Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi

Dosya Türü: Makale düzenlenebilir word belgesi (.doc veya .docx) olmalıdır. PDF gönderiler kabul edilmez.  Bilimsel olarak genel kabul görmüş durumlar haricinde, altı çizili metin kullanmayınız. Basit yazım hatalarından sakınmak için yazım ve dilbilgisi denetim aracından yararlanınız. Dergimizde çift kör hakem değerlendirmesi uygulanmaktadır. Bu belge anonim bir belge olup, yazar adı, kurum bilgisi vb. yer almamalıdır. Ayrıca yazar kimliklerinin hakemlerce tahmin edilmesini sağlayacak kişisel bilgilere de yer verilmemelidir. Teşekkür, proje-tez-bildiri kaynakları, destekler vb. kişisel nitelikli bilgiler Yazar Beyan Formunda verilmelidir.

Anonimlik: Word belgesinin kaydedildiği bilgisayar kullanıcı adı bilgisi yazarların tahmin edilmesine neden olabilir. Bu nedenle Dosya> Bilgi’yi seçin, ardından Sorunları Denetle> Belgeyi İncele’yi seçin. Belge Özellikleri ve Kişisel Bilgiler’i ve sonra Denetle’yi seçin. Ardından Belge Özellikleri ve Kişisel bilgiler için Tümünü Kaldır’ı seçin.

Başlık: Makale başlığı mümkün mertebe kısa ve içeriği yansıtacak yetkinlikte olmalıdır. Çoğu okuyucu dergi yayın listesinde başlıklara bakarak ilgisini çeken makalelere yönelmektedir. Kısa, açık ve öz başlığa sahip makalelerin indirilme ve atıf alma olasılığı daha yüksektir. Başlıkta kısaltma kullanmaktan kaçınınız. Bir hayvan veya bitki adı başlıkta geçiyorsa, parantez içinde italik olarak Latince adını da veriniz.

Öz: Konuyu kısa ve öz biçimde ifade etmelidir. Özet 9 punto, Cambria yazı karakteri ile yazılmalıdır. Metinde 1 satır aralığı kullanılmalı, paragraftan sonra 6 nk boşluk olmalıdır. 250 kelimeyi aşmayan bir özet yazılmalıdır. Burada araştırmanın arka planı, problemi, amacı, özgün katkısı, yöntemi, bulguları ve sonuçları kısaca verilmelidir. Okuyucular, makalenizin tam metninden bağımsız olarak özeti okumaktadırlar. Bu nedenle özeti okuyanlar, makale kapsamı hakkında doğru ve yeterli kavrayışa sahip olabilmelidir. Özette kaynakça ve standart olmayan kısaltmalar yer almamalıdır. Çalışmayı temsil edecek nitelikte en az üç en fazla beş anahtar kelime yer almalıdır. Bağlaçlarla birleştirilmiş anahtar kelimelere yer vermeyiniz. Anahtar kelimeler çalışmanın veri tabanlarında indekslenmesi için kullanıldığından özenle seçilmeli, aralarında virgül olmalıdır.

Bölüm Başlıkları: Başlıklarda genel kural olarak en fazla üç düzey kabul edilir. Birinci düzey, en üst düzey olup ana başlıklar içindir. İkinci düzey birincinin, üçüncü düzey de ikincinin alt başlığıdır. Makalenin uzunluğu ve yapısına bağlı olarak ihtiyaç duyulan düzeyde başlık kullanılmalıdır. Bazı makalelerde sadece birinci düzeyde yani ana başlıklar yeterli olabilmektedir. Sayfanın son satırında yer alsa dahi tüm düzeydeki başlıklardan önce veya sonra boş satır eklenmemelidir. İkinci ve üçüncü düzey başlıklarda en az iki başlık olmalı, tek alt başlık kullanılmamalıdır.

Giriş: Giriş araştırmayla ilgili kitabi bilgilerin sıralandığı bir yer değildir. Bu bölümde ele alınan araştırma problemi tanıtılmalıdır. Bu araştırma problemiyle ilişkili değişkenler tanıtılarak aralarındaki ilişkiler kurulmalıdır. Araştırma probleminin daha önce hangi yönlerden incelendiğini, bilimin söz konusu problemin açıklanması bakımından hangi seviyeye ulaştığını, problemin tam olarak anlaşılması ve çözümü için hangi yeni araştırmaların gerekli olduğunu tespit etmek için literatür özetlenmelidir.

Araştırmanın ilgili alandaki hangi bilimsel araştırma açığını kapatmaya, hangi teorik veya uygulama problemini çözmeye hizmet ettiği belirtilerek, araştırmanın önemi vurgulanmalıdır. Araştırmanın amacı net bir şekilde açıklanmalı, ayrıca soru cümleleri veya hipotezler şeklinde ayrıntılandırılmalıdır. Araştırma sonuçlarının doğruluğunu ve geçerliliğini etkilediği için, araştırmanın dayandığı varsayımlar ile farklı nedenlerle araştırmacının uygulamaktan veya dahil etmekten feragat etmek zorunda kaldığı konular yani sınırlılıklar da belirtilmelidir.

Yazarın, metinde geçen özel veya teknik terimleri tanımlama yükümlülüğü vardır. Amaç, okuyucu metni okurken, terimin yazarın kastettiği özel anlamdan farklı bir anlam çıkarmasını yani ortaya çıkabilecek anlam karışıklıklarını engellemektir. Yazar, araştırma problemini kurgularken, ‘Giriş’ kısmı bittiğinde, araştırmanın ana bölümlerini gösteren özet bir planın (yol haritasının) doğal bir akışla kendiliğinden ortaya çıkmasını sağlamalıdır. Yani, giriş bölümü, okuyucuyu doğrudan araştırmanın ilerleyen safhalarına ve ana bölümlerine hazırlamalıdır.

Materyal Metot: Araştırma materyali ve yöntemi, başka bir araştırmacının aynı çalışmayı tekrarlayabilmesine imkân verecek kadar kapsamlı ve yeterli ayrıntıyla açıklanmalıdır. Standart teknikler için kısa; yeni geliştirilen veya o araştırmaya özgü olan teknikler hakkında ise daha ayrıntılı bilgi verilmelidir. Araştırma, belli bir kitleye (evren/popülasyon) genelleme yapmak üzere bu kitleden seçilen bir örnek(lem) üzerinde yapılmışsa, araştırmanın ilgili olduğu kitle ve üzerinde çalışılan örnek, başlıca özellikleri itibarıyla tanıtılmalıdır. Araştırmanın verilerini oluşturan işlenmemiş (ham) verilerin, hangi kaynaklardan, hangi tekniklerle, kimler tarafından ve ne zaman toplandığı, geçerlilik ve güvenilirlik dereceleri belirtilmelidir. Toplanan ham verilerin analiz ve yorumlama işlemlerinin hangi tekniklerle ve nasıl yapıldığı açıklanmalıdır. Kullanılan analiz ve yorum tekniklerinin seçilme gerekçeleri ve yapılan kontroller açıklanmalıdır.

Etik kurul izni gerektiren çalışmalarda, bu izne dair bilgiler anonimliği tehlikeye sokabileceğinden bu metinde verilmemelidir. Bu bilgiler beyanname formunda toplanmakta, dizgi aşamasında beyan edilen bilgiler ve teşekkür bölümüne eklenmektedir.

Bulgular: Bu bölüm, sadece verilerin analiziyle elde edilen çalışma sonuçlarını içermeli, sonuçların anlamına dair yorumlar ve tartışmalar sonraki başlık olan Tartışma bölümüne bırakılmalıdır. Sonuçlar, okuyucu tarafından açıkça anlaşılır olmalıdır. Önce tablo ve şekilleri oluşturmak, ardından bunlara dayanarak metni yazmak sık başvurulan bir tekniktir. Akademik metinlerde en fazla yapılan hatalardan birisi, çizelge veya şekillerdeki bilgilerin metinde tekrar edilmesidir. Metinde çizelge ve şekillerde öne çıkan boyutların veya eğilimlerin verilmesi gerekir.

Beklentilere aykırı olsa da hipotezlere ilişkin tüm sonuçlar raporlanmalıdır. Rahatsız edici sonuçları gizlemeyin. Beklentilerle uyumsuz çıkan bulguların gizlenmesi veya çok az yer verilmesi sıkça yapılan hatalardandır. Ham veriler büyük hacimli olduğundan, genellikle makale metninde yer almaz. Ek materyal olarak veya çevrimiçi arşivlenerek paylaşılması önerilir.

Tablo ve şekiller metin içinde yer almalıdır. Herhangi bir rakamsal sınır olmasa da, temel ilke olarak tablo ve şekil sayısı yalnızca ihtiyaç duyulanlarla sınırlandırılmalıdır. Tüm tablo ve şekil başlıkları, metne bakmaya gerek kalmaksızın yorumlamaya imkân veren bir başlığa sahip olmalıdır. Tablo ve şekillerde değişkenlerin adı, birimleri, açıklamalar (lejantlar) gibi tüm gerekli bilgiler yer almalıdır. Veriler yüzde değerlerin yanı sıra mutlak değerler olarak da sunulmalıdır.

Tablo veya şekillere belgeye yerleştirildiği yerden önce metin içinde atıf yapılmalıdır. Okuyucu, tablo ya da şeklin neden verildiğini bilmelidir. Tercihen tablo ve şekiller sayfa başına veya sayfa sonuna gelmeli, sayfa düzenini ve yazı akışını bozmamak için sayfanın ortasında olmamalıdır. Makalede, başka yerden alınan görseller için yazarın izin alması, kaynak göstermesi ve gerekiyorsa ücretini ödemesi gerekir. Tablolar, Word, Excel gibi düzenlenebilir bir biçimde olmalıdır. Resim (jpeg, tiff vb.) dosyası olarak verilen tablolar kabul edilmez. Çok büyük (bir sayfadan fazla) tablolar makale metni içinde yer alamaz. Bunlar gerekirse yayım aşamasında makalenin ekinde sunulabilir.

Şekillerin yayım için yeterli çözünürlükte olmasına dikkat ediniz. Birden fazla paneli olan şekillerde, paneller (A), (B), (C), (D) vb. etiketler kullanılarak açıkça belirtilmelidir. Grafiklerde, her eksende açıklayıcı bir etiket (birimler dahil) bulunmalıdır. Dizgi aşamasında makaledeki şekillerin yüksek çözünürlüklü dosyaları (JPEG veya TIF/TIFF formatında) talep edilebilir.

Şekiller bir sayfadan büyük olmamalı ve 300 dpi çözünürlüğe sahip olmalıdır. Şeklinizi büyüterek görüntünün kalitesini denetleyiniz. Şekillerde yer alan metinler okunaklı ve yüksek kalitede olmalıdır. En küçük görünür metin, gerçek boyutunda görüntülendiğinde sekiz puntodan az olmamalıdır. Görüntüler renk modunda (RGB) gönderilmelidir.

Örnek çizelge ve şekil sunumları Şablonda verilmiştir.

Sonuç: İyi yazılmış bir ‘Sonuç’ bölümü, makalenin önceki kısımlarında sunulan ayrıntılı bilgileri bütünleştirmeli ve çıkarılan net ve anlamlı neticeyi sunmalıdır. Bulgularınızın neyi ortaya çıkardığını veya neyi önerdiğini belirtildiği ve çalışmanın bilimsel katkılarını okuyuculara iletildiği yer burasıdır.  Sadece bu bölüm okunduğunda bile, okuyucu çalışmanın amacını, çalışmada ne yapıldığını ve en önemli bulgusunu anlayabilmelidir. Bu maksatla, tekrara düşmeksizin çalışmanın problemini, amacını, yöntemini ve ana bulgularını bir paragrafta sunulmalıdır.

Yazar, ‘araştırmasının neleri gerçekleştirdiği’ sorusuna yanıt vermeli, son sözünü söylemeli ve araştırmanın Giriş kısmında belirtilen problemi bir sonuca bağlamış olmalıdır. Tartışma bu noktada kapatılmalıdır. Varılan sonuç açık ve net bir şekilde ifade edilmelidir. Sonuç bölümünde yalnızca makalenizin ele aldığı fikirlere değinmelisiniz. Yeni fikirler okuyucuda kafa karışıklığına yol açar ve ilave açıklama gerektirir. Tesadüfi (randomize) olmayan deneysel yaklaşımlardan nedensellik çıkarımında bulunurken dikkatli olunmalıdır.

Yazar, çalışmada ele alınan probleme bir çözüm önerisi sunmalıdır. Bulguların teoriye ve uygulamaya nasıl katkı sağladığı veya ne tür değişiklikler gerektirdiği belirtilmelidir. Araştırmalarda, yeni problemlerin keşfedilmesi ve bu sayede yeni araştırma alanlarına dikkat çekilmesi de söz konusu olabilir. Tüm öneriler, yalnızca araştırma bulgularına dayanmalı ve onlardan güç almalıdır. Bulgulardan bağımsız, kişisel veya varsayımsal önerilerden kaçınılmalıdır.

Beyanlar: Beyan ve Yazar Katkı formlarındaki bilgilere göre eklenecektir.

Kaynaklar: Kaynakçalar, APA formatına uygun olarak yazılmalıdır. Makale şablonu, farklı kaynakçalar için örnekler sunmaktadır. Metinde atıf yapılan her eser kaynakçaya dahil edilmelidir. Metnin gözden geçirmeleri sırasında çıkarılan metin bölümlerinde yapılan atıflar, daha önceden listelendiği haliyle kalabilmektedir. Bu nedenle kaynaklarda yer alan tüm eserlerin metin içinde atıflarının olup olmadığının denetlenmesi önerilir. Makalenizde yer alan bu tür basit hataların, hakemlerin akademik kalite algısını şekillendirmede önemli olabileceğini unutmayın.

Uzun ağ sayfa adresleri veya DOİ’ler, kısaltılmış URL olarak verilebilir. Bu durumda bağlantının doğru adrese yönlendirdiğinden emin olunuz.

İkiden fazla yazara ait kaynaklara atıf yaparken ‘ve diğerleri’ kısaltması olarak vd. kullanılmalıdır. Sonunda nokta bulunan kısaltmalara gelen ekler kesmeyle ayrılmaz. Bu tür kısaltmalarda ek noktadan sonra kelimenin okunuşuna uygun olarak yazılır. Yanlış örnekler: “Daşdemir ve arkadaşlarına (2023) göre”, “Gümüş vd.’ne (2025) göre”. Doğru örnek: Güneş vd.ne (2023) göre.

Bir eserin yazarı bilinmiyorsa veya makul bir şekilde belirlenemiyorsa, eserin yazarı olmadığı kabul edilir. Bu durumda, eserin başlığını yazar konumuna taşıyın (ardından nokta işareti) ve yayın tarihinden önce yazın. Ör: Genelleştirilmiş anksiyete bozukluğu. (2019). Yalnızca eserde “anonim” olduğu belirtilmişse, yazar olarak “Anonim” ifadesini kullanın.

Ağ sayfalarını (web sitelerine) kaynak olarak kullanırken, URL1 vb. gösterim yapılmaz. Onun yerine ağ sayfasının biçimi hangi kaynakça türüne giriyorsa ona uygun kaynak gösterimi yapılmalıdır. Örneğin bir devlet kurumunun ağ sayfasında bir rapora atıfta bulunulmuşsa, rapor biçimine göre kaynak verilmelidir. Bu gibi kaynaklarda, kişi adları şeklinde yazar bilgileri yer almıyorsa, yazar olarak kurum adı verilir. Diğer kaynak biçimlerine girmeyen ağ sayfaları biçimini kullanınız. Ağ sayfalarında, genelde yazar ve tarih bilgileri yer almaz. Tarihi olmayan ve yazarı belli olmayan kaynakçalarda örnek gösterimler için, APA 7 Atıf ve Kaynakça Rehberi’ne bakınız.

Bir eserin yazarı olarak kurumlar belirtilmişse, kurumların tümü değil kaynakçada en ilgili kurum yazar olarak kullanılmalıdır. Örneğin, “T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü, Bolu Orman Bölge Müdürlüğü” yerine “Bolu Orman Bölge Müdürlüğü” kullanın). Grup yazar adında bulunmayan üst kurumların adları, kaynak öğesinde yayıncı olarak eklenebilir. Böylelikle hem eserden sorumlu kurumun belirlenmesi hem de metin içindeki alıntıların kısa ve öz bir şekilde yapılması mümkün olur.

Tek yazarlı kaynaklar yayın yılına göre, en eski olan ilk olarak sıralanmalıdır. Tarihi olmayan kaynaklar, tarihi olanlardan önce gelir ve baskı aşamasındakiler en sonda listelenir. Tek yazarlı kaynaklar, aynı ilk yazarla başlayan çok yazarlı kaynaktan (çok yazarlı eser daha önce yayımlanmış olsa bile) önce gelmelidir.

Kitapların, yayınevi bilgisi yeterli olup, yayımlandığı yer bilgisinin ayrıca verilmesi gerekmez.

Bildiri metinleri kitap biçiminde yayımlanmış ise, kitap bölümü gibi atıf yapılmalıdır.

Kurumsal yayınlarda kurum adıyla atıf yapın, kaynakça olarak listelerken kurum adından sonra nokta koyun.

Çok yazarlı kaynakçalarda, son yazarın soyadından önce “&” ile ayırın.

DOI ve URL’ler açılabilir bağlantı şeklinde olmalı, ancak altı çizili olmamalıdır.

Sayılar arasında uzun tire olmalı, boşluk olmamalıdır. Yanlış örnekler: 17-21, 25 - 35. Doğru örnek: 33–53.

Yüzde işaretiyle sayı arasında boşluk bırakmayınız.

Sayıların yazımında, Türkçe metinlerde kesirleri ayırırken virgül kullanınız. İngilizce özette ise nokta kullanınız.

Farklı baskıları olan kitaplarda, eğik yazıyla kitap adından sonra, parantez içinde baskı sayısını veriniz. Örnek: Kitabın adı (2. baskı).

Kitap veya makale adlarında iki noktadan sonraki sözcük büyük harfle başlar.

Yayın Etiği