Dergide yayımlanan makaleler yazı işlerinin izni olmaksızın başka hiçbir
yerde yayımlanamaz veya bildiri olarak sunulamaz. Kısmen veya tamamen
yayımlanan makaleler kaynak gösterilmeden hiçbir yerde kullanılamaz. Dergiye
gönderilen makalelerin içerikleri özgün, daha önce herhangi bir yerde
yayımlanmamış veya yayımlanmak üzere gönderilmemiş olmalıdır. Makaledeki
yazarlar isim sırası konusunda fikir birliğine sahip olmalıdır.
· Makaleler MS Word 2007 veya üstü bir sürümde
hazırlanarak gönderilmelidir.
· Sayfa yapısı A4 kâğıdı (210 x 297 mm)
boyutunda, MS Word programında, Times New Roman veya benzeri bir yazı karakteri
ile 10 punto, tek satır aralığıyla yazılmalıdır. Sayfa kenarlarında üst 2 cm
olmak üzere diğer kenarlar için 1.5 cm boşluk bırakılmalı ve sayfalar
numaralandırılmalıdır.
· Yazar(lar)ın ad(lar) ve soyad(lar), kurumsal
unvanları; yazar(lar)ın görev yaptığı kurum(lar), e-posta adres(ler) bilgileri
ve ORCID numaraları verilmelidir. Ayrıca makalelerde sorumlu yazar
belirtilmelidir.
· Makale başlığı, içerikle uyumlu, içeriği en
iyi ifade eden bir başlık olmalıdır. Başlık, kalın ve 13 punto büyüklüğünde
olmalı ve ilk harfler büyük olacak şekilde sola hizalanarak yazılmalıdır.
Makaleler aynı özellikte İngilizce bir başlık/title içermelidir.
· Makalenin başında, konuyu kısa ve öz biçimde
ifade eden ve en az 75, en fazla 120 kelimeden oluşan Türkçe “Öz” bulunmalıdır.
Öz içinde, yararlanılan kaynaklara, şekil ve çizelge numaralarına
değinilmemelidir. Özün altında bir satır boşluk bırakılarak, en az 3, en çok 5
sözcükten oluşan anahtar kelimeler verilmelidir. Anahtar kelimeler makale
içeriği ile uyumlu ve kapsayıcı olmalıdır. Aynı şekilde makaleler İngilizce bir
başlık/title, anahtar sözcükler/keywords ve özet/abstract içermelidir.
· JOEEP’nin yayın dili Türkçe ve İngilizcedir. Ancak her sayıda derginin üçte
bir oranını geçmeyecek şekilde diğer dillerde yazılmış yazılara da yer
verilebilir. Diğer dillerde yazılan makalelerde yazım dili dışında ayrıca
Türkçe ve İngilizce başlık, anahtar sözcükler ve öz bulunmalıdır.
· Herhangi bir sempozyum veya kongrede sunulmuş
olan çalışmalar kongrenin adı, yeri ve tarihi belirtilerek yayımlanabilir. Bir
araştırma kurumu veya fonu tarafından desteklenen çalışmalarda (BAP, TÜBİTAK,
Kalkınma Bakanlığı vb.) desteği sağlayan kuruluşun adı ve proje numarası ilk
sayfanın altında verilmelidir.
· Makaleler giriş, gelişme ve sonuç yer alacak
şekilde hazırlanmalıdır.
· Formüller ve denklemler Math Type ya da Word
Denklem Düzenleyici kullanılarak yazılmalıdır.
· Çalışma, dil bilgisi kurallarına uygun
olmalıdır. Makalede noktalama işaretlerinin kullanımında, kelime ve
kısaltmaların yazımında en son çıkan TDK Yazım Kılavuzu esas alınmalı, açık ve
yalın bir anlatım yolu izlenmeli, amaç ve kapsam dışına taşan gereksiz
bilgilere yer verilmemelidir. Makalenin hazırlanmasında geçerli bilimsel
yöntemlere uyulmalı, çalışmanın konusu, amacı, kapsamı, hazırlanma gerekçesi
vb. bilgiler yeterli ölçüde ve belirli bir düzen içinde verilmelidir.
· Bir makalede sırasıyla özet, ana metnin
bölümleri, kaynakça ve (varsa) ekler bulunmalıdır. Makalenin bir “Giriş” ve bir
“Sonuç” bölümü bulunmalıdır. “Giriş” çalışmanın amacı, önemi, dönemi, kapsamı,
veri metodolojisi ve planını mutlaka kapsamalıdır. Konu gerektiriyorsa
literatür tartışması da bu kısımda verilebilir. “Sonuç” araştırmanın amaç ve
kapsamına uygun olmalı, ana çizgileriyle ve öz olarak verilmelidir. Metinde
sözü edilmeyen hususlara “Sonuç”ta yer verilmemelidir. Belli bir düzen sağlamak
amacıyla ana, ara ve alt başlıklar kullanılabilir.
· Tablo/Şekillerin numarası ve başlığı
bulunmalıdır. Tablo çiziminde dikey çizgiler kullanılmamalıdır. Yatay çizgiler
ise sadece tablo içindeki alt başlıkları birbirinden ayırmak için
kullanılmalıdır. Tablo/Şekil numarası üste, tam sola dayalı olarak dik
yazılmalı; tablo/şekil adı ise, her sözcüğün ilk harfi büyük olacak şekilde
yazılmalıdır. Kaynakça verilmesi gereken bir durum varsa tablonun altında metin
içi kaynak gösterme formatında verilmelidir.
· Makalede, düzenli bir bilgi aktarımı sağlamak
üzere ana, ara ve alt başlıklar kullanılabilir. Makale başlığı dışındaki diğer
tüm başlıklar yalnız ilk harfleri büyük, 11 punto (üst 12 nk; alt 6 nk) ve sola
hizalı olarak yazılmalıdır. Birinci derece başlıklar koyu karakterde; ikinci
derece başlıklar, koyu olmayan; üçüncü derece başlıklar ise koyu olmayan ve
italik harflerle yazılmalıdır.
1. Birinci
Derece Başlık
1.1.
İkinci
Derece Başlık
1.1.1.
Üçüncü Derece Başlık
·
Kaynak göstermede kullanılan format, APA
(American Psychological Association) Style 6th Edition’dır. Gerek alıntılamalarda
gerekse de kaynakça kısmında yazarlar, Amerikan Psikoloji Derneği’nin
yayımladığı Amerikan Psikoloji Derneği Yayım Kılavuzu’nda belirtilen yazım
kurallarını ve formatını takip etmelidir. Ayrıntılı bilgi için bakınız:
http://www.apastyle.org/learn/tutorials/basics-tutorial.aspx
·
Madde imli listeler dâhil edilebilir ve şöyle görünmelidir:
(i)
İlk nokta
(ii)
İkinci nokta
(iii)
Ve bunun gibi
·
Tablo/Şekillerin numarası ve başlığı
bulunmalıdır. Tablo çiziminde dikey çizgiler kullanılmamalıdır. Yatay çizgiler
ise sadece tablo içindeki alt başlıkları birbirinden ayırmak için
kullanılmalıdır. Tablo/Şekil numarası üste, tam sola dayalı olarak dik
yazılmalı; tablo/şekil adı ise, her sözcüğün ilk harfi büyük olacak şekilde
yazılmalıdır. Kaynakça verilmesi gereken bir durum varsa tablonun altında metin
içi kaynak gösterme formatında verilmelidir.
Tablo 1. Tablo Örneği
|
Bir Sütun Başlığı Örneği
|
Sütun A (t)
|
Sütun B (t)
|
|
Bir giriş
|
1
|
2
|
|
Bir başka giriş
|
3
|
4
|
|
Bir başka giriş
|
5
|
6
|
·
Denklemler ve formüller Mathtype'da ya da ofis
programlarının denklem araçları özelliği kullanarak yazılmalı ve sayfanın sağ
tarafındaki parantez içinde art arda numaralandırılmalıdır (metinde açıkça
belirtilmişse).
·
Metin İçi Kaynak Gösterme: Kaynak göstermede
kullanılan format, APA (American Psychological Association) Style 6th
Edition’dır. Gerek alıntılamalarda gerekse de kaynakça kısmında yazarlar,
Amerikan Psikoloji Derneği’nin yayımladığı Amerikan Psikoloji Derneği Yayım
Kılavuzu’nda belirtilen yazım kurallarını ve formatını takip etmelidir.
Ayrıntılı bilgi için bakınız: http://www.apastyle.org/learn/tutorials/basics-tutorial.aspx
Bu
kısımda farklı metin içi gönderme yapma şekilleri, çalışmanın türüne ve yazar
sayısına göre nasıl metin içi gönderme yapılacağı anlatılmakta, metin içi
gönderme yaparken karşılaşılabilecek farklı durumlar örneklerle
aktarılmaktadır.
Metin
içi göndermeler en temelde iki şekilde yapılır:
Örnek:
Sağlanacak
bu tasarruf ile birlikte yıllık yaklaşık olarak 7,3 milyar dolarlık bir
kazanımın olacağı ifade edilmektedir (Bayrak ve Esen, 2014).
ya
da
Bayrak
ve Esen’e (2014) göre …….
İngilizce
çalışmalarda Türkçe bir kaynağa gönderme yapılıyorsa “ve” yerine “and” ifadesi,
Türkçe bir çalışmada İngilizce bir kaynağa gönderme yapılıyorsa “and” yerine
“ve” ifadesi kullanılmalıdır.
Eğer
makalenin genelinde bahsedilen bir durum yerine ilgili makaledeki belirli bir
konuya referans vermek istenirse sayfa numarası da atıfa eklenebilir.
Örnek:
Sağlanacak
bu tasarruf ile birlikte yıllık yaklaşık olarak 7,3 milyar dolarlık bir
kazanımın olacağı ifade edilmektedir (Bayrak ve Esen, 2014: 65).
ya
da
Bayrak
ve Esen’e (2014:65) göre …….
Üç
veya daha fazla yazarlı eserlere atıf yapmak için ilk yazarın soyisminden sonra
diğer yazarların soyisimlerini kullanmak yerine
“vd.” ifadesi kullanılır.
Örnek:
Aydın
vd. (2016) Azerbaycan, Kazakistan, Kırgızistan, Özbekistan ve Türkmenistan’dan
oluşan beş Türk cumhuriyetinde enflasyonun ekonomik büyüme üzerindeki etkisini
panel veri analizi ile araştırmıştır.
ya
da
…
etkisini panel veri analizi ile araştırılmaktadır (Aydın vd., 2016).
Bir
konuyu desteklemek mahiyetinde birden fazla kaynak referans gösterilebilir. Bu
durumda atıfları “;” işaretiyle ayırmak gerekir. Ayrıca aynı parantez
içerisinde yapılan çoklu göndermelerde çalışmanın yayın tarihine göre
sıralanmalıdır.
Örnek:
Buna
rağmen devletin ekonomiye müdahale etmesi halinde bunun ekonomiye hiçbir fayda
sağlamayacağı, aksine ekonominin kendi doğal kanunları içerisinde işleyen
düzeni bozacağını ifade etmektedirler (Esen ve Bayrak, 2015; Aydin ve Esen,
2019; Aydın vd., 2019).
Aynı
yazara ait tek yazarlı yayınlarda yayın yılı aynı olması halinde kaynakların
ayrımının yapılabilmesi için tarihin yanına küçük harfler (a, b, c, ...)
eklenir.
Örnek:
(Esen,
2019a; Esen, 2019b)
Tüzel
yazarlı çalışmalara atıf yaparken: Yazar olarak bir grup/tüzel kişi (dernekler,
şirketler, devlet kurumları ve diğer çalışma grupları gibi) ifade ediliyorsa bu
gruba ilişkin ad bilgisi metin içindeki göndermede oldukça açık ve anlaşılır
biçimde verilmelidir. Grup adı bazı durumlarda kısaltılabilir. Eğer grup adı
uzunsa, kısaltma herkesçe anlaşılır oluyorsa veya ada yönelik zaten bilinen bir
kısaltma var ise ilk kullanımda hem açık hali hem kısaltma hali kullanılıp,
sonraki kullanımlarda ise sadece kısaltma kullanılabilir. Eğer grup adı kısa
ise veya kısaltması herkesçe anlaşılır olmuyorsa tüm göndermelerde adın açık
hali yazılır.
Örnek:
İlk
gönderme
(Türkiye
İstatistik Kurumu [TÜİK], 2018)
İkinci
ve sonraki göndermeler
(TÜİK,
2018)
Gönderme
cümle içerisinde yapılıyorsa
İlk
gönderme
Türkiye
İstatistik Kurumu (TÜİK, 2018)…
İkinci
ve sonraki göndermeler
TÜİK
(2018)…
·
İkincil Kaynaklar
Bir
yazarın makalesine ulaşılamıyorsa ikincil kaynaklardan alıntı yapan bir kaynağa
referans veriliyorsa asıl yararlanılan kaynağa göndermede bulunulur.
“(Aktarılan
kaynağın yazarının [veya yazarlarının] Soyadı, Yıl)’dan aktaran” ifadesi
getirilerek atıf yapılır. Buna bağlı olarak da kaynakçada sadece ikincil
kaynağa yer verilir. (Smith, 1890'dan aktaran: Esen, 2006: 1) gibi
Smith
(1890) her bireyin kendi kârını arttırmaya çalışırken amacı hiç de bu olmadığı
halde bütün toplumun zenginliğinin artmasına hizmet ettiğini ve bunu yaptıranın
ise piyasanın gizli eli olduğunu vurgulamaktadır (aktaran: Esen, 2006: 1).
Klasik
Eserler
Yayın
yılı tam olarak bilinmeyen klasik eserler için yayın yılı kısmında “çev.”
kısaltması ile birlikte çeviri yılı ya da “sür.” kısaltması ile birlikte
kullanılan sürümün yılı verilir.
Örnek:
(Aristotle,
çev. 1931)
Klasik
eserin orijinal tarihi biliniyorsa o da gönderme içinde kullanılır.
Örnek
(Balzac,
1836, çev. 1941)
·
Kaynakça Gösterimi
(i) Türkçe
kitap:
Meriç, C. (2009). Bu Ülke. İstanbul:
İletişim Yayınları.
(ii) Çeviri
kitap:
Davison, A. (2006). Türkiye’de Sekülerizm ve
Modernlik. Tuncay Birkan (Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.
(iii) Editörlü
kitap:
Çetin, İ. (Ed.) (2010). Dil ve Edebiyat
Öğretim Yöntemleri. İstanbul: Nobel.
(iv) Editörlü kitapta bölüm:
Esen, Ö. (2018). Enflasyon. İçinde: D. Çağrı
Yıldırım & Emrah İ. Çevik (Ed.), Para Bankacılık ve Finansal Sistem
(s.43-67). Bursa: Ekin Yayınevi.
(v) Makale:
Esen, Ö. (2012). Türkiye’de Döviz Kuru Belirsizliğinin
İhracat Üzerine Etkisi. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 49(568),
87-97.
(vi) Çift
yazarlı makale:
Bayrak, M., & Esen, Ö. (2014). Türkiye’nin Enerji
Açığı Sorunu ve Çözümüne Yönelik Arayışlar. Atatürk Üniversitesi
İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 28(3), 139-158.
Çok yazarlı makale:
Esen, Ö., Aydin, C., & Aydin, R. (2016). Inflation
Threshold Effect on Economic Growth in Turkey. Journal of Advanced
Research in Law and Economics, 7(22), 1983-1993.
(vii) Tezler:
Esen, Ö. (2013). Sürdürülebilir Büyüme
Bağlamında Türkiye’nin Enerji Açığı Sorunu: 2012-2020 Dönemi Enerji Açığı
Projeksiyonu. Doktora Tezi. Erzurum: Atatürk Üniversitesi.
(viii) İnternet
tabanlı kaynaklar:
Eğilmez, M. (2017). İşsizlik Niçin Düşmüyor?. (Erişim:
01.02.2018), http://www.mahfiegilmez.com/2017/12/issizlik-nicin-dusmuyor.html
TÜİK
(2018). Temel İstatistikler. (Erişim:
01.02.2018), http://tuik.gov.tr/UstMenu.do?metod=temelist
·
Bir yazarın makalesine ulaşılamıyorsa ikincil
kaynaklardan alıntı yapan bir kaynağa referans veriliyorsa asıl yararlanılan
kaynağa göndermede bulunulur.
(i)
“(Aktarılan kaynağın yazarının [veya
yazarlarının] Soyadı, Yıl)’dan aktaran” ifadesi getirilerek atıf yapılır. Buna
bağlı olarak da kaynakçada sadece ikincil kaynağa yer verilir. (Smith, 1890'dan
aktaran: Esen, 2006: 1) gibi
(ii)
Smith (1890) her bireyin kendi kârını
arttırmaya çalışırken amacı hiç de bu olmadığı halde bütün toplumun
zenginliğinin artmasına hizmet ettiğini ve bunu yaptıranın ise piyasanın gizli
eli olduğunu vurgulamaktadır (aktaran: Esen, 2006: 1).
·
JOEEP’ye yazım kurallarına uygun olarak gönderilen makaleler, daha sonraki
aşamada intihal denetiminden geçirilir. Dergide intihal denetimi turnitin programı
ile yapılmaktadır ve intihal denetiminde kabul edilebilir benzerlik oranı en
fazla %20 olmalıdır.
·
Örneklerle Kaynakça
Bayrak, M., & Esen,
Ö. (2012). Bütçe açıklarının cari işlemler dengesi üzerine etkileri: İkiz
açıklar hipotezinin Türkiye açısından değerlendirilmesi. Ekonomik
Yaklasim, 23(82), 23-49.
Esen, Ö., & Bayrak,
M. (2015). Kamu Harcamaları ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Geçiş Sürecindeki Türk
Cumhuriyetleri Üzerine Bir Uygulama. Bilig,
(73), 231-248.
Aydin, C., & Esen,
Ö. (2019). Does too much government spending depress the economic development
of transition economies? Evidences from dynamic panel threshold analysis. Applied Economics, 51(15),
1666-1678.
Aydin, C., Esen, Ö.,
& Aydin, R. (2019). Is the ecological footprint related to the Kuznets
curve a real process or rationalizing the ecological consequences of the
affluence? Evidence from PSTR approach. Ecological Indicators, 98,
543-555.
Eğilmez, M. (2017).
İşsizlik Niçin Düşmüyor?. (Erişim: 01.02.2018),
http://www.mahfiegilmez.com/2017/12/issizlik-nicin-dusmuyor.html
TÜİK (2018). Temel
İstatistikler. (Erişim: 01.02.2018), http://tuik.gov.tr/UstMenu.do?metod=temelist
Esen, Ö. (2013). Sürdürülebilir Büyüme Bağlamında Türkiye’nin
Enerji Açığı Sorunu: 2012-2020 Dönemi Enerji Açığı Projeksiyonu. Doktora
Tezi. Erzurum: Atatürk Üniversitesi.
Esen, Ö., Aydin, C.,
& Aydin, R. (2016). Inflation Threshold Effect on Economic Growth in
Turkey. Journal of Advanced Research in
Law and Economics, 7(22), 1983-1993.
Bayrak, M., & Esen,
Ö. (2014). Türkiye’nin Enerji Açığı Sorunu ve Çözümüne Yönelik Arayışlar. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari
Bilimler Dergisi, 28(3), 139-158.
Esen, Ö. (2012).
Türkiye’de Döviz Kuru Belirsizliğinin İhracat Üzerine Etkisi. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar,
49(568), 87-97.
Esen, Ö. (2018).
Enflasyon. İçinde: D. Çağrı Yıldırım & Emrah İ. Çevik (Ed.), Para Bankacılık ve Finansal Sistem (s.43-67). Bursa: Ekin Yayınevi.
Çetin, İ. (Ed.) (2010).
Dil ve Edebiyat Öğretim Yöntemleri.
İstanbul: Nobel.
Meriç, C. (2009). Bu Ülke. İstanbul: İletişim Yayınları.
Davison, A. (2006). Türkiye’de Sekülerizm ve Modernlik.
Tuncay Birkan (Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.