Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

A Qualitative Study on the Use of the Digital Simulation Method in Social Studies Course

Yıl 2026, Sayı: 2026, 1 - 20, 17.01.2026

Ersin Dursunlar , Selçuk İlgaz

https://doi.org/10.17556/erziefd.1750190

Öz

The purpose of this study is to examine the impact of the Digital Simulation Method (DSM) on students’ academic achievement and motivation in social studies course. The study was conducted at a public secondary school located in the Narman district of Erzurum province, Türkiye, with 5th-grade students. The sample group was determined using the convenience sampling method, one of the purposive sampling techniques, and consisted of a total of ten students. Designed as a case study, semi-structured interview forms (SSIF) and structured observation forms (SOF) were used as data collection tools. The implementation phase lasted four weeks. Lesson content was developed by the researcher, and digital simulations were created using the Scratch 3.0 block-based programming platform. The collected data were analysed using content analysis and visual representations such as observation graphs. The findings revealed that DSM contributed significantly to improving students' academic performance. Furthermore, it facilitated a more concrete and comprehensible understanding of abstract concepts. A noticeable increase was observed in students’ engagement, interest, and willingness to participate in the lessons. Students described the method as engaging, stimulating, and pedagogically beneficial.

Anahtar Kelimeler

Digital simulation simulation social studies qualitative research

Kaynakça

  • Akbay, A. R. (2025). Fen bilgisi öğretmen adaylarına yönelik hazırlanan simülasyon destekli laboratuvar uygulamalarının etkileri (Tez No. 923094) [Yüksek lisans tezi, İnönü Üniversitesi-Malatya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Akkağıt, Ş. F., ve Tekin, A. (2012). Simülasyon tabanlı öğrenmenin ortaöğretim öğrencilerinin temel elektronik ve ölçme dersindeki başarılarına etkisi. Ege Eğitim Dergisi, 13(2), 1-12. https://dergipark.org.tr/en/pub/egeefd/issue/4903/67206
  • Akpınar, B. (2019). İlkokul 4. sınıf sosyal bilgiler dersinde vatandaşlık ile ilgili kavram yanılgılarının incelenmesi ve giderilmesi: Bir eylem araştırması (Tez No. 586653) [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi-İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Andrew, J., ve Meligrana, J. (2012). Evaluating the use of role playing simulations in teaching negotation skills to university students. Creative Education, 3(6), 696-707. https://doi.org/10.4236/ce.2012.36104
  • Arastaman, G., Fi̇dan, İ. Ö., ve Fi̇dan, T. (2018). Nitel araştırmada geçerlik ve güvenirlik: Kuramsal bir inceleme. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 37-75. http://dx.doi.org/10.23891/efdyyu.2018.61
  • Aslan-Efe, H. (2009). Lise 9.sınıf öğrencilerine, “canlılığın temel birimi hücre” ünitesinin simülasyonla öğretiminin bloom taksonomisinin bilişsel seviyelerine ve simülasyona yönelik tutumlarına etkisi (Tez No. 252756) [Yüksek lisans tezi, Dicle Üniversitesi-Diyarbakır]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Atakan, Ç. (2023). Mekanik öğretiminde Arduino tabanlı STEM ve Algodoo tabanlı simülasyon'un etkilerinin araştırılması (Tez No. 809722) [Doktora tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi-İzmir]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Atam, O. (2006). Oluşturmacı yaklaşıma dayalı olarak fen ve teknoloji dersi ısı-sıcaklık konusunda hazırlanan yazılımın ilköğretim 5.sınıf öğrencilerinin akademik başarılarına ve kalıcılığa etkisi (Tez No. 205463) [Yüksek lisans tezi, Çukurova Üniversitesi-Adana]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Atik, A. (2010). Coğrafya öğretiminde benzetişim tekniğinin (simülasyon) öğrenci başarısına etkisi (Tez No. 278011) [Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi-Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Aycan, Ş., Ari, E., Türkoğuz, S., Sezer, H., ve Kaynar, Ü. (2013). Fen ve fizik öğretiminde bilgisayar destekli simülasyon tekniğinin öğrenci başarısına etkisi: Yeryüzünde hareket örneği. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 15(15), 57-70.
  • Aydoğan, A. (2019). Simülasyon destekli işbirlikli öğretim yönteminin öğrencilerin akademik başarılarına ve fene yönelik tutumlarına etkisi: DNA ve genetik kod ünitesi (Tez No. 568743) [Yüksek lisans tezi, İnönü Üniversitesi-Malatya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Bakar, K. A., Tarmizi, R. A., Mahyuddin, R., Elias, H., Luan, W. S., ve Ayub, A. F. M. (2010). Relationships between university students’ achievement motivation, attitude and academic performance in Malaysia. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 2(2), 4906-4910. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2010.03.793
  • Banda, H. J., ve Nzabahimana, J. (2023). The impact of physics education technology (PhET) interactive simulation-based learning on motivation and academic achievement among malawian physics students. Journal of Science Education and Technology, 32(1), 127- 141. https://doi.org/10.1007/s10956-022-10010-3
  • Barajas, R. P., Romero, M.P., ve Caballero, R. (2013). Evaluating a computer-based simulator program to teach the principles of macroeconomic equilibria, Computers ve Education 69, 71–84. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2013.07.003
  • Bayram, Y. (2019). Simülasyon (benzetim) destekli 5e öğrenme döngüsü modelinin 7. Sınıf öğrencilerinin elektrik konusunu anlamalarına ve elektrik konusuna yönelik ilgilerine etkisinin incelenmesi (Tez No. 573492) [Yüksek lisans tezi, Bartın Üniversitesi-Bartın]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Bıçak, F. (2019). Simülasyonlarla zenginleştirilmiş etkileşimli tahta kullanımının fen bilimleri dersinde akademik başarıya etkisi: “6. sınıf kuvvet ve hareket örneği” (Tez No. 573806) [Yüksek lisans tezi, Trabzon Üniversitesi-Trabzon]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Birinci, G., Kılıçer K., Ünlüer, S. ve Kabakçı-Yurdakul, I. (2009, 07-09 Ekim). Eğitim teknolojisi alanında yapılan durum çalışması araştırmalarının yöntemsel değerlendirilmesi [Sözlü Bildiri]. III. Uluslararası Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Sempozyumu, Trabzon.
  • Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (17. baskı). Pegem Akademi.
  • Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2020). Bilimsel araştırma yöntemleri (28. baskı). Pegem Akademi.
  • Cayvaz, A. ve Akcay, H. (2018). The effects of using Algodoo in science teaching at middle school. The Eurasia Proceedings of Educational and Social Sciences, 9, 151-156
  • Ceylan, E., ve Saygıner, Ş. (2017). Fen ve matematik eğitiminde geleneksel laboratuvar uygulamalarına bir alternatif: PhET simülasyonları. A. Bakla, H. Demiröz ve A. Çekiç (Eds.), Uluslararası Eğitim Teknolojileri Sempozyumu Bildiri Kitabı içinde (ss. 107-116). Cumhuriyet Üniversitesi.
  • Chen, C-H., ve Howard, B. C. (2010). Effect of live simulation on middle school students’ attitudes and learning toward science. Journal of Educational Technology ve Society, 13(1), 133-139.
  • Chin, C., ve Brown, D. E. (2000, January 26). Learning in science:a comparison of deep and surface approaches. Journal of Research in Science Tesching, 37(2), 109-138.
  • Christopher, E., ve Smith, L. (1987). Leadership training through gaming: Power, people and problem solving. Nichols Pub Co.
  • Creswell, J. W. (2007). Qualitative ınquiry and research design: Choosing among five approaches. SAGE Publications.
  • Creswell, J., ve Plano Clark, V. L. (2007). Understanding mixed methods research. In J. Creswell (Ed.), Designing and conducting mixed methods research (ss. 1-37). Sage.
  • Cruz, B. C., ve Patterson, J. (2005). Cross-cultural simulations in teacher education: Developing empathy and understanding. Multicultural Perspectives, 7(2), 40-47. https://doi.org/10.1207/s15327892mcp0702_7
  • Çubukçu, Z., ve Tosuntaş, Ş. B. (2018). Üstün yetenekli/zekâlı öğrencilerin eğitiminde teknolojinin yeri. Elektronik Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(13), 45-47.
  • Dağdalan, G., ve Taş, E. (2017). Simülasyon destekli fen öğretiminin öğrencilerin başarısına ve bilgisayar destekli fen öğretimine yönelik tutumlarına etkisi. Fen Bilimleri Öğretimi Dergisi, 5(2), 160-172.
  • Demirer, G. M. (2015). Kavram yanılgılarının giderilmesinde simülasyonların etkisinin incelenmesi: Işık ve ses ünitesi örneği (Tez No. 418437) [Yüksek lisans tezi, Kırıkkale Üniversitesi-Kırıkkale]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Demirhan, A. (2025). Eğitimde robot ve simülasyon kullanımının üstün yetenekli öğrencilerin yaratıcı problem çözme ve bilgi işlemsel düşünme becerilerine etkisi (Tez No. 942344) [Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi-Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • DeVito, M. (2016). Factors ınfluencing student engagement [Unpublished Certificate of Advanced Study Thesis]. Sacred Heart University. http://digitalcommons.sacredheart.edu/edl/11
  • Devlin-Scherer, R., ve Sardone, N. B. (2010). Digital simulation games for social studies classrooms. The Clearing House: A Journal of Educational Strategies, Issues and Ideas, 83(4), 138-144. https://doi.org/10.1080/00098651003774836
  • Dewey, J. (1929). My pedagogic creed. Journal of the National Education Association, 18(9), 291-295. https://John Dewey - My Pedagogic Creed. | PDF (scribd.com)
  • DiCamillo, L. ve Gradwell, J. M. (2012). Using simulations to teach middle grades U.S. history in an age of accountability. Research in Middle Level Education, 35(7), 1-16. https://doi.org/10.1080/19404476.2012.11462090
  • Doğan, H. (2023). Simülasyon tabanlı çevrimiçi elektronik laboratuvarı dersine ilişkin öğrenci görüşleri (Tez No. 793319) [Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi-Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Dougherty, B. (2003). Byzantine politics: Using simulations to make sense of the middle east. Political Science ve Politics, 36(02), 239-244. https://doi.org/10.1017/S1049096503002154
  • Durmaz, C. (2022). Bilgisayar destekli simülasyon yönteminin 7. sınıf öğrencilerinin "Güneş Sistemi ve Ötesi" ünitesindeki akademik başarılarına, tutumlarına ve kavram yanılgılarının giderilmesine etkisi (Tez No. 719230) [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi-İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Erlandson, D. A., Harris, E. L., Skipper, B. L., ve Allen, S. D. (1993). Doing naturalistic inquiry: A guide to methods. SAGE Publications.
  • Fletcher, J. D. (2011). Cost analysis in assessing games for learning. In S. Tobias ve J. D. Fletcher (Eds.), Computer games and instruction (pp. 417–434). Information Age.
  • Gehlbach, H., Brown, S. W., Ioannou, A., Boyer, M. A., Hudson, N., Niv-Solomon, A., Maneggia, D., ve Janik, L. (2008). Increasing interest in social studies: Social perspective taking and self-efficacy in stimulating simulations. Contemporary Educational Psychology, 33(4), 894-914. https://doi.org/10.1016/j.cedpsych.2007.11.002
  • Gredler, M. E. (1996). Educational games and simulations: A technology in search of a (research) paradigm. In D. H. Jonassen (Eds.), The Handbook of Research for Educational Communications and Technology (pp. 521-539). Macmillan.
  • Gredler, M. E. (2004). Games and simulations and their relationships to learning. In D. H. Jonassen (Eds.), Handbook of research for educational communications and technology (2nd ed., pp. 571-581). Lawrence Erlbaum Associates.
  • Gregorcic, B. (2015). Exploring Kepler’s laws using an interactive whiteboard and algodoo. Physics Education, 50(5), 511. https://doi.org/10.1088/0031-9120/50/5/511
  • Guba, E. G. (1981). Criteria for assessing the trustworthiness of naturalistic inquiries. Educational Technology research and development, 29(2), 75-91.
  • Güllü, H. (2015). Using computer network simulation programs: Exploration of students' attitude, motivation and learning (Tez No. 416645) [Yüksek lisans tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi-Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Güngör, R. (2024). Simülasyon destekli öğretim yönteminin öğrencilerin fen başarılarına ve fen dersi katılım düzeylerine olan etkisi (Tez No. 901461) [Yüksek lisans tezi, Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi-Burdur]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Hallinger, P., ve Wang, R. (2020). Analyzing the intellectual structure of research on simulation-based learning in management education, 1960–2019: A bibliometric review. The International Journal of Management Education, 18(3), 1-13. https://doi.org/10.1016/j.ijme.2020.100418
  • Hannel, S. L., ve Cuevas, J. (2018). A study on science achievement and motivation using computer-based simulations compared to traditional hands-on manipulation. Georgia Educational Researcher, 15(1), 40-55.
  • Harman, G. ve Yenikalaycı N. (2019). Renk kodları ile direnç okumanın öğretiminde simülasyon kullanımının öğrenme üzerindeki etkisi ve öğrencilerin görüşleri. Trakya Eğitim Dergisi, 9(3), 415-436. https://doi.org/10.24315/tred.454318
  • Hartshorne, R., Waring, S. M., ve Okraski, H. (2019). Developing well-informed, critically thinking, and active citizens through the connection of modeling ve simulation and social studies education. The Clearing House: A Journal of Educational Strategies, Issues and Ideas, 92(1-2), 48-52. https://doi.org/10.1080/00098655.2019.1571988
  • Heale, R., ve Twycross, A. (2017). What is a case study? Evidence Based Nursing, 21(1), 7-8. https://doi.org/10.1136/eb-2017-102845
  • Hertel, J. P. ve Millis, B. J. (2002). Using simulations to promote learning in higher education: An introduction. Stylus.
  • Higgins, K., Huscroft-D'Angelo, J., ve Crawford, L. (2019). Effects of technology in mathematics on achievement,motivation,and attitude:A meta-analysis. Journal of Educational Computing Research, 57(2), 283-319.
  • Hofstede, G. J., ve De Caluwé, L., Peters, V. (2010). Why simulation games work-in search of the active substance: A synthesis. Simulation and Gaming, 41(6), 824- 843. https://doi.org/10.1177/1046878110375596
  • İncekara, A. N. (2023). Elektrik devresi konusunda simülasyon yönteminin kullanılmasının öğrencilerin fen akademik başarısına ve fen tutumlarına etkisi (Tez No. 787622) [Yüksek lisans tezi, Akdeniz Üniversitesi-Antalya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Jones, K. (1995). Simulations: A Handbook for teachers and trainers (3nd ed.). Kogan Page.
  • Karaağaç, S. (2009). Genetik biliminin lise öğrencileri tarafından öğrenilmesinde simülasyonun rolü (Tez No. 250854) [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi-İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Karaduman, B. (2023). Simülasyon destekli matematik öğretiminin ilkokul 4.sınıf öğrencilerinin başarısı ve tutumuna etkisi (Tez No. 832509) [Yüksek lisans tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi-İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Karaduman, M., ve Aciyan, E. P. (2020) Baudrillard’ın simülasyon kuramı bağlamında dijital oyunlar ve bağımlılık üzerine bir değerlendirme. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(1), 453-472. https://doi.org/10.26468/trakyasobed.550935
  • Karahan, S. (2018). Bilgisayar benzetimlerinin fen eğitiminde öğrencilerin akademik başarısına etkisi (Tez No. 514532) [Yüksek lisans tezi, Fırat Üniversitesi-Elazığ]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Karalar, H., ve Sarı, Y. (2007, 31 Ocak-2 Şubat). Bilgi teknolojileri eğitiminde bdö yazılımı kullanma ve uygulama sonuçlarına yönelik bir çalışma [Sizlü Bildiri], Akademik Bilişim Konferansı, Kütahya.
  • Kaya, M., Korkmaz, Ö., ve Çakır, R. (2020). Oyunlaştırılmış robot etkinliklerinin ortaokul öğrencilerinin problem çözme ve bilgi işlemsel düşünme becerilerine etkisi. Ege Eğitim Dergisi, 21(1), 54–70. https://doi.org/10.12984/egeefd.588512
  • Kaya, Z. (2006). Öğretim teknolojileri ve materyal geliştirme (2. baskı). Pegem Yayıncılık.
  • Kaya-Atıcı, E. (2023). Simülasyon destekli eğitimin okul yöneticilerinin problem çözme ve karar verme becerileri ile simülasyon uygulamasına yönelik tutumları üzerindeki etkisi (Tez No. 811065) [Doktora tezi, Fırat Üniversitesi-Elazığ]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Keskin, Z. (2022). Fen bilimleri öğretmenleri ve 7. sınıf öğrencilerinin etkileşimli simülasyon deneyimlerinin incelenmesi (Tez No. 753513) [Yüksek lisans tezi, Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi-Kırşehir]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Kılıç, B. Ş., ve Özkan, N. (2023). The effect of simulation- supported environmental education on the environmental success of teacher candidates. Balkan and Near Eastern Journal of Social Sciences, 09(01), 109- 118.
  • Kim S., Yoon M., Whang S.M., Tversky B. ve Morrison J.B. (2007). The effect of animation on comprehension and ınterest. Journal of Computer Assisted Learning, 23(3), 260- 270.
  • Kızıltepe, Z. (2015). İçerik analizi. F. N. Seggie ve Y. Bayyurt (Ed.), Nitel araştırma yöntem, teknik, analiz ve yaklaşımları içinde (ss. 45-52). Anı.
  • Köklü, N. (2015). Genel fizik laboratuvarında başarı ve akılda kalıcılık etkilerinin artırılmasına yönelik animasyon, simülasyon ve analojik modellerin geliştirilmesi (Tez No. 380842) [Doktora tezi, Selçuk Üniversitesi-Konya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Kol, İ. (2025). 6. sınıf yoğunluk konusu öğretiminde geleneksel laboratuvar uygulamalarına bir alternatif: Simülasyonlar (Tez No. 919776) [Yüksek lisans tezi, Ordu Üniversitesi-Ordu]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Küçük, T. (2014). Işık ünitesinde simülasyon yönteminin kullanılmasının öğrencilerin Fen başarısına ve Fen tutumlarına etkisi (Tez No. 381192) [Yüksek lisans tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi-Çanakkale]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Lincoln, Y. S., ve Guba, E. G. (1986). But is it rigorous? Trustworthiness and authenticity in naturalistic evaluation. New Directions for Evaluation, (30), 73-84.
  • Lincoln, Y. S., ve Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Sage.
  • Lunce, L. M. (2006). Simulations: Bringing the benefits of situated learning to the traditional classroom. Journal of Applied Educational Technology, 3(1), 37-45.
  • Malone, T. W., ve M. R. Lepper. (1987). Making learning fun: A taxonomy of intrinsic motivations for learning. In R. E. Snow ve M. J. Farr (Eds.), Aptitude, learning and ınstruction, (Vol. 3, pp 255-283). Lawrence Erlbaum.
  • Mayer, R. E. (2014). The cambridge handbook of multimedia learning (2nd ed.). Cambridge University Press
  • McKagan, S. B., Perkins, K. K., Dubson, M., Malley, C., Reid, S., LeMaster, R., ve Wieman, C. E. (2008). Developing and researching PhET simulations for teaching quantum mechanics. American Journal of Physics, 76(4), 406-417. https://doi.org/10.48550/arXiv.0709.4503
  • McLoughlin, C., ve Lee, M. J. (2010). Personalised and self regulated learning in the web 2.0 era: International exemplars of innovative pedagogy using social software. Australasian Journal of Educational Technology, 26(1), 28-43. https://doi.org/10.14742/ajet.1100
  • McMichael, A. (2007). PC games and the teaching of history. History Teacher 40(2), 203-18.
  • Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma: Desen ve uygulama için bir rehber (S. Turan, Çev. Ed.). Nobel. (Çalışmanın orijinali 2009`da yayımlanmıştır).
  • Miaoliang, Z., Yabo, D., Dandan, S. ve Yonggu, W. (2005, July 7-9). A case study of virtual circuit laboratory for undergraduate student courses, ITHET 6th Annual International Conference, Juan Dolio. http://dx.doi.org/10.1109/ITHET.2005.1560231
  • Mihindo, W. J., Wachanga, S. W., ve Anditi, Z. O. (2017). Effects of computer-based simulations teaching approach on students’ achievement in the learning of chemistry among secondary school students in nakuru sub county, kenya. Journal of Education and Practice, 8(5), 65-75.
  • Millî Eğitim Bakanlığı. (MEB). (2018). Sosyal bilgiler dersi öğretim programı. MEB Yayınları.
  • Moore, E. B., Chamberlain, J. M., Parson, R., ve Perkins, K. K. (2014). Phet interactive simulations: Transformative tools for teaching chemistry. Journal of Chemical Education, 91(8), 1191-1197. https://doi.org/10.1021/ed4005084
  • Moore, K. L. (2012). American history simulations, reenactments, and educational games: A Supplemental middle school curriculum [Master’s thesis, The State University of Newyork]. http://hdl.handle.net/20.500.12648/459
  • Morrow, S. L. (2005). Quality and trustworthiness in qualitative research in counseling psychology. Journal of Counseling Psychology, 52(2), 250-260. https://doi.org/10.1037/0022-0167.52.2.250
  • Nerdel, C. ve Prechtl, H. (2004). Learning complex systems with simulations in science education. In P. Gerjets ve P. A. Kirschner ve J. Elen ve R. Joiner (Eds.), Instructional design for effective and enjoyable computer-supported learning. proceedings of the first joint meeting of the earlı sıgs ınstructional design and learning and ınstruction with computers (pp. 160-171). Knowledge Media Research Center.
  • Neuendorf, K. (2017). The content analysis guidebook (2nd ed.). Sage.
  • Nkemakolam, O. E., Chinelo, M. F., ve Jane, M. C. (2018). Effect of computer simulations on secondary school students’ academic achievement in chemistry in anambra state. Asian Journal of Education and Training, 4(4), 284-289.https://doi.org/10.20448/journal.522.2018.44.284.289
  • Obro, S. (2022). A novel instructional approach: The effect of computer-assisted simulation learning games (CASLGs) on social studies students’ scholarly learning outcomes. Arab Gulf Journal of Scientific Research, 40(3), 235-246. https://doi.org/10.1108/AGJSR-04-2022-0038
  • Ogheneakoke, C. E., Benike, J., ve Obro, S. (2019). In search of a more effective strategy: using simulation games ınstructional strategy for the teaching and learning of social studies in secondary school. Journal of International Social Studies, 9(1), 53-71. https://iajiss.org/index.php/iajiss/article/view/369
  • Okumuş, F. (2016). Mesleki eğitimde etkileşimli simülasyon ders yazılımlarının öğrenci başarısına etkisi (Tez No. 449221) [Yüksek lisans tezi, Bahçeşehir Üniversitesi-İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Öner, Y. E., ve Yaman, S. (2020). The effect of simulation and animation supported 5e model on science achievement and motivation of prospective classroom teachers. Turkish Journal of Primary Education, 5(2), 183-193.
  • Özdemir, A. (2022). Fen bilimleri dersinde yer alan gezegenler konusunu öğretmeye yönelik eğitsel simülasyon oyunu tasarlanması ve geliştirilmesi: Mars örneği (Tez No. 764075) [Yüksek lisans tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi-Bolu]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Özdener, N. (2005). Deneysel ögretim yöntemlerinde benzetisim (simulation) kullanimi. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 4(4), 93-98.
  • Özer, İ., Canbazoğlu-Bilici, S., ve Karahan, E. (2016). Fen bilimleri dersinde algodoo kullanımına yönelik öğrenci görüşleri. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 28-40.
  • Özmen, H., ve Kolomuç, A. (2004). Bilgisayarlı öğretimin çözeltiler konusundaki öğrenci başarısına etkisi. Gazi Üniversitesi Kastamonu Eğitim Dergisi, 12(1), 57-68.
  • Papastergiou, M. (2009). Digital Game-Based Learning in High School Computer Science Education: Impact on Educational Effectiveness and Student Motivation. Computers ve Education, 52, 1-12. http://dx.doi.org/10.1016/j.compedu.2008.06.004
  • Perkins, K., Adams, W., Dubson, M., Finkelstein, N., Reid, S., Wieman, C., ve LeMaster, R. (2006). Phet: Interactive simulations for teaching and learning physics. The Physics Teacher, 44(1), 18-23. https://doi.org/10.1119/1.2150754
  • Phillips, B.D. (2014). Qualitative research disaster. In P. Leavy (Ed.), The Oxford handbook of qualitative research (pp. 533-556). Oxford University Press.
  • Pınarkaya, Y. (2018). Aynalarda yansıma ve ışığın soğrulması” ünitesinde animasyon destekli kavram karikatürleri uygulamalarının öğrencilerin akademik başarılarına, kavram yanılgılarına ve tutumlarına etkisi (Tez No. 484426) [Yüksek lisans tezi, Ordu Üniversitesi-Ordu]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Punch, K. F. (2005). Introduction to social research-quantitative ve qualitative approaches. Sage.
  • Ranchhod, A., Gurǎu, C., Loukis, E., ve Trivedi, R. (2014). Evaluating the educational effectiveness of simulation games. A value generation model. Information Sciences, 264, 75–90. https://doi.org/10.1016/j.ins.2013.09.008
  • Ravitch, S. M., ve Carl, N. M. (2019). Qualitative research: Bridging the conceptual, theoretical, and methodological (2nd ed.). Sage Publications.
  • Ronen, M., ve Eliahu, M., (2000). Simulation- a bridge between theory and reality: the case of electric circuits, Journal of Computer Assisted Learning, 16(1), 14-26. http://dx.doi.org/10.1046/j.1365-2729.2000.00112.x
  • Rosie, A. (2010). Dramaturgical and communicative validities in the classroom: Developing a simulation exercise for undergraduate social science classes, Procedia-Social and Behavioral Sciences, 9, 1933–1946. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2010.12.427
  • Şahan, C., ve Dinç, A. (2021). Simülasyon öğretim yönteminin ortaokul öğrencilerinin afetlere karşı hazırlık durumlarına etkisi. Resilience, 5(1), 21-36. https://doi.org/10.32569/resilience.807289
  • Salpeter, J. (2003). 21st Century skills: Will our students be prepared? Technology and Learnıng-Dayton, 24(3), 17-29.
  • Sanina, A., Kutergina, E., ve Balashov, A. (2020). The Co-Creative approach to digital simulation games in social science education. Computers ve Education, 149, 1-16. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2020.103813
  • Sarabando, C., Cravino, J., ve Soares, A. (2014). Contribution of a Computer Simulation to Students’ Learning of the Physics Concepts of Weight and Mass. Procedia Technology, 13, 112-121. https://doi.org/10.1016/j.protcy.2014.02.015
  • Sarıkaya, D. (2020). Eğitim bilişim ağı (EBA) ve deney destekli etkinliklerin 7. sınıf elektrik devreleri ünitesinin öğretimine etkisinin incelenmesi ve öğrenci görüşleri (Tez No. 630830) [Yüksek lisans tezi, Kastamonu Üniversitesi-Kastamonu]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Savaş, S., Güler, O., Kaya, K., Çoban, G., ve Güzel, M. S. (2022). Eğitimde dijital oyunlar ve oyun ile öğrenme. International Journal of Active Learning, 6(2), 117-140.
  • Şeker, G. (2019). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının bilgisayar simülasyonlarıyla sınıf yönetimi becerisi kazandırılmasına ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi (Tez No. 573536) [Yüksek lisans tezi, Cumhuriyet Üniversitesi-Sivas]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Şengel, E., Özden, M. Y., ve Geban, Ö. (2002) Bilgisayar simülasyonlu deneylerin lise öğrencilerinin yer değiştirme ve hız kavramlarını anlamadaki etkisi. V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi içinde (ss. 1424-1429). Bursa Uludağ Üniversitesi.
  • Şentürk, M. L. (2017). Fizik öğretmenlerinin kuvvet ve hareket konusunda animasyon ve simülasyon-TPAB düzeyleri: Sınıf içi bütüncül çoklu durum çalışması (Tez No. 486024) [Doktora tezi, Gazi Üniversitesi-Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Shenton, A. K. (2004). Strategies for ensuring trustworthiness in qualitative research projects. Education for Information, 22(2), 63-75. http://dx.doi.org/10.3233/EFI-2004-22201
  • Şimşek, F. (2017). Fen bilimleri dersinde animasyon ve simülasyon kullanımının öğrencilerin akademik başarısı ve bilgilerin kalıcılığı üzerine etkisi. Uluslararası Eğitim Bilim ve Teknoloji Dergisi, 3(3), 112-124.
  • Stake, R. (2005). Qualitative case studies. In. N. K. Denzin ve Y. S. Lincoln (Eds.), The sage handbook of qualitative research (3nd ed., pp. 443-466). SAGE Publications.
  • Stodolsky, S. S., Salk, S., ve Glaessner, B. (1991). Student views about learning math and social studies. American Educational Research Journal, 28(1), 89–116. https://doi.org/10.3102/00028312028001089
  • Stott, A. ve Hattingh, A. (2015). Conceptual tutoring software for promoting deep learning: A case study, Journal of educational technology ve society ,18(2), 179-194.
  • Teke, H. (2010). Fen ve teknoloji derslerinde kullanılan simülasyon yönteminin 7. Sınıf öğrencilerinin erişilerine etkisi (Tez No. 264369) [Yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi-Konya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Trotter, A. (2004). Digital games bring entertainment into learning realm. Education Week. Digital Games Bring Entertainment Into Learning Realm
  • Turan-Güntepe, E., ve Dönmez-Usta, N. (2022). Use of educational technologies in learning environment: Algodoo in the framework of technology acceptance model. Sivas Cumhuriyet University Educational Sciences Institute Journal, 1(1): 19-29.
  • Turner-Bisset, R. (2005). Creative teaching: history in the primary classroom. David Fulton.
  • Uygun, K., ve Uzun, C. (2019). Sosyal bilgiler öğretiminde simülasyon tabanlı deneyimsel öğrenme yöntemi hakkında öğrenci görüşleri. Turkish Studies-Educational Sciences, 14(5), 2709–2727. https://doi.org/10.29228/TURKISHSTUDIES.24814
  • Uzun, C. (2019). Sosyal bilgiler eğitiminde simülasyon tabanlı deneyimsel öğrenme uygulamalarının tasarlanması uygulanması ve incelenmesi (Tez No. 606536) [Doktora tezi, Uşak Üniversitesi-Uşak]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Varatharaj, A., Welch, A., Bucholtz, M., ve Lee, J. S. (2024). Teaching linguistic justice through augmented reality (arXiv:2404.12563). arXiv. https://doi.org/10.48550/arXiv.2404.12563
  • Wedig, T. (2010). Getting the most from classroom simulations: Strategies for maximizing learning outcomes. Political Science ve Politics, 43(3), 547-555. https://doi.org/10.1017/S104909651000079X
  • Wheeler, S. M. (2006). Role-playing games and simulations for international issues courses, Journal of Political Science Education, 2(3), 331–347. https://doi.org/10.1080/15512160600840814
  • Wolters, C. A., ve Pintrich, P. R. (1998). Contextual differences in student motivation and self-regulated learning in mathematics, english, and social studies classrooms. Instructional Science, 26, 27–47. http://dx.doi.org/10.1007/978-94-017-2243-8_6
  • Wright-Maley, C. (2015). Beyond the “babel problem”: Defining simulations for the social studies. The Journal of Social Studies Research, 39(2), 63-77. https://doi.org/10.1016/j.jssr.2014.10.001
  • Yavuz, S., ve Akçay, M. (2017). Bilgisayar destekli öğretim ile laboratuvar destekli öğretimin öğrencilerin ders başarılarına ve derse karşı tutumlarına etkisinin incelenmesi. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(1), 39-48. https://dergipark.org.tr/tr/pub/kebd/issue/67220/1049118
  • Yenidünya, Ö. A. (2024). Işık ünitesinin elektronik deney seti ve simülasyonlarla öğretiminin ortaokul öğrencilerinin akademik başarı, tutum ve kalıcılık düzeylerine etkisi (Tez No. 848216) [Yüksek lisans tezi, Atatürk Üniversitesi-Erzurum]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Yesilyurt, M. (2021). Meta-analysis of the effect of technologies on primary school. Journal of Primary Education, 3(2), pp. 26- 41.
  • Yiğitoğlu, F. (2020). Tarih eğitiminde simülasyon tekniğinin öğrencilerin akademik başarılarına etkisi (Tez No. 646416) [Doktora tezi, Gazi Üniversitesi-Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Yıkılmaz, G. (2024). Fizik öğretmen adaylarının simülasyon tabanlı çevrimiçi elektronik laboratuvarı dersine yönelik motivasyon algısı (Tez No. 851420) [Yüksek Lisans tezi, Gazi Üniversitesi-Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Yıldırım, A., ve Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (12. baskı). Seçkin.
  • Yıldız, M. (2019). Simülasyon tekniği ile bütünleştirilen öğretimin sıvıların kaldırma kuvveti konusunda öğrenci başarılarına etkisi (Tez No. 583922) [Yüksek lisans tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi-Isparta]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Yılmaz, Ö. (2023). Matematik öğretiminde sanal manipülatif ve simülasyon kullanımına ilişkin öğretmen görüşleri (Tez No. 815133) [Yüksek lisans tezi, Kastamonu Üniversitesi-Kastamonu]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Yip, F. W. M., ve Kwan, A. C. M. (2006). Online vocabulary games as a tool for teaching and learning english vocabulary. Educational Media International, 43(3), 233–249. https://doi.org/10.1080/09523980600641445

Sosyal Bilgiler Dersinde Dijital Simülasyon Yönteminin Kullanımı Üzerine Nitel Bir Çalışma

Yıl 2026, Sayı: 2026, 1 - 20, 17.01.2026

Ersin Dursunlar , Selçuk İlgaz

https://doi.org/10.17556/erziefd.1750190

Öz

Bu araştırmanın amacı, dijital simülasyon yönteminin (DSY) sosyal bilgiler dersinde öğrenci başarısı ve motivasyonuna etkisini nitel bir yaklaşımla incelemektir. Araştırma, Erzurum ili Narman ilçesinde bir devlet ortaokulunda öğrenim gören 5. sınıf öğrencileriyle yürütülmüştür. Örneklem grubu, amaçlı örnekleme yöntemlerinden kolay ulaşılabilir durum örneklemesi ile belirlenmiş ve toplam 10 öğrenci, örneklem grubunu oluşturmuştur. Nitel araştırma desenlerinden durum çalışması şeklinde yapılandırılan araştırmada, veri toplama aracı olarak yarı yapılandırılmış görüşme formu (YYGF) ve yapılandırılmış gözlem formu (YGF) kullanılmıştır. Uygulama süreci dört hafta sürmüş ve ders, araştırmacı tarafından Scratch 3.0 blok tabanlı kodlama aracıyla geliştirilen dijital simülasyonlar yoluyla işlenmiştir. Uygulama, sınıf öğretmeni tarafından yürütülmüş; araştırmacı süreci dış gözlemci olarak takip etmiştir. Elde edilen veriler içerik analizi ve frekans temelli gözlem grafikleriyle değerlendirilmiştir. Bulgular, DSY’nin öğrencilerin akademik başarılarını artırdığını ve soyut kavramları daha somut, anlaşılır biçimde kavramalarını sağladığını ortaya koymuştur. Ayrıca öğrencilerin derse yönelik ilgilerinde ve katılım isteklerinde belirgin artış gözlenmiş; yöntemin eğlenceli, ilgi çekici ve öğretici olduğu ifade edilmiştir. Sonuç olarak DSY, sosyal bilgiler öğretiminde öğrenci merkezli ve etkileşimli bir öğrenme ortamı oluşturarak hem bilişsel hem de duyuşsal alanlarda olumlu katkılar sunmuştur.

Anahtar Kelimeler

Dijital simülasyon simülasyon sosyal bilgiler nitel çalışma

Destekleyen Kurum

Bu çalışmanın üretildiği doktora tezi Atatürk Üniversitesi BAP Koordinasyon Birimi tarafından desteklenmektedir (Proje No: 13709, Proje Adı: Dijital Simülasyon Yönteminin Sosyal Bilgiler Dersinde Başarı, Kalıcılık ve Derse Karşı Motivasyona Etkisi).

Kaynakça

  • Akbay, A. R. (2025). Fen bilgisi öğretmen adaylarına yönelik hazırlanan simülasyon destekli laboratuvar uygulamalarının etkileri (Tez No. 923094) [Yüksek lisans tezi, İnönü Üniversitesi-Malatya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Akkağıt, Ş. F., ve Tekin, A. (2012). Simülasyon tabanlı öğrenmenin ortaöğretim öğrencilerinin temel elektronik ve ölçme dersindeki başarılarına etkisi. Ege Eğitim Dergisi, 13(2), 1-12. https://dergipark.org.tr/en/pub/egeefd/issue/4903/67206
  • Akpınar, B. (2019). İlkokul 4. sınıf sosyal bilgiler dersinde vatandaşlık ile ilgili kavram yanılgılarının incelenmesi ve giderilmesi: Bir eylem araştırması (Tez No. 586653) [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi-İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Andrew, J., ve Meligrana, J. (2012). Evaluating the use of role playing simulations in teaching negotation skills to university students. Creative Education, 3(6), 696-707. https://doi.org/10.4236/ce.2012.36104
  • Arastaman, G., Fi̇dan, İ. Ö., ve Fi̇dan, T. (2018). Nitel araştırmada geçerlik ve güvenirlik: Kuramsal bir inceleme. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 37-75. http://dx.doi.org/10.23891/efdyyu.2018.61
  • Aslan-Efe, H. (2009). Lise 9.sınıf öğrencilerine, “canlılığın temel birimi hücre” ünitesinin simülasyonla öğretiminin bloom taksonomisinin bilişsel seviyelerine ve simülasyona yönelik tutumlarına etkisi (Tez No. 252756) [Yüksek lisans tezi, Dicle Üniversitesi-Diyarbakır]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Atakan, Ç. (2023). Mekanik öğretiminde Arduino tabanlı STEM ve Algodoo tabanlı simülasyon'un etkilerinin araştırılması (Tez No. 809722) [Doktora tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi-İzmir]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Atam, O. (2006). Oluşturmacı yaklaşıma dayalı olarak fen ve teknoloji dersi ısı-sıcaklık konusunda hazırlanan yazılımın ilköğretim 5.sınıf öğrencilerinin akademik başarılarına ve kalıcılığa etkisi (Tez No. 205463) [Yüksek lisans tezi, Çukurova Üniversitesi-Adana]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Atik, A. (2010). Coğrafya öğretiminde benzetişim tekniğinin (simülasyon) öğrenci başarısına etkisi (Tez No. 278011) [Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi-Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Aycan, Ş., Ari, E., Türkoğuz, S., Sezer, H., ve Kaynar, Ü. (2013). Fen ve fizik öğretiminde bilgisayar destekli simülasyon tekniğinin öğrenci başarısına etkisi: Yeryüzünde hareket örneği. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 15(15), 57-70.
  • Aydoğan, A. (2019). Simülasyon destekli işbirlikli öğretim yönteminin öğrencilerin akademik başarılarına ve fene yönelik tutumlarına etkisi: DNA ve genetik kod ünitesi (Tez No. 568743) [Yüksek lisans tezi, İnönü Üniversitesi-Malatya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Bakar, K. A., Tarmizi, R. A., Mahyuddin, R., Elias, H., Luan, W. S., ve Ayub, A. F. M. (2010). Relationships between university students’ achievement motivation, attitude and academic performance in Malaysia. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 2(2), 4906-4910. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2010.03.793
  • Banda, H. J., ve Nzabahimana, J. (2023). The impact of physics education technology (PhET) interactive simulation-based learning on motivation and academic achievement among malawian physics students. Journal of Science Education and Technology, 32(1), 127- 141. https://doi.org/10.1007/s10956-022-10010-3
  • Barajas, R. P., Romero, M.P., ve Caballero, R. (2013). Evaluating a computer-based simulator program to teach the principles of macroeconomic equilibria, Computers ve Education 69, 71–84. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2013.07.003
  • Bayram, Y. (2019). Simülasyon (benzetim) destekli 5e öğrenme döngüsü modelinin 7. Sınıf öğrencilerinin elektrik konusunu anlamalarına ve elektrik konusuna yönelik ilgilerine etkisinin incelenmesi (Tez No. 573492) [Yüksek lisans tezi, Bartın Üniversitesi-Bartın]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Bıçak, F. (2019). Simülasyonlarla zenginleştirilmiş etkileşimli tahta kullanımının fen bilimleri dersinde akademik başarıya etkisi: “6. sınıf kuvvet ve hareket örneği” (Tez No. 573806) [Yüksek lisans tezi, Trabzon Üniversitesi-Trabzon]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Birinci, G., Kılıçer K., Ünlüer, S. ve Kabakçı-Yurdakul, I. (2009, 07-09 Ekim). Eğitim teknolojisi alanında yapılan durum çalışması araştırmalarının yöntemsel değerlendirilmesi [Sözlü Bildiri]. III. Uluslararası Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Sempozyumu, Trabzon.
  • Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (17. baskı). Pegem Akademi.
  • Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2020). Bilimsel araştırma yöntemleri (28. baskı). Pegem Akademi.
  • Cayvaz, A. ve Akcay, H. (2018). The effects of using Algodoo in science teaching at middle school. The Eurasia Proceedings of Educational and Social Sciences, 9, 151-156
  • Ceylan, E., ve Saygıner, Ş. (2017). Fen ve matematik eğitiminde geleneksel laboratuvar uygulamalarına bir alternatif: PhET simülasyonları. A. Bakla, H. Demiröz ve A. Çekiç (Eds.), Uluslararası Eğitim Teknolojileri Sempozyumu Bildiri Kitabı içinde (ss. 107-116). Cumhuriyet Üniversitesi.
  • Chen, C-H., ve Howard, B. C. (2010). Effect of live simulation on middle school students’ attitudes and learning toward science. Journal of Educational Technology ve Society, 13(1), 133-139.
  • Chin, C., ve Brown, D. E. (2000, January 26). Learning in science:a comparison of deep and surface approaches. Journal of Research in Science Tesching, 37(2), 109-138.
  • Christopher, E., ve Smith, L. (1987). Leadership training through gaming: Power, people and problem solving. Nichols Pub Co.
  • Creswell, J. W. (2007). Qualitative ınquiry and research design: Choosing among five approaches. SAGE Publications.
  • Creswell, J., ve Plano Clark, V. L. (2007). Understanding mixed methods research. In J. Creswell (Ed.), Designing and conducting mixed methods research (ss. 1-37). Sage.
  • Cruz, B. C., ve Patterson, J. (2005). Cross-cultural simulations in teacher education: Developing empathy and understanding. Multicultural Perspectives, 7(2), 40-47. https://doi.org/10.1207/s15327892mcp0702_7
  • Çubukçu, Z., ve Tosuntaş, Ş. B. (2018). Üstün yetenekli/zekâlı öğrencilerin eğitiminde teknolojinin yeri. Elektronik Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(13), 45-47.
  • Dağdalan, G., ve Taş, E. (2017). Simülasyon destekli fen öğretiminin öğrencilerin başarısına ve bilgisayar destekli fen öğretimine yönelik tutumlarına etkisi. Fen Bilimleri Öğretimi Dergisi, 5(2), 160-172.
  • Demirer, G. M. (2015). Kavram yanılgılarının giderilmesinde simülasyonların etkisinin incelenmesi: Işık ve ses ünitesi örneği (Tez No. 418437) [Yüksek lisans tezi, Kırıkkale Üniversitesi-Kırıkkale]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Demirhan, A. (2025). Eğitimde robot ve simülasyon kullanımının üstün yetenekli öğrencilerin yaratıcı problem çözme ve bilgi işlemsel düşünme becerilerine etkisi (Tez No. 942344) [Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi-Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • DeVito, M. (2016). Factors ınfluencing student engagement [Unpublished Certificate of Advanced Study Thesis]. Sacred Heart University. http://digitalcommons.sacredheart.edu/edl/11
  • Devlin-Scherer, R., ve Sardone, N. B. (2010). Digital simulation games for social studies classrooms. The Clearing House: A Journal of Educational Strategies, Issues and Ideas, 83(4), 138-144. https://doi.org/10.1080/00098651003774836
  • Dewey, J. (1929). My pedagogic creed. Journal of the National Education Association, 18(9), 291-295. https://John Dewey - My Pedagogic Creed. | PDF (scribd.com)
  • DiCamillo, L. ve Gradwell, J. M. (2012). Using simulations to teach middle grades U.S. history in an age of accountability. Research in Middle Level Education, 35(7), 1-16. https://doi.org/10.1080/19404476.2012.11462090
  • Doğan, H. (2023). Simülasyon tabanlı çevrimiçi elektronik laboratuvarı dersine ilişkin öğrenci görüşleri (Tez No. 793319) [Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi-Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Dougherty, B. (2003). Byzantine politics: Using simulations to make sense of the middle east. Political Science ve Politics, 36(02), 239-244. https://doi.org/10.1017/S1049096503002154
  • Durmaz, C. (2022). Bilgisayar destekli simülasyon yönteminin 7. sınıf öğrencilerinin "Güneş Sistemi ve Ötesi" ünitesindeki akademik başarılarına, tutumlarına ve kavram yanılgılarının giderilmesine etkisi (Tez No. 719230) [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi-İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Erlandson, D. A., Harris, E. L., Skipper, B. L., ve Allen, S. D. (1993). Doing naturalistic inquiry: A guide to methods. SAGE Publications.
  • Fletcher, J. D. (2011). Cost analysis in assessing games for learning. In S. Tobias ve J. D. Fletcher (Eds.), Computer games and instruction (pp. 417–434). Information Age.
  • Gehlbach, H., Brown, S. W., Ioannou, A., Boyer, M. A., Hudson, N., Niv-Solomon, A., Maneggia, D., ve Janik, L. (2008). Increasing interest in social studies: Social perspective taking and self-efficacy in stimulating simulations. Contemporary Educational Psychology, 33(4), 894-914. https://doi.org/10.1016/j.cedpsych.2007.11.002
  • Gredler, M. E. (1996). Educational games and simulations: A technology in search of a (research) paradigm. In D. H. Jonassen (Eds.), The Handbook of Research for Educational Communications and Technology (pp. 521-539). Macmillan.
  • Gredler, M. E. (2004). Games and simulations and their relationships to learning. In D. H. Jonassen (Eds.), Handbook of research for educational communications and technology (2nd ed., pp. 571-581). Lawrence Erlbaum Associates.
  • Gregorcic, B. (2015). Exploring Kepler’s laws using an interactive whiteboard and algodoo. Physics Education, 50(5), 511. https://doi.org/10.1088/0031-9120/50/5/511
  • Guba, E. G. (1981). Criteria for assessing the trustworthiness of naturalistic inquiries. Educational Technology research and development, 29(2), 75-91.
  • Güllü, H. (2015). Using computer network simulation programs: Exploration of students' attitude, motivation and learning (Tez No. 416645) [Yüksek lisans tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi-Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Güngör, R. (2024). Simülasyon destekli öğretim yönteminin öğrencilerin fen başarılarına ve fen dersi katılım düzeylerine olan etkisi (Tez No. 901461) [Yüksek lisans tezi, Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi-Burdur]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Hallinger, P., ve Wang, R. (2020). Analyzing the intellectual structure of research on simulation-based learning in management education, 1960–2019: A bibliometric review. The International Journal of Management Education, 18(3), 1-13. https://doi.org/10.1016/j.ijme.2020.100418
  • Hannel, S. L., ve Cuevas, J. (2018). A study on science achievement and motivation using computer-based simulations compared to traditional hands-on manipulation. Georgia Educational Researcher, 15(1), 40-55.
  • Harman, G. ve Yenikalaycı N. (2019). Renk kodları ile direnç okumanın öğretiminde simülasyon kullanımının öğrenme üzerindeki etkisi ve öğrencilerin görüşleri. Trakya Eğitim Dergisi, 9(3), 415-436. https://doi.org/10.24315/tred.454318
  • Hartshorne, R., Waring, S. M., ve Okraski, H. (2019). Developing well-informed, critically thinking, and active citizens through the connection of modeling ve simulation and social studies education. The Clearing House: A Journal of Educational Strategies, Issues and Ideas, 92(1-2), 48-52. https://doi.org/10.1080/00098655.2019.1571988
  • Heale, R., ve Twycross, A. (2017). What is a case study? Evidence Based Nursing, 21(1), 7-8. https://doi.org/10.1136/eb-2017-102845
  • Hertel, J. P. ve Millis, B. J. (2002). Using simulations to promote learning in higher education: An introduction. Stylus.
  • Higgins, K., Huscroft-D'Angelo, J., ve Crawford, L. (2019). Effects of technology in mathematics on achievement,motivation,and attitude:A meta-analysis. Journal of Educational Computing Research, 57(2), 283-319.
  • Hofstede, G. J., ve De Caluwé, L., Peters, V. (2010). Why simulation games work-in search of the active substance: A synthesis. Simulation and Gaming, 41(6), 824- 843. https://doi.org/10.1177/1046878110375596
  • İncekara, A. N. (2023). Elektrik devresi konusunda simülasyon yönteminin kullanılmasının öğrencilerin fen akademik başarısına ve fen tutumlarına etkisi (Tez No. 787622) [Yüksek lisans tezi, Akdeniz Üniversitesi-Antalya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Jones, K. (1995). Simulations: A Handbook for teachers and trainers (3nd ed.). Kogan Page.
  • Karaağaç, S. (2009). Genetik biliminin lise öğrencileri tarafından öğrenilmesinde simülasyonun rolü (Tez No. 250854) [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi-İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Karaduman, B. (2023). Simülasyon destekli matematik öğretiminin ilkokul 4.sınıf öğrencilerinin başarısı ve tutumuna etkisi (Tez No. 832509) [Yüksek lisans tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi-İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Karaduman, M., ve Aciyan, E. P. (2020) Baudrillard’ın simülasyon kuramı bağlamında dijital oyunlar ve bağımlılık üzerine bir değerlendirme. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(1), 453-472. https://doi.org/10.26468/trakyasobed.550935
  • Karahan, S. (2018). Bilgisayar benzetimlerinin fen eğitiminde öğrencilerin akademik başarısına etkisi (Tez No. 514532) [Yüksek lisans tezi, Fırat Üniversitesi-Elazığ]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Karalar, H., ve Sarı, Y. (2007, 31 Ocak-2 Şubat). Bilgi teknolojileri eğitiminde bdö yazılımı kullanma ve uygulama sonuçlarına yönelik bir çalışma [Sizlü Bildiri], Akademik Bilişim Konferansı, Kütahya.
  • Kaya, M., Korkmaz, Ö., ve Çakır, R. (2020). Oyunlaştırılmış robot etkinliklerinin ortaokul öğrencilerinin problem çözme ve bilgi işlemsel düşünme becerilerine etkisi. Ege Eğitim Dergisi, 21(1), 54–70. https://doi.org/10.12984/egeefd.588512
  • Kaya, Z. (2006). Öğretim teknolojileri ve materyal geliştirme (2. baskı). Pegem Yayıncılık.
  • Kaya-Atıcı, E. (2023). Simülasyon destekli eğitimin okul yöneticilerinin problem çözme ve karar verme becerileri ile simülasyon uygulamasına yönelik tutumları üzerindeki etkisi (Tez No. 811065) [Doktora tezi, Fırat Üniversitesi-Elazığ]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Keskin, Z. (2022). Fen bilimleri öğretmenleri ve 7. sınıf öğrencilerinin etkileşimli simülasyon deneyimlerinin incelenmesi (Tez No. 753513) [Yüksek lisans tezi, Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi-Kırşehir]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Kılıç, B. Ş., ve Özkan, N. (2023). The effect of simulation- supported environmental education on the environmental success of teacher candidates. Balkan and Near Eastern Journal of Social Sciences, 09(01), 109- 118.
  • Kim S., Yoon M., Whang S.M., Tversky B. ve Morrison J.B. (2007). The effect of animation on comprehension and ınterest. Journal of Computer Assisted Learning, 23(3), 260- 270.
  • Kızıltepe, Z. (2015). İçerik analizi. F. N. Seggie ve Y. Bayyurt (Ed.), Nitel araştırma yöntem, teknik, analiz ve yaklaşımları içinde (ss. 45-52). Anı.
  • Köklü, N. (2015). Genel fizik laboratuvarında başarı ve akılda kalıcılık etkilerinin artırılmasına yönelik animasyon, simülasyon ve analojik modellerin geliştirilmesi (Tez No. 380842) [Doktora tezi, Selçuk Üniversitesi-Konya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Kol, İ. (2025). 6. sınıf yoğunluk konusu öğretiminde geleneksel laboratuvar uygulamalarına bir alternatif: Simülasyonlar (Tez No. 919776) [Yüksek lisans tezi, Ordu Üniversitesi-Ordu]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Küçük, T. (2014). Işık ünitesinde simülasyon yönteminin kullanılmasının öğrencilerin Fen başarısına ve Fen tutumlarına etkisi (Tez No. 381192) [Yüksek lisans tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi-Çanakkale]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Lincoln, Y. S., ve Guba, E. G. (1986). But is it rigorous? Trustworthiness and authenticity in naturalistic evaluation. New Directions for Evaluation, (30), 73-84.
  • Lincoln, Y. S., ve Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Sage.
  • Lunce, L. M. (2006). Simulations: Bringing the benefits of situated learning to the traditional classroom. Journal of Applied Educational Technology, 3(1), 37-45.
  • Malone, T. W., ve M. R. Lepper. (1987). Making learning fun: A taxonomy of intrinsic motivations for learning. In R. E. Snow ve M. J. Farr (Eds.), Aptitude, learning and ınstruction, (Vol. 3, pp 255-283). Lawrence Erlbaum.
  • Mayer, R. E. (2014). The cambridge handbook of multimedia learning (2nd ed.). Cambridge University Press
  • McKagan, S. B., Perkins, K. K., Dubson, M., Malley, C., Reid, S., LeMaster, R., ve Wieman, C. E. (2008). Developing and researching PhET simulations for teaching quantum mechanics. American Journal of Physics, 76(4), 406-417. https://doi.org/10.48550/arXiv.0709.4503
  • McLoughlin, C., ve Lee, M. J. (2010). Personalised and self regulated learning in the web 2.0 era: International exemplars of innovative pedagogy using social software. Australasian Journal of Educational Technology, 26(1), 28-43. https://doi.org/10.14742/ajet.1100
  • McMichael, A. (2007). PC games and the teaching of history. History Teacher 40(2), 203-18.
  • Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma: Desen ve uygulama için bir rehber (S. Turan, Çev. Ed.). Nobel. (Çalışmanın orijinali 2009`da yayımlanmıştır).
  • Miaoliang, Z., Yabo, D., Dandan, S. ve Yonggu, W. (2005, July 7-9). A case study of virtual circuit laboratory for undergraduate student courses, ITHET 6th Annual International Conference, Juan Dolio. http://dx.doi.org/10.1109/ITHET.2005.1560231
  • Mihindo, W. J., Wachanga, S. W., ve Anditi, Z. O. (2017). Effects of computer-based simulations teaching approach on students’ achievement in the learning of chemistry among secondary school students in nakuru sub county, kenya. Journal of Education and Practice, 8(5), 65-75.
  • Millî Eğitim Bakanlığı. (MEB). (2018). Sosyal bilgiler dersi öğretim programı. MEB Yayınları.
  • Moore, E. B., Chamberlain, J. M., Parson, R., ve Perkins, K. K. (2014). Phet interactive simulations: Transformative tools for teaching chemistry. Journal of Chemical Education, 91(8), 1191-1197. https://doi.org/10.1021/ed4005084
  • Moore, K. L. (2012). American history simulations, reenactments, and educational games: A Supplemental middle school curriculum [Master’s thesis, The State University of Newyork]. http://hdl.handle.net/20.500.12648/459
  • Morrow, S. L. (2005). Quality and trustworthiness in qualitative research in counseling psychology. Journal of Counseling Psychology, 52(2), 250-260. https://doi.org/10.1037/0022-0167.52.2.250
  • Nerdel, C. ve Prechtl, H. (2004). Learning complex systems with simulations in science education. In P. Gerjets ve P. A. Kirschner ve J. Elen ve R. Joiner (Eds.), Instructional design for effective and enjoyable computer-supported learning. proceedings of the first joint meeting of the earlı sıgs ınstructional design and learning and ınstruction with computers (pp. 160-171). Knowledge Media Research Center.
  • Neuendorf, K. (2017). The content analysis guidebook (2nd ed.). Sage.
  • Nkemakolam, O. E., Chinelo, M. F., ve Jane, M. C. (2018). Effect of computer simulations on secondary school students’ academic achievement in chemistry in anambra state. Asian Journal of Education and Training, 4(4), 284-289.https://doi.org/10.20448/journal.522.2018.44.284.289
  • Obro, S. (2022). A novel instructional approach: The effect of computer-assisted simulation learning games (CASLGs) on social studies students’ scholarly learning outcomes. Arab Gulf Journal of Scientific Research, 40(3), 235-246. https://doi.org/10.1108/AGJSR-04-2022-0038
  • Ogheneakoke, C. E., Benike, J., ve Obro, S. (2019). In search of a more effective strategy: using simulation games ınstructional strategy for the teaching and learning of social studies in secondary school. Journal of International Social Studies, 9(1), 53-71. https://iajiss.org/index.php/iajiss/article/view/369
  • Okumuş, F. (2016). Mesleki eğitimde etkileşimli simülasyon ders yazılımlarının öğrenci başarısına etkisi (Tez No. 449221) [Yüksek lisans tezi, Bahçeşehir Üniversitesi-İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Öner, Y. E., ve Yaman, S. (2020). The effect of simulation and animation supported 5e model on science achievement and motivation of prospective classroom teachers. Turkish Journal of Primary Education, 5(2), 183-193.
  • Özdemir, A. (2022). Fen bilimleri dersinde yer alan gezegenler konusunu öğretmeye yönelik eğitsel simülasyon oyunu tasarlanması ve geliştirilmesi: Mars örneği (Tez No. 764075) [Yüksek lisans tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi-Bolu]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Özdener, N. (2005). Deneysel ögretim yöntemlerinde benzetisim (simulation) kullanimi. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 4(4), 93-98.
  • Özer, İ., Canbazoğlu-Bilici, S., ve Karahan, E. (2016). Fen bilimleri dersinde algodoo kullanımına yönelik öğrenci görüşleri. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 28-40.
  • Özmen, H., ve Kolomuç, A. (2004). Bilgisayarlı öğretimin çözeltiler konusundaki öğrenci başarısına etkisi. Gazi Üniversitesi Kastamonu Eğitim Dergisi, 12(1), 57-68.
  • Papastergiou, M. (2009). Digital Game-Based Learning in High School Computer Science Education: Impact on Educational Effectiveness and Student Motivation. Computers ve Education, 52, 1-12. http://dx.doi.org/10.1016/j.compedu.2008.06.004
  • Perkins, K., Adams, W., Dubson, M., Finkelstein, N., Reid, S., Wieman, C., ve LeMaster, R. (2006). Phet: Interactive simulations for teaching and learning physics. The Physics Teacher, 44(1), 18-23. https://doi.org/10.1119/1.2150754
  • Phillips, B.D. (2014). Qualitative research disaster. In P. Leavy (Ed.), The Oxford handbook of qualitative research (pp. 533-556). Oxford University Press.
  • Pınarkaya, Y. (2018). Aynalarda yansıma ve ışığın soğrulması” ünitesinde animasyon destekli kavram karikatürleri uygulamalarının öğrencilerin akademik başarılarına, kavram yanılgılarına ve tutumlarına etkisi (Tez No. 484426) [Yüksek lisans tezi, Ordu Üniversitesi-Ordu]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Punch, K. F. (2005). Introduction to social research-quantitative ve qualitative approaches. Sage.
  • Ranchhod, A., Gurǎu, C., Loukis, E., ve Trivedi, R. (2014). Evaluating the educational effectiveness of simulation games. A value generation model. Information Sciences, 264, 75–90. https://doi.org/10.1016/j.ins.2013.09.008
  • Ravitch, S. M., ve Carl, N. M. (2019). Qualitative research: Bridging the conceptual, theoretical, and methodological (2nd ed.). Sage Publications.
  • Ronen, M., ve Eliahu, M., (2000). Simulation- a bridge between theory and reality: the case of electric circuits, Journal of Computer Assisted Learning, 16(1), 14-26. http://dx.doi.org/10.1046/j.1365-2729.2000.00112.x
  • Rosie, A. (2010). Dramaturgical and communicative validities in the classroom: Developing a simulation exercise for undergraduate social science classes, Procedia-Social and Behavioral Sciences, 9, 1933–1946. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2010.12.427
  • Şahan, C., ve Dinç, A. (2021). Simülasyon öğretim yönteminin ortaokul öğrencilerinin afetlere karşı hazırlık durumlarına etkisi. Resilience, 5(1), 21-36. https://doi.org/10.32569/resilience.807289
  • Salpeter, J. (2003). 21st Century skills: Will our students be prepared? Technology and Learnıng-Dayton, 24(3), 17-29.
  • Sanina, A., Kutergina, E., ve Balashov, A. (2020). The Co-Creative approach to digital simulation games in social science education. Computers ve Education, 149, 1-16. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2020.103813
  • Sarabando, C., Cravino, J., ve Soares, A. (2014). Contribution of a Computer Simulation to Students’ Learning of the Physics Concepts of Weight and Mass. Procedia Technology, 13, 112-121. https://doi.org/10.1016/j.protcy.2014.02.015
  • Sarıkaya, D. (2020). Eğitim bilişim ağı (EBA) ve deney destekli etkinliklerin 7. sınıf elektrik devreleri ünitesinin öğretimine etkisinin incelenmesi ve öğrenci görüşleri (Tez No. 630830) [Yüksek lisans tezi, Kastamonu Üniversitesi-Kastamonu]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Savaş, S., Güler, O., Kaya, K., Çoban, G., ve Güzel, M. S. (2022). Eğitimde dijital oyunlar ve oyun ile öğrenme. International Journal of Active Learning, 6(2), 117-140.
  • Şeker, G. (2019). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının bilgisayar simülasyonlarıyla sınıf yönetimi becerisi kazandırılmasına ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi (Tez No. 573536) [Yüksek lisans tezi, Cumhuriyet Üniversitesi-Sivas]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Şengel, E., Özden, M. Y., ve Geban, Ö. (2002) Bilgisayar simülasyonlu deneylerin lise öğrencilerinin yer değiştirme ve hız kavramlarını anlamadaki etkisi. V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi içinde (ss. 1424-1429). Bursa Uludağ Üniversitesi.
  • Şentürk, M. L. (2017). Fizik öğretmenlerinin kuvvet ve hareket konusunda animasyon ve simülasyon-TPAB düzeyleri: Sınıf içi bütüncül çoklu durum çalışması (Tez No. 486024) [Doktora tezi, Gazi Üniversitesi-Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Shenton, A. K. (2004). Strategies for ensuring trustworthiness in qualitative research projects. Education for Information, 22(2), 63-75. http://dx.doi.org/10.3233/EFI-2004-22201
  • Şimşek, F. (2017). Fen bilimleri dersinde animasyon ve simülasyon kullanımının öğrencilerin akademik başarısı ve bilgilerin kalıcılığı üzerine etkisi. Uluslararası Eğitim Bilim ve Teknoloji Dergisi, 3(3), 112-124.
  • Stake, R. (2005). Qualitative case studies. In. N. K. Denzin ve Y. S. Lincoln (Eds.), The sage handbook of qualitative research (3nd ed., pp. 443-466). SAGE Publications.
  • Stodolsky, S. S., Salk, S., ve Glaessner, B. (1991). Student views about learning math and social studies. American Educational Research Journal, 28(1), 89–116. https://doi.org/10.3102/00028312028001089
  • Stott, A. ve Hattingh, A. (2015). Conceptual tutoring software for promoting deep learning: A case study, Journal of educational technology ve society ,18(2), 179-194.
  • Teke, H. (2010). Fen ve teknoloji derslerinde kullanılan simülasyon yönteminin 7. Sınıf öğrencilerinin erişilerine etkisi (Tez No. 264369) [Yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi-Konya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Trotter, A. (2004). Digital games bring entertainment into learning realm. Education Week. Digital Games Bring Entertainment Into Learning Realm
  • Turan-Güntepe, E., ve Dönmez-Usta, N. (2022). Use of educational technologies in learning environment: Algodoo in the framework of technology acceptance model. Sivas Cumhuriyet University Educational Sciences Institute Journal, 1(1): 19-29.
  • Turner-Bisset, R. (2005). Creative teaching: history in the primary classroom. David Fulton.
  • Uygun, K., ve Uzun, C. (2019). Sosyal bilgiler öğretiminde simülasyon tabanlı deneyimsel öğrenme yöntemi hakkında öğrenci görüşleri. Turkish Studies-Educational Sciences, 14(5), 2709–2727. https://doi.org/10.29228/TURKISHSTUDIES.24814
  • Uzun, C. (2019). Sosyal bilgiler eğitiminde simülasyon tabanlı deneyimsel öğrenme uygulamalarının tasarlanması uygulanması ve incelenmesi (Tez No. 606536) [Doktora tezi, Uşak Üniversitesi-Uşak]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Varatharaj, A., Welch, A., Bucholtz, M., ve Lee, J. S. (2024). Teaching linguistic justice through augmented reality (arXiv:2404.12563). arXiv. https://doi.org/10.48550/arXiv.2404.12563
  • Wedig, T. (2010). Getting the most from classroom simulations: Strategies for maximizing learning outcomes. Political Science ve Politics, 43(3), 547-555. https://doi.org/10.1017/S104909651000079X
  • Wheeler, S. M. (2006). Role-playing games and simulations for international issues courses, Journal of Political Science Education, 2(3), 331–347. https://doi.org/10.1080/15512160600840814
  • Wolters, C. A., ve Pintrich, P. R. (1998). Contextual differences in student motivation and self-regulated learning in mathematics, english, and social studies classrooms. Instructional Science, 26, 27–47. http://dx.doi.org/10.1007/978-94-017-2243-8_6
  • Wright-Maley, C. (2015). Beyond the “babel problem”: Defining simulations for the social studies. The Journal of Social Studies Research, 39(2), 63-77. https://doi.org/10.1016/j.jssr.2014.10.001
  • Yavuz, S., ve Akçay, M. (2017). Bilgisayar destekli öğretim ile laboratuvar destekli öğretimin öğrencilerin ders başarılarına ve derse karşı tutumlarına etkisinin incelenmesi. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(1), 39-48. https://dergipark.org.tr/tr/pub/kebd/issue/67220/1049118
  • Yenidünya, Ö. A. (2024). Işık ünitesinin elektronik deney seti ve simülasyonlarla öğretiminin ortaokul öğrencilerinin akademik başarı, tutum ve kalıcılık düzeylerine etkisi (Tez No. 848216) [Yüksek lisans tezi, Atatürk Üniversitesi-Erzurum]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Yesilyurt, M. (2021). Meta-analysis of the effect of technologies on primary school. Journal of Primary Education, 3(2), pp. 26- 41.
  • Yiğitoğlu, F. (2020). Tarih eğitiminde simülasyon tekniğinin öğrencilerin akademik başarılarına etkisi (Tez No. 646416) [Doktora tezi, Gazi Üniversitesi-Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Yıkılmaz, G. (2024). Fizik öğretmen adaylarının simülasyon tabanlı çevrimiçi elektronik laboratuvarı dersine yönelik motivasyon algısı (Tez No. 851420) [Yüksek Lisans tezi, Gazi Üniversitesi-Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Yıldırım, A., ve Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (12. baskı). Seçkin.
  • Yıldız, M. (2019). Simülasyon tekniği ile bütünleştirilen öğretimin sıvıların kaldırma kuvveti konusunda öğrenci başarılarına etkisi (Tez No. 583922) [Yüksek lisans tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi-Isparta]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Yılmaz, Ö. (2023). Matematik öğretiminde sanal manipülatif ve simülasyon kullanımına ilişkin öğretmen görüşleri (Tez No. 815133) [Yüksek lisans tezi, Kastamonu Üniversitesi-Kastamonu]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Yip, F. W. M., ve Kwan, A. C. M. (2006). Online vocabulary games as a tool for teaching and learning english vocabulary. Educational Media International, 43(3), 233–249. https://doi.org/10.1080/09523980600641445
Toplam 141 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Sosyal Bilgiler Eğitimi
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Ersin Dursunlar 0000-0002-9480-9091

Selçuk İlgaz 0000-0003-0441-5230

Gönderilme Tarihi 25 Temmuz 2025
Kabul Tarihi 12 Aralık 2025
Yayımlanma Tarihi 17 Ocak 2026
Yayımlandığı Sayı Yıl 2026 Sayı: 2026

Kaynak Göster

APA Dursunlar, E., & İlgaz, S. (2026). Sosyal Bilgiler Dersinde Dijital Simülasyon Yönteminin Kullanımı Üzerine Nitel Bir Çalışma. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi(2026), 1-20. https://doi.org/10.17556/erziefd.1750190

Amaç ve Kapsam

Uluslararası hakemli bir dergi olan EUJEF genel olarak Türkiye’de ve dünyada etkili eğitim sistemlerinin geliştirilmesine ve eğitimin nitelikli bir şekilde uygulanmasına hizmet etmeyi amaçlamaktadır. Bu genel amaç doğrultusunda EUJEF eğitim alanında yayın yapan araştırmacıların çalışmalarını ulaşılabilir kılmayı, eğitim alanındaki özgün ve güncel çalışmaları ön plana çıkarmayı, eğitim alanında çalışan uzmanlara etkili uygulama örnekleri sunmayı, araştırmacı ve uygulayıcıların eğitim alanındaki güncel çalışmaları takip edebileceği bir platform oluşturmayı hedeflemektedir. 

Bu amaçlar doğrultusunda eğitim bilimleri ve eğitim-öğretim süreçleri ile ilgili çalışmalar EUJEF’in kapsamında yer almaktadır. Okul öncesi eğitimden yüksek öğretime, yüksek öğretimden yaşam boyu eğitime kadar eğitimin tüm kademelerine yönelik eğitim-öğretim süreçlerinin herhangi bir bileşenine odaklanan çalışmalar EUJEF’in yayın odağında yer almaktadır. Bu kapsamda EUJEF özellikle aşağıda sıralanan makalelerin yayınlanmasına odaklanmaktadır;

• Tüm eğitim kademelerin eğitimin niteliğini ve eğitim-öğretim uygulamalarını geliştirmeyi amaçlayan çalışmalar,
• Tüm eğitim kademelerinde karşılaşılan eğitimle ilgili problemleri araştıran ve bu problemlerin çözümüne yönelik öneri sağlayan çalışmalar,
• Eğitimde psikolojik hizmetler, kariyer gelişimi, eğitim yönetimi, eğitimde program geliştirme, teknoloji kullanımı gibi eğitim bilimleri ile ilgili çalışmalar,
• Öğretmen eğitimine yönelik problemlere, daha nitelikli eğitim sistemlerine ve uygulamalarına odaklanan çalışmalar,
• Eğitim-öğretim süreçlerine paydaşların (aile, toplum, sağlık hizmetleri, vb.) katılımına odaklanan çalışmalar,
• Eğitim-öğretim süreçlerinde kullanılan ölçme ve değerlendirme araçlarının geliştirilmesine ve kullanılmasına odaklanan çalışmalar
• Eğitimle ilgili multidisipliner ve transdisipliner çalışmalar.

EUJEF’in amaç ve kapsamı ile tutarlı olarak EUJEF’te kabul edilen çalışmalar eğitim alanında uygulamalara yönelik çıkarımların tartışmasını içermelidir.


Kapsam Dışında Olan Çalışmalar
Temel odak noktası eğitim ve eğitim bilimleri olmayan çalışmalar EUJEF’in yayın kapsamı içerisinde yer almamaktadır. Bu bağlamda aşağıda belirtilen alanlarda yer alan çalışmalar EUJEF’in yayın kapsamı dışında olup değerlendirme sürecine alınmamaktadır.

  • Eğitim-öğretim süreçleri ile ilişkili olan bir konuyu, konunun sahip olduğu bilim alanı temelinde ele alan ve eğitime yönelik çıkarımları bulunmayan çalışmalar. Örneğin tarihsel bir olayı, matematikte bir teoremi, sanat alanında kullanılan bir tekniği, spora özgü bir konuyu kendi alanı itibariyle inceleyen ve eğitim süreçlerine yönelik bulgu ve çıkarım içermeyen çalışmalar EUJEF’in kapsamı dışında yer almaktadır.
  • Belirli bir derste kullanılan bir öğretim yönteminin öğrenci bilgi ve başarısına etkisini veya öğrenci görüşlerini belirlemeye yönelik çalışmalar. Örneğin matematik dersinin kümeler konusunun çizgi filmlerle işlenmesinin kümeler konusundaki başarıya etkisini belirlemeyi amaçlayan bir çalışma kapsam dışında yer almaktadır.
  • Belir bir konu alanında yer alan çalışmaların zaman içerisindeki değişimine ve/veya demografik özelliklerine odaklanan çalışmalar. Örneğin belirli bir zaman aralığında belirli bir konu alanında yapılan çalışmaların betimsel özellikleri bağlamında incelendiği çalışmalar EUJEF’in kapsamı dışında yer almaktadır. Aynı şekilde ders kitaplarının veya eğitim müfredatının demografik açıdan incelendiği çalışmalar da kapsam dışında yer almaktadır. Ancak EUJEF’in amaç ve kapsamında belirtilen durumlara doğrudan temas eden ve eğitim alanına özgü çıkarımları olan çalışmalar değerlendirmeye alınabilir.
  • Sadece demografik veya kategorik verilerin (sınıf düzeyi, okul türü, bölüm, cinsiyet, vb.) toplandığı ve sadece temel düzeyde istatistik tekniklerinin kullanılarak demografik bulguların (bir değişkene ait puanların dağılımı, bir değişkene ait puanların cinsiyet veya sınıf düzeyine göre değişimi, vb.) elde edildiği çalışmalar.
  • Nite yönteme sahip olup nitel bulguların özellikle nicel düzeyde (frekans ve yüzdelerin hesaplanması) analiz edildiği, belirli bir konuda katılımcıların görüşlerinin kategorik düzeyde alındığı, belirli bir konuda metaforların üretilmesine odaklanan çalışmalar,
  • Eğitim bilimleri dışındaki kendi alanına özgü çalışmalar. Örneğin mühendislik eğitimi, muhasebe eğitimi, hemşirelik eğitimi gibi çalışmalar. 

YAZIM KURALLARI
Makale Gönderimi
Makale gönderiminde aşağıda belirtilen dosyalar yazım kurallarına göre düzenlenerek ayrı ayrı olacak şekilde sisteme yüklenmelidir.
1. Başlık Sayfası
2. Makale Ana Metni
3. Etik Kurul İzin Belgesi
4. Benzerlik Raporu
5. Telif Hakkı Formu
6. Kapak Yazısı
7. Hakeme/Editöre Cevap Mektubu

Makale Gönderim Dosyası
1. Başlık Sayfası
Başlık sayfası hem Türkçe hem de İngilizce olarak hazırlanacaktır. Başlık sayfası makalenin tam ismini (en fazla 15 kelime), yazarların ad ve soyadlarını, unvan ve kurum bilgilerini, ORCID bilgilerini ve e-posta bilgilerini içermelidir. Ayrıca sayfanın altında alt bilgi olarak sorumlu yazarın iletişim ve açık adres bilgilerini de içermelidir.
Makale başlığı sayfanın en üstünde, ilk harfler büyük, Times New Roman 11 punto, ortalı ve kalın, 1,5 satır aralığında yazılmalıdır.
Makale başlığının altında yazarlar sırasıyla İsim Soyisim şeklinde verilmeli ve yazarlar arasına virgül konulmalıdır. Yazarlara ait unvan, kurum, e-posta ve ORCID bilgileri yazar isimlerinin hemen altında dipnot ile verilmelidir.


2. Makale Ana Metni
Makale ana metni yazarların isim soyisim ve iletişim bilgilerini veya yazarların kimliklerini açığa çıkartacak herhangi bir bilgiyi içermemelidir. Genel olarak aşağıda belirtilen kurallara uygun şekilde hazırlanmalıdır.
Önemli: Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi değerlendirme süreci çift taraflı kör hakemlik ilkesiyle yürütülür. Bu bağlamda, makale ana metinde, yazar(lar)a ait kimlik, kurum, yayın gibi kişisel bilgileri barındıran içeriklere yer verilmemesi hususuna dikkat edilmelidir.

Sayfa Yapısı ve Yazım Kuralları
Önemli: Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi’ne gönderilecek makale için hazır şablon bulunmamaktadır. Aşağıda belirtilen kurallar göz önüne alınarak makalenizi düzenleyiniz.

Makalede kullanılacak yazı tipi Times New Roman ve yazı karakterinin büyüklüğü 11 punto olmalıdır. Makale A4 boyutlarındaki sayfaya, tüm kenarlarından (sağ, sol, üst ve alt) 2,5 cm boşluk olacak şekilde iki yana dayalı yazılmalıdır. Paragraf başlarında girinti olmalıdır. Paragraf sonrasında 12nk boşluk bırakılmalıdır. Makalede kullanılacak satır aralığı 1,5 olmalıdır.

Başlıklar
Makalede numaralandırışmış başlıklar kullanılmamalıdır. Birinci derece başlıklar soldan hizalı, kalın, her kelimenin ilk harfleri büyük olmalıdır. İkinci derece başlıklar soldan girintili, her kelimenin ilk harfleri büyük, kalın olmalıdır. Üçüncü derece başlıklar soldan girintili, cümle düzeni, kalın olmalıdır. Dördüncü derece başlıklar soldan girintili, cümle düzeni olmalıdır.

Tablolar
Tablo içeriğindeki yazılar 10-12 punto olmalıdır. Tablo başlığı kalın, tablo metni cümle düzeni olmalıdır. Tablonun üzerinde yer almalıdır. Tablo içeriğinde APA7 formatına göre düzenlenmelidir. Sadece Tablo başlığı altında ve ana bölümleri ayırmada satır çizgileri kullanılmalıdır. Tablolar Word formatında ve düzenlenebilir şekilde hazırlanmalıdır.

Şekil ve grafikler
Şekiller sayfanın ortasında yer almalıdır. Şekil başlığı şeklin altın da ortalı şekilde yer almalıdır. Şekil başlığı kalın, şekil metni cümle düzeninde yer almalıdır.

Makalenin Bölümleri
Makalenin ana metni içerisinde başlık, Türkçe ve İngilizce öz/özet, giriş, yöntem, bulgular, tartışma, sonuç ve öneriler, kaynakça ve genişletilmiş İngilizce özet başlıklarını içermelidir.

Makale başlığı. Sayfanın en üstünde, ilk harfler büyük, Times New Roman 11 punto, ortalı ve kalın, 1,5 satır aralığında yazılmalıdır.

Özet
Her makalenin başında Türkçe ve İngilizce özeti bulunmalıdır. Makalenin dili Türkçe ise "Özet", İngilizce ise "Abstract" başa gelmelidir. Özetlerde araştırmanın amacı, yöntemi, örneklem veya çalışma grubu, veri toplama aracı ve önemli bulunan sonuçlara yer verilmelidir. Özetler, iki yana yaslı ve 150-200 sözcüğü geçmeyecek şekilde yazılmalıdır. Özet Times New Roman yazı karakterinde, 10 punto ve tek satır aralıklı yazılmalıdır. Özetlerin altında, makalenin içeriğini yansıtacak 4-6 Türkçe anahtar sözcük bulunmalıdır. Koyu yazılmış olan Özet başlığından sonra iki nokta konur ve metin aynı satırdan devam eder.

Giriş
Bu bölümde çalışmanın problemi, amacı, öneminden bahsedilmeli, ilgili literatür ortaya konulmalıdır. Giriş yapılan çalışmanın kuramsal temellerini kitabi olmayan bir şekilde temel kaynaklara dayalı olarak açıklamalı, özellikle anahtar kelime ve ele alınan değişkenler açıklanmalıdır. Aynı zamanda çalışma ile ilgili alanda yapılmış çalışmalara girişte yer verilmelidir. Bu bölümde de gerekirse alt başlıklar yazar tarafından kullanılabilir. Giriş içerisinde alt başlık ya da yeni bir paragraf ile çalışmanın amacı sade, anlaşılır olarak mutlaka verilmeli ve araştırma hipotez/problem/sorularına temel oluşturmalıdır. Yazılan amacın, girişte anılan kuramsal yapı ve literatür çerçevesinde oluşturulmuş bir problem durumuna dayanmasına dikkat edilmelidir.

Yöntem
Bu bölümde araştırma sorularına cevap aranması için benimsenen yol anlaşılır olarak sergilenmelidir. Bunun için araştırmanın türüne göre değişiklikler yapılabilmek koşuluyla şu alt başlıklar açıklanmalıdır; araştırmanın deseni, çalışma grubu/örneklem, veri toplama araçları, veri analizi, süreç/işlem. Araştırmanın deseni araştırma soruları ve süreç ile bağlantılı olacak şekilde verilmeli, veri toplama araçlarının psikometrik özellikleri tanıtılmalıdır. Verilerin analizi için veri üzerinde yapılan çalışmalar ve analiz tekniğine karar verme süreci gerekli ise yapılan analizi kısa tanıtımı yapılmalıdır.
Bu kısımda ayrıca etik kurul bilgilerine (kurul adı, tarihi ve belge sayı numarası) yer verilmelidir. Etik kurul veren kurum adı XXX şeklinde yazılmalı, üniversite ve kurum adı açık bir şekilde verilmemelidir. Bu bilgi değerlendirme sonrasında yazılacaktır.

Bulgular
Bu bölümde araştırma bulguları yazılmalıdır. Bu bölüm makalenin genelinde belirtilen yazım kurallarına göre yazılmalıdır. Tablo ve şekiller yazım kurallarına göre yazılmalıdır. Bulgularda rakamların, formüllerin ve istatistiki bulguların gösteriminde APA 7 kuralları takip edilmelidir.

Tartışma
Bu bölümde araştırmanın sonuçları ortaya konulmalı, elde edilen sonuçların ne anlama geldiği farklı veri kaynakları ve ilgili literatürle karşılaştırılmalıdır. Bu bölümün sadece araştırmanın bulgularını destekleyen veya desteklemeyen önceki çalışmaların listelenmemesine özellikle dikkat edilmeli, araştırma bulguları ilgili kuramsa yapı ve alanyazın çerçevesinde tartışılmalıdır. Aynı zamanda araştırmanın sahip olduğu sınırlılıklar da verilmelidir.

Sonuç ve Öneriler
Bu bölümde araştırmanın bulgularına ilişkin sonuçlar ve öneriler yazılmalıdır. Sonuç araştırma bulgularının özeti şeklinde olmamalı, araştırmadan elde edilen bulguların kuramsal ve uygulama açısından ne anlama geldiğini gösterir nitelikte olmalıdır. Öneriler doğrudan araştırma bulgularına ve sınırlılıklarına dayalı olarak yazılmalı, genel öneriler verilmemelidir.

Yazar Katkı Oranı (Başlık Sayfasında Yer Verilecektir)
Her bir yazarın, makalenin hazırlanma sürecinden yayınlanmasına kadar ki yaptığı katkı/katkıların beyan edilmesidir.
Örnek-1. Tüm yazarlar makalenin tüm süreçlerinde eşit oranda rol almışlardır. Tüm yazarlar çalışmanın son halini okumuş ve onaylamıştır.
Örnek-2. Birinci yazar çalışmanın planlanması ve alan yazın taraması sürecini gerçekleştirmiştir. Tüm yazarlar veri toplama sürecine katkı sağlamıştır. Birinci ve ikinci yazar istatiksel analizleri gerçekleştirmiştir. Tüm yazarlar makalenin yazımına katkı sağlamış ve çalışmanın son halini okumuş ve onaylamıştır.
Örnek-3. Yazar çalışmada başka bir yazarın katkısı olmadığını ve çalışmanın son halini okuduğunu ve onayladığını beyan etmektedir.

Etik Kurul Beyanı(Başlık Sayfasında Yer Verilecektir)
Etik kurul beyanı aşağıda verilen örnek metne göre uyarlanarak verilmelidir.
Etik kurul iznine tabi olması durumunda: Bu çalışma XXX Üniversitesi Sosyal Bilimlerde İnsan Araştırmaları Etik Kurulunda (Protokol No. 2022/01) 01.01.2022 tarihli 2022/02 toplantısında alınan onay kararı ile yürütülmüştür.
Etik kurul iznine tabi olmaması durumunda: Yazarlar çalışmasının etik kurul iznine tabi olmadığını ve çalışmanın tüm sürecinde Committee on Publication Ethics (COPE)' tarafından belirlenen kurallara uyulduğunu beyan etmektedir.

Çatışma Beyanı (Başlık Sayfasında Yer Verilecektir)
Dergiye gönderilen makalede gerçek anlamda katkı koyan kişiler yazar olarak belirtilmelidir. Yazarlar çalışmaları ile ilgili olarak taraf olabilecek tüm kişisel ve finansal ilişkileri bildirmekle yükümlüdürler. Eğer çalışmada herhangi bir kişisel ve finansal bir çıkar çatışması yoksa yazarlar aşağıdaki gibi bildirebilirler.
“Yazarlar çalışma kapsamında herhangi bir kurum veya kişi ile çıkar çatışması bulunmadığını beyan etmektedir.”

Teşekkür (Başlık Sayfasında Yer Verilecektir)
Eğer varsa, yazarlar bu bölümde teşekkür metnini yazmalıdır.

Üretken Yapay Zekâ Kullanım Beyanı (Başlık Sayfasında Yer Verilecektir)
Makalede yapay zekâ araçları kullanılmışsa, bu durum ilk gönderim sırasında açıkça beyan edilmeli ve makale içerisinde de yer almalıdır. Yazarlar üretken yapay zeka kullanım beyanını aşağıda verilen örnekteki gibi bildirebilir. 
Örnek İfade- 1 (Yapay zekâ araçları kullanılmışsa):
"Bu çalışmanın [İLGİLİ BÖLÜM, Örneğin; yöntem bölümünde veri analizi / İngilizce dil düzenlemesi] aşamasında [ARAÇ/PLATFORM ADI] kullanılmıştır. Kullanım amacı [KULLANIM AMACI] olup, üretilen çıktıların doğruluğu yazarlar tarafından kontrol edilmiş ve gerekli düzenlemeler yapılmıştır. Yazarlar, çalışmanın içeriğinden tamamen sorumludur."
Örnek İfade- 2 (Yapay zekâ araçları kullanılmamışsa):
"Yazarlar, bu çalışmada herhangi bir yapay zeka aracı kullanmadıklarını beyan ederler."

Kaynakça
Kaynakça APA7 formatına göre hazırlanmalıdır. Bunların dışında aşağıda verilen kurallara da özellikle dikkat edilmelidir.
• Kaynakçada doi numarası bulunan kaynakların doi numarası mutlaka verilmelidir. Doi numarası verilirken, “https://doi.org/” şeklinde olması gerekmektedir.
Örnek: Çıkrıkçı, N. & Yalçın, R. Ü. (2023). The Relationship Between Alexithymia and Positive Beliefs to Rumination and Psychological Resilience. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25 (1), 72-77. https://doi.org/10.17556/erziefd.1176809
• Birden fazla yazarlı çalışmalarda kaynak gösteriminde "&" kullanımı sadece yabancı dilde yazılan çalışmalar için kullanılmalıdır. Türkçe yazılan çalışmalarda mutlaka "ve" kullanılmalıdır.
Örnek:
Türkçe yapılan çalışmalarda kaynak gösterimi:
Metin içi gösterimi; (Yaşa ve Kale, 2023)
                          
Yabancı dilde yapılan çalışmalarda kaynak gösterimi:
Metin içi gösterimi;  (Çıkrıkçı & Yalçın, 2023)

• 2’den fazla yazarlı çalışmalara atıf verilirken birinci sıradaki yazara yer verilir akabinde Türkçe dilinde yapılan çalışmalarda “vd.,” İngilizce dilinde yapılan çalışmalarda “et al.” şeklinde devam etmelidir.
Örnek:
Türkçe ise; (Karal, vd., 2023)  İngilizce ise;  (Parker et al., 2018)

Genişletilmiş İngilizce Özet
Yazarlar makalenin genel yazım kurallarına uygun şekilde; giriş, yöntem, bulgular, tartışma, sonuç ve öneriler başlıklarını içeren ve makalenin tümünü özet bir şekilde yansıtan bir İngilizce özet hazırlamalıdır. Genişletilmiş İngilizce özet en az 1500 kelime uzunluğuna olmalıdır.
Not: Yazar Katkı Oranı, Etik Kurul Beyanı ve Çatışma Beyanı Genişletilmiş İngilizce Özet Bölümünde İngilizce olarak da eklenmelidir.

3. Etik Kurul İzin Belgesi
Anket, mülakat, odak grup çalışması, gözlem, deney, görüşme teknikleri kullanılarak katılımcılardan veri toplanmasını gerektiren nitel ya da nicel yaklaşımlarla yürütülen her türlü araştırmalarda, insan ve hayvanların (materyal/veriler dahil) deneysel ya da diğer bilimsel amaçlarla kullanılmasını içeren çalışmalarda, insanlar ve hayvanlar üzerinde yapılan klinik araştırmalarda, kişisel verilerin korunması kanunu gereğince retrospektif çalışmalarda etik kurul izini alınması ve izin belgesinin sisteme yüklenmesi zorunludur.
Ayrıca olgu sunumlarında “Aydınlatılmış onam formu”nun alındığının belirtilmesi, başkalarına ait ölçek, anket, fotoğrafların kullanımı için sahiplerinden izin alınması ve belirtilmesi, kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine uyulduğunun belirtilmesi zorunludur.
Eğer çalışma etik kurul izni gerektirmeyen bir çalışma ise aşağıda verilen belge doldurularak beyan edilmesi gerekmektedir.

4. Benzerlik Raporu
Yazarların çalışmalarının tam metnine ait benzerlik raporunu yüklemeleri gerekmektedir. Benzerlik raporu şu kurallara uygun olarak hazırlanmalı ve PDF formatında yüklenmelidir: “Alıntıları çıkart: Kapalı; Bibliyografyayı çıkart: Açık; Eşleşmeleri Çıkart: Kapalı, Kaynak hariç tutma eşiği: Kelime sayısı 5.” EUJEF için kabul edilebilir benzerlik oranı en fazla %15’tir. %15’i aşan oranda özgünlük raporuna sahip olan çalışmaların, ön incelemeye alınıp alınmayacağına, Editörler Kurulu tarafından yapılan incelemeden sonra karar verilir.

5. Telif Hakkı Formu
Başvuru sürecinin bir parçası olarak, yazarlardan orijinal çalışmalarını gönderdiklerini, çalışma üzerindeki haklara sahip olduklarını, kendilerine ait olmayan telif hakkı çalışmalarının çoğaltılması için gerekli tüm izinleri aldıklarını ve sağlayabileceklerini, çalışmayı Dergide ilk kez yayınlanmak üzere gönderdiklerini ve başka bir yerde yayınlanmak üzere değerlendirilmediğini ve daha önce başka bir yerde yayınlanmadığını Telif Hakkı Formu’nda garanti etmeleri istenecektir.
Telif Hakkı Formu tüm yazarların isim, soy isim, unvan, kurum ve imzalarını içermeli, sorumlu yazar tarafından imzalanarak sisteme yüklemelidir.

6. Kapak Yazısı
Yazarlar kendi ifadeleriyle çalışmanın özgünlüğünü ve önemini, çalışmada ele alınan araştırma problemini ve bu çalışmanın neden bu dergiye uygun olduğunu açıklamalıdır. Çalışmanın özeti aynen bu kısma yazılmamalıdır. Yazarlar kısaca makalede gerçekleştirdikleri araştırmayı tanıtmalı ve çalışmanın neden önemli olduğunu ve okuyucuların neden bu çalışma ile ilgileneceklerini ifade etmelidir.

7. Hakeme/Editöre Cevap Mektubu
Hakemler tarafından makaleye değerlendirme sürecinde verilen düzeltme ve değişiklik önerilerinin her birinin nasıl yapıldığını, yapılmadı ise yapılmama gerekçesini açıklayan bir cevap mektubudur. Mektup her bir hakemin her önerisine cevap verilecek şekilde hazırlanmalıdır.

ERZİNCAN ÜNİVERSİTESİ EĞİTİM FAKÜLTESİ DERGİSİ YAYIN ETİĞİ İLKELERİ


Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (EUJEF)’de uygulanan yayın süreçleri, bilginin tarafsız ve saygın bir şekilde gelişimine ve dağıtımına temel teşkil etmektedir. Bu doğrultuda uygulanan süreçler, yazarların ve yazarları destekleyen kurumların çalışmalarının kalitesine doğrudan yansımaktadır. Hakemli çalışmalar bilimsel yöntemi somutlaştıran ve destekleyen çalışmalardır. Bu noktada sürecin bütün paydaşlarının (yazarlar, okuyucular ve araştırmacılar, yayıncı, hakemler ve editörler) etik ilkelere yönelik standartlara uyması önem taşımaktadır. Dergimiz, yayın etiği kapsamında tüm paydaşların aşağıdaki etik sorumlulukları taşıması beklenmektedir.
Aşağıda yer alan etik görev ve sorumluluklar oluşturulurken açık erişim olarak Committee on Publication Ethics(COPE) tarafından yayınlanan rehberler ve politikalar dikkate alınarak hazırlanmıştır.

Yazarların Etik Görev ve Sorumlulukları

Dergimize telif eser gönderen yazar(lar)ın aşağıdaki etik sorumluluklara uyması beklenmektedir:
1. Yazar(lar)ın gönderdikleri çalışmaların özgün olması beklenmektedir. Yazar(lar)ın başka çalışmalardan yararlanmaları veya başka çalışmaları kullanmaları durumunda eksiksiz ve doğru bir biçimde atıfta bulunmaları ve/veya alıntı yapmaları gerekmektedir. Paraphrase vb. yöntemler dergimiz açısından etik ihlali sayılır.
2. Çalışmanın oluşturulmasında içeriğe entelektüel açıdan katkı sağlamayan kişiler, yazar olarak belirtilmemelidir.
3. Telif eserlerde esere en çok katmadeğeri olan eser sahibinin adı birinci ad olarak yazılmalı, akademik camiada yeterli katmadeğeri sağlamasa bile akademik unvanı üstün olan yazar 1. yazar olarak tanımlanmamalıdır.
4. Yayınlanmak üzere gönderilen tüm çalışmaların varsa çıkar çatışması teşkil edebilecek durumları ve ilişkileri açıklanmalıdır.
5. Yazar(lar)dan değerlendirme süreçleri çerçevesinde makalelerine ilişkin ham veri talep edilebilir, böyle bir durumda yazar(lar) beklenen veri ve bilgileri yayın kurulu ve bilim kuruluna sunmaya hazır olmalıdır.
6. Yazar(lar) kullanılan verilerin kullanım haklarına, araştırma/analizlerle ilgili gerekli izinlere sahip olduklarını veya deney yapılan deneklerin rızasının alındığını gösteren belgeye sahip olmalıdır. Dergimiz bunu talep etmemiş olsa bile, bu belgelerin alınmış 'hazır) olması gerekmektedir.
7. Yazar(lar)ın yayınlanmış, erken görünüm veya değerlendirme aşamasındaki çalışmasıyla ilgili bir yanlış ya da hatayı fark etmesi durumunda, dergi editörünü veya yayıncıyı bilgilendirme, düzeltme veya geri çekme işlemlerinde editörle işbirliği yapma yükümlülüğü bulunmaktadır.
8. Yazarlar çalışmalarını aynı anda birden fazla derginin başvuru sürecinde bulunduramaz. Her bir başvuru önceki başvurunun tamamlanmasını takiben başlatılabilir. Başka bir dergide yayınlanmış çalışma tarafımıza gönderilemez.
9. Değerlendirme süreci başlamış bir çalışmanın yazar sorumluluklarının değiştirilmesi (Yazar ekleme, yazar sırası değiştirme, yazar çıkartma gibi) teklif edilemez. Ne var ki bu talep DERGİPARK süreç yönetiminde eserin 1. veya sorumlu yazarı (corresponding author) tarafından editöre süreç içinde diğer yazarların imzalı taleplerine ilişkin dosya yüklemesi durumunda bunu Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi dikkate alır.


Editörlerin Etik Görev ve Sorumlulukları:
Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi editör ve alan editörleri, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan "COPE Code of Conduct and Best Practice Guidelines for Journal Editors" ve "COPE Best Practice Guidelines for Journal Editors" rehberleri temelinde aşağıdaki etik görev ve sorumluluklara sahip olmalıdır. Editörler, dergide yayınlanan her yayından sorumludur. Bu sorumluluk bağlamında editörler, aşağıdaki rol ve yükümlülükleri taşımaktadır:

1. Okuyucuların ve yazarların bilgi ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik çaba içinde olma,
2. Sürekli olarak derginin gelişimini sağlama ve derginin büyümesi ve kalkınmasına yönelik düşünme,
3. Dergide yayınlanan çalışmaların kalitesini geliştirmeye yönelik süreçlerde beklemeden rol üstlenme,
4. Düşünce özgürlüğünü destekleme, özgün ve yabancı dilde eserlerin makaleye kazandırılmasında gayretli olma,
5. Fikri mülkiyet hakları ve etik standartlardan taviz vermeden iş süreçlerini devam ettirme,
6. Düzeltme, açıklama gerektiren konularda yayın açısından açıklık ve şeffaflık gösterme.
7. Alan Editörlerinin yönlendirilmesinde destekleyici olmak, onlara dijital ortamda ve sesli görüşmeler yapmak suretiyle katkıda bulunma.
8. Okuyucu, araştırmacı ve uygulayıcılardan gelen geri bildirimleri dikkate almak, açıklayıcı ve bilgilendirici geri bildirim vermekle yükümlüdür.
9. Yayın kapsamına uygun olan çalışmaların ciddi problemi olmadığı sürece ön değerlendirme aşamasına almalıdır.
10. Editörler, çalışma ile ilgili ciddi bir sorun olmadıkça, olumlu yöndeki hakem önerilerini göz ardı etmemelidir.
11. Yeni editörler, çalışmalara yönelik olarak önceki editör(ler) tarafından verilen kararları ciddi bir sorun olmadıkça değiştirmemelidir.
12. Alan editörlerinin kör hakemlik sürecini yürütmelerinde dikkatli davranmaları için yardımcı olmalı, kör hakemliği ihlal edecek hususlarda alan editörerini bilgilendirmeli, gerektiğinde uyarmalı.
13. Yayın Süreçlerinden Sorumlu Editörlerin, Hakemlik ve Editöryal süreçlerin etkin ve verimli kullanılması konusunda müteyakkız olmalı,
14. Hakem havuzunun geliştirilmesinde Alan Editörlerini teşvik etmeli.
15. Editörler; yayınlanan tüm makalelerin fikri mülkiyet hakkını korumakla, olası ihlallerde derginin ve yazar(lar)ın haklarını savunmakla yükümlüdür. Ayrıca editörler yayınlanan tüm makalelerdeki içeriklerin başka yayınların fikri mülkiyet haklarını ihlal etmemesi adına gerekli önlemleri almakla yükümlüdür.
16. Dergide yayınlanan eserlere ilişkin ikna edici eleştirileri dikkate almalı ve bu eleştirilere yönelik yapıcı bir tutum sergilemelidir.
17. Eleştirilen çalışmaların yazar(lar)ına cevap hakkı tanımalıdır.
18. Editörler; yazar, hakem veya okuyuculardan gelen şikayetleri dikkatlice inceleyerek aydınlatıcı ve açıklayıcı bir şekilde yanıt vermekle yükümlüdür.
19. Dergi sahibi, yayıncı ve diğer hiçbir politik ve ticari unsur, editörlerin bağımsız karar almalarını etkilemez.
20. Editörler çalışmalarda yer alan hata, tutarsızlık ya da yanlış yönlendirme içeren yargıların hızlı bir şekilde düzeltilmesini sağlamalıdır..


Alan (Branş) Editörlerin Etik Görev ve Sorumlulukları:
1. Hakemleri çalışmanın konusuna uygun olarak belirlemelidir.
2. Hakemlerin değerlendirme aşamasında ihtiyaç duyacakları bilgi ve rehberleri sağlamakla yükümlüdür.
3. Yazarlar ve hakemler arasından çıkar çatışması olup olmadığını gözetmek bu konuda proaktif olmak durumundadır.
4. Kör hakemlik sistemine göre hakemlerin kimlik bilgilerini gizli tutmasında özen göstermeli, hakem değerlendirme formunda içerikte ad soyad ve kimlik açıklayıcı ibarelerin olup olmamasına dikkat etmeli.
5. Hakemleri tarafsız, bilimsel ve nesnel bir dille çalışmayı değerlendirmeleri için teşvik edici yöntemler kullanmalı.
6. Hakemleri zamanında dönüş ve performans gibi ölçütlerle değerlendirmelidir. Hakemlere teşvik ve motive edici ifadeler kullanmalı, hakemlerle içerik tartışmasına girmemelidir.
7. Hakemlerin performansını artırıcı uygulama ve politikalar belirlemelidir.
8. Hakem havuzunun dinamik şekilde güncellenmesi konusunda gerekli adımları atmalıdır.
9. İki hakemden de olumsuz cevap gelmesi durumunda makale Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi için ve bilim camiası için çok faydalı olarak görülüyorsa gerekirse 3. ve 4. hakemlere gönderme inisiyatifinde bulunabilmeli.
10. Süreç yürütümünde düzenli olarak yazarla diyaloğunu devam ettirmeli,
11. Reddedilen makalelerde yazarla olan diyaloglarda mümkün olduğunca nezaketli cevap vermeli ve red gerekçelerini mutlak surette maddeler halinde ifade etmelidir.


Hakemlerin Etik Görev ve Sorumlulukları:
1. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi değerlendirme süreci çift taraflı kör hakemlik ilkesiyle yürütülür. Hakemler yazarlar ile doğrudan iletişime geçemez, değerlendirme ve yorumlar dergi yönetim sistemi aracılığıyla iletilir. Bu süreçte değerlendirme formları ve tam metinler üzerindeki hakem yorumları editör aracılığıyla yazar(lar)a iletilir. Bu bağlamda dergimiz için çalışma değerlendiren hakemlerin aşağıdaki etik sorumluluklara sahip olması beklenmektedir:
2. Sadece uzmanlık alanı ile ilgili değerlendirmeyi kabul etmelidir.
3. Tarafsızlık ve gizlilik içerisinde değerlendirme yapmalıdır.
4. Değerlendirme sürecinde çıkar çatışması ile karşı karşıya olduğunu düşünürse, çalışmayı incelemeyi reddederek, alan dergi editörünü bilgilendirmelidir.
5. Gizlilik ilkesi gereği inceledikleri çalışmaları değerlendirme sürecinden sonra imha etmelidir. İnceledikleri çalışmaların sadece nihai versiyonlarını ancak yayınlandıktan sonra kullanabilir.
6. Değerlendirmeyi nesnel bir şekilde sadece çalışmanın içeriği ile ilgili olarak yapmalıdır. Milliyet, cinsiyet, dini inançlar, siyasal inançlar ve ticari kaygıların değerlendirmeye etki etmesine izin vermemelidir.
7. Değerlendirmeyi yapıcı ve nazik bir dille yapmalıdır. Düşmanlık, iftira ve hakaret içeren aşağılayıcı kişisel yorumlar yapmamalıdır.
8. Değerlendirmeyi kabul ettikleri çalışmayı zamanında ve yukarıdaki etik sorumluluklarda gerçekleştirmelidir.
9. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, yayınlanmış her makalenin mülkiyet ve telif hakkını korur ve yayınlanmış her kopyanın kaydını saklama yükümlüğünü üstlenir.
10. Akademik yayıncılığa ilişkin her türlü bilimsel suistimal, atıf çeteciliği ve intihalle ilgili önlemleri alma sorumluluğuna sahiptir.


Yayın Kurulunun Etik Görev ve Sorumlulukları:
1. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi Yayın Kurulu, dergide yayınlanan her makalenin dergi yayın politikaları ve uluslararası standartlara uygun olarak yayınlanmasından sorumludur.
2. Baş Editör, Editörler ve Teknik Editörler ile Yabancı Dil Editörlerinden oluşan Yayın kurulu üyeleri, derginin genelinden sorumludur.
3. Derginin içerik, teknik ve görsel bakımdan eksik ve aksaklıklarına karşı kayıtsız kalmamalı, hangi alanda ve yerde sorun varsa öncelikle konunun ilgilisine durumu iletmelidir.
4. Yayın kurulu sanal toplantılarda mutlak surette görüşünü ifade etmelidir.
5. Yayın kurulu ile belirli aralıklarla yayın politikalarının ve derginin gelişimi için toplantılar düzenlemelidir.
6. Yayıncı veya yayıncı temsilcisi, yayın içeriğine müdahale edemez, süreçlerin yürütülüş insicamının bozulacağı şeklide müdahale bulunamaz.
7. Yayın Kurulu, dergiye gönderilen çalışmaların tüm süreçlerinden sorumludur. Bu çerçevede ekonomik ya da politik kazançlar göz önüne alınmaksızın karar verici kişiler editörlerdir..


Kişisel Verilerin Korunması:
1. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisinde, değerlendirilen çalışmalarda yer alan deneklere veya görsellere ilişkin kişisel verilerin korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan bireylerin açık rızası belgeli olmadığı sürece çalışmayı reddedebilir.
2. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, alan editörleri, hakemler, yazarlar ve okuyucuların bireysel verilerini korumakla yükümlüdür.
3. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisinde, değerlendirilen çalışmalarda insan ve hayvan haklarının korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan deneklere ilişkin etik kurul onayı, deneysel araştırmalara ilişkin izinlerin olmadığı durumlarda çalışmayı reddetmekle sorumludur.


Olası Suistimal ve Görevi Kötüye Kullanmaya Karşı Önlem
1. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi; olası suistimal ve görevi kötüye kullanma işlemlerine karşı önlem almakla yükümlüdür.
2. Bu duruma yönelik şikayetlerin belirlenmesi ve değerlendirilmesi konusunda titiz ve nesnel bir soruşturma yapmanın yanı sıra, konuyla ilgili bulguların paylaşılması editörün sorumlulukları arasında yer almaktadır.


Etik Olmayan Bir Durumla Karşılaşılması
Dergimizde yukarıda bahsedilen etik sorumluluklar ve dışında etik olmayan bir davranış veya içerikle karşılaşılması halinde durumu, eefdergi@erzincan.edu.tr e-posta adresine bildiriniz.

Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi tamamen ücretsiz bir dergi olup, yazarlardan hiç bir aşamada ücret talebi yapılmamaktadır.

Atıf Dizinleri

EBSCO
TR Dizin
Google Scholar
General Impact Factor
Türk Eğitim İndeksi
Index Copernicus
Arastirmax
Eurasian Scientific Journal Index
Scientific Indexing Services

Diğer Dizinler

H. W. Wilson Databases

Dergi Sahibi

Fethi Kayalar
Fethi KAYALAR

Atatürk Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi İngiliz Dili ve Edebiyatı lisans mezunu, Sosyal Bilimler Enstitüsü İngiliz Dili Eğitimi Yükseklisans, Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Yönetimi Teftişi Planlaması ve Ekonomisi bölümünde Doktora derecesini aldı. halen Erzincan B. Y. Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Bölümünde Profesör olarak çalışmaktadır.
Eğitim Yönetimi

Yazı İşleri Müdürü

Oğuzhan Yılmaz
Oğuzhan YILMAZ
Çocuk edebiyatı
Eğitim, Türkçe ve Sosyal Bilimler Eğitimi

Baş Editör

Default avatar
Mustafa EŞKİSU
Eğitim, Klinik Psikoloji, Psikolojik danışmanlık, Psikoterapi Uygulama ve Araştırmaları, Uygulamalı ve Gelişimsel Psikoloji

Alan Editörleri

Çağdaş Erbaş
Çağdaş ERBAŞ
Ciddi Oyunlar ve Simülasyonlar, Eğlence ve Oyun, Artırılmış Gerçeklik, Metaevren, Oyunlaştırma, Grafikler, Artırılmış Gerçeklik ve Oyunlar (Diğer), Öğretim Tasarımı, Öğretim Teknolojileri
Erhan Şen
Erhan ŞEN

18. 02. 1982 tarihinde Van’da doğdum. İlk, orta ve lise öğrenimimi Van’da tamamladım. Lisans öğrenimimi ise 2005 yılında Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Türkçe Öğretmenliği programında tamamladım. 2005-2011 yılları arasında Milli Eğitim Bakanlığına bağlı çeşitli okullarda Türkçe öğretmeni ve idareci olarak görev yaptım. Yüksek lisansımı 2009 yılında Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Eğitimi Türkçe Eğitimi Programında hazırladığım “1980’den Günümüze Çocuk Edebiyatı Alanında Yazılmış Yerli Çocuk Tiyatrosu Metinlerinin Söz Varlığı Üzerine Bir İnceleme” başlıklı tezimle; doktorayı da 2017 yılında Ankara Üniversitesi Eğitimin Kültürel Temelleri Anabilim Dalı Türkçe Eğitimi Bilim Dalında, Prof. Dr. Sedat SEVER’in danışmanlığında hazırladığım “Çocuk Edebiyatında Kurmaca Gerçeklik Üzerine Bir İnceleme” başlıklı tezle tamamladım. 2018 yılında Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Türkçe ve Sosyal Bilgiler Eğitimi Bölümü Türkçe Eğitimi Ana Bilim Dalına doktor öğretim üyesi olarak göreve başladım. 05.04.2022 tarihinde ise Türkçe Eğitimi alanında doçent doktor unvanını almış bulunmaktayım. Halen aynı üniversitede öğretim üyesi olarak görevimi ve çalışmalarımı sürdürmekteyim. Çalışmalarımın odak noktasını ağırlıklı olarak çocuk edebiyatı, kurmaca metin, grotesk edebiyat, sözvarlığı gibi konular oluşturmaktadır.
Türkçe ve Sosyal Bilimler Eğitimi, Türkçe Eğitimi
Default avatar
Elif İLHAN
Eğitimde Program Geliştirme, Eğitimde Program Değerlendirme, Yükseköğretimde Kalite Güvencesi, Yükseköğretimde Program Geliştirme ve Yeterlilikler, Lisans ve Lisansüstü Eğitim Programlarının Akretitasyonu
Default avatar
Burcu ÇILDIR
Çocuk Edebiyatı , Türkçe ve Sosyal Bilimler Eğitimi
Default avatar
Şefika Sümeyye ÇAM
Eğitimde Program Geliştirme, Hayat Boyu Öğrenme, Çok Kültürlü Eğitim, Öğretmen Eğitimi ve Eğitimcilerin Mesleki Gelişimi
Zeynep Çakmak Gürel
Zeynep ÇAKMAK GÜREL
Matematik Eğitimi
Default avatar
Özkan YILMAZ
Fen ve Matematik Alanları Eğitimi
Sevgi Yıldız
Sevgi YILDIZ
Eğitim, Eğitim Yönetimi, Eğitimde Liderlik, Eğitim Yönetimi, Teftişi, Planlaması ve Ekonomisi (Diğer), Yükseköğretim Politikaları, Yükseköğretim Sistemleri, Yükseköğretim Yönetimi
Default avatar
Ragıp Ümit YALÇIN
Eğitim
Taner Uluçay
Taner ULUÇAY
Eğitim, Sanat ve Edebiyat
Anıl Türkeli
Anıl TÜRKELİ
Beden Eğitimi ve Spor Pedagojisi
Default avatar
Ersin TÜRE
Eğitimde Program Geliştirme
Emre Laçin
Emre LAÇİN
Eğitim, Özel Eğitim ve Engelli Eğitimi, Özel Yetenekli Eğitimi, Zihinsel Engelli Eğitimi
Mustafa Köroğlu
Mustafa KÖROĞLU
Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme, Temel Eğitim
Alper Kaşkaya
Alper KAŞKAYA
Sınıf Eğitimi, Sosyal Bilgiler Eğitimi, Özel Yetenekli Eğitimi
Default avatar
Namık Kemal HASPOLAT
Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık, Aile Danışmanlığı, Kariyer Danışmanlığı, Okul Psikolojik Danışmanlığı, Psikolojik Danışmanlık Eğitimi
Ebru Güler
Ebru GÜLER
Eğitim, Güzel Sanatlar Eğitimi, Sanat ve Edebiyat, Resim
Default avatar
Fulya EZMECİ
Okul Öncesi Eğitim
Default avatar
Rosemary CANN
Matematik Eğitimi, Yükseköğretim Çalışmaları (Diğer), Öğretmen ve Öğrenci Refahı
Şükran Calp
Şükran CALP
Eğitim
Default avatar
Alpaslan AY
Sosyal Bilgiler Eğitimi
Default avatar
Duygu ALTAYLI ÖZGÜL
Matematik Eğitimi
Sezen Güleç
Sezen GÜLEÇ
Aile Danışmanlığı, Psikolojik danışmanlık, Psikoterapi Uygulama ve Araştırmaları, Travma Psikolojisi
Ayşe Merzifonluoğlu
Ayşe MERZİFONLUOĞLU

She works at an assistant professor at ELT department at a state university. Her research interests are AI in education, educational technologies and technology-supported language teaching. She conducts courses on new approaches to ELT, teaching English language skills, English teaching programs and more. 
Yapay Zeka (Diğer), İkinci Bir Dil Olarak İngilizce, Dil Edinimi, Eğitim Teknolojisi ve Bilgi İşlem

Yayın Editörü

Hamza Fatih Sapanca
Hamza Fatih SAPANCA
Öğretim Tasarımı

Dil Editörü

Muhammed Sami Ünal
Muhammed Sami ÜNAL
Yeni Türk Dili (Eski Anadolu, Osmanlı, Türkiye Türkçesi), Türkçe Eğitimi
Bilal Ferhat Karadağ
Bilal Ferhat KARADAĞ
Dil Edinimi, Türkçe Eğitimi
Bahar Aksu
Bahar AKSU
İkinci Bir Dil Olarak İngilizce, Fonetik ve Konuşma Bilimi
Default avatar
Merve Nur SEZGİN
Dil Çalışmaları, Türk Halk Edebiyatı, Türkiye Dışındaki Türk Halk Bilimi, Türkiye Sahası Türk Halk Bilimi, Türk Halk Bilimi (Diğer), Türkçe Eğitimi
Default avatar
Fatma Büşra YILDIRIM ALTINOK
İkinci Bir Dil Olarak İngilizce
Default avatar
Hatice Kubra KOÇ
Erken İngilizce Dilleri, Dil Edinimi, Uygulamalı Dilbilim ve Eğitim Dilbilimi , Çocuk Gelişimi Eğitimi

Erzincan University Journal of Education Faculty