. (1997). Academic Capitalism, Managed Professionals and Supply-Side Higher Education. Duke University Press, 9-38.
  • Rossi, A. (2018). Neoliberal Ruhlar. Cogito(91), 121-153.
  • Rosovsky, H. (2017). Üniversite, Bir Dekan Anlatıyor. (S. Ersoy, Trans.) Ankara: TÜBİTAK Yayınları.
  • Russell, B. (1999). Eğitim Üzerine. (N. Bezel, Trans.) İstanbul: Say Yayınları.
  • Said, E. (1995). Entelektüel, Sürgün, Marjinal, Yabancı. (T. Birkan, Trans.) Ayrıntı: İstanbul.
  • Sennet, R. (2011). Yeni Kapitalizmin Kültürü. (A. Onacak, Trans.) İstanbul: Ayrıntı.
  • Sennet, R. (2008). Karakter Aşınması. (B. Yıldırım, Trans.) İstanbul: Ayrıntı.
  • Shore, C. (2015). ‘After neoliberalism’? The reform of New Zealand’s university system. In S. Brin Hyatt,, B. W. Shear, & S. Wright, Learning Under Neoliberalism (pp. 30-55). New York: Berghahn Books.
  • Slaughter , S., & Rhoades, G. (2004). Academic Capitalism and the New Economy, Markets, State, and Higher Education. Baltimore,: John Hopkins University Press.
  • Şimşek, M. (2019). Tartışmaların Odağındaki Kurumu, ÜNİVERSİTE. İstanbul: ALFA Yayınları.
  • Tekeli, İ. (2011). Türkiye İçin Eğitim Yazıları. İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları.
  • Tekin, S. (2003). Üniversite ideasını yeniden düşünmek: Neoliberalizm, teknik akıl ve üniversitenin geleceği. Toplum ve Bilim, 144-163.
  • Temelli, S. (2009). Neoliberal Zamanda Aşınma. İstanbul: Kalkedon.
  • Tetchler, U. (2019). Yükseköğretim İçin Yeni Zorluklar ve Yükseköğretim Araştırmalarının Geleceği. (M. Kurtoğlu, Trans.) İstanbul: NotaBene.
  • Timur, T. (2000). Toplumsal Değişme ve Üniversiteler. Ankara: İmge Yayınları.
  • Tunalı, H. (2017). Dünyada ve Türkiye’de Üniversite Sanayi İşbirliği ve Yenilikçi Üretim". Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 237-257.
  • Vatansever, A., & Gezici Yalçın, M. (2016). Ne Ders Olsa Veririz. İstanbul: İletişim.
  • Yıldırım, E. (2016). Öznesi Olmayan Bili veya Malumat Çağında Bilmek yahut Bir Mesele de Bu! In B. Mügen, Ç. Topal, & E. Yıldırım, Paylaşımlar, Üniversite, Bilgi, Üretim (pp. 301-333). İstanbul: İletişim.
  • Yılmaz, L. (2016). Daimon'un Peşinde: Eleştiri, Aydın(lanma) ve Dostluk Kavramlarını Şimdi'de Düşünmek. In B. Mügen, Ç. Topal, & E. Yıldırım, Paylaşımlar, Üniversite, Bilgi, Üretim (pp. 249-274). İstanbul: İletişim.

The Entrepreneurial University and the Change of Social Function in the Neoliberal Transformation Process

Yıl 2026, Cilt: 28 Sayı: 2026, 1 - 14, 06.02.2026
https://doi.org/10.17556/erziefd.1768571
https://izlik.org/JA32YJ83PK

Öz

This study focuses on the history of the university and opens the understanding of the university, which has a mission differentiation with the neoliberal political economy ideology, to criticism on the axis of traditional university culture. The values created by the modern university have been restructured by being reformed in the historical process under the shadow of neoliberal economic and political change. This new set of values, which means a break with the values of the traditional university, has been the reason for the disappearance of many political gains. In the modern university formation process, university financial resources were provided by the state and universities were granted autonomy. In this respect, universities entered an ontologically mind-centered organization, and epistemologically, the search for truth was treated as an end in itself. Thus, the information production process was considered on behalf of the public, and the socialization of existence, perfection, and the development of judgment were addressed. In short, the relationship with information was institutionalized around public benefit rather than commercial benefit. In addition, the teaching of modern universities was also producing the necessary knowledge sets that could create a national common spirit in the name of nation-building. These basic features of the modern university are being replaced by the economic value system as a result of neoliberal economic policy becoming hegemonic. This transformation necessitates a rethinking of the social function of the university. In this respect, this study focuses on the process of eliminating the distinctive features of the university culture built with the modern university understanding through neoliberal policies and opens up criticism to the new hegemonic values of the university, which are constantly focused on economic benefit.

Kaynakça

  • Adem, M. (2008). Çağdaş Üniversite mi Medrese mi. Ankara: Phoenix.
  • Aktan, C. (2003). Özlenen Üniversite - Yaşanan Üniversite. İstanbul: Yeni Türkiye Yayınları.
  • Alkan, M., & Onur, F. (2012). Stadiasmus Patarensis İçin Parerga 7. Gephyra, 8, 123-145.
  • Apple, M. (2012). Eğitim ve İktidar. (E. Bulut, Trans.) İstanbul: Kalkedon.
  • Barnett, R. (2008). Üniversitede İdeoloji İle Yaşamak. (S. Eren, Trans.) İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  • Bastedo, M. (2019). Yükseköğretimin Düzenlenmesi: Bir Manifesto. In M. Bastedo, Yükseköğretim Örgütlenmesi (E. Saraçoğlu, Trans., pp. 13-30). İstanbul: Küre Yayınları.
  • Bennet, R. (2017). Ekolojik Üniversitenin Gelişi. FelsefeLogos, 65-80.
  • Berardi, F. B. (2012). Ruh İş Başında - Yabancılaşmadan Otonomiye. (F. Genç, Trans.) İstanbul: Metis.
  • Bingöl, B. (2013). Üniversite Özerkliği. Ankara : Sistem Ofset Yayıncılık.
  • Bok, D. (2007). Piyasa Ortamında Üniversiteler. (B. Yıldırım, Trans.) İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  • Bonefeld, W. (2013). Yıkıcı Akıl ve Olumsuzlama. (Ö. Yalçın, Trans.) İstanbul: Otonom.
  • Brown, W. (2020). Neoliberalizmin Harabelerinde. (B. Doğan, Trans.) İstanbul: Metis.
  • Brown, W. (2018). Halkın Çözülüşü, Neoliberalizmin Sinsi Devrimi. (B. E. Aksoy, Trans.) İstanbul: Metis.
  • Bourdieu, P. (2017). Karşı Ateşler-1, Neoliberal İstilaya Karşı Direnişe Hizmet Edecek Sözler. (S. Canbolat, Trans.) İstanbul: Sel.
  • Bourdieu, P. (2021). Homo Academicus. (N. Ökten, A. Kocasu, & E. Gülbey, Trans.) İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  • Cevizci, A. (2021). Eğitim Felsefesi. İstanbul: SAY Yayınları.
  • Chaubet, F. (2022). Avrupa'nın Entelektüel Tarihi. (H. Louze, Trans.) İstanbul: İletişim.
  • Coşkun, B. (2019). Neoliberal İktidar ve Özne. İstanbul: Notabene.
  • Dardot, P., & Laval, C. (2012). Dünyanın Yeni Aklı. (F. Taylan, Trans.) İstanbul: İsnablu Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  • Delanty, G. (2019). Küresel Çağda Üniversite İdeası: Amaç Olarak Bilgiden Bilginin Sonuna Doğru Mu? In M. Kurtoğlu, Neoliberalizm, Bilgi ve Üniversiteler (M. Kurtoğlu, Trans., pp. 63-98).
  • Delbanco, A. (2020). Üniversite, Neydi, Ne Durumda ve Nasıl Olmalı. (E. Saraçoğlu, Trans.) İstanbul: Küre Yayınları.
  • Derrida, J. (2017). Mochlos; ya da Fakültelerin Çatışması. FelsefeLogos, 23-47.
  • Demir, M. (2016). Yorumsamacı Perspektiften Türkiye'de Akademisyen Kimliği. Ankara: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Halkla İlişkiler ve Tanıtım Anabilim Dalı Doktora Tezi.
  • Direk, Z. (2016). Üniversitenin Dönüşümü ve Stimmung Sorunu. In B. Mügen, Ç. Topal, & E. Yıldırım, Paylaşımlar, Üniversite, Bilgi, Üretim (pp. 139-148). İstanbul: İletişim.
  • Erbaş, H. (2016). Modernden Anti-Moderne Bilim: Türkiye Örneğinde "Sosyal Bilimin Krizi" ve Sonrası. In B. Mügen, Ç. Topal, & E. Yıldırım, Paylaşımlar, Üniversitese, Bilgi, Üretim (pp. 95-137). İstanbul: İletişim.
  • Ercan, F. (1998). Eğitim ve Kapitalizm. İstanbul: Bilim Yayınları.
  • Ergur, A. (2016). Her Yemeğe Sos Bolonez! Bilimsel Etkinliğin Kapitalist Girişime Dönüşmesi Sürecinde Disiplinler Standartlaşması. In B. Mügen, Ç. Topal, & E. Yıldırım, Paylaşımlar Üniversite, Bilgi, Üretim (pp. 149-169). İstanbul: İletişim.
  • Evans, G. (2007). Akademisyenler ve Gerçek Dünya. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  • Gasset, J. (1998). Üniversitenin Misyonu. (N. Işık, Trans.) İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  • Giroux, H. (2016). Toplumsalın Alacakaranlığı. Ankara: Dost.
  • Giroux, H. (2014). Eğitimde Kuram ve Direniş. (S. Demiralp, Trans.) Ankara: Dost.
  • Giroux, H. A. (2008). The Militarization of US Higher Education after 9/11. Theory, Culture & Society, 56-82.
  • Goff, X. L. (2020). Ortaçağda Entelektüeller. (M. A. Kılıçbay, Trans.) İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
  • Gorz, A. (1986). Elveda Proletarya. (H. Tufan, Trans.) İstanbul: AFA Yayınları.
  • Günay, D. (2019). Üniversite Felsefesi. İstanbul: BüyüyenAY Yayınları.
  • Gürüz, K. (2020). Medrese v. Üniversite. İstanbul: Kalkedon.
  • Habermas, J. (2017). Üniversite İdeası-Öğrenme Süreçleri. FelsefeLogos, 49-63.
  • Hanley, L. (2006). Academic Capitalism in the New University. The Radical Teacher, University of Illinois Press, 3-7.
  • Hardt, M., & Negri, A. (2019). Meclis. (A. E. Pilgir, Trans.) İstanbul: Ayrıntı.
  • Hardt, M., & Negri, A. (2011b). Ortak Zenginlik. İstanbul: Ayrıntı.
  • Harvey, D. (2015). Neoliberalizmin Kısa Tarihi. (A. Onacak, Trans.) İstanbul: Sel Yayıncılık.
  • Hawley, C. (1984). The Thieves of Academe: Plagiarism in the University System. Improving College and University Teaching, 35-39.
  • Hill, D. (2016). Eleştirel Eğitim ve Marksizm. (N. Korkmaz, Trans.) İstanbul: Kalkedon.
  • Kavas, A. (2021). Üniversite ve Akademisyen. İstanbul: Literatür Yayınları.
  • Kurtoğlu, M. (2019). Yükseköğretimde Kurumsal Çeşitlilik: Türkiye ve Alternatif Üniversite İdeaları. In M. Kurtoğlu, Neoliberalizm, Bilgi ve Üniversiteler (M. Kurtoğlu, Trans., pp. 63-98). İstanbul: NotaBene.
  • Kurtoğlu, M. (2017). Küresel Bilgi Ekonomisi ve Üniversite (ideası)! FelsefeLogos, 109-118.
  • Lazzarato, M. (2015). Göstergeler ve Makineler. (F. N. Demirci, Trans.) İstanbul: Otonom Politika.
  • Marazzi, C. (2014). Sermaye ve Duygular. (M. Çelik, Trans.) İstanbul: Otonom Yayıncılık.
  • Maters, L. (2007). Akademinin Düşmanları. (M. Özbek, Trans.) İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.
  • Nalbantoğlu, H. (2009). Arayışlar, Bilim, Kültür, Üniversite. İstanbul: İletişim.
  • Onur, F. (2012). Anastasios. In M. Adak, & S. Şahin (Eds.), Stadiasmus hgjgjgj (pp. 235-265). İstanbul: Ege Yayınları.
  • O’Sullivan, M. (2016). Academic Barbarism, Universities and Inequality. London: Palgrave MacMillan.
  • Özgün, Y. (2011). Bologna Süreci Derken? In F. Ercan, & S. Korkusuz Kurt , Metalaşma ve İktidarın Baskısıdaki Üniversite (pp. 389-412). İstanbul: SAV Yayınları.
  • Pelikan, J. (2015). Üniversite Fikri. (C. Orhan, Trans.) İstanbul: Küre Yayınları.
  • Peters, M. A. (2019). Klasik Politik Ekonomi ve Yeni Bilgi Ekonomisinde Üniversitelerin Rolü. In M. Kurtoğlu, Neoliberalizm, Bilgi ve Üniversiteler (M. Kurtoğlu, Trans., pp. 115-135). İstanbul: NotaBene.
  • Readings, B. (2020). Üniversite Harabeleri. (E. Saraçoğlu, Trans.) İstanbul: Küre Yayınları.
  • Schopenhauer, A. (2018). Üniversiteler ve Felsefe. (A. Aydoğan, Trans.) İstanbul: SAY Yayınları.
  • Rhoades, G., & Slaughter, S. (1997). Academic Capitalism, Managed Professionals and Supply-Side Higher Education. Duke University Press, 9-38.
  • Rossi, A. (2018). Neoliberal Ruhlar. Cogito(91), 121-153.
  • Rosovsky, H. (2017). Üniversite, Bir Dekan Anlatıyor. (S. Ersoy, Trans.) Ankara: TÜBİTAK Yayınları.
  • Russell, B. (1999). Eğitim Üzerine. (N. Bezel, Trans.) İstanbul: Say Yayınları.
  • Said, E. (1995). Entelektüel, Sürgün, Marjinal, Yabancı. (T. Birkan, Trans.) Ayrıntı: İstanbul.
  • Sennet, R. (2011). Yeni Kapitalizmin Kültürü. (A. Onacak, Trans.) İstanbul: Ayrıntı.
  • Sennet, R. (2008). Karakter Aşınması. (B. Yıldırım, Trans.) İstanbul: Ayrıntı.
  • Shore, C. (2015). ‘After neoliberalism’? The reform of New Zealand’s university system. In S. Brin Hyatt,, B. W. Shear, & S. Wright, Learning Under Neoliberalism (pp. 30-55). New York: Berghahn Books.
  • Slaughter , S., & Rhoades, G. (2004). Academic Capitalism and the New Economy, Markets, State, and Higher Education. Baltimore,: John Hopkins University Press.
  • Şimşek, M. (2019). Tartışmaların Odağındaki Kurumu, ÜNİVERSİTE. İstanbul: ALFA Yayınları.
  • Tekeli, İ. (2011). Türkiye İçin Eğitim Yazıları. İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları.
  • Tekin, S. (2003). Üniversite ideasını yeniden düşünmek: Neoliberalizm, teknik akıl ve üniversitenin geleceği. Toplum ve Bilim, 144-163.
  • Temelli, S. (2009). Neoliberal Zamanda Aşınma. İstanbul: Kalkedon.
  • Tetchler, U. (2019). Yükseköğretim İçin Yeni Zorluklar ve Yükseköğretim Araştırmalarının Geleceği. (M. Kurtoğlu, Trans.) İstanbul: NotaBene.
  • Timur, T. (2000). Toplumsal Değişme ve Üniversiteler. Ankara: İmge Yayınları.
  • Tunalı, H. (2017). Dünyada ve Türkiye’de Üniversite Sanayi İşbirliği ve Yenilikçi Üretim". Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 237-257.
  • Vatansever, A., & Gezici Yalçın, M. (2016). Ne Ders Olsa Veririz. İstanbul: İletişim.
  • Yıldırım, E. (2016). Öznesi Olmayan Bili veya Malumat Çağında Bilmek yahut Bir Mesele de Bu! In B. Mügen, Ç. Topal, & E. Yıldırım, Paylaşımlar, Üniversite, Bilgi, Üretim (pp. 301-333). İstanbul: İletişim.
  • Yılmaz, L. (2016). Daimon'un Peşinde: Eleştiri, Aydın(lanma) ve Dostluk Kavramlarını Şimdi'de Düşünmek. In B. Mügen, Ç. Topal, & E. Yıldırım, Paylaşımlar, Üniversite, Bilgi, Üretim (pp. 249-274). İstanbul: İletişim.
Toplam 76 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Yükseköğretim Çalışmaları (Diğer)
Bölüm Derleme
Yazarlar

Murat Özdemir 0000-0003-0371-9128

Gönderilme Tarihi 19 Ağustos 2025
Kabul Tarihi 4 Aralık 2025
Yayımlanma Tarihi 6 Şubat 2026
DOI https://doi.org/10.17556/erziefd.1768571
IZ https://izlik.org/JA32YJ83PK
Yayımlandığı Sayı Yıl 2026 Cilt: 28 Sayı: 2026

Kaynak Göster

APA Özdemir, M. (2026). Neoliberal Dönüşüm Sürecinde Girişimci Üniversite ve Toplumsal İşlevin Değişimi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(2026), 1-14. https://doi.org/10.17556/erziefd.1768571

Amaç ve Kapsam

Uluslararası hakemli bir dergi olan EUJEF genel olarak Türkiye’de ve dünyada etkili eğitim sistemlerinin geliştirilmesine ve eğitimin nitelikli bir şekilde uygulanmasına hizmet etmeyi amaçlamaktadır. Bu genel amaç doğrultusunda EUJEF eğitim alanında yayın yapan araştırmacıların çalışmalarını ulaşılabilir kılmayı, eğitim alanındaki özgün ve güncel çalışmaları ön plana çıkarmayı, eğitim alanında çalışan uzmanlara etkili uygulama örnekleri sunmayı, araştırmacı ve uygulayıcıların eğitim alanındaki güncel çalışmaları takip edebileceği bir platform oluşturmayı hedeflemektedir. 

Bu amaçlar doğrultusunda eğitim bilimleri ve eğitim-öğretim süreçleri ile ilgili çalışmalar EUJEF’in kapsamında yer almaktadır. Okul öncesi eğitimden yüksek öğretime, yüksek öğretimden yaşam boyu eğitime kadar eğitimin tüm kademelerine yönelik eğitim-öğretim süreçlerinin herhangi bir bileşenine odaklanan çalışmalar EUJEF’in yayın odağında yer almaktadır. Bu kapsamda EUJEF özellikle aşağıda sıralanan makalelerin yayınlanmasına odaklanmaktadır;

• Tüm eğitim kademelerin eğitimin niteliğini ve eğitim-öğretim uygulamalarını geliştirmeyi amaçlayan çalışmalar,
• Tüm eğitim kademelerinde karşılaşılan eğitimle ilgili problemleri araştıran ve bu problemlerin çözümüne yönelik öneri sağlayan çalışmalar,
• Eğitimde psikolojik hizmetler, kariyer gelişimi, eğitim yönetimi, eğitimde program geliştirme, teknoloji kullanımı gibi eğitim bilimleri ile ilgili çalışmalar,
• Öğretmen eğitimine yönelik problemlere, daha nitelikli eğitim sistemlerine ve uygulamalarına odaklanan çalışmalar,
• Eğitim-öğretim süreçlerine paydaşların (aile, toplum, sağlık hizmetleri, vb.) katılımına odaklanan çalışmalar,
• Eğitim-öğretim süreçlerinde kullanılan ölçme ve değerlendirme araçlarının geliştirilmesine ve kullanılmasına odaklanan çalışmalar
• Eğitimle ilgili multidisipliner ve transdisipliner çalışmalar.

EUJEF’in amaç ve kapsamı ile tutarlı olarak EUJEF’te kabul edilen çalışmalar eğitim alanında uygulamalara yönelik çıkarımların tartışmasını içermelidir.


Kapsam Dışında Olan Çalışmalar
Temel odak noktası eğitim ve eğitim bilimleri olmayan çalışmalar EUJEF’in yayın kapsamı içerisinde yer almamaktadır. Bu bağlamda aşağıda belirtilen alanlarda yer alan çalışmalar EUJEF’in yayın kapsamı dışında olup değerlendirme sürecine alınmamaktadır.

  • Eğitim-öğretim süreçleri ile ilişkili olan bir konuyu, konunun sahip olduğu bilim alanı temelinde ele alan ve eğitime yönelik çıkarımları bulunmayan çalışmalar. Örneğin tarihsel bir olayı, matematikte bir teoremi, sanat alanında kullanılan bir tekniği, spora özgü bir konuyu kendi alanı itibariyle inceleyen ve eğitim süreçlerine yönelik bulgu ve çıkarım içermeyen çalışmalar EUJEF’in kapsamı dışında yer almaktadır.
  • Belirli bir derste kullanılan bir öğretim yönteminin öğrenci bilgi ve başarısına etkisini veya öğrenci görüşlerini belirlemeye yönelik çalışmalar. Örneğin matematik dersinin kümeler konusunun çizgi filmlerle işlenmesinin kümeler konusundaki başarıya etkisini belirlemeyi amaçlayan bir çalışma kapsam dışında yer almaktadır.
  • Belir bir konu alanında yer alan çalışmaların zaman içerisindeki değişimine ve/veya demografik özelliklerine odaklanan çalışmalar. Örneğin belirli bir zaman aralığında belirli bir konu alanında yapılan çalışmaların betimsel özellikleri bağlamında incelendiği çalışmalar EUJEF’in kapsamı dışında yer almaktadır. Aynı şekilde ders kitaplarının veya eğitim müfredatının demografik açıdan incelendiği çalışmalar da kapsam dışında yer almaktadır. Ancak EUJEF’in amaç ve kapsamında belirtilen durumlara doğrudan temas eden ve eğitim alanına özgü çıkarımları olan çalışmalar değerlendirmeye alınabilir.
  • Sadece demografik veya kategorik verilerin (sınıf düzeyi, okul türü, bölüm, cinsiyet, vb.) toplandığı ve sadece temel düzeyde istatistik tekniklerinin kullanılarak demografik bulguların (bir değişkene ait puanların dağılımı, bir değişkene ait puanların cinsiyet veya sınıf düzeyine göre değişimi, vb.) elde edildiği çalışmalar.
  • Nite yönteme sahip olup nitel bulguların özellikle nicel düzeyde (frekans ve yüzdelerin hesaplanması) analiz edildiği, belirli bir konuda katılımcıların görüşlerinin kategorik düzeyde alındığı, belirli bir konuda metaforların üretilmesine odaklanan çalışmalar,
  • Eğitim bilimleri dışındaki kendi alanına özgü çalışmalar. Örneğin mühendislik eğitimi, muhasebe eğitimi, hemşirelik eğitimi gibi çalışmalar. 

YAZIM KURALLARI
Makale Gönderimi
Makale gönderiminde aşağıda belirtilen dosyalar yazım kurallarına göre düzenlenerek ayrı ayrı olacak şekilde sisteme yüklenmelidir.
1. Başlık Sayfası
2. Makale Ana Metni
3. Etik Kurul İzin Belgesi
4. Benzerlik Raporu
5. Telif Hakkı Formu
6. Kapak Yazısı
7. Hakeme/Editöre Cevap Mektubu

Makale Gönderim Dosyası
1. Başlık Sayfası
Başlık sayfası hem Türkçe hem de İngilizce olarak hazırlanacaktır. Başlık sayfası makalenin tam ismini (en fazla 15 kelime), yazarların ad ve soyadlarını, unvan ve kurum bilgilerini, ORCID bilgilerini ve e-posta bilgilerini içermelidir. Ayrıca sayfanın altında alt bilgi olarak sorumlu yazarın iletişim ve açık adres bilgilerini de içermelidir.
Makale başlığı sayfanın en üstünde, ilk harfler büyük, Times New Roman 11 punto, ortalı ve kalın, 1,5 satır aralığında yazılmalıdır.
Makale başlığının altında yazarlar sırasıyla İsim Soyisim şeklinde verilmeli ve yazarlar arasına virgül konulmalıdır. Yazarlara ait unvan, kurum, e-posta ve ORCID bilgileri yazar isimlerinin hemen altında dipnot ile verilmelidir.


2. Makale Ana Metni
Makale ana metni yazarların isim soyisim ve iletişim bilgilerini veya yazarların kimliklerini açığa çıkartacak herhangi bir bilgiyi içermemelidir. Genel olarak aşağıda belirtilen kurallara uygun şekilde hazırlanmalıdır.
Önemli: Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi değerlendirme süreci çift taraflı kör hakemlik ilkesiyle yürütülür. Bu bağlamda, makale ana metinde, yazar(lar)a ait kimlik, kurum, yayın gibi kişisel bilgileri barındıran içeriklere yer verilmemesi hususuna dikkat edilmelidir.

Sayfa Yapısı ve Yazım Kuralları
Önemli: Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi’ne gönderilecek makale için hazır şablon bulunmamaktadır. Aşağıda belirtilen kurallar göz önüne alınarak makalenizi düzenleyiniz.

Makalede kullanılacak yazı tipi Times New Roman ve yazı karakterinin büyüklüğü 11 punto olmalıdır. Makale A4 boyutlarındaki sayfaya, tüm kenarlarından (sağ, sol, üst ve alt) 2,5 cm boşluk olacak şekilde iki yana dayalı yazılmalıdır. Paragraf başlarında girinti olmalıdır. Paragraf sonrasında 12nk boşluk bırakılmalıdır. Makalede kullanılacak satır aralığı 1,5 olmalıdır.

Başlıklar
Makalede numaralandırışmış başlıklar kullanılmamalıdır. Birinci derece başlıklar soldan hizalı, kalın, her kelimenin ilk harfleri büyük olmalıdır. İkinci derece başlıklar soldan girintili, her kelimenin ilk harfleri büyük, kalın olmalıdır. Üçüncü derece başlıklar soldan girintili, cümle düzeni, kalın olmalıdır. Dördüncü derece başlıklar soldan girintili, cümle düzeni olmalıdır.

Tablolar
Tablo içeriğindeki yazılar 10-12 punto olmalıdır. Tablo başlığı kalın, tablo metni cümle düzeni olmalıdır. Tablonun üzerinde yer almalıdır. Tablo içeriğinde APA7 formatına göre düzenlenmelidir. Sadece Tablo başlığı altında ve ana bölümleri ayırmada satır çizgileri kullanılmalıdır. Tablolar Word formatında ve düzenlenebilir şekilde hazırlanmalıdır.

Şekil ve grafikler
Şekiller sayfanın ortasında yer almalıdır. Şekil başlığı şeklin altın da ortalı şekilde yer almalıdır. Şekil başlığı kalın, şekil metni cümle düzeninde yer almalıdır.

Makalenin Bölümleri
Makalenin ana metni içerisinde başlık, Türkçe ve İngilizce öz/özet, giriş, yöntem, bulgular, tartışma, sonuç ve öneriler, kaynakça ve genişletilmiş İngilizce özet başlıklarını içermelidir.

Makale başlığı. Sayfanın en üstünde, ilk harfler büyük, Times New Roman 11 punto, ortalı ve kalın, 1,5 satır aralığında yazılmalıdır.

Özet
Her makalenin başında Türkçe ve İngilizce özeti bulunmalıdır. Makalenin dili Türkçe ise "Özet", İngilizce ise "Abstract" başa gelmelidir. Özetlerde araştırmanın amacı, yöntemi, örneklem veya çalışma grubu, veri toplama aracı ve önemli bulunan sonuçlara yer verilmelidir. Özetler, iki yana yaslı ve 150-200 sözcüğü geçmeyecek şekilde yazılmalıdır. Özet Times New Roman yazı karakterinde, 10 punto ve tek satır aralıklı yazılmalıdır. Özetlerin altında, makalenin içeriğini yansıtacak 4-6 Türkçe anahtar sözcük bulunmalıdır. Koyu yazılmış olan Özet başlığından sonra iki nokta konur ve metin aynı satırdan devam eder.

Giriş
Bu bölümde çalışmanın problemi, amacı, öneminden bahsedilmeli, ilgili literatür ortaya konulmalıdır. Giriş yapılan çalışmanın kuramsal temellerini kitabi olmayan bir şekilde temel kaynaklara dayalı olarak açıklamalı, özellikle anahtar kelime ve ele alınan değişkenler açıklanmalıdır. Aynı zamanda çalışma ile ilgili alanda yapılmış çalışmalara girişte yer verilmelidir. Bu bölümde de gerekirse alt başlıklar yazar tarafından kullanılabilir. Giriş içerisinde alt başlık ya da yeni bir paragraf ile çalışmanın amacı sade, anlaşılır olarak mutlaka verilmeli ve araştırma hipotez/problem/sorularına temel oluşturmalıdır. Yazılan amacın, girişte anılan kuramsal yapı ve literatür çerçevesinde oluşturulmuş bir problem durumuna dayanmasına dikkat edilmelidir.

Yöntem
Bu bölümde araştırma sorularına cevap aranması için benimsenen yol anlaşılır olarak sergilenmelidir. Bunun için araştırmanın türüne göre değişiklikler yapılabilmek koşuluyla şu alt başlıklar açıklanmalıdır; araştırmanın deseni, çalışma grubu/örneklem, veri toplama araçları, veri analizi, süreç/işlem. Araştırmanın deseni araştırma soruları ve süreç ile bağlantılı olacak şekilde verilmeli, veri toplama araçlarının psikometrik özellikleri tanıtılmalıdır. Verilerin analizi için veri üzerinde yapılan çalışmalar ve analiz tekniğine karar verme süreci gerekli ise yapılan analizi kısa tanıtımı yapılmalıdır.
Bu kısımda ayrıca etik kurul bilgilerine (kurul adı, tarihi ve belge sayı numarası) yer verilmelidir. Etik kurul veren kurum adı XXX şeklinde yazılmalı, üniversite ve kurum adı açık bir şekilde verilmemelidir. Bu bilgi değerlendirme sonrasında yazılacaktır.

Bulgular
Bu bölümde araştırma bulguları yazılmalıdır. Bu bölüm makalenin genelinde belirtilen yazım kurallarına göre yazılmalıdır. Tablo ve şekiller yazım kurallarına göre yazılmalıdır. Bulgularda rakamların, formüllerin ve istatistiki bulguların gösteriminde APA 7 kuralları takip edilmelidir.

Tartışma
Bu bölümde araştırmanın sonuçları ortaya konulmalı, elde edilen sonuçların ne anlama geldiği farklı veri kaynakları ve ilgili literatürle karşılaştırılmalıdır. Bu bölümün sadece araştırmanın bulgularını destekleyen veya desteklemeyen önceki çalışmaların listelenmemesine özellikle dikkat edilmeli, araştırma bulguları ilgili kuramsa yapı ve alanyazın çerçevesinde tartışılmalıdır. Aynı zamanda araştırmanın sahip olduğu sınırlılıklar da verilmelidir.

Sonuç ve Öneriler
Bu bölümde araştırmanın bulgularına ilişkin sonuçlar ve öneriler yazılmalıdır. Sonuç araştırma bulgularının özeti şeklinde olmamalı, araştırmadan elde edilen bulguların kuramsal ve uygulama açısından ne anlama geldiğini gösterir nitelikte olmalıdır. Öneriler doğrudan araştırma bulgularına ve sınırlılıklarına dayalı olarak yazılmalı, genel öneriler verilmemelidir.

Yazar Katkı Oranı (Başlık Sayfasında Yer Verilecektir)
Her bir yazarın, makalenin hazırlanma sürecinden yayınlanmasına kadar ki yaptığı katkı/katkıların beyan edilmesidir.
Örnek-1. Tüm yazarlar makalenin tüm süreçlerinde eşit oranda rol almışlardır. Tüm yazarlar çalışmanın son halini okumuş ve onaylamıştır.
Örnek-2. Birinci yazar çalışmanın planlanması ve alan yazın taraması sürecini gerçekleştirmiştir. Tüm yazarlar veri toplama sürecine katkı sağlamıştır. Birinci ve ikinci yazar istatiksel analizleri gerçekleştirmiştir. Tüm yazarlar makalenin yazımına katkı sağlamış ve çalışmanın son halini okumuş ve onaylamıştır.
Örnek-3. Yazar çalışmada başka bir yazarın katkısı olmadığını ve çalışmanın son halini okuduğunu ve onayladığını beyan etmektedir.

Etik Kurul Beyanı(Başlık Sayfasında Yer Verilecektir)
Etik kurul beyanı aşağıda verilen örnek metne göre uyarlanarak verilmelidir.
Etik kurul iznine tabi olması durumunda: Bu çalışma XXX Üniversitesi Sosyal Bilimlerde İnsan Araştırmaları Etik Kurulunda (Protokol No. 2022/01) 01.01.2022 tarihli 2022/02 toplantısında alınan onay kararı ile yürütülmüştür.
Etik kurul iznine tabi olmaması durumunda: Yazarlar çalışmasının etik kurul iznine tabi olmadığını ve çalışmanın tüm sürecinde Committee on Publication Ethics (COPE)' tarafından belirlenen kurallara uyulduğunu beyan etmektedir.

Çatışma Beyanı (Başlık Sayfasında Yer Verilecektir)
Dergiye gönderilen makalede gerçek anlamda katkı koyan kişiler yazar olarak belirtilmelidir. Yazarlar çalışmaları ile ilgili olarak taraf olabilecek tüm kişisel ve finansal ilişkileri bildirmekle yükümlüdürler. Eğer çalışmada herhangi bir kişisel ve finansal bir çıkar çatışması yoksa yazarlar aşağıdaki gibi bildirebilirler.
“Yazarlar çalışma kapsamında herhangi bir kurum veya kişi ile çıkar çatışması bulunmadığını beyan etmektedir.”

Teşekkür (Başlık Sayfasında Yer Verilecektir)
Eğer varsa, yazarlar bu bölümde teşekkür metnini yazmalıdır.

Üretken Yapay Zekâ Kullanım Beyanı (Başlık Sayfasında Yer Verilecektir)
Makalede yapay zekâ araçları kullanılmışsa, bu durum ilk gönderim sırasında açıkça beyan edilmeli ve makale içerisinde de yer almalıdır. Yazarlar üretken yapay zeka kullanım beyanını aşağıda verilen örnekteki gibi bildirebilir. 
Örnek İfade- 1 (Yapay zekâ araçları kullanılmışsa):
"Bu çalışmanın [İLGİLİ BÖLÜM, Örneğin; yöntem bölümünde veri analizi / İngilizce dil düzenlemesi] aşamasında [ARAÇ/PLATFORM ADI] kullanılmıştır. Kullanım amacı [KULLANIM AMACI] olup, üretilen çıktıların doğruluğu yazarlar tarafından kontrol edilmiş ve gerekli düzenlemeler yapılmıştır. Yazarlar, çalışmanın içeriğinden tamamen sorumludur."
Örnek İfade- 2 (Yapay zekâ araçları kullanılmamışsa):
"Yazarlar, bu çalışmada herhangi bir yapay zeka aracı kullanmadıklarını beyan ederler."

Kaynakça
Kaynakça APA7 formatına göre hazırlanmalıdır. Bunların dışında aşağıda verilen kurallara da özellikle dikkat edilmelidir.
• Kaynakçada doi numarası bulunan kaynakların doi numarası mutlaka verilmelidir. Doi numarası verilirken, “https://doi.org/” şeklinde olması gerekmektedir.
Örnek: Çıkrıkçı, N. & Yalçın, R. Ü. (2023). The Relationship Between Alexithymia and Positive Beliefs to Rumination and Psychological Resilience. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25 (1), 72-77. https://doi.org/10.17556/erziefd.1176809
• Birden fazla yazarlı çalışmalarda kaynak gösteriminde "&" kullanımı sadece yabancı dilde yazılan çalışmalar için kullanılmalıdır. Türkçe yazılan çalışmalarda mutlaka "ve" kullanılmalıdır.
Örnek:
Türkçe yapılan çalışmalarda kaynak gösterimi:
Metin içi gösterimi; (Yaşa ve Kale, 2023)
                          
Yabancı dilde yapılan çalışmalarda kaynak gösterimi:
Metin içi gösterimi;  (Çıkrıkçı & Yalçın, 2023)

• 2’den fazla yazarlı çalışmalara atıf verilirken birinci sıradaki yazara yer verilir akabinde Türkçe dilinde yapılan çalışmalarda “vd.,” İngilizce dilinde yapılan çalışmalarda “et al.” şeklinde devam etmelidir.
Örnek:
Türkçe ise; (Karal, vd., 2023)  İngilizce ise;  (Parker et al., 2018)

Genişletilmiş İngilizce Özet
Yazarlar makalenin genel yazım kurallarına uygun şekilde; giriş, yöntem, bulgular, tartışma, sonuç ve öneriler başlıklarını içeren ve makalenin tümünü özet bir şekilde yansıtan bir İngilizce özet hazırlamalıdır. Genişletilmiş İngilizce özet en az 1500 kelime uzunluğuna olmalıdır.
Not: Yazar Katkı Oranı, Etik Kurul Beyanı ve Çatışma Beyanı Genişletilmiş İngilizce Özet Bölümünde İngilizce olarak da eklenmelidir.

3. Etik Kurul İzin Belgesi
Anket, mülakat, odak grup çalışması, gözlem, deney, görüşme teknikleri kullanılarak katılımcılardan veri toplanmasını gerektiren nitel ya da nicel yaklaşımlarla yürütülen her türlü araştırmalarda, insan ve hayvanların (materyal/veriler dahil) deneysel ya da diğer bilimsel amaçlarla kullanılmasını içeren çalışmalarda, insanlar ve hayvanlar üzerinde yapılan klinik araştırmalarda, kişisel verilerin korunması kanunu gereğince retrospektif çalışmalarda etik kurul izini alınması ve izin belgesinin sisteme yüklenmesi zorunludur.
Ayrıca olgu sunumlarında “Aydınlatılmış onam formu”nun alındığının belirtilmesi, başkalarına ait ölçek, anket, fotoğrafların kullanımı için sahiplerinden izin alınması ve belirtilmesi, kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine uyulduğunun belirtilmesi zorunludur.
Eğer çalışma etik kurul izni gerektirmeyen bir çalışma ise aşağıda verilen belge doldurularak beyan edilmesi gerekmektedir.

4. Benzerlik Raporu
Yazarların çalışmalarının tam metnine ait benzerlik raporunu yüklemeleri gerekmektedir. Benzerlik raporu şu kurallara uygun olarak hazırlanmalı ve PDF formatında yüklenmelidir: “Alıntıları çıkart: Kapalı; Bibliyografyayı çıkart: Açık; Eşleşmeleri Çıkart: Kapalı, Kaynak hariç tutma eşiği: Kelime sayısı 5.” EUJEF için kabul edilebilir benzerlik oranı en fazla %15’tir. %15’i aşan oranda özgünlük raporuna sahip olan çalışmaların, ön incelemeye alınıp alınmayacağına, Editörler Kurulu tarafından yapılan incelemeden sonra karar verilir.

5. Telif Hakkı Formu
Başvuru sürecinin bir parçası olarak, yazarlardan orijinal çalışmalarını gönderdiklerini, çalışma üzerindeki haklara sahip olduklarını, kendilerine ait olmayan telif hakkı çalışmalarının çoğaltılması için gerekli tüm izinleri aldıklarını ve sağlayabileceklerini, çalışmayı Dergide ilk kez yayınlanmak üzere gönderdiklerini ve başka bir yerde yayınlanmak üzere değerlendirilmediğini ve daha önce başka bir yerde yayınlanmadığını Telif Hakkı Formu’nda garanti etmeleri istenecektir.
Telif Hakkı Formu tüm yazarların isim, soy isim, unvan, kurum ve imzalarını içermeli, sorumlu yazar tarafından imzalanarak sisteme yüklemelidir.

6. Kapak Yazısı
Yazarlar kendi ifadeleriyle çalışmanın özgünlüğünü ve önemini, çalışmada ele alınan araştırma problemini ve bu çalışmanın neden bu dergiye uygun olduğunu açıklamalıdır. Çalışmanın özeti aynen bu kısma yazılmamalıdır. Yazarlar kısaca makalede gerçekleştirdikleri araştırmayı tanıtmalı ve çalışmanın neden önemli olduğunu ve okuyucuların neden bu çalışma ile ilgileneceklerini ifade etmelidir.

7. Hakeme/Editöre Cevap Mektubu
Hakemler tarafından makaleye değerlendirme sürecinde verilen düzeltme ve değişiklik önerilerinin her birinin nasıl yapıldığını, yapılmadı ise yapılmama gerekçesini açıklayan bir cevap mektubudur. Mektup her bir hakemin her önerisine cevap verilecek şekilde hazırlanmalıdır.

ERZİNCAN ÜNİVERSİTESİ EĞİTİM FAKÜLTESİ DERGİSİ YAYIN ETİĞİ İLKELERİ


Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (EUJEF)’de uygulanan yayın süreçleri, bilginin tarafsız ve saygın bir şekilde gelişimine ve dağıtımına temel teşkil etmektedir. Bu doğrultuda uygulanan süreçler, yazarların ve yazarları destekleyen kurumların çalışmalarının kalitesine doğrudan yansımaktadır. Hakemli çalışmalar bilimsel yöntemi somutlaştıran ve destekleyen çalışmalardır. Bu noktada sürecin bütün paydaşlarının (yazarlar, okuyucular ve araştırmacılar, yayıncı, hakemler ve editörler) etik ilkelere yönelik standartlara uyması önem taşımaktadır. Dergimiz, yayın etiği kapsamında tüm paydaşların aşağıdaki etik sorumlulukları taşıması beklenmektedir.
Aşağıda yer alan etik görev ve sorumluluklar oluşturulurken açık erişim olarak Committee on Publication Ethics(COPE) tarafından yayınlanan rehberler ve politikalar dikkate alınarak hazırlanmıştır.

Yazarların Etik Görev ve Sorumlulukları

Dergimize telif eser gönderen yazar(lar)ın aşağıdaki etik sorumluluklara uyması beklenmektedir:
1. Yazar(lar)ın gönderdikleri çalışmaların özgün olması beklenmektedir. Yazar(lar)ın başka çalışmalardan yararlanmaları veya başka çalışmaları kullanmaları durumunda eksiksiz ve doğru bir biçimde atıfta bulunmaları ve/veya alıntı yapmaları gerekmektedir. Paraphrase vb. yöntemler dergimiz açısından etik ihlali sayılır.
2. Çalışmanın oluşturulmasında içeriğe entelektüel açıdan katkı sağlamayan kişiler, yazar olarak belirtilmemelidir.
3. Telif eserlerde esere en çok katmadeğeri olan eser sahibinin adı birinci ad olarak yazılmalı, akademik camiada yeterli katmadeğeri sağlamasa bile akademik unvanı üstün olan yazar 1. yazar olarak tanımlanmamalıdır.
4. Yayınlanmak üzere gönderilen tüm çalışmaların varsa çıkar çatışması teşkil edebilecek durumları ve ilişkileri açıklanmalıdır.
5. Yazar(lar)dan değerlendirme süreçleri çerçevesinde makalelerine ilişkin ham veri talep edilebilir, böyle bir durumda yazar(lar) beklenen veri ve bilgileri yayın kurulu ve bilim kuruluna sunmaya hazır olmalıdır.
6. Yazar(lar) kullanılan verilerin kullanım haklarına, araştırma/analizlerle ilgili gerekli izinlere sahip olduklarını veya deney yapılan deneklerin rızasının alındığını gösteren belgeye sahip olmalıdır. Dergimiz bunu talep etmemiş olsa bile, bu belgelerin alınmış 'hazır) olması gerekmektedir.
7. Yazar(lar)ın yayınlanmış, erken görünüm veya değerlendirme aşamasındaki çalışmasıyla ilgili bir yanlış ya da hatayı fark etmesi durumunda, dergi editörünü veya yayıncıyı bilgilendirme, düzeltme veya geri çekme işlemlerinde editörle işbirliği yapma yükümlülüğü bulunmaktadır.
8. Yazarlar çalışmalarını aynı anda birden fazla derginin başvuru sürecinde bulunduramaz. Her bir başvuru önceki başvurunun tamamlanmasını takiben başlatılabilir. Başka bir dergide yayınlanmış çalışma tarafımıza gönderilemez.
9. Değerlendirme süreci başlamış bir çalışmanın yazar sorumluluklarının değiştirilmesi (Yazar ekleme, yazar sırası değiştirme, yazar çıkartma gibi) teklif edilemez. Ne var ki bu talep DERGİPARK süreç yönetiminde eserin 1. veya sorumlu yazarı (corresponding author) tarafından editöre süreç içinde diğer yazarların imzalı taleplerine ilişkin dosya yüklemesi durumunda bunu Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi dikkate alır.


Editörlerin Etik Görev ve Sorumlulukları:
Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi editör ve alan editörleri, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan "COPE Code of Conduct and Best Practice Guidelines for Journal Editors" ve "COPE Best Practice Guidelines for Journal Editors" rehberleri temelinde aşağıdaki etik görev ve sorumluluklara sahip olmalıdır. Editörler, dergide yayınlanan her yayından sorumludur. Bu sorumluluk bağlamında editörler, aşağıdaki rol ve yükümlülükleri taşımaktadır:

1. Okuyucuların ve yazarların bilgi ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik çaba içinde olma,
2. Sürekli olarak derginin gelişimini sağlama ve derginin büyümesi ve kalkınmasına yönelik düşünme,
3. Dergide yayınlanan çalışmaların kalitesini geliştirmeye yönelik süreçlerde beklemeden rol üstlenme,
4. Düşünce özgürlüğünü destekleme, özgün ve yabancı dilde eserlerin makaleye kazandırılmasında gayretli olma,
5. Fikri mülkiyet hakları ve etik standartlardan taviz vermeden iş süreçlerini devam ettirme,
6. Düzeltme, açıklama gerektiren konularda yayın açısından açıklık ve şeffaflık gösterme.
7. Alan Editörlerinin yönlendirilmesinde destekleyici olmak, onlara dijital ortamda ve sesli görüşmeler yapmak suretiyle katkıda bulunma.
8. Okuyucu, araştırmacı ve uygulayıcılardan gelen geri bildirimleri dikkate almak, açıklayıcı ve bilgilendirici geri bildirim vermekle yükümlüdür.
9. Yayın kapsamına uygun olan çalışmaların ciddi problemi olmadığı sürece ön değerlendirme aşamasına almalıdır.
10. Editörler, çalışma ile ilgili ciddi bir sorun olmadıkça, olumlu yöndeki hakem önerilerini göz ardı etmemelidir.
11. Yeni editörler, çalışmalara yönelik olarak önceki editör(ler) tarafından verilen kararları ciddi bir sorun olmadıkça değiştirmemelidir.
12. Alan editörlerinin kör hakemlik sürecini yürütmelerinde dikkatli davranmaları için yardımcı olmalı, kör hakemliği ihlal edecek hususlarda alan editörerini bilgilendirmeli, gerektiğinde uyarmalı.
13. Yayın Süreçlerinden Sorumlu Editörlerin, Hakemlik ve Editöryal süreçlerin etkin ve verimli kullanılması konusunda müteyakkız olmalı,
14. Hakem havuzunun geliştirilmesinde Alan Editörlerini teşvik etmeli.
15. Editörler; yayınlanan tüm makalelerin fikri mülkiyet hakkını korumakla, olası ihlallerde derginin ve yazar(lar)ın haklarını savunmakla yükümlüdür. Ayrıca editörler yayınlanan tüm makalelerdeki içeriklerin başka yayınların fikri mülkiyet haklarını ihlal etmemesi adına gerekli önlemleri almakla yükümlüdür.
16. Dergide yayınlanan eserlere ilişkin ikna edici eleştirileri dikkate almalı ve bu eleştirilere yönelik yapıcı bir tutum sergilemelidir.
17. Eleştirilen çalışmaların yazar(lar)ına cevap hakkı tanımalıdır.
18. Editörler; yazar, hakem veya okuyuculardan gelen şikayetleri dikkatlice inceleyerek aydınlatıcı ve açıklayıcı bir şekilde yanıt vermekle yükümlüdür.
19. Dergi sahibi, yayıncı ve diğer hiçbir politik ve ticari unsur, editörlerin bağımsız karar almalarını etkilemez.
20. Editörler çalışmalarda yer alan hata, tutarsızlık ya da yanlış yönlendirme içeren yargıların hızlı bir şekilde düzeltilmesini sağlamalıdır..


Alan (Branş) Editörlerin Etik Görev ve Sorumlulukları:
1. Hakemleri çalışmanın konusuna uygun olarak belirlemelidir.
2. Hakemlerin değerlendirme aşamasında ihtiyaç duyacakları bilgi ve rehberleri sağlamakla yükümlüdür.
3. Yazarlar ve hakemler arasından çıkar çatışması olup olmadığını gözetmek bu konuda proaktif olmak durumundadır.
4. Kör hakemlik sistemine göre hakemlerin kimlik bilgilerini gizli tutmasında özen göstermeli, hakem değerlendirme formunda içerikte ad soyad ve kimlik açıklayıcı ibarelerin olup olmamasına dikkat etmeli.
5. Hakemleri tarafsız, bilimsel ve nesnel bir dille çalışmayı değerlendirmeleri için teşvik edici yöntemler kullanmalı.
6. Hakemleri zamanında dönüş ve performans gibi ölçütlerle değerlendirmelidir. Hakemlere teşvik ve motive edici ifadeler kullanmalı, hakemlerle içerik tartışmasına girmemelidir.
7. Hakemlerin performansını artırıcı uygulama ve politikalar belirlemelidir.
8. Hakem havuzunun dinamik şekilde güncellenmesi konusunda gerekli adımları atmalıdır.
9. İki hakemden de olumsuz cevap gelmesi durumunda makale Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi için ve bilim camiası için çok faydalı olarak görülüyorsa gerekirse 3. ve 4. hakemlere gönderme inisiyatifinde bulunabilmeli.
10. Süreç yürütümünde düzenli olarak yazarla diyaloğunu devam ettirmeli,
11. Reddedilen makalelerde yazarla olan diyaloglarda mümkün olduğunca nezaketli cevap vermeli ve red gerekçelerini mutlak surette maddeler halinde ifade etmelidir.


Hakemlerin Etik Görev ve Sorumlulukları:
1. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi değerlendirme süreci çift taraflı kör hakemlik ilkesiyle yürütülür. Hakemler yazarlar ile doğrudan iletişime geçemez, değerlendirme ve yorumlar dergi yönetim sistemi aracılığıyla iletilir. Bu süreçte değerlendirme formları ve tam metinler üzerindeki hakem yorumları editör aracılığıyla yazar(lar)a iletilir. Bu bağlamda dergimiz için çalışma değerlendiren hakemlerin aşağıdaki etik sorumluluklara sahip olması beklenmektedir:
2. Sadece uzmanlık alanı ile ilgili değerlendirmeyi kabul etmelidir.
3. Tarafsızlık ve gizlilik içerisinde değerlendirme yapmalıdır.
4. Değerlendirme sürecinde çıkar çatışması ile karşı karşıya olduğunu düşünürse, çalışmayı incelemeyi reddederek, alan dergi editörünü bilgilendirmelidir.
5. Gizlilik ilkesi gereği inceledikleri çalışmaları değerlendirme sürecinden sonra imha etmelidir. İnceledikleri çalışmaların sadece nihai versiyonlarını ancak yayınlandıktan sonra kullanabilir.
6. Değerlendirmeyi nesnel bir şekilde sadece çalışmanın içeriği ile ilgili olarak yapmalıdır. Milliyet, cinsiyet, dini inançlar, siyasal inançlar ve ticari kaygıların değerlendirmeye etki etmesine izin vermemelidir.
7. Değerlendirmeyi yapıcı ve nazik bir dille yapmalıdır. Düşmanlık, iftira ve hakaret içeren aşağılayıcı kişisel yorumlar yapmamalıdır.
8. Değerlendirmeyi kabul ettikleri çalışmayı zamanında ve yukarıdaki etik sorumluluklarda gerçekleştirmelidir.
9. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, yayınlanmış her makalenin mülkiyet ve telif hakkını korur ve yayınlanmış her kopyanın kaydını saklama yükümlüğünü üstlenir.
10. Akademik yayıncılığa ilişkin her türlü bilimsel suistimal, atıf çeteciliği ve intihalle ilgili önlemleri alma sorumluluğuna sahiptir.


Yayın Kurulunun Etik Görev ve Sorumlulukları:
1. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi Yayın Kurulu, dergide yayınlanan her makalenin dergi yayın politikaları ve uluslararası standartlara uygun olarak yayınlanmasından sorumludur.
2. Baş Editör, Editörler ve Teknik Editörler ile Yabancı Dil Editörlerinden oluşan Yayın kurulu üyeleri, derginin genelinden sorumludur.
3. Derginin içerik, teknik ve görsel bakımdan eksik ve aksaklıklarına karşı kayıtsız kalmamalı, hangi alanda ve yerde sorun varsa öncelikle konunun ilgilisine durumu iletmelidir.
4. Yayın kurulu sanal toplantılarda mutlak surette görüşünü ifade etmelidir.
5. Yayın kurulu ile belirli aralıklarla yayın politikalarının ve derginin gelişimi için toplantılar düzenlemelidir.
6. Yayıncı veya yayıncı temsilcisi, yayın içeriğine müdahale edemez, süreçlerin yürütülüş insicamının bozulacağı şeklide müdahale bulunamaz.
7. Yayın Kurulu, dergiye gönderilen çalışmaların tüm süreçlerinden sorumludur. Bu çerçevede ekonomik ya da politik kazançlar göz önüne alınmaksızın karar verici kişiler editörlerdir..


Kişisel Verilerin Korunması:
1. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisinde, değerlendirilen çalışmalarda yer alan deneklere veya görsellere ilişkin kişisel verilerin korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan bireylerin açık rızası belgeli olmadığı sürece çalışmayı reddedebilir.
2. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, alan editörleri, hakemler, yazarlar ve okuyucuların bireysel verilerini korumakla yükümlüdür.
3. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisinde, değerlendirilen çalışmalarda insan ve hayvan haklarının korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan deneklere ilişkin etik kurul onayı, deneysel araştırmalara ilişkin izinlerin olmadığı durumlarda çalışmayı reddetmekle sorumludur.


Olası Suistimal ve Görevi Kötüye Kullanmaya Karşı Önlem
1. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi; olası suistimal ve görevi kötüye kullanma işlemlerine karşı önlem almakla yükümlüdür.
2. Bu duruma yönelik şikayetlerin belirlenmesi ve değerlendirilmesi konusunda titiz ve nesnel bir soruşturma yapmanın yanı sıra, konuyla ilgili bulguların paylaşılması editörün sorumlulukları arasında yer almaktadır.


Etik Olmayan Bir Durumla Karşılaşılması
Dergimizde yukarıda bahsedilen etik sorumluluklar ve dışında etik olmayan bir davranış veya içerikle karşılaşılması halinde durumu, eefdergi@erzincan.edu.tr e-posta adresine bildiriniz.

Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi tamamen ücretsiz bir dergi olup, yazarlardan hiç bir aşamada ücret talebi yapılmamaktadır.

Dergi Sahibi

Atatürk Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi İngiliz Dili ve Edebiyatı lisans mezunu, Sosyal Bilimler Enstitüsü İngiliz Dili Eğitimi Yükseklisans, Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Yönetimi Teftişi Planlaması ve Ekonomisi bölümünde Doktora derecesini aldı. halen Erzincan B. Y. Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Bölümünde Profesör olarak çalışmaktadır.

Eğitim Yönetimi

Yazı İşleri Müdürü

Çocuk edebiyatı
Eğitim, Türkçe ve Sosyal Bilimler Eğitimi

Baş Editör

Eğitim, Klinik Psikoloji, Psikolojik danışmanlık, Psikoterapi Uygulama ve Araştırmaları, Uygulamalı ve Gelişimsel Psikoloji

Alan Editörleri

Ciddi Oyunlar ve Simülasyonlar, Eğlence ve Oyun, Artırılmış Gerçeklik, Metaevren, Oyunlaştırma, Grafikler, Artırılmış Gerçeklik ve Oyunlar (Diğer), Öğretim Tasarımı, Öğretim Teknolojileri

18. 02. 1982 tarihinde Van’da doğdum. İlk, orta ve lise öğrenimimi Van’da tamamladım. Lisans öğrenimimi ise 2005 yılında Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Türkçe Öğretmenliği programında tamamladım. 2005-2011 yılları arasında Milli Eğitim Bakanlığına bağlı çeşitli okullarda Türkçe öğretmeni ve idareci olarak görev yaptım. Yüksek lisansımı 2009 yılında Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Eğitimi Türkçe Eğitimi Programında hazırladığım “1980’den Günümüze Çocuk Edebiyatı Alanında Yazılmış Yerli Çocuk Tiyatrosu Metinlerinin Söz Varlığı Üzerine Bir İnceleme” başlıklı tezimle; doktorayı da 2017 yılında Ankara Üniversitesi Eğitimin Kültürel Temelleri Anabilim Dalı Türkçe Eğitimi Bilim Dalında, Prof. Dr. Sedat SEVER’in danışmanlığında hazırladığım “Çocuk Edebiyatında Kurmaca Gerçeklik Üzerine Bir İnceleme” başlıklı tezle tamamladım. 2018 yılında Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Türkçe ve Sosyal Bilgiler Eğitimi Bölümü Türkçe Eğitimi Ana Bilim Dalına doktor öğretim üyesi olarak göreve başladım. 05.04.2022 tarihinde ise Türkçe Eğitimi alanında doçent doktor unvanını almış bulunmaktayım. Halen aynı üniversitede öğretim üyesi olarak görevimi ve çalışmalarımı sürdürmekteyim. Çalışmalarımın odak noktasını ağırlıklı olarak çocuk edebiyatı, kurmaca metin, grotesk edebiyat, sözvarlığı gibi konular oluşturmaktadır.

Türkçe ve Sosyal Bilimler Eğitimi, Türkçe Eğitimi
Eğitimde Program Geliştirme, Eğitimde Program Değerlendirme, Yükseköğretimde Kalite Güvencesi, Yükseköğretimde Program Geliştirme ve Yeterlilikler, Lisans ve Lisansüstü Eğitim Programlarının Akretitasyonu
Çocuk Edebiyatı , Türkçe ve Sosyal Bilimler Eğitimi
Eğitimde Program Geliştirme, Hayat Boyu Öğrenme, Çok Kültürlü Eğitim, Öğretmen Eğitimi ve Eğitimcilerin Mesleki Gelişimi
Matematik Eğitimi
Fen ve Matematik Alanları Eğitimi
Eğitim, Eğitim Yönetimi, Eğitimde Liderlik, Eğitim Yönetimi, Teftişi, Planlaması ve Ekonomisi (Diğer), Yükseköğretim Politikaları, Yükseköğretim Sistemleri, Yükseköğretim Yönetimi
Eğitim, Sanat ve Edebiyat
Beden Eğitimi ve Spor Pedagojisi
Eğitimde Program Geliştirme
Eğitim, Özel Eğitim ve Engelli Eğitimi, Özel Yetenekli Eğitimi, Zihinsel Engelli Eğitimi
Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme, Temel Eğitim
Sınıf Eğitimi, Sosyal Bilgiler Eğitimi, Özel Yetenekli Eğitimi
Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık, Aile Danışmanlığı, Kariyer Danışmanlığı, Okul Psikolojik Danışmanlığı, Psikolojik Danışmanlık Eğitimi
Eğitim, Güzel Sanatlar Eğitimi, Sanat ve Edebiyat, Resim
Okul Öncesi Eğitim
Matematik Eğitimi, Yükseköğretim Çalışmaları (Diğer), Öğretmen ve Öğrenci Refahı
Sosyal Bilgiler Eğitimi
Matematik Eğitimi
Aile Danışmanlığı, Psikolojik danışmanlık, Psikoterapi Uygulama ve Araştırmaları, Travma Psikolojisi

She works at an assistant professor at ELT department at a state university. Her research interests are AI in education, educational technologies and technology-supported language teaching. She conducts courses on new approaches to ELT, teaching English language skills, English teaching programs and more. 

Yapay Zeka (Diğer), İkinci Bir Dil Olarak İngilizce, Dil Edinimi, Eğitim Teknolojisi ve Bilgi İşlem

Yayın Editörü

Öğretim Tasarımı

Dil Editörü

Yeni Türk Dili (Eski Anadolu, Osmanlı, Türkiye Türkçesi), Türkçe Eğitimi
Dil Edinimi, Türkçe Eğitimi
İkinci Bir Dil Olarak İngilizce, Fonetik ve Konuşma Bilimi
Dil Çalışmaları, Türk Halk Edebiyatı, Türkiye Dışındaki Türk Halk Bilimi, Türkiye Sahası Türk Halk Bilimi, Türk Halk Bilimi (Diğer), Türkçe Eğitimi
İkinci Bir Dil Olarak İngilizce
Erken İngilizce Dilleri, Dil Edinimi, Uygulamalı Dilbilim ve Eğitim Dilbilimi , Çocuk Gelişimi Eğitimi