Eğitimde Sosyal Sürdürülebilirlik: Temel Eğitim Öğretmenlerinin Görüşlerine İlişkin Bir Durum Çalışması

Amaç: Bu araştırma, temel eğitim öğretmenlerinin sosyal sürdürülebilirlik kavramına yönelik görüşlerini, sınıf içi uygulamalarını, karşılaştıkları güçlükleri ve geliştirdikleri önerilerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Yöntem ve Araçlar: Araştırma, gömülü tekli durum çalışması deseniyle tasarlanmış; veri toplama aracı olarak yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Çalışma grubu, Kırşehir il merkezinde görev yapan 10 okul öncesi öğretmeni ve 20 sınıf öğretmeninden oluşmaktadır. Veriler MAXQDA 2024 yazılımıyla betimsel ve içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiş; güvenirlik kapsamında iki bağımsız kodlayıcı arasındaki Cohen Kappa katsayısı .88 olarak hesaplanmıştır. Sonuç: Araştırmada, öğretmenlerin sosyal sürdürülebilirlik kavramına büyük ölçüde akademik düzeyde hâkim olmadığını ve kavramı çoğunlukla değerlerin korunması ile kültürel devamlılık çerçevesinde tanımladıkları ortaya konmuştur. Çalışma grubu, ölçüt örnekleme ve kolay ulaşılabilir örnekleme tekniklerinin birlikte kullanımıyla belirlenmiş; 2018 ve 2024 TYMM programlarını uygulayan öğretmenlere yer verilmiştir. Öğretmenler, sosyal sürdürülebilirliğe yönelik uygulamaların program ve ders kitapları aracılığıyla değil ağırlıklı olarak kendi bireysel çabaları ve sosyal etkinlikler aracılığıyla hayata geçirildiğini belirtmektedir. Sosyal sürdürülebilirliğin eğitim ortamlarında uygulanmasında karşılaşılan başlıca engeller arasında fırsat eşitsizliği, materyal eksikliği, veli yaklaşımından kaynaklı sorunlar ve mülteci/göçmen öğrencilerle yaşanan uyum güçlükleri öne çıkmaktadır. Öğretmenler; hizmet içi eğitim, ekonomik destek, nitelikli eğitim anlayışına sahip program, veli eğitimi ve kurumlar arası iş birliği gibi alanlarda desteğe ihtiyaç duyduklarını ifade etmiştir.

Purpose: This research aims to reveal the components of social sustainability in basic education processes, classroom storage, challenges encountered, and recommendations developed. Method and Materials:The research was designed using an embedded single case study design; a structured interview form was used as the data collection tool. The study group consisted of 10 preschool teachers and 20 classroom teachers working in the city centre of Kırşehir. Data were analysed using descriptive and content analysis methods with MAXQDA 2024 software; the Cohen Kappa coefficient between two independent coders was calculated as.88 for reliability. Results: The study revealed that teachers largely lack a strong grasp of the concept of social sustainability at the academic level, mostly defining it within the framework of preserving values and cultural continuity. The study group was selected using a combination of criterion sampling and convenience sampling techniques; teachers implementing the 2018 and 2024 Social Sustainability programmes were included. Teachers stated that social sustainability practices are implemented primarily through their individual efforts and social activities, rather than through programmes and textbooks. The main obstacles encountered in implementing social sustainability in educational settings include inequality of opportunity, lack of materials, problems stemming from parental approaches, and difficulties in adapting to refugee/immigrant students. Teachers indicated a need for support in areas such as in-service training, economic support, programmes with a quality education approach, parent education, and interinstitutional cooperation.